Original Title: Dehydration of Pomelo (Citrus grandis) Albedo and Its Utilization As a Source of Dietary Fiber in Philippine Pork Sausage
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការសម្ងួតសម្បកសក្រូចថ្លុង (Citrus grandis) និងការប្រើប្រាស់វាជាប្រភពនៃជាតិកាកសរសៃអាហារនៅក្នុងសាច់ក្រកជ្រូកហ្វីលីពីន

ចំណងជើងដើម៖ Dehydration of Pomelo (Citrus grandis) Albedo and Its Utilization As a Source of Dietary Fiber in Philippine Pork Sausage

អ្នកនិពន្ធ៖ Angelica Bianca P. Soriao (University of Santo Tomas), Airannegale G. Dale, Charles Gilroy M. Dela Cruz, Patrisha Coleen K. Indiongco, Jose Lorenzo M. Manucom, Jon Nikole M. Masangcay, Juan Alexis R. Mañago, Monalisa B. Narvaez

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2015, Kasetsart Journal (Natural Science)

វិស័យសិក្សា៖ Food Technology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះដោះស្រាយបញ្ហាកង្វះជាតិកាកសរសៃអាហារនៅក្នុងផលិតផលសាច់ តាមរយៈការប្រើប្រាស់សម្បកសកណ្តាលនៃក្រូចថ្លុង (Albedo) ដែលជាកាកសំណល់កសិកម្ម មកកែច្នៃជាគ្រឿងផ្សំបន្ថែមក្នុងសាច់ក្រកជ្រូកហ្វីលីពីនដើម្បីសុខភាព។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រសម្ងួត និងការវិភាគលក្ខណៈសម្បត្តិរូបវន្ត ដើម្បីវាយតម្លៃសក្តានុពលនៃការប្រើប្រាស់សម្បកសក្រូចថ្លុងជំនួសជាតិខ្លាញ់នៅក្នុងសាច់ក្រក។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Control Pork Sausage (0% DDA)
សាច់ក្រកជ្រូកធម្មតា (គ្មានបន្ថែមម្សៅសម្បកក្រូចថ្លុង)
ងាយស្រួលក្នុងការផលិត និងជារសជាតិដើមដែលអតិថិជនទូទៅធ្លាប់ស្គាល់ និងចូលចិត្តស្រាប់។ គ្មានផ្ទុកកាកសរសៃអាហារ (Dietary fiber) សម្រាប់ជំនួយសុខភាព និងមានការបាត់បង់ទម្ងន់ពេលចម្អិន (Cooking loss) កម្រិតខ្ពស់។ ទិន្នផលក្រោយពេលចម្អិនមានត្រឹមតែ ៥៦,៦១% និងការបាត់បង់ទម្ងន់ពេលចម្អិនមាន ៤៣,៣៩%។
Pork Sausage with 3% DDA
សាច់ក្រកជ្រូកបន្ថែមម្សៅសម្បកសក្រូចថ្លុង ៣%
ជួយកាត់បន្ថយការបាត់បង់ទម្ងន់ពេលចម្អិន បង្កើនកាកសរសៃអាហារ និងនៅតែរក្សាបាននូវក្លិន រសជាតិ និងភាពទន់ឆ្ងាញ់ដូចសាច់ក្រកធម្មតា។ ទាមទារឱ្យមានដំណើរការរៀបចំមុន (បំបាត់ភាពល្វីង និងសម្ងួតសម្បកក្រូចថ្លុង) ដែលបន្ថែមពេលវេលាដល់ចង្វាក់ផលិតកម្ម។ ទិន្នផលក្រោយចម្អិនកើនដល់ ៦៥,២៧% ព្រមទាំងផ្តល់កាកសរសៃអាហារ ២,៦ ក្រាម ក្នុង ១០០ ក្រាម។
Pork Sausage with 6% DDA
សាច់ក្រកជ្រូកបន្ថែមម្សៅសម្បកសក្រូចថ្លុង ៦%
ផ្តល់នូវកម្រិតកាកសរសៃអាហារ (Dietary fiber) ខ្ពស់បំផុត និងជួយរក្សាទម្ងន់សាច់ក្រកពេលចម្អិនបានល្អ។ ធ្វើឱ្យគុណភាពសតិអារម្មណ៍ (ពណ៌រូបរាង រសជាតិ និងភាពទន់) ធ្លាក់ចុះ ដែលធ្វើឱ្យអ្នកបរិភោគមិនសូវចូលចិត្ត។ ទទួលបានពិន្ទុវាយតម្លៃទាបពីអ្នកភ្លក់ទៅលើរូបរាង (៥,២២) និងភាពជូរទឹក/ទន់ (៥,៥២ លើ ៩ ពិន្ទុ)។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តការសិក្សានេះទាមទារឧបករណ៍កែច្នៃម្ហូបអាហារកម្រិតមន្ទីរពិសោធន៍ ឬសហគ្រាសខ្នាតតូច និងសារធាតុគីមីមួយចំនួនសម្រាប់ការវិភាគជីវជាតិ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានអនុវត្តនៅក្នុងប្រទេសហ្វីលីពីន ដោយប្រើប្រាស់ពូជក្រូចថ្លុងក្នុងស្រុក (Magallanes) និងរូបមន្តសាច់ក្រកហ្វីលីពីន (Longganisa) រួមទាំងការភ្លក់ដោយនិស្សិតចំនួន ៥០នាក់។ សម្រាប់បរិបទកម្ពុជា ការអនុវត្តរូបមន្តនេះទាមទារការកែតម្រូវឱ្យស្របតាមពូជក្រូចថ្លុងក្នុងស្រុក (ដូចជាក្រូចថ្លុងកោះទ្រង់) និងចំណូលចិត្តរសជាតិសាច់ក្រកតាមបែបខ្មែរ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រក្នុងការកែច្នៃសម្បកក្រូចថ្លុងនេះ មានសក្តានុពលខ្ពស់សម្រាប់ការអភិវឌ្ឍផលិតផលសាច់កែច្នៃនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។

ការប្រើប្រាស់សម្បកសក្រូចថ្លុងជាប្រភពជាតិសរសៃ គឺជាដំណោះស្រាយចំណាយតិចនិងមាននិរន្តរភាព ដែលផ្តល់អត្ថប្រយោជន៍ទាំងផ្នែកសុខភាព និងការកាត់បន្ថយសំណល់កសិកម្មនៅកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. រៀបចំ និងសម្ងួតសម្បកសក្រូចថ្លុង: យកសម្បកសក្រូចថ្លុងទៅស្ងោរក្នុងទឹកច្រើនដងដើម្បីបំបាត់ជាតិល្វីង រួចប្រើប្រាស់ Food Dehydrator នៅសីតុណ្ហភាព ៦០°C រយៈពេល២ម៉ោង រហូតដល់ស្ងួតល្អ ហើយកិនវាជាម្សៅម៉ដ្ឋ។
  2. អភិវឌ្ឍរូបមន្តសាច់ក្រកគំរូ: លាយម្សៅសម្បកក្រូចថ្លុង (DDA) ក្នុងអត្រា ៣% នៃទម្ងន់សរុប ទៅក្នុងរូបមន្តសាច់ក្រកគោ ឬជ្រូកបែបខ្មែរ ដោយកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ខ្លាញ់ជ្រូកខ្លះ តាមរយៈការប្រើ Meat Mixer
  3. វាយតម្លៃគុណភាពចម្អិន: ធ្វើការចៀន ឬអាំងសាច់ក្រកគំរូ និងសាច់ក្រកធម្មតា ដោយថ្លឹងទម្ងន់មុននិងក្រោយចម្អិន ដើម្បីគណនារក Cooking Yield និង Cooking Loss ថាវារក្សាទឹកបានល្អកម្រិតណា។
  4. វាយតម្លៃការទទួលយកពីអតិថិជន: រៀបចំកម្មវិធីភ្លក់រសជាតិ (Sensory Evaluation) ជាមួយក្រុមគោលដៅ ដោយប្រើប្រាស់ទម្រង់ 9-point Hedonic Scale ដើម្បីប្រៀបធៀបរូបរាង ក្លិន រសជាតិ និងភាពទន់ ធៀបនឹងសាច់ក្រកដើម។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Albedo (ស្រទាប់សក្រូចថ្លុង) ស្រទាប់ពណ៌ស ស្ពោតៗ ដែលស្ថិតនៅចន្លោះសំបកក្រៅពណ៌បៃតងឬលឿង និងសាច់នៃពពួកផ្លែក្រូច (ដូចជា Citrus grandis)។ វាជាផ្នែកដែលមានផ្ទុកកម្រិតជាតិកាកសរសៃ (Fiber) ខ្ពស់បំផុត ប៉ុន្តែជាទូទៅត្រូវបានគេបោះចោល។ ដូចជាប៉ុងទន់ៗពណ៌ស ដែលរុំការពារសាច់ក្រូចខាងក្នុងអញ្ចឹង។
Debittering process (ដំណើរការបំបាត់ភាពល្វីង) ដំណើរការនៃការស្ងោរ ឬត្រាំវត្ថុធាតុដើម (ដូចជាសំបកក្រូចថ្លុង) ច្រើនដងក្នុងទឹក ដើម្បីទាញយកសារធាតុគីមីធម្មជាតិដែលធ្វើឱ្យមានរសជាតិល្វីងចេញ មុននឹងយកវាទៅកែច្នៃជាចំណីអាហារ។ ដូចជាការច្របាច់អំបិល ឬស្ងោរត្រួយស្តៅច្រើនទឹក ដើម្បីកាត់បន្ថយភាពល្វីងមុននឹងយកទៅញ៉ាំ។
Water holding capacity (សមត្ថភាពផ្ទុកទឹក) សមត្ថភាពរបស់សារធាតុណាមួយ (ដូចជាកាកសរសៃអាហារ) ក្នុងការស្រូបយក និងរក្សាទុកជាតិទឹកនៅក្នុងរចនាសម្ព័ន្ធរបស់វា មិនឱ្យហូរចេញមកក្រៅ ទោះបីជាឆ្លងកាត់កម្តៅឬការចម្អិនក៏ដោយ។ ដូចជាអេប៉ុងដែលអាចបឺត និងស្តុកទឹកទុកក្នុងខ្លួនវាបានយ៉ាងច្រើន ដោយមិនឱ្យស្រក់ចេញមកក្រៅវិញងាយៗ ទោះជារងការសង្កត់ក៏ដោយ។
Cooking loss (ការបាត់បង់ទម្ងន់ពេលចម្អិន) ភាគរយនៃទម្ងន់ដែលបាត់បង់ពីផលិតផលម្ហូបអាហារ (ដូចជាសាច់ក្រក) បន្ទាប់ពីវាត្រូវបានចម្អិន ដែលភាគច្រើនបណ្ដាលមកពីរំហួតនៃជាតិទឹក និងការរលាយខ្លាញ់ចេញពីសាច់។ ផលិតផលល្អគួរតែមានអត្រាការបាត់បង់នេះទាប។ ដូចជាពេលយើងអាំងសាច់ជ្រូកបីជាន់ សាច់នោះនឹងរួមតូច ហើយស្រាលជាងមុន ដោយសារតែទឹកនិងខ្លាញ់ស្រក់ចេញអស់។
Emulsifying capacity (សមត្ថភាពធ្វើឱ្យល្បាយចូលគ្នា) សមត្ថភាពរបស់សារធាតុណាមួយក្នុងការជួយសម្រួល និងរក្សាល្បាយនៃសារធាតុពីរដែលជាធម្មតាមិនអាចចូលគ្នាបាន (ដូចជាទឹក និងប្រេង ឬខ្លាញ់) ឱ្យរលាយចូលគ្នាក្លាយជាល្បាយតែមួយដែលមានស្ថិរភាព។ ដូចជាការប្រើសាប៊ូលាងចាន ដើម្បីរំលាយខ្លាញ់ឱ្យលាយចូលជាមួយទឹកបានយ៉ាងងាយស្រួល។
Drying kinetics (សីនេទិចនៃការសម្ងួត) ការសិក្សាអំពីអត្រានៃការបាត់បង់ជាតិសំណើមពីវត្ថុធាតុណាមួយធៀបនឹងពេលវេលា និងសីតុណ្ហភាពកំឡុងពេលសម្ងួត ដើម្បីយល់ពីដំណើរការរូបវន្ត និងកំណត់រយៈពេលសម្ងួតដ៏មានប្រសិទ្ធភាពបំផុត។ ដូចជាការវាស់ស្ទង់មើលថា តើយើងត្រូវហាលខោអាវក្រាស់ប៉ុណ្ណា ក្រោមពន្លឺថ្ងៃកម្រិតណា ទើបវាស្ងួតលឿនបំផុត។
Proximate composition (សមាសភាពរូបវន្តនិងគីមី) ការវិភាគជាមូលដ្ឋាននៅក្នុងវិទ្យាសាស្ត្រចំណីអាហារ ដើម្បីកំណត់បរិមាណសមាសធាតុចម្បងៗទាំង៦ នៅក្នុងផលិតផលណាមួយ ដែលរួមមាន៖ សំណើម (ទឹក) ផេះ (រ៉ែខនិជ) ខ្លាញ់ ប្រូតេអ៊ីន កាបូអ៊ីដ្រាត និងកាកសរសៃសរុប។ ដូចជាការធ្វើតេស្តឈាម ដើម្បីមើលកម្រិតជាតិស្ករ ជាតិខ្លាញ់ និងវីតាមីននៅក្នុងរាងកាយរបស់យើង ដើម្បីដឹងពីស្ថានភាពសុខភាពទូទៅ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖