Original Title: Postharvest Diseases of Mango Fruits and Their Losses
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ជំងឺក្រោយពេលប្រមូលផលនៃផ្លែស្វាយ និងការខូចខាតរបស់វា

ចំណងជើងដើម៖ Postharvest Diseases of Mango Fruits and Their Losses

អ្នកនិពន្ធ៖ Somsiri Sangchote (Department of Plant Pathology, Kasetsart Univ.)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1987, Kasetsart J. (Nat. Sci.) / Agriculture and Natural Resources

វិស័យសិក្សា៖ Agriculture / Plant Pathology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះមានគោលបំណងកំណត់អត្តសញ្ញាណមេរោគដែលបង្កជាជំងឺក្រោយពេលប្រមូលផលលើផ្លែស្វាយ និងវាយតម្លៃពីភាគរយនៃការខូចខាតលើពូជស្វាយផ្សេងៗគ្នានៅក្នុងប្រទេសថៃ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ អ្នកស្រាវជ្រាវបានប្រមូលផ្លែស្វាយចាស់ៗពីតំបន់ផលិតផ្សេងៗគ្នា យកមករក្សាទុកឱ្យទុំ រួចកត់ត្រាភាគរយនៃការខូចខាត និងញែកមេរោគផ្សិតចេញពីផ្លែដើម្បីយកមកសិក្សា។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Anthracnose Assessment (Colletotrichum gloeosporioides)
ការវាយតម្លៃជំងឺអង់ត្រាក់ណូស (Anthracnose)
ងាយស្រួលក្នុងការចំណាំតាមរយៈរោគសញ្ញាស្នាមអុចពណ៌ខ្មៅរាងជារង្វង់នៅលើសំបកផ្លែ។ ជាជំងឺដែលបង្កការខូចខាតធ្ងន់ធ្ងរបំផុត និងពិបាកគ្រប់គ្រងប្រសិនបើមិនមានវិធានការការពារតាំងពីមុនពេលប្រមូលផល។ បណ្តាលឱ្យមានការខូចខាតរហូតដល់ ៩៦% លើផ្លែស្វាយពូជ Nam Dok Mai មកពីខេត្ត Nakornratchasima។
Stem End Rot Assessment (Botryodiplodia & Dothiorella spp.)
ការវាយតម្លៃជំងឺរលួយគល់ទងផ្លែ (Stem End Rot)
អាចសម្គាល់បានយ៉ាងច្បាស់នៅពេលផ្លែស្វាយចាប់ផ្តើមទុំ ដោយមានការរលួយពណ៌ខ្មៅចាប់ផ្តើមពីគល់ទងផ្លែ។ មេរោគផ្សិតអាចលាក់ខ្លួននៅគល់ទងតាំងពីពេលនៅខ្ចី ហើយរាលដាលយ៉ាងលឿនធ្វើឱ្យផ្លែរលួយខូចទាំងស្រុងនៅពេលបន្ទុំ។ បង្កការខូចខាតលំដាប់ទីពីរបន្ទាប់ពីអង់ត្រាក់ណូស ដោយផ្សិត Botryodiplodia បង្កការខាតបង់រហូតដល់ ៤១% លើពូជ Tongdum។
Aspergillus Rot Assessment (Aspergillus niger)
ការវាយតម្លៃជំងឺរលួយបង្កដោយផ្សិតអាស្ពែហ្ស៊ីលីស (Aspergillus Rot)
ភាគច្រើនកើតឡើងនៅត្រង់ចំណុចដែលមានរបួស ឬការខូចខាតមេកានិច ដែលជួយឱ្យងាយស្រួលរកប្រភពនៃការឆ្លង។ ធ្វើឱ្យសាច់ផ្លែប្រែជាទន់ជ្រាយ និងឡើងពណ៌ត្នោតខ្មៅ ដែលធ្វើឱ្យបាត់បង់គុណភាពទាំងស្រុង។ បង្កការខូចខាតរហូតដល់ ២៣% លើពូជ Nam Dok Mai និង ២1% លើពូជ Tongdum នៅខេត្ត Nonburi។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះមិនបានបញ្ជាក់ពីតម្លៃជាក់លាក់នោះទេ ប៉ុន្តែវាទាមទារនូវសម្ភារៈ និងបរិក្ខារមន្ទីរពិសោធន៍រោគសាស្ត្ររុក្ខជាតិជាមូលដ្ឋាន។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងប្រទេសថៃ (ខេត្ត Nonburi, Chachoengsao, Nan, និង Nakornratchasima) ទៅលើពូជស្វាយចំនួន ៤ ប្រភេទ (Nam Dok Mai, Okrong, Tongdum, Kaew) កាលពីឆ្នាំ ១៩៨៧។ ទោះបីជាទិន្នន័យនេះចាស់បន្តិចក្តី ប៉ុន្តែវាមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដោយសារប្រទេសយើងមានអាកាសធាតុត្រូពិកស្រដៀងគ្នា និងមានការដាំដុះពូជស្វាយកែវ (Kaew) ដូចគ្នា ដែលអាចប្រឈមនឹងមេរោគផ្សិតស្រដៀងគ្នានេះ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ការកំណត់អត្តសញ្ញាណជំងឺក្រោយពេលប្រមូលផលទាំងនេះមានអត្ថប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់ការកែលម្អគុណភាពកសិផលនៅកម្ពុជា។

ជារួម ការយល់ដឹងស៊ីជម្រៅពីប្រភេទមេរោគផ្សិតដែលបង្កជំងឺលើផ្លែស្វាយ គឺជាជំហានដ៏សំខាន់ក្នុងការអភិវឌ្ឍយុទ្ធសាស្ត្រគ្រប់គ្រងក្រោយពេលប្រមូលផល និងកាត់បន្ថយការខាតបង់សេដ្ឋកិច្ចសម្រាប់កសិករកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ស្វែងយល់ពីរោគសញ្ញានៃជំងឺក្រោយពេលប្រមូលផល (Understand Disease Symptoms): សិក្សាពីការប្រែប្រួលសំបកផ្លែស្វាយដោយប្រើប្រាស់សៀវភៅណែនាំ ឬឯកសារពីរោគសាស្ត្ររុក្ខជាតិ ដើម្បីកំណត់ចំណាំលក្ខណៈខុសគ្នារវាងជំងឺអង់ត្រាក់ណូស (Anthracnose) និងជំងឺរលួយគល់ទង (Stem end rot) លើផ្លែស្វាយក្នុងស្រុក។
  2. ការប្រមូលសំណាក និងញែកមេរោគ (Sampling and Fungal Isolation): ប្រមូលសំណាកផ្លែស្វាយដែលមានជំងឺ រួចអនុវត្តបច្ចេកទេសកាត់ជាលិកា (Tissue transplanting method) យកទៅបណ្តុះនៅលើចាហួយ Culture media (e.g., PDA) ក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ដើម្បីទាញយកមេរោគផ្សិតសុទ្ធ (Pure culture)។
  3. ការកំណត់អត្តសញ្ញាណផ្សិតតាមរយៈមីក្រូទស្សន៍ (Microscopic Identification): ប្រើប្រាស់ Microscope ដើម្បីវាស់ទំហំ និងពិនិត្យមើលរូបរាងរបស់កូណីឌី (Conidia) និងកោសិកាផ្សិតផ្សេងៗ ដើម្បីបញ្ជាក់ប្រភេទផ្សិត ដូចជា Colletotrichum gloeosporioides និង Botryodiplodia theobromae ដោយធៀបនឹងឯកសារយោង។
  4. ការធ្វើតេស្តរោគសាស្ត្រ (Pathogenicity Test): យកមេរោគផ្សិតដែលបានញែករួច និងចិញ្ចឹមបានល្អ ទៅចម្លង (Inoculate) លើផ្លែស្វាយដែលមានសុខភាពល្អ ដើម្បីបញ្ជាក់ថាផ្សិតនោះពិតជាភ្នាក់ងារបង្កជំងឺប្រាកដមែន ដោយផ្អែកតាមគោលការណ៍ Koch's postulates
  5. សាកល្បងវិធានការគ្រប់គ្រង (Test Postharvest Control Measures): ផ្អែកលើប្រភេទមេរោគដែលបានរកឃើញ ត្រូវរៀបចំការធ្វើតេស្តសាកល្បងដោយប្រើប្រាស់បច្ចេកទេសលាងទឹកក្តៅ (Hot water treatment) ឬការប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់ផ្សិតក្នុងកម្រិតសុវត្ថិភាព ដើម្បីវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពក្នុងការកាត់បន្ថយការខូចខាត។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Anthracnose (ជំងឺអង់ត្រាក់ណូស) ជំងឺរុក្ខជាតិដែលបង្កឡើងដោយមេរោគផ្សិត ដែលមានលក្ខណៈសម្គាល់ដោយមានស្នាមអុចខ្មៅៗរាងជារង្វង់នៅលើសំបកផ្លែ ហើយអាចរាលដាលធ្វើឱ្យខូចគុណភាពសាច់ផ្លែខាងក្នុងទាំងស្រុងនៅពេលវាទុំ។ ដូចជាច្រេះដែលស៊ីដែកបន្តិចម្តងៗរហូតដល់ធ្លុះ ជំងឺនេះស៊ីសំបកផ្លែឈើធ្វើឱ្យវាខូចពណ៌និងរលួយពីខាងក្រៅទៅខាងក្នុង។
Postharvest diseases (ជំងឺក្រោយពេលប្រមូលផល) ជំងឺនិងការខូចខាតទាំងឡាយណាដែលកើតមានឡើងលើកសិផល (ដូចជាផ្លែឈើ ឬបន្លែ) បន្ទាប់ពីត្រូវបានបេះចេញពីដើម ជាទូទៅកើតឡើងក្នុងអំឡុងពេលដឹកជញ្ជូន ទុកដាក់ ឬរង់ចាំឱ្យទុំ។ ដូចជាទំនិញដែលខូចខាតក្នុងឃ្លាំង ឬពេលកំពុងដឹកជញ្ជូនទៅកាន់ទីផ្សារ ទោះបីជាចេញពីរោងចក្រមកមានសភាពល្អក៏ដោយ។
Pathogenicity test (ការធ្វើតេស្តរោគសាស្ត្រ) ដំណើរការនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ដែលអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រយកមេរោគដែលត្រូវបានញែកចេញ ទៅចម្លងដាក់លើវត្ថុមានជីវិត (ដូចជាផ្លែឈើដែលគ្មានជំងឺ) ដើម្បីបញ្ជាក់ថាមេរោគនោះពិតជាភ្នាក់ងារដែលបង្កឱ្យមានជំងឺប្រាកដមែន។ ដូចជាការយកជនសង្ស័យទៅធ្វើត្រាប់សកម្មភាពបទល្មើសឡើងវិញ ដើម្បីបញ្ជាក់ថាគាត់ពិតជាជនល្មើសដែលបង្កហេតុនោះមែន។
Conidia (កូណីឌី / ស្ព័រផ្សិត) កោសិកាបន្តពូជដោយឥតភេទរបស់មេរោគផ្សិត ដែលអាចហោះហើរតាមខ្យល់ សត្វល្អិត ឬទឹក ហើយនៅពេលវាធ្លាក់លើផ្ទៃផ្លែឈើដែលមានសំណើមសមស្រប វាអាចដុះលូតលាស់បង្កជាជំងឺ។ ប្រៀបបាននឹងគ្រាប់ពូជដ៏តូចល្អិតរបស់ស្មៅដែលហោះតាមខ្យល់ នៅពេលវាធ្លាក់លើដីដែលមានសំណើម វាអាចដុះជាដើមស្មៅថ្មីបានយ៉ាងងាយ។
Pycnidia (ពីកនីឌី / ថង់ស្ព័រផ្សិត) រចនាសម្ព័ន្ធរាងដូចដប ឬថង់តូចៗរបស់ផ្សិតដែលបង្កប់នៅក្នុងជាលិការុក្ខជាតិ ដែលមានតួនាទីផលិត និងផ្ទុកស្ព័រ (កូណីឌី) មុនពេលបញ្ចេញវាទៅក្រៅដើម្បីចម្លងជំងឺបន្ត។ ដូចជាគ្រាប់មីន ឬគ្រាប់បែកបង្កប់ក្នុងដី ដែលផ្ទុកទៅដោយគ្រាប់តូចៗជាច្រើន ហើយត្រៀមផ្ទុះខ្ទាតចេញនៅពេលវាចាស់ពេញទំហឹង។
Inoculum (អុីណូគូឡូម / ប្រភពមេរោគ) បរិមាណនៃមេរោគ ឬផ្នែកណាមួយរបស់មេរោគ (ដូចជាស្ព័រផ្សិត ឬបំណែកផ្សិត) ដែលមានវត្តមាននៅកន្លែងណាមួយ ហើយមានសមត្ថភាពអាចចម្លងជំងឺទៅកាន់រុក្ខជាតិ ឬផ្លែឈើផ្សេងទៀតនៅពេលមានអាកាសធាតុអំណោយផល។ ប្រៀបដូចជាផ្កាភ្លើងដែលខ្ទាតចេញពីភ្នក់ភ្លើង ដែលអាចធ្វើឱ្យឆេះរាលដាលដល់ព្រៃទាំងមូលប្រសិនបើធ្លាក់ចំស្លឹកឈើស្ងួត។
Stem end rot (ជំងឺរលួយគល់ទងផ្លែ) ជំងឺក្រោយពេលប្រមូលផលដែលបណ្តាលមកពីមេរោគផ្សិតម្យ៉ាង លាក់ខ្លួននៅត្រង់កន្លែងដែលផ្លែភ្ជាប់នឹងទង ហើយចាប់ផ្តើមបញ្ចេញរោគសញ្ញារលួយ និងរាលដាលយ៉ាងលឿនទៅក្នុងសាច់ផ្លែនៅពេលផ្លែឈើចាប់ផ្តើមទុំ។ ដូចជាច្រេះដែលចាប់ផ្តើមស៊ីពីកន្លែងប្រហោងនៃដំបូលផ្ទះ រួចរាលដាលធ្វើឱ្យខូចខាតផ្ទះទាំងមូលពីខាងក្នុងយ៉ាងលឿន។
Acervuli (អាស៊ែវូលី / ជម្រកស្ព័រផ្សិត) ទម្រង់សំប៉ែតៗរបស់មេរោគផ្សិតដែលដុះនៅលើផ្ទៃនៃជាលិការុក្ខជាតិដែលមានជំងឺ ដែលជាកន្លែងសម្រាប់ផលិតស្ព័រតូចៗរាប់លាន ដើម្បីត្រៀមបញ្ចេញ និងចម្លងរោគនៅពេលមានទឹកភ្លៀង ឬសំណើម។ ដូចជារោងចក្រផលិតអាវុធខ្នាតតូចដែលតាំងទីតាំងនៅលើស្បែកផ្លែឈើ ដើម្បីបន្តបាញ់បញ្ចេញគ្រាប់រំសេវទៅបំផ្លាញផ្លែឈើផ្សេងទៀត។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖