Original Title: Effective Actinomycetes Culture Medium Incubation Period in Controlling Colletotrichum gloeosporioides (Penz.) Sacc. Causing Mango Anthracnose
Source: doi.org/10.14456/thaidoa-agres.2013.8
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ប្រសិទ្ធភាពនៃរយៈពេលបណ្ដុះមជ្ឈដ្ឋានចិញ្ចឹម Actinomycetes ក្នុងការគ្រប់គ្រងផ្សិត Colletotrichum gloeosporioides (Penz.) Sacc. ដែលបង្កជំងឺអង់ត្រាក់ណូសលើផ្លែស្វាយ

ចំណងជើងដើម៖ Effective Actinomycetes Culture Medium Incubation Period in Controlling Colletotrichum gloeosporioides (Penz.) Sacc. Causing Mango Anthracnose

អ្នកនិពន្ធ៖ Vilasinee Saengnak (Department of Entomology and Plant Pathology, Faculty of Agriculture, Chiang Mai University), Sarunya Nalumpang (Department of Entomology and Plant Pathology, Faculty of Agriculture, Chiang Mai University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2013, Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Plant Pathology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះដោះស្រាយបញ្ហាជំងឺអង់ត្រាក់ណូស (Anthracnose) លើផ្លែស្វាយដែលបង្កដោយផ្សិត Colletotrichum gloeosporioides ដែលមានភាពស៊ាំខ្លាំងទៅនឹងថ្នាំសម្លាប់ផ្សិតគីមីប្រភេទ Carbendazim។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពនៃមជ្ឈដ្ឋានចិញ្ចឹមមេរោគ (Culture medium) របស់បាក់តេរី Actinomycetes ចំនួន ៦ប្រភេទ ដែលបានញែកចេញពីដី ដើម្បីទប់ស្កាត់ការលូតលាស់របស់ផ្សិតបង្កជំងឺនេះ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Non-filtrated culture medium (NF)
មជ្ឈដ្ឋានចិញ្ចឹមមិនចម្រោះបាក់តេរី (NF)
មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការរារាំងផ្សិត ព្រោះវាផ្ទុកទាំងអង់ស៊ីម និងកោសិកាបាក់តេរីរស់ដែលអាចបន្តផលិតសារធាតុរារាំង។ ផ្តល់លទ្ធផលល្អបំផុតនៅពេលបណ្ដុះរយៈពេល ៣ ទៅ ៥ថ្ងៃ។ ទាមទារការប្រុងប្រយ័ត្នក្នុងការប្រើប្រាស់ផ្ទាល់លើកសិផល ព្រោះវាមានផ្ទុកកោសិកាបាក់តេរីរស់ដែលអាចបន្សល់ទុកស្លាកស្នាម ប្រសិនបើមិនមានការសិក្សាលម្អិតពីការកាត់បន្ថយសំណល់។ កាត់បន្ថយជំងឺអង់ត្រាក់ណូសលើផ្លែស្វាយបានពី ២២.៥៥% ដល់ ៣៧.៨០% និងរារាំងការលូតលាស់ផ្សិតក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍បាន ៣៨.៨៨% - ៧៧.៥០%។
Culture filtrated medium (F)
មជ្ឈដ្ឋានចិញ្ចឹមដែលបានចម្រោះបាក់តេរីចេញ (F)
មានសុវត្ថិភាពខ្ពស់ក្នុងការយកទៅប្រើប្រាស់លើផ្លែឈើ ដោយសារមិនមានផ្ទុកកោសិកាមីក្រូសារពាង្គកាយរស់ មានតែសារធាតុរំលាយអង់ស៊ីម (Metabolites) ប៉ុណ្ណោះ។ ប្រសិទ្ធភាពទាបជាងការមិនចម្រោះយ៉ាងច្បាស់លាស់ ដោយសារបរិមាណអង់ស៊ីមមានកំណត់ និងគ្មានការផលិតបន្ថែមបន្ទាប់ពីការអនុវត្ត។ កាត់បន្ថយជំងឺអង់ត្រាក់ណូសលើផ្លែស្វាយបានត្រឹម ១៥.១៧% ដល់ ២៨.៦២% ប៉ុណ្ណោះ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តការស្រាវជ្រាវនេះទាមទារឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍មីក្រូជីវសាស្ត្រកម្រិតមធ្យម ព្រមទាំងសារធាតុគីមីសម្រាប់ចិញ្ចឹមបាក់តេរី។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងលក្ខខណ្ឌមន្ទីរពិសោធន៍ដោយប្រើប្រាស់សំណាកដីពីឧទ្យានជាតិ Doi Suthep-Pui នៃប្រទេសថៃ និងសាកល្បងលើផ្លែស្វាយពូជ ណាំដកម៉ៃ (Nam Dok Mai)។ ទិន្នន័យនេះមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ព្រោះកម្ពុជាមានអាកាសធាតុស្រដៀងគ្នា ហើយពូជស្វាយក្នុងស្រុកក៏ប្រឈមនឹងជំងឺអង់ត្រាក់ណូសដូចគ្នា ដែលទាមទារការធ្វើតេស្តផ្ទៀងផ្ទាត់បន្ថែមជាមួយសំណាកដី និងពូជស្វាយក្នុងស្រុក។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រគ្រប់គ្រងជំងឺដោយប្រើប្រាស់បាក់តេរីជីវសាស្ត្រនេះ មានសក្តានុពលខ្ពស់សម្រាប់ការអភិវឌ្ឍវិស័យកសិកម្មនៅកម្ពុជា និងការនាំចេញ។

ការផ្លាស់ប្តូរពីការពឹងផ្អែកលើថ្នាំសម្លាប់ផ្សិតគីមី មកប្រើប្រាស់មធ្យោបាយគ្រប់គ្រងតាមបែបជីវសាស្ត្រ នឹងជួយលើកកម្ពស់គុណភាពនិងសុវត្ថិភាពនៃកសិផលកម្ពុជាសម្រាប់ការប្រកួតប្រជែងលើទីផ្សារអន្តរជាតិ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ប្រមូល និងញែកសំណាកបាក់តេរីសក្តានុពល: ប្រមូលសំណាកដីពីតំបន់ព្រៃអភិរក្ស ឬដីកសិកម្មនៅកម្ពុជា រួចធ្វើការញែកបាក់តេរី Actinomycetes ដោយប្រើប្រាស់មជ្ឈដ្ឋាន Glucose Yeast Extract-Malt Extract Agar (GYM) និងរក្សាទុកសម្រាប់ការសិក្សា។
  2. រៀបចំមជ្ឈដ្ឋានចិញ្ចឹម និងការបណ្ដុះមេរោគ (Incubation): ចិញ្ចឹមបាក់តេរីដែលញែកបានទៅក្នុងមជ្ឈដ្ឋាន Enzyme Production Medium (EPM) ដោយប្រើប្រាស់ម៉ាស៊ីនក្រឡុក Shaker Incubator ក្នុងល្បឿន 150 rpm ចន្លោះពី ៣ ទៅ ៧ថ្ងៃ ដើម្បីផលិតអង់ស៊ីមប្រឆាំងផ្សិត។
  3. សាកល្បងប្រសិទ្ធភាពក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ (In vitro testing): អនុវត្តវិធីសាស្ត្រ Agar Well Diffusion Method លើចាន Petri dish ដែលមានមជ្ឈដ្ឋាន Potato Dextrose Agar (PDA) ដើម្បីវាស់វែងទំហំនៃតំបន់រារាំង (Inhibition zone) ប្រឆាំងនឹងការលូតលាស់របស់ផ្សិត Colletotrichum gloeosporioides
  4. សាកល្បងលើកសិផលផ្ទាល់ (In vivo testing on Mango): ជ្រើសរើសពូជស្វាយក្នុងស្រុក (ឧ. ស្វាយកែវរមៀត) ដោយចាក់បញ្ចូលមេរោគផ្សិត (Spore suspension) រួចបន្តក់មជ្ឈដ្ឋានចិញ្ចឹម Actinomycetes ប្រភេទមិនចម្រោះ (NF) ដែលបណ្ដុះបាន ៥ថ្ងៃ ដើម្បីតាមដានអត្រាកាត់បន្ថយទំហំស្នាមរលួយនៃជំងឺអង់ត្រាក់ណូស។
  5. ស្រាវជ្រាវទម្រង់ផលិតផល (Formulation & Storage): អនុវត្តការស្រាវជ្រាវបន្តដើម្បីបំប្លែងមជ្ឈដ្ឋានចិញ្ចឹមរាវនេះ ទៅជាទម្រង់ផលិតផលជីវកសិកម្ម (ឧ. ម្សៅ ឬសូលុយស្យុងមានស្ថិរភាព) ដែលអាចរក្សាទុកបានយូរ និងងាយស្រួលសម្រាប់កសិករក្នុងការបាញ់ផ្ទាល់នៅតាមចម្ការស្វាយ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Actinomycetes (បាក់តេរី Actinomycetes) ជាប្រភេទបាក់តេរីក្នុងដីដែលមានលក្ខណៈលូតលាស់ជាសរសៃស្រដៀងផ្សិត មានសមត្ថភាពខ្ពស់ក្នុងការផលិតអង់ស៊ីមរំលាយ និងសារធាតុអង់ទីប៊ីយ៉ូទិក ដើម្បីរារាំងឬសម្លាប់មេរោគផ្សិតផ្សេងៗ។ ដូចជារោងចក្រគីមីតូចៗរស់នៅក្នុងដី ដែលផលិតថ្នាំសម្លាប់សត្រូវដើម្បីការពារទឹកដីរបស់វា។
Colletotrichum gloeosporioides (មេរោគផ្សិត Colletotrichum gloeosporioides) ជាប្រភេទមេរោគផ្សិតដ៏កាចសាហាវដែលបង្កឱ្យមានជំងឺអង់ត្រាក់ណូសលើរុក្ខជាតិជាច្រើនប្រភេទ ជាពិសេសធ្វើឱ្យផ្លែស្វាយមានស្នាមអុចខ្មៅៗ និងរលួយខូចនៅពេលទុំ។ ដូចជាភ្នាក់ងារបំផ្លាញសម្រស់ផ្លែឈើ ដែលលួចសម្ងំលាក់ខ្លួនហើយធ្វើឱ្យផ្លែឈើជាំខ្មៅរលួយនៅពេលវាទុំ។
Anthracnose (ជំងឺអង់ត្រាក់ណូស) ជាជំងឺរុក្ខជាតិបង្កដោយផ្សិត ដែលធ្វើឱ្យស្លឹក ដើម ឬផ្លែមានស្នាមអុចពណ៌ត្នោត ឬខ្មៅ ហើយរលួយខូចគុណភាព ជារឿយៗកើតលើផ្លែឈើត្រូពិច (ដូចជាស្វាយ ល្ហុង) ក្រោយពេលប្រមូលផល។ ដូចជាជំងឺដំបៅសើស្បែកធ្ងន់ធ្ងរលើផ្លែឈើ ដែលធ្វើឱ្យស្បែកផ្លែឈើឡើងស្នាមខ្មៅៗនិងរលួយផុយ។
Agar well diffusion method (វិធីសាស្ត្រ Agar well diffusion) ជាវិធីសាស្ត្រក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ដើម្បីវាស់ស្ទង់ប្រសិទ្ធភាពនៃសារធាតុរារាំងមេរោគ ដោយការចោះរន្ធតូចៗលើចាហួយចិញ្ចឹមមេរោគ (Agar) រួចបន្តក់សារធាតុនោះចូល ដើម្បីពិនិត្យមើលទំហំរង្វង់ដែលមេរោគមិនអាចលូតលាស់បាន។ ដូចជាការចាក់ទឹកថ្នាំចូលក្នុងអណ្ដូងមួយ រួចតាមដានមើលថាតើសត្វល្អិតហ៊ានចូលមកក្បែរតំបន់ជុំវិញអណ្ដូងនោះបានកម្រិតណា។
Culture filtrated medium / F (មជ្ឈដ្ឋានចិញ្ចឹមដែលបានចម្រោះ / F) ជាទឹកស៊ុបចិញ្ចឹមបាក់តេរីដែលត្រូវបានយកទៅចម្រោះតាមរយៈតម្រងល្អិតបំផុត (0.22 µm) ដើម្បីយកកោសិកាបាក់តេរីចេញឱ្យអស់ ដោយបន្សល់ទុកតែសារធាតុរាវដែលមានផ្ទុកអង់ស៊ីម ឬសារធាតុសកម្មដែលបាក់តេរីបានបញ្ចេញ។ ដូចជាទឹកតែដែលយើងបានស្រង់កាកតែចេញអស់ ដោយនៅសល់តែទឹកដែលមានក្លិននិងរសជាតិ។
Non-filtrated culture medium / NF (មជ្ឈដ្ឋានចិញ្ចឹមមិនចម្រោះ / NF) ជាទឹកស៊ុបចិញ្ចឹមបាក់តេរីដែលរក្សាទុកទាំងទឹក និងកោសិកាបាក់តេរីរស់នៅលាយឡំគ្នា ដែលអាចបន្តផលិតសារធាតុសកម្មប្រឆាំងមេរោគបានបន្ថែមទៀតនៅពេលយកទៅអនុវត្តផ្ទាល់។ ដូចជាទឹកគីមឈី ឬទឹកយ៉ាអួ ដែលនៅមានបាក់តេរីរស់នៅខាងក្នុងកំពុងបន្តធ្វើសកម្មភាព។
Enzyme production medium / EPM (មជ្ឈដ្ឋានផលិតអង់ស៊ីម) ជាល្បាយសារធាតុចិញ្ចឹមពិសេស (មានផ្ទុកសារធាតុដូចជា Chitin) ដែលផ្សំឡើងដើម្បីជំរុញឱ្យបាក់តេរីបង្កើនការផលិតនិងបញ្ចេញអង់ស៊ីមប្រឆាំងផ្សិត ក្នុងបរិមាណច្រើនសម្រាប់ការពិសោធន៍។ ដូចជាអាហារបំប៉នពិសេសដែលផ្តល់ឱ្យអត្តពលិកដើម្បីជំរុញឱ្យពួកគេបញ្ចេញកម្លាំង ឬសមត្ថភាពបានខ្ពស់បំផុត។
Spore suspension (សូលុយស្យុងស្ព័រផ្សិត) ជាការយកស្ព័រ (កោសិកាបន្តពូជ) របស់ផ្សិតទៅកូរលាយជាមួយទឹកចម្រោះ ដើម្បីបង្កើតជាទឹកមេរោគក្នុងកំហាប់ជាក់លាក់មួយ សម្រាប់យកទៅចាក់បញ្ចូលបង្កជំងឺលើរុក្ខជាតិក្នុងការសាកល្បង។ ដូចជាការលាយគ្រាប់ពូជរុក្ខជាតិក្នុងទឹក ដើម្បីត្រៀមយកទៅបាញ់សាចសាបព្រោះលើដី។
Carbendazim resistance (ភាពស៊ាំនឹងថ្នាំ Carbendazim) ជាបាតុភូតដែលមេរោគផ្សិតបានផ្លាស់ប្តូរហ្សែន ឬទម្លាប់របស់វា (mutation) ធ្វើឱ្យថ្នាំសម្លាប់ផ្សិតគីមីប្រភេទ Carbendazim ដែលធ្លាប់តែពូកែ លែងមានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការទប់ស្កាត់វាបានទៀត។ ដូចជាសត្វកណ្តុរដែលធ្លាប់ស៊ីនុយពុលហើយមិនងាប់ រួចវាបង្កើតកូនចៅដែលលែងខ្លាចថ្នាំពុលនោះតទៅទៀត។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖