Original Title: Predatory thrips species composition, their prey and host plant association in Northern Thailand
Source: dx.doi.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

សមាសភាពប្រភេទសត្វល្អិតទ្រីបរំពា ចំណី និងទំនាក់ទំនងរុក្ខជាតិជាជម្រករបស់ពួកវានៅភាគខាងជើងប្រទេសថៃ

ចំណងជើងដើម៖ Predatory thrips species composition, their prey and host plant association in Northern Thailand

អ្នកនិពន្ធ៖ Samaporn Saengyot (MJU Biological Control Research Center (MJU-BCRC), Faculty of Agricultural Production, Maejo University, Chiang Mai 50290, Thailand)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2016, Agriculture and Natural Resources

វិស័យសិក្សា៖ Entomology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះសិក្សាស្រាវជ្រាវដើម្បីកំណត់អត្តសញ្ញាណប្រភេទសត្វល្អិតទ្រីបរំពា (Predatory thrips) និងចំណីរបស់វា ដើម្បីបំពេញចន្លោះប្រហោងនៃទិន្នន័យស្តីពីសក្តានុពលរបស់វាក្នុងការកម្ចាត់សត្វល្អិតចង្រៃក្នុងវិស័យកសិកម្ម។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងតាមរយៈការចុះប្រមូលសំណាកផ្ទាល់នៅតាមទីវាលកសិកម្ម ចម្ការ និងព្រៃ ក្នុងខេត្តចំនួន ៥ នៅភាគខាងជើងប្រទេសថៃ ចាប់ពីខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០១៣ ដល់ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០១៤។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Beating method (Foliage/Flower beating)
វិធីសាស្ត្រគោះរុក្ខជាតិទម្លាក់លើថាស
ងាយស្រួលអនុវត្ត ចំណាយតិច និងឆាប់រហ័សសម្រាប់ការប្រមូលសត្វល្អិតដែលរស់នៅលើផ្ទៃស្លឹក ឬផ្កា។ អាចរំលងសត្វល្អិតដែលតោងជាប់ខ្លាំងលើរុក្ខជាតិ ឬសត្វល្អិតដែលរស់នៅលាក់ខ្លួនជ្រៅក្នុងរន្ធ ឬថ្នាំង។ ប្រមូលបានសត្វល្អិតទ្រីបរំពា និងចំណីរបស់វាជាច្រើនប្រភេទសម្រាប់ការស្រាវជ្រាវបឋម។
Plant extraction method (Alcohol wash)
វិធីសាស្ត្រចម្រាញ់សត្វល្អិតពីរុក្ខជាតិ (លាងដោយអាល់កុល)
មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការយកសត្វល្អិតតូចៗដែលលាក់ខ្លួនចេញពីរុក្ខជាតិ ដោយធានាថាសំណាកមិនបាត់បង់។ ទាមទារការប្រើប្រាស់សារធាតុគីមី (អាល់កុល) និងត្រូវការពេលវេលាច្រើនក្នុងការក្រឡុក និងចម្រាញ់នៅមន្ទីរពិសោធន៍។ ទទួលបានសំណាកសត្វល្អិតល្អិតៗដែលពិបាកប្រមូលដោយដៃសម្រាប់ការវិភាគក្រោមមីក្រូទស្សន៍។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះមិនទាមទារឧបករណ៍បច្ចេកវិទ្យាទំនើបខ្លាំងនោះទេ ប៉ុន្តែវាត្រូវការសម្ភារៈមន្ទីរពិសោធន៍មូលដ្ឋាន សារធាតុគីមីសម្រាប់រក្សាសំណាក និងអ្នកជំនាញខាងវាក្យស័ព្ទ (Taxonomy) សម្រាប់កំណត់អត្តសញ្ញាណសត្វល្អិត។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅខេត្តចំនួន ៥ ភាគខាងជើងប្រទេសថៃ ដែលមានលក្ខណៈអាកាសធាតុត្រូពិចសើម និងមានការដាំដុះដំណាំចម្រុះ។ ទិន្នន័យនេះមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជាដោយសារមានភាពស្រដៀងគ្នានៃប្រព័ន្ធកសិ-បរិស្ថាន ប៉ុន្តែវាប្រហែលជាមិនឆ្លុះបញ្ចាំងទាំងស្រុងពីប្រភេទសត្វល្អិតនៅតំបន់វាលទំនាបក្តៅស្ងួតខ្លាំងនោះទេ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រ និងរបកគំហើញនៃការសិក្សានេះមានអត្ថប្រយោជន៍ខ្ពស់ណាស់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ក្នុងការអភិវឌ្ឍកម្មវិធីគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតចង្រៃតាមបែបជីវសាស្ត្រ (Biological Control)។

ការជំរុញការប្រើប្រាស់សត្វល្អិតទ្រីបរំពាជាភ្នាក់ងារត្រួតពិនិត្យជីវសាស្ត្រ គឺជាការវិនិយោគដ៏វៃឆ្លាតមួយឆ្ពោះទៅរកការអនុវត្តកសិកម្មប្រកបដោយនិរន្តរភាព ការពារបរិស្ថាន និងធានាសុវត្ថិភាពចំណីអាហារនៅកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. អនុវត្តបច្ចេកទេសប្រមូលសំណាកនៅទីវាល (Field Collection Techniques): ចុះប្រមូលសំណាកសត្វល្អិតតាមចម្ការដោយប្រើប្រាស់បច្ចេកទេសគោះរុក្ខជាតិទម្លាក់លើថាស និងការលាងរុក្ខជាតិដោយ 70% Ethanol។ ត្រូវកត់ត្រាទីតាំងជាមួយឧបករណ៍ GPS និងប្រើប្រាស់សារធាតុ AGA preservative ដើម្បីរក្សាសំណាកកុំឱ្យខូច។
  2. រៀបចំសំណាកសម្រាប់ការពិនិត្យមីក្រូទស្សន៍ (Specimen Mounting): អនុវត្តបច្ចេកទេស KOH maceration ដើម្បីសម្អាតសំណាកសត្វល្អិតទ្រីបដែលមានពណ៌ក្រម៉ៅ បន្ទាប់មកធ្វើការថែរក្សាសំណាកជាអចិន្ត្រៃយ៍នៅលើកញ្ចក់ស្លាយដោយប្រើប្រាស់ Canada balsamHoyer's medium តាមក្បួនខ្នាតមន្ទីរពិសោធន៍។
  3. កំណត់អត្តសញ្ញាណសត្វល្អិត (Morphological Identification): ប្រើប្រាស់ Stereo microscope សម្រាប់ការញែកសំណាកបឋម រួចបន្តប្រើប្រាស់កូនសោរអត្តសញ្ញាណ (Dichotomous keys) ដូចជាសៀវភៅណែនាំរបស់ Mound and Kibby (1998) ឬឯកសារយោងផ្សេងៗទៀត ដើម្បីកំណត់ប្រភេទសត្វល្អិត និងចំណីរបស់វា។
  4. ចងក្រងទិន្នន័យ និងវាយតម្លៃសក្តានុពលជីវសាស្ត្រ (Database & Biocontrol Evaluation): បង្កើតមូលដ្ឋានទិន្នន័យពីទំនាក់ទំនងរវាងសត្វល្អិតរំពា សត្វល្អិតចង្រៃ និងរុក្ខជាតិជាជម្រក។ បន្ទាប់មក ជ្រើសរើសប្រភេទសត្វល្អិតទ្រីបណាដែលមានសក្តានុពលខ្ពស់ (ដូចជា Aleurodothrips fasciapennis) យកមកសិក្សាបន្តពីលទ្ធភាពក្នុងការចិញ្ចឹមពង្រីកពូជ (Mass rearing) សម្រាប់កម្មវិធីត្រួតពិនិត្យជីវសាស្ត្រ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Predatory thrips (សត្វល្អិតទ្រីបរំពា) ជាប្រភេទសត្វល្អិតទ្រីបដែលមិនស៊ីរុក្ខជាតិជាអាហារនោះទេ ប៉ុន្តែពួកវាដើរប្រមាញ់ និងស៊ីសត្វល្អិតចង្រៃផ្សេងៗ (ដូចជាមេច ឬទ្រីបចង្រៃ) ជាអាហារ ដែលជួយកាត់បន្ថយការខូចខាតដំណាំ។ ដូចជាឆ្មាដែលយើងចិញ្ចឹមទុកសម្រាប់ចាប់កណ្តុរក្នុងផ្ទះ ដើម្បីកុំឱ្យកណ្តុរស៊ីស្រូវ ឬបំផ្លាញអីវ៉ាន់។
Biological control (ការគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតតាមបែបជីវសាស្ត្រ) ជាវិធីសាស្ត្រគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតចង្រៃដោយប្រើប្រាស់សត្រូវធម្មជាតិរបស់វា (ដូចជាសត្វល្អិតរំពា ប៉ារ៉ាស៊ីត ឬមេរោគ) ជាជាងការប្រើប្រាស់ថ្នាំគីមីសម្លាប់សត្វល្អិត ដើម្បីរក្សាតុល្យភាពប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី។ ដូចជាការលែងទាទៅក្នុងស្រែដើម្បីឱ្យវាស៊ីខ្យងក្រហមដែលបំផ្លាញដើមស្រូវ ជាជាងការបាញ់ថ្នាំពុល។
Inquiline (សត្វជ្រកកោន / សត្វរួមសំបុក) ជាប្រភេទសត្វដែលចូលទៅរស់នៅក្នុងសំបុក ឬជម្រក (ដូចជាពកលើស្លឹករុក្ខជាតិ) ដែលបង្កើតឡើងដោយសត្វផ្សេងទៀត ហើយជារឿយៗវាស៊ីម្ចាស់សំបុកនោះ ឬកូនរបស់ម្ចាស់សំបុកជាអាហារតែម្តង។ ដូចជាចោរដែលលួចចូលទៅរស់នៅក្នុងផ្ទះរបស់អ្នកដទៃ ហើយយកផ្ទះនោះធ្វើជាកន្លែងលាក់ខ្លួន និងលួចស៊ីចំណីអាហារម្ចាស់ផ្ទះ។
Augmentative biological control (ការគ្រប់គ្រងជីវសាស្ត្រដោយការបន្ថែមចំនួន) គឺជាការចិញ្ចឹមសត្រូវធម្មជាតិ (សត្វល្អិតមានប្រយោជន៍) ក្នុងបរិមាណច្រើន រួចយកទៅព្រលែងក្នុងចម្ការដើម្បីបង្កើនចំនួនពួកវាឱ្យជួយកម្ចាត់សត្វល្អិតចង្រៃ នៅពេលដែលសត្រូវធម្មជាតិមានស្រាប់នៅក្នុងធម្មជាតិមានចំនួនមិនគ្រប់គ្រាន់។ ដូចជាការកោះហៅទាហានជំនួយបន្ថែមពីបន្ទាយ ឱ្យមកជួយទាហានប្រចាំការនៅសមរភូមិ នៅពេលដែលសត្រូវមានកម្លាំងខ្លាំងពេក។
Gall-making thrips (ទ្រីបបង្កើតពករុក្ខជាតិ) ជាប្រភេទសត្វល្អិតដែលពេលវាស៊ី ឬពងលើស្លឹករុក្ខជាតិ វាធ្វើឱ្យរុក្ខជាតិមានប្រតិកម្មដុះចេញជាដុំពក (Gall) ដែលសត្វល្អិតនោះប្រើប្រាស់ដុំពកនេះជាជម្រក និងជាកន្លែងបង្កាត់ពូជយ៉ាងមានសុវត្ថិភាព។ ដូចជាសត្វល្អិតដែលចាក់ថ្នាំឱ្យដើមឈើហើមប៉ោងចេញជាបន្ទប់ ដើម្បីវាអាចចូលទៅរស់នៅនិងពងកូនបានដោយមិនខ្លាចត្រូវថ្ងៃឬភ្លៀង។
Maceration (ការរំលាយជាលិកាដោយសារធាតុគីមី) នៅក្នុងបរិបទនៃការសិក្សាសត្វល្អិត គឺជាការប្រើប្រាស់សារធាតុគីមី (ដូចជា KOH) ដើម្បីរំលាយសាច់ និងសរីរាង្គខាងក្នុងរបស់សត្វល្អិត ទុកតែសំបកក្រៅ ដើម្បីឱ្យវាថ្លា និងងាយស្រួលឆ្លុះមើលរូបរាងលម្អិតក្រោមមីក្រូទស្សន៍។ ដូចជាការស្ងោររំលាយសាច់ចេញពីឆ្អឹង ដើម្បីយកតែគ្រោងឆ្អឹងសុទ្ធមកសិក្សាពីរចនាសម្ព័ន្ធរាងកាយ។
Dichotomous key (កូនសោរអត្តសញ្ញាណជីវសាស្ត្រ) ជាឧបករណ៍ ឬសៀវភៅណែនាំដែលអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រប្រើដើម្បីកំណត់ឈ្មោះប្រភេទសត្វ ឬរុក្ខជាតិ ដោយឆ្លើយសំណួរអំពីលក្ខណៈរូបរាងរបស់វាជាជំហានៗ (មានជម្រើសពីរៗនៅរាល់ជំហាននីមួយៗ)។ ដូចជាការលេងហ្គេមទាយសត្វដែលសួរសំណួរម្តងមួយៗថា "តើសត្វនេះមានស្លាបឬទេ? (បាទ/ទេ)" រហូតទាល់តែយើងអាចកាត់កងរកឃើញថាសត្វនោះឈ្មោះអ្វីពិតប្រាកដ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖