Original Title: Increase of the Production Potential of Strobilanthes cusia (Nees) for Local Textile Dyeing in the Upper North of Thailand
Source: doi.org/10.14456/thaidoa-agres.2021.9
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការបង្កើនសក្តានុពលផលិតកម្មរុក្ខជាតិ Strobilanthes cusia (Nees) សម្រាប់ការជ្រលក់ពណ៌ក្រណាត់ក្នុងស្រុកនៅតំបន់ភាគខាងជើងនៃប្រទេសថៃ

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ រុក្ខជាតិ Strobilanthes cusia ដែលប្រើប្រាស់ជាវត្ថុធាតុដើមដ៏ពេញនិយមសម្រាប់ជ្រលក់ពណ៌ក្រណាត់ (Indigo) នៅភាគខាងជើងប្រទេសថៃ កំពុងជួបប្រទះបញ្ហាខ្វះខាត ដោយសារការដាំដុះមានកម្រិត និងខ្វះបច្ចេកទេសត្រឹមត្រូវ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះបានប្រៀបធៀបប្រភេទពូជ សាកល្បងបច្ចេកទេសដាំដុះ និងបានផ្ទេរបច្ចេកទេសរបស់នាយកដ្ឋានកសិកម្ម (DOA) ទៅកាន់កសិករចំនួន ១០ នាក់ ដើម្បីវាយតម្លៃទិន្នផល និងប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ច។

  • ការប្រៀបធៀបពូជរុក្ខជាតិ និងការវិភាគ DNA (Clonal Comparison and DNA Analysis)
  • ការសាកល្បងគម្លាតដាំដុះ និងកម្រិតស្រមោល (Spacing and Shading Trials)
  • ការកំណត់អាយុកាល និងពេលវេលាប្រមូលផលប្រសើរបំផុត (Harvesting Time Optimization)
  • ការវាយតម្លៃសេដ្ឋកិច្ច និងការចូលរួមអនុវត្តផ្ទាល់ពីកសិករ (Economic Evaluation and Farmer Participatory Testing)

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

  • ពូជស្លឹកធំ ផ្តល់ទិន្នផលស្រស់ និងសារធាតុពណ៌ (Indigo substance) ខ្ពស់ជាងពូជស្លឹកតូច ដោយបច្ចេកទេសល្អបំផុតគឺគម្លាតដាំដុះ 50x60 សង់ទីម៉ែត្រ និងការបាំងស្រមោល 70%។
  • អាយុកាលប្រមូលផលល្អបំផុតគឺ ៩ ខែក្រោយពេលដាំ ដែលផ្តល់ទិន្នផលស្រស់ 4,592 គីឡូក្រាម/រ៉ៃ (rai) ដោយពេលវេលាប្រមូលផលនៅចន្លោះម៉ោង 7:00-11:00 ព្រឹក ផ្តល់កាកពណ៌ពី 421 ដល់ 463 គីឡូក្រាម/រ៉ៃ។
  • ការប្រើប្រាស់បច្ចេកទេស DOA ជួយឱ្យកសិករអាចប្រមូលផលបាន ៤ ដង/ឆ្នាំ និងទទួលបានប្រាក់ចំណេញសុទ្ធ 31,373 បាត/រ៉ៃ ដែលមានទំហំធំជាងវិធីសាស្ត្រប្រពៃណីរបស់កសិករដែលទទួលបានត្រឹមតែ 12,819 បាត/រ៉ៃ ប៉ុណ្ណោះ។

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
DOA Production Technology
បច្ចេកទេសផលិតកម្មរបស់នាយកដ្ឋានកសិកម្ម (DOA) ដោយប្រើរោងបាំងពន្លឺ ៧០% និងគម្លាតដាំ ៥០x៦០ ស.ម
ផ្តល់ទិន្នផលខ្ពស់ទាំងស្លឹកស្រស់ និងកាកពណ៌ (Indigo paste) អាចប្រមូលផលបាន ៤ ដងក្នុងមួយឆ្នាំ និងផ្តល់អត្រាប្រាក់ចំណេញ (BCR) ខ្ពស់រហូតដល់ ៥.១៥។ តម្រូវឱ្យមានការវិនិយោគដើមទុនខ្ពស់ជាងមុន (ប្រមាណ ៧,០៦៣ បាត/រ៉ៃ) សម្រាប់សាងសង់រោងសំណាញ់បាំងពន្លឺ និងដំឡើងប្រព័ន្ធស្រោចស្រព។ ទទួលបានទិន្នផលស្លឹកស្រស់ ៣,៨៤៤ គ.ក្រ/រ៉ៃ កាកពណ៌ ៧៦៩ គ.ក្រ/រ៉ៃ និងប្រាក់ចំណេញសុទ្ធ ៣១,៣៧៣ បាត/រ៉ៃ ក្នុង១ឆ្នាំ។
Farmers' Traditional Technology
បច្ចេកទេសដាំដុះតាមទម្លាប់ប្រពៃណីរបស់កសិករ (ដាំក្រោមដើមឈើ គ្មានគម្លាតច្បាស់លាស់)
ចំណាយដើមទុនតិចជាង (ប្រមាណ ៤,៩០៩ បាត/រ៉ៃ) ដោយពុំចាំបាច់សាងសង់រោងបាំងពន្លឺ និងងាយស្រួលអនុវត្តតាមទម្លាប់ធម្មជាតិ។ ផ្តល់ទិន្នផលទាប ប្រមូលផលបានត្រឹមតែ ២ ដងក្នុងមួយឆ្នាំ និងមានគុណភាពសារធាតុពណ៌ទាបជាងដោយសារកង្វះការគ្រប់គ្រងពន្លឺ។ ទទួលបានទិន្នផលស្លឹកស្រស់ ១,៧៧៣ គ.ក្រ/រ៉ៃ កាកពណ៌ ៣៥៥ គ.ក្រ/រ៉ៃ និងប្រាក់ចំណេញសុទ្ធត្រឹម ១២,៨១៩ បាត/រ៉ៃ ក្នុង១ឆ្នាំ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ផ្អែកតាមការសិក្សា ការអនុវត្តបច្ចេកទេសស្តង់ដារតម្រូវឱ្យមានការវិនិយោគដើមទុនបន្ថែមលើរចនាសម្ព័ន្ធរូបវន្ត និងសម្ភារៈកសិកម្មមួយចំនួនដើម្បីធានាបាននូវទិន្នផលខ្ពស់។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងផ្តាច់មុខនៅក្នុងខេត្ត Phrae ភាគខាងជើងនៃប្រទេសថៃ ដែលជាតំបន់ព្រៃភ្នំមានសំណើម និងអាកាសធាតុអំណោយផលសម្រាប់រុក្ខជាតិព្រៃប្រភេទនេះ។ ទិន្នន័យវាយតម្លៃសេដ្ឋកិច្ចត្រូវបានប្រមូលពីកសិករត្រឹមតែ ១០ នាក់ប៉ុណ្ណោះ ដែលជាទំហំគំរូតូច។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ការយកបច្ចេកទេសនេះមកអនុវត្តចាំបាច់ត្រូវសាកល្បងលើលក្ខខណ្ឌដី និងអាកាសធាតុជាក់ស្តែង ព្រោះកម្រិតកម្តៅ និងសំណើមអាចខុសគ្នាពីតំបន់ភាគខាងជើងនៃប្រទេសថៃ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

បច្ចេកទេសនេះមានសក្តានុពលខ្ពស់សម្រាប់កម្ពុជា ពិសេសក្នុងការជំរុញផលិតកម្មក្រណាត់តម្បាញជ្រលក់ពណ៌ធម្មជាតិ (Eco-textiles) ដែលកំពុងមានតម្រូវការទីផ្សារ និងតម្លៃខ្ពស់។

  • សហគមន៍តម្បាញសូត្រ និងកប្បាស (ខេត្តតាកែវ បាត់ដំបង និងសៀមរាប): អាចប្រើប្រាស់កាកពណ៌ពីរុក្ខជាតិ Strobilanthes cusia ដើម្បីជំនួសពណ៌គីមី (Synthetic dyes) បង្កើនតម្លៃបន្ថែមដល់ផលិតផលហូលផាមួងខ្មែរ និងកាត់បន្ថយការប៉ះពាល់ដល់សុខភាពអ្នកបោះពុម្ពពណ៌។
  • តំបន់កសិកម្មដែលមានអាកាសធាតុត្រជាក់ និងសំណើម (ខេត្តមណ្ឌលគិរី រតនគិរី និងតំបន់ជួរភ្នំក្រវាញ): អាចសាកល្បងដាំដុះរុក្ខជាតិនេះជាដំណាំសេដ្ឋកិច្ចបន្ថែម ព្រោះលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុស្រដៀងទៅនឹងតំបន់ដើមរបស់រុក្ខជាតិ ដើម្បីផ្គត់ផ្គង់វត្ថុធាតុដើមពណ៌ធម្មជាតិក្នុងស្រុក។
  • សហគ្រាសធុនតូច និងមធ្យម (SMEs) ផ្នែកកែច្នៃពណ៌ធម្មជាតិ: អាចចាប់យកបច្ចេកទេសចម្រាញ់កាកពណ៌ (Indigo paste) វេចខ្ចប់ទុកប្រើប្រាស់បានយូរ ឬលក់បន្តក្នុងទម្រង់ជាពាណិជ្ជកម្ម (B2B) ទៅកាន់រោងជាងតម្បាញផ្សេងៗ។

សរុបមក ការអនុវត្តបច្ចេកទេសស្តង់ដារពីបរទេសនេះ គឺជាឱកាសដ៏ល្អមួយសម្រាប់ស្ថាប័នស្រាវជ្រាវកសិកម្ម និងសហគមន៍តម្បាញនៅកម្ពុជា ដើម្បីពង្រឹងខ្សែច្រវាក់តម្លៃពណ៌ធម្មជាតិក្នុងស្រុកប្រកបដោយនិរន្តរភាព និងប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ច។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ការសាកល្បងពូជ និងវាយតម្លៃលក្ខខណ្ឌបរិស្ថាន (Cultivar & Environment Testing): ជ្រើសរើសពូជស្លឹកធំ Strobilanthes cusia មកសាកល្បងដាំក្នុងតំបន់ដែលមានអាកាសធាតុអំណោយផល (មានសំណើមខ្ពស់) ដោយប្រើប្រាស់ឧបករណ៍វាស់ស្ទង់ពន្លឺ និងសំណើម (Lux Meter & Soil Moisture Sensor) ដើម្បីកំណត់ភាពស័ក្តិសមមុននឹងដាំលក្ខណៈទ្រង់ទ្រាយធំ។
  2. ការរៀបចំប្រព័ន្ធដាំដុះបច្ចេកទេសស្តង់ដារ (DOA Standard Setup): សាងសង់រោងសំណាញ់បាំងពន្លឺក្នុងកម្រិត ៧០% (70% Shading Net) និងដាំក្នុងគម្លាត ៥០x៦០ សង់ទីម៉ែត្រ ព្រមទាំងបំពាក់ប្រព័ន្ធស្រោចស្រពទឹកខ្នាតតូច (Micro-sprinkler System) ដើម្បីធានាការលូតលាស់ដ៏ល្អប្រសើររបស់រុក្ខជាតិ។
  3. ការគ្រប់គ្រងពេលវេលាប្រមូលផលឱ្យបានត្រឹមត្រូវ (Harvest Timing Optimization): កំណត់កាលវិភាគកាត់ប្រមូលផលនៅពេលរុក្ខជាតិមានអាយុ ៩ ខែក្រោយពេលដាំដុះ និងត្រូវកាត់យកស្លឹកតែនៅចន្លោះម៉ោង ៧:០០ ដល់ ១១:០០ ព្រឹក ប៉ុណ្ណោះ ដើម្បីទទួលបានកម្រិតសារធាតុពណ៌ (Indigo substance) ខ្ពស់បំផុត។
  4. ការអនុវត្តបច្ចេកទេសកែច្នៃ និងចម្រាញ់កាកពណ៌ (Indigo Paste Extraction): អនុវត្តបច្ចេកទេសត្រាំស្លឹកស្រស់ក្នុងទឹក (១ គ.ក្រ/ទឹក ១០ លីត្រ) រយៈពេល ២ យប់ រួចស្រង់កាកចេញ និងលាយកំបោរស (១២០ ក្រាម) ដោយប្រើប្រាស់ម៉ាស៊ីនកូរ (Indigo Mixer Machine) កូររហូតដល់ឡើងពពុះខៀវ ដើម្បីផលិតកាកពណ៌សម្រាប់ប្រើប្រាស់។
  5. ការភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងទីផ្សារជាមួយសហគមន៍តម្បាញ (Market Integration): ធ្វើការកត់ត្រាចំណាយ-ចំណូល (Cost-Benefit Analysis) និងនាំយកកាកពណ៌ធម្មជាតិដែលផលិតបាន ទៅសាកល្បងជាមួយសហគមន៍តម្បាញសូត្រ ឬកប្បាសក្នុងស្រុក ដើម្បីវាយតម្លៃគុណភាពនៃការជាប់ពណ៌លើក្រណាត់ និងបង្កើតកិច្ចសន្យាផ្គត់ផ្គង់ (Supply Contract) រយៈពេលវែង។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Strobilanthes cusia (Nees) (រុក្ខជាតិដើមហម) ជាប្រភេទរុក្ខជាតិព្រៃម្យ៉ាង (ហៅថា ห้อม ក្នុងភាសាថៃ) ដែលគេដាំដុះ និងនិយមយកស្លឹកនិងដើមរបស់វាទៅត្រាំទឹកដើម្បីទាញយកសារធាតុពណ៌ខៀវ (Indigo) សម្រាប់ជ្រលក់សម្លៀកបំពាក់ប្រពៃណី។ ដូចជាការដាំដើមតយដើម្បីយកស្លឹកវាទៅគាបយកទឹកពណ៌បៃតងសម្រាប់ធ្វើនំអញ្ចឹងដែរ ប៉ុន្តែនេះជារុក្ខជាតិសម្រាប់យកពណ៌ខៀវទៅជ្រលក់ក្រណាត់។
Indigo paste (កាកពណ៌ធម្មជាតិ / កាកពណ៌អាំងឌីកូ) ជាល្បាយខាប់ៗពណ៌ខៀវចាស់ ដែលទទួលបានពីការត្រាំស្លឹកនៃរុក្ខជាតិផ្តល់ពណ៌ រួចលាយជាមួយកំបោរស និងកូរឱ្យឡើងពពុះរហូតដល់កកជាកាកពណ៌សម្រាប់យកទៅស្តុកទុកប្រើប្រាស់ពេលជ្រលក់ក្រណាត់។ ស្រដៀងទៅនឹងកាកកាហ្វេខាប់ៗដែលយើងចម្រាញ់បាន ដើម្បីយកទៅឆុងជាភេសជ្ជៈ ប៉ុន្តែនេះជាកាកពណ៌សម្រាប់ជ្រលក់ក្រណាត់។
Indican (សារធាតុអាំងឌីកង់) ជាសមាសធាតុគីមីធម្មជាតិ (Glucoside) ដែលមាននៅក្នុងស្លឹករុក្ខជាតិរស់រវើក ដែលវារលាយក្នុងទឹកតែគ្មានពណ៌។ នៅពេលវាធ្វើប្រតិកម្មជាមួយអុកស៊ីហ្សែន និងអង់ស៊ីម វានឹងបំប្លែងទៅជាសារធាតុពណ៌ខៀវខាប់ (Indigo)។ ប្រៀបដូចជាទឹកមើមស្ពៃក្រហម ដែលនៅពេលយើងច្របាច់ក្រូចឆ្មារចូល (ប្រតិកម្មគីមី) វានឹងប្រែពណ៌ភ្លាមៗអញ្ចឹងដែរ។
Benefit-cost ratio (BCR) (អនុបាតនៃផលធៀបរវាងផលប្រយោជន៍និងការចំណាយ) ជាសូចនាករសេដ្ឋកិច្ចមួយសម្រាប់វាស់វែងថាតើការវិនិយោគលើគម្រោង ឬអាជីវកម្មមួយទទួលបានផលចំណេញកម្រិតណាធៀបនឹងដើមទុនដែលបានចំណាយ (ប្រសិនបើ BCR ធំជាង ១ មានន័យថាគម្រោងនោះចំណេញ)។ ប្រៀបដូចជាការទិញមេមាន់មួយក្បាលតម្លៃ ១ ម៉ឺនរៀល បើវាពងបានលក់ចំណេញសរុប ៥ ម៉ឺនរៀល មានន័យថាការវិនិយោគនោះមានភាពចំណេញខ្ពស់។
Shading (ការបាំងស្រមោល / ការកាត់បន្ថយពន្លឺ) ជាបច្ចេកទេសក្នុងកសិកម្មដោយប្រើប្រាស់សំណាញ់បាំងពន្លឺព្រះអាទិត្យក្នុងកម្រិតជាក់លាក់ណាមួយ (ឧទាហរណ៍ ៧០%) ដើម្បីជួយឱ្យរុក្ខជាតិដែលចូលចិត្តម្លប់អាចលូតលាស់បានល្អ កាត់បន្ថយការបាត់បង់ជាតិទឹក និងផលិតសារធាតុពណ៌បានច្រើនបំផុត។ ដូចជាការបញ្ចុះពន្លឺទូរស័ព្ទ (Brightness) នៅពេលយប់ដើម្បីកុំឱ្យចាំងភ្នែកខ្លាំងពេក ដែលជួយឱ្យយើងមើលបានស្រួល។
Leucoindigo (សារធាតុពណ៌ទម្រង់រលាយ / លីកូអាំងឌីកូ) ជាទម្រង់មួយនៃសារធាតុពណ៌ (Indigo) ដែលបានឆ្លងកាត់ដំណើរការកាត់បន្ថយអុកស៊ីសែន (Reduction) នៅក្នុងធុងជ្រលក់ ធ្វើឱ្យវាមានពណ៌លឿង រលាយក្នុងទឹក និងអាចជ្រាបចូលទៅក្នុងសរសៃអំបោះយ៉ាងងាយ មុនពេលវាត្រូវខ្យល់អុកស៊ីសែនហើយប្រែជាពណ៌ខៀវជាប់នឹងក្រណាត់។ ដូចជាទឹកថ្នាំសរសេរដែលពេលសរសេរភ្លាមមើលមិនឃើញទេ (គ្មានពណ៌) លុះត្រាតែត្រូវខ្យល់និងពន្លឺ ទើបលេចចេញជារូបរាងអក្សរច្បាស់។
Randomized Complete Block (RCB) (ការរៀបចំប្លង់ពិសោធន៍បែបប្លុកចៃដន្យពេញលេញ) ជាវិធីសាស្ត្រស្ថិតិ និងការរៀបចំប្លង់ស្រាវជ្រាវកសិកម្ម ដែលគេបែងចែកដីជាឡូៗ (Blocks) និងដាក់កត្តាពិសោធន៍ (ដូចជាគម្លាតដាំដុះផ្សេងៗគ្នា) ដោយចៃដន្យ ដើម្បីធានាថាលទ្ធផលដែលទទួលបានមិនលម្អៀងដោយសារតែគុណភាពដីខុសគ្នា។ ដូចជាការចាប់ឆ្នោតបែងចែកសិស្សពូកែ និងសិស្សខ្សោយចូលទៅក្នុងក្រុមប្រកួតប្រជែងផ្សេងៗគ្នាដោយចៃដន្យ ដើម្បីឱ្យការប្រកួតមានភាពយុត្តិធម៌បំផុត។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖