Original Title: Study on the Preparation of Protein Supplementary Wheat noodles by Addition of Flour from Groundnut, Soy bean and Sesame
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការសិក្សាលើការរៀបចំមីស្រូវសាលីបំប៉នប្រូតេអ៊ីនដោយបន្ថែមម្សៅសណ្តែកដី សណ្តែកសៀង និងល្ង

ចំណងជើងដើម៖ Study on the Preparation of Protein Supplementary Wheat noodles by Addition of Flour from Groundnut, Soy bean and Sesame

អ្នកនិពន្ធ៖ Somchai Prabhavat (Institute of Food Research and Product Development, Kasetsart University), Maradee Phongpipatpong, Chidchom Hiraga, Pichan Lerdpunnapongse

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1995, Agriculture and Natural Resources

វិស័យសិក្សា៖ Food Science and Technology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហាកង្វះប្រូតេអ៊ីន និងគុណភាពអាហារូបត្ថម្ភទាបនៅក្នុងមីស្រូវសាលីធម្មតា ដោយស្វែងរកវិធីបន្ថែមប្រូតេអ៊ីនពីប្រភពរុក្ខជាតិដែលមានតម្លៃថោកដូចជាសណ្តែកដី សណ្តែកសៀង និងល្ង។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ អ្នកស្រាវជ្រាវបានរៀបចំមីស្រូវសាលីដោយជំនួសម្សៅស្រូវសាលីមួយផ្នែកជាមួយនឹងម្សៅសណ្តែកដី ម្សៅសណ្តែកសៀង និងម្សៅល្ង ក្នុងកម្រិតភាគរយផ្សេងៗគ្នា រួចធ្វើការវាយតម្លៃគុណភាពអាហារូបត្ថម្ភ និងការទទួលយកពីអ្នកបរិភោគ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
100% Wheat Flour Noodles (Control)
មីស្រូវសាលីសុទ្ធ ១០០% (ការគ្រប់គ្រង)
មានលក្ខណៈរូបវ័ន្ត ពណ៌ រសជាតិ និងវាយនភាពល្អឥតខ្ចោះ ដែលអ្នកបរិភោគទូទៅធ្លាប់ទម្លាប់និងពេញចិត្តស្រាប់។ មានកម្រិតប្រូតេអ៊ីនទាប និងខ្វះខាតអាស៊ីតអាមីណូសំខាន់ៗដែលចាំបាច់សម្រាប់រាងកាយ ដូចជា លីស៊ីន (Lysine) ជាដើម។ បរិមាណប្រូតេអ៊ីន ១១,៨៣%, ពិន្ទុអាស៊ីតអាមីណូលីស៊ីន ៣៦% និងស្រេអូនីន ៦៨%។
Wheat Flour + 25% Full Fat Soy Flour
មីស្រូវសាលី + ម្សៅសណ្តែកសៀងពេញខ្លាញ់ ២៥%
បង្កើនបរិមាណប្រូតេអ៊ីន និងគុណភាពអាស៊ីតអាមីណូបានយ៉ាងខ្ពស់ ដោយមិនធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់ការទទួលយករសជាតិពីអ្នកបរិភោគឡើយ។ ប្រសិនបើប្រើប្រាស់ក្នុងកម្រិតខ្ពស់ជាងនេះ (ឧ. ៣០%) វាអាចធ្វើឱ្យមីប្រែពណ៌ វាយនភាពធ្លាក់ចុះ និងមានក្លិនសណ្តែកខ្លាំង។ បរិមាណប្រូតេអ៊ីនកើនដល់ ២១,៣២%, ពិន្ទុអាស៊ីតអាមីណូលីស៊ីនកើនដល់ ៨០% និងស្រេអូនីន ៨៣%។
Wheat Flour + 10% Composite Flour 2 (50% peanut, 50% soy)
មីស្រូវសាលី + ម្សៅចម្រុះទី២ កម្រិត ១០% (សណ្តែកដីដកខ្លាញ់ ៥០%, សណ្តែកសៀង ៥០%)
ទទួលបានការពេញចិត្តខ្ពស់បំផុតពីអ្នកភ្លក់សាកល្បងស្មើនឹងមីស្រូវសាលីសុទ្ធ ហើយនៅតែជួយកែលម្អប្រូតេអ៊ីនបានមួយកម្រិត។ ត្រូវការដំណើរការស្មុគស្មាញ និងចំណាយពេលច្រើនជាងមុនក្នុងការចម្រាញ់ម្សៅសណ្តែកដីដើម្បីដកជាតិខ្លាញ់ចេញមុននឹងយកមកលាយ។ បរិមាណប្រូតេអ៊ីន ១៦,០៨%, ពិន្ទុអាស៊ីតអាមីណូលីស៊ីន ៥៣% និងស្រេអូនីន ៧៥%។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះទាមទារឧបករណ៍កែច្នៃម្ហូបអាហារខ្នាតតូចសម្រាប់ផលិតមី និងមន្ទីរពិសោធន៍គីមីចំណីអាហារស្តង់ដារដើម្បីវិភាគគុណភាពអាហារូបត្ថម្ភ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅសាកលវិទ្យាល័យ Kasetsart ប្រទេសថៃ ក្នុងឆ្នាំ១៩៩៥ ដោយប្រើប្រាស់វត្ថុធាតុដើមកសិកម្មក្នុងស្រុក និងក្រុមអ្នកភ្លក់សាកល្បងជនជាតិថៃ។ ទិន្នន័យនេះមានភាពពាក់ព័ន្ធ និងស័ក្តិសមខ្លាំងសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដោយសារប្រទេសទាំងពីរមានវប្បធម៌ហូបចុក (ការនិយមទទួលទានមី) ប្រព័ន្ធកសិកម្ម និងបញ្ហាកង្វះអាហារូបត្ថម្ភប្រហាក់ប្រហែលគ្នា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រក្នុងការបន្ថែមប្រូតេអ៊ីនរុក្ខជាតិទៅក្នុងម្ហូបអាហារប្រចាំថ្ងៃនេះ មានសក្តានុពលខ្ពស់ណាស់សម្រាប់ការអនុវត្តនៅប្រទេសកម្ពុជា ដើម្បីបង្កើតផលិតផលអាហារូបត្ថម្ភថ្មីៗ។

សរុបមក ការកែច្នៃមីដោយបន្ថែមម្សៅសណ្តែក និងល្ង មិនត្រឹមតែជួយដោះស្រាយបញ្ហាសុខភាពសាធារណៈប៉ុណ្ណោះទេ តែថែមទាំងជួយជំរុញសេដ្ឋកិច្ចកសិកម្មកម្ពុជាឱ្យកាន់តែមានសក្តានុពលផងដែរ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាមូលដ្ឋានគ្រឹះគីមីចំណីអាហារ: និស្សិតត្រូវស្វែងយល់ពីលក្ខណៈសម្បត្តិនៃប្រូតេអ៊ីនរុក្ខជាតិ (Plant proteins) និងប្រតិកម្មរបស់វានៅពេលលាយជាមួយបណ្តាញគ្លុយតាន (Gluten network) នៃម្សៅស្រូវសាលី ដោយស្វែងរកអត្ថបទស្រាវជ្រាវថ្មីៗតាមរយៈ Google ScholarResearchGate
  2. ស្វែងរក និងរៀបចំវត្ថុធាតុដើមក្នុងស្រុក: ប្រមូលទិញគ្រាប់សណ្តែកសៀង និងសណ្តែកដីពីទីផ្សារក្នុងស្រុក ហើយរៀនពីបច្ចេកទេសកិន និងវិធីសាស្ត្រស្រង់ជាតិខ្លាញ់ចេញ (Defatting process) ដោយប្រើឧបករណ៍មូលដ្ឋាននៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍សាកលវិទ្យាល័យ។
  3. ការអភិវឌ្ឍន៍រូបមន្ត និងផលិតគំរូសាកល្បង: សាកល្បងលាយម្សៅតាមសមាមាត្រផ្សេងៗគ្នា (ឧទាហរណ៍ ៥%, ១០%, ១៥%, ២០%) ដោយប្រើឧបករណ៍ផលិតមីខ្នាតតូច (Pasta maker) រួចកត់ត្រាពីការផ្លាស់ប្តូររូបរាង ពណ៌ និងវាយនភាពនៃសរសៃមីក្រោយពេលស្ងោរ។
  4. ការវាយតម្លៃរសជាតិ និងវិភាគទិន្នន័យ: រៀបចំកម្មវិធីភ្លក់សាកល្បង (Sensory Panel Test) ជាមួយនិស្សិត ឬសាស្ត្រាចារ្យយ៉ាងតិច ៣០ នាក់ ដោយប្រើទម្រង់វាយតម្លៃ 9-point Hedonic Scale រួចវិភាគទិន្នន័យស្ថិតិដើម្បីរករូបមន្តដែលល្អបំផុតដោយប្រើកម្មវិធី SPSS

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
composite flour (ម្សៅចម្រុះ) ការលាយបញ្ចូលគ្នានូវម្សៅពីប្រភពផ្សេងៗគ្នា (ឧទាហរណ៍៖ ម្សៅស្រូវសាលី លាយជាមួយម្សៅសណ្តែកដី និងសណ្តែកសៀង) ដើម្បីបង្កើតជារូបមន្តម្សៅថ្មីមួយដែលជួយបង្កើនគុណភាពអាហារូបត្ថម្ភ កាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ស្រូវសាលីសុទ្ធ និងបន្ថយការចំណាយក្នុងការផលិត។ ដូចជាការលាយអង្ករសម្រូបជាមួយអង្ករសរដើម្បីចម្អិនបបរឱ្យកុមារញ៉ាំ ដែលវាជួយឱ្យទទួលបានវីតាមីនច្រើនជាងការញ៉ាំអង្ករសរសុទ្ធ។
defatted groundnut flour (ម្សៅសណ្តែកដីដកខ្លាញ់) ម្សៅដែលទទួលបានពីការកិនសណ្តែកដីបន្ទាប់ពីបានឆ្លងកាត់ដំណើរការគាបយកប្រេង (ជាតិខ្លាញ់) ចេញ។ ការធ្វើបែបនេះជួយឱ្យម្សៅនោះមានផ្ទុកប្រូតេអ៊ីនខ្ពស់ជាងមុន និងអាចរក្សាទុកបានយូរដោយមិនងាយខូច ឬមានក្លិនស្អុយ (Rancid) ។ ដូចជាការច្របាច់យកទឹកខ្ទិះចេញពីកោសិតដូង រួចយកកាកដូងដែលនៅសល់ទៅហាលឱ្យស្ងួតដើម្បីកុំឱ្យវាឆាប់ជូរផ្អូម។
full fat soy flour (ម្សៅសណ្តែកសៀងពេញខ្លាញ់) ម្សៅសណ្តែកសៀងដែលកិនចេញពីគ្រាប់សណ្តែកទាំងមូលដោយមិនបានគាបយកជាតិខ្លាញ់ចេញ ដែលវាជួយរក្សារសជាតិ ក្លិន និងផ្តល់ថាមពល (កាឡូរី) ខ្ពស់នៅពេលយកទៅកែច្នៃជាអាហារ។ ដូចជាការកិនទឹកសណ្តែកដោយប្រើគ្រាប់សណ្តែកទាំងមូល ដែលធ្វើឱ្យទឹកសណ្តែកនោះមានរសជាតិខាប់ឆ្ងាញ់និងសម្បូរជាតិខ្លាញ់ធម្មជាតិ។
Limiting amino acid (អាស៊ីតអាមីណូខ្វះខាត) ប្រភេទអាស៊ីតអាមីណូសំខាន់ៗ (Essential amino acids) ដែលមានបរិមាណតិចបំផុតនៅក្នុងប្រូតេអ៊ីននៃអាហារណាមួយ ធៀបនឹងតម្រូវការរបស់រាងកាយមនុស្ស។ កង្វះនេះកំណត់ ឬរារាំងរាងកាយមិនឱ្យទាញយកប្រយោជន៍ពីប្រូតេអ៊ីនផ្សេងទៀតបានពេញលេញក្នុងការសាងសង់កោសិកា។ ដូចជារោងចក្រផលិតកង់មួយដែលមានកង់ចំនួន១០ កែបចំនួន៥ តែមានចង្កូតតែ១ ដូច្នេះរោងចក្រនោះអាចដំឡើងបានកង់តែ១គ្រឿងប៉ុណ្ណោះ។ 'ចង្កូត' នោះប្រៀបដូចជា Limiting amino acid អញ្ចឹង។
chemical score (ពិន្ទុគីមី) វិធីសាស្ត្រក្នុងការវាយតម្លៃគុណភាពប្រូតេអ៊ីនរបស់ចំណីអាហារ ដោយប្រៀបធៀបបរិមាណអាស៊ីតអាមីណូដែលខ្វះខាត (Limiting amino acid) នៅក្នុងអាហារនោះ ទៅនឹងបរិមាណស្តង់ដារដែលរាងកាយមនុស្សត្រូវការ (ជាទូទៅផ្អែកតាមស្តង់ដារអង្គការ FAO/WHO) ។ ដូចជាការយកពិន្ទុមុខវិជ្ជាគណិតវិទ្យាដែលសិស្សម្នាក់ប្រឡងបាន ទៅប្រៀបធៀបជាមួយពិន្ទុគោល១០០ ដើម្បីដឹងថាសិស្សនោះខ្សោយ ឬពូកែកម្រិតណា។
Organoleptic evaluation (ការវាយតម្លៃលក្ខណៈប្រសាទរម្មណ៍) ដំណើរការនៃការវាយតម្លៃគុណភាពផលិតផលអាហារ ដោយប្រើប្រាស់សរីរាង្គវិញ្ញាណរបស់មនុស្ស ដូចជា ការមើលពណ៌ ហិតក្លិន ភ្លក់រសជាតិ និងការទំពារ ដើម្បីកំណត់ពីកម្រិតនៃការទទួលយកបានពីសំណាក់អ្នកបរិភោគទូទៅ។ ដូចជាគណៈកម្មការក្នុងកម្មវិធី MasterChef ដែលត្រូវមើលការរៀបចំប្លាក ហិតក្លិនម្ហូប និងភ្លក់រសជាតិ ដើម្បីដាក់ពិន្ទុឱ្យបេក្ខជន។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖