Original Title: Revitalizing Smallholder Farming in Africa: Insights from China's Science and Technology Backyard Model
Source: doi.org/10.36956/rwae.v5i2.1042
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការស្តារឡើងវិញនូវកសិកម្មខ្នាតតូចនៅអាហ្រ្វិក៖ ការយល់ដឹងពីគំរូទីធ្លាក្រោយផ្ទះវិទ្យាសាស្ត្រ និងបច្ចេកវិទ្យារបស់ប្រទេសចិន

ចំណងជើងដើម៖ Revitalizing Smallholder Farming in Africa: Insights from China's Science and Technology Backyard Model

អ្នកនិពន្ធ៖ Augustine Talababie Phiri, Xiaohui Zhao, Qihui Chen

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2024, Research on World Agricultural Economy

វិស័យសិក្សា៖ Agricultural Economics

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ កសិករខ្នាតតូចនៅទ្វីបអាហ្រ្វិកជួបប្រទះបញ្ហាផលិតភាពទាបដោយសារប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយកសិកម្មបែបប្រពៃណី និងកង្វះទំនាក់ទំនងដោយផ្ទាល់ជាមួយអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រ ដែលរារាំងដល់ការអនុវត្តបច្ចេកវិទ្យាថ្មីៗ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រវិភាគប្រៀបធៀប និងករណីសិក្សា ដើម្បីវាយតម្លៃសក្តានុពលនៃការអនុវត្តគំរូទីធ្លាក្រោយផ្ទះវិទ្យាសាស្ត្រ និងបច្ចេកវិទ្យា (STB) របស់ប្រទេសចិននៅក្នុងបរិបទកសិកម្មនៃទ្វីបអាហ្រ្វិក។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
STB Model (Science and Technology Backyard)
គំរូទីធ្លាក្រោយផ្ទះវិទ្យាសាស្ត្រ និងបច្ចេកវិទ្យា (STB)
មានការសហការគ្នាយ៉ាងជិតស្និទ្ធរវាងអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រ និងកសិករក្នុងរយៈពេលវែង (Bottom-up និង Top-down) ដើម្បីរកដំណោះស្រាយជាក់លាក់តាមតំបន់។ កសិករទទួលបានការបណ្តុះបណ្តាលផ្ទាល់ និងអាចចូលរួមក្នុងការបង្កើតនវានុវត្តន៍ថ្មីៗ។ ទាមទារការវិនិយោគធនធានច្រើនលើហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ និងពេលវេលា។ ត្រូវការការសម្របសម្រួលខ្ពស់ពីរដ្ឋាភិបាល ស្ថាប័នស្រាវជ្រាវ និងវិស័យឯកជន។ នៅម៉ាឡាវី គម្រោងសាកល្បងបានជួយកំណត់កម្រិតជីជាក់លាក់ (ជីគីមីបំប៉ន ៧៨ គ.ក្រ/អាករ និងជីកំប៉ុស ២៤៥ គ.ក្រ/អាករ) ដែលធ្វើឱ្យដំណាំពោតលូតលាស់បានល្អជាងការអនុវត្តទូទៅ។
Current African Extension Model (Traditional/Top-Down)
គំរូផ្សព្វផ្សាយកសិកម្មបច្ចុប្បន្ននៅអាហ្រ្វិក (បែបប្រពៃណី/ពីលើចុះក្រោម)
ចំណាយធនធានតិចជាងក្នុងការអនុវត្តក្នុងទ្រង់ទ្រាយធំ ដោយប្រើប្រាស់ភ្នាក់ងារផ្សព្វផ្សាយរបស់រដ្ឋដែលមានស្រាប់។ អាចផ្តល់ជាអនុសាសន៍ទូទៅ (ឧទាហរណ៍ កម្រិតណែនាំជីថ្នាក់ជាតិ) បានលឿន។ មានគម្លាតរវាងអ្នកស្រាវជ្រាវនិងកសិករ ដោយសារខ្វះអ្នកផ្សព្វផ្សាយ និងការផ្តល់ដំណោះស្រាយមិនឆ្លើយតបនឹងស្ថានភាពដីជាក់ស្តែង។ ភាគច្រើនជាការចុះជួយតែមួយដង (One-off intervention)។ កសិករប្រើប្រាស់ជីតាមកម្រិតណែនាំទូទៅ (ជីគីមី ៥០ គ.ក្រ/អាករ និងជីកំប៉ុស ១០០ គ.ក្រ/អាករ) បណ្តាលឱ្យដំណាំពោតខ្វះជីវជាតិ ជាពិសេសអាសូត និងលូតលាស់មិនបានល្អ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តគំរូ STB ទាមទារឱ្យមានការវិនិយោគធនធានយ៉ាងច្រើនទាំងក្នុងដំណាក់កាលរៀបចំដំបូង ការប្រតិបត្តិការបន្តបន្ទាប់ និងការថែទាំ ដែលនេះអាចជាបញ្ហាប្រឈមសម្រាប់ប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះពឹងផ្អែកយ៉ាងខ្លាំងលើភាពជោគជ័យនៃគំរូនៅប្រទេសចិន និងបានយកករណីសិក្សាសាកល្បងតូចមួយនៅប្រទេសម៉ាឡាវី (Malawi) ដែលមានកសិករត្រឹម ៣០នាក់ មកធ្វើជាអំណះអំណាង។ លទ្ធផលនេះអាចមានភាពលម្អៀង ដោយសារបរិបទនៃការគាំទ្រពីរដ្ឋាភិបាល ធនធានហិរញ្ញវត្ថុ និងសមត្ថភាពរបស់សាកលវិទ្យាល័យនៅចិនគឺខ្ពស់ជាងឆ្ងាយ។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ការយកគំរូនេះមកអនុវត្តទាំងស្រុងអាចប្រឈមនឹងការខ្វះខាតថវិកា និងកង្វះការចូលរួមពីភាគីពាក់ព័ន្ធ ប្រសិនបើមិនមានការកែច្នៃឱ្យស្របតាមបរិបទមូលដ្ឋាន។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ទោះជាយ៉ាងណា គំរូ STB នេះមានសក្តានុពលខ្ពស់និងអាចផ្តល់ប្រយោជន៍ច្រើនក្នុងការយកមកអនុវត្តនៅប្រទេសកម្ពុជា ដើម្បីពង្រឹងផលិតភាពកសិករខ្នាតតូច។

ការអនុវត្តគំរូការតភ្ជាប់ដោយផ្ទាល់រវាងអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រ និងកសិករនេះ នឹងជួយកម្ពុជាផ្លាស់ប្តូរពីការធ្វើកសិកម្មតាមទម្លាប់ ទៅជាការអនុវត្តកសិកម្មដែលមានភាពជាក់លាក់ និងមាននវានុវត្តន៍ខ្ពស់។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. រៀបចំកម្មវិធីស្នាក់នៅស្រាវជ្រាវតាមសហគមន៍ (Establish Community Research Programs): សាកលវិទ្យាល័យកសិកម្មគួររៀបចំកម្មវិធីតម្រូវឱ្យនិស្សិតចុះធ្វើកម្មសិក្សានិងស្នាក់នៅតាមភូមិគោលដៅរយៈពេលវែង (យ៉ាងតិច ១២០ថ្ងៃ) ដើម្បីស្វែងយល់ពីបញ្ហាជាក់ស្តែង ដូចដែលបានអនុវត្តនៅស្ថានីយ៍ Wangzhuang STB
  2. ធ្វើការសាកល្បងនិងវិភាគដីផ្ទាល់នៅចម្ការ (Conduct In-field Soil Testing): ត្រូវបំពាក់ឧបករណ៍វិភាគដីចល័ត (Portable Soil Testing Kits) ជូនអ្នកស្រាវជ្រាវ ដើម្បីធ្វើការវិភាគសារធាតុចិញ្ចឹមដីរួមគ្នាជាមួយកសិករ រួចទើបផ្តល់អនុសាសន៍អំពីបរិមាណជីដែលត្រូវប្រើប្រាស់ឱ្យបានត្រឹមត្រូវ។
  3. បង្កើតកិច្ចសហការត្រីភាគីសម្រាប់ការកែច្នៃ (Create Tripartite Partnerships for Processing): ចងក្រងកិច្ចសហការរវាងរដ្ឋបាលខេត្ត សហគមន៍កសិកម្ម និងរោងចក្រឯកជន ដើម្បីបង្កើតសិប្បកម្មកែច្នៃកសិផលខ្នាតតូចនៅមូលដ្ឋាន ដូចជាការផលិតស្រាពីផ្លែឈើ (Fig Wine Production) ដើម្បីជួយកសិករទទួលបានតម្លៃបន្ថែម។
  4. បំពាក់មជ្ឈមណ្ឌលផ្សព្វផ្សាយព័ត៌មានកសិកម្ម (Equip Local Extension Centers): រៀបចំទីតាំងនៅតាមឃុំដែលមានបំពាក់ Projectors និង Technology Display Boards ដើម្បីបង្ហាញលទ្ធផលពីចម្ការពិសោធន៍ និងបង្រៀនបច្ចេកទេសថ្មីៗដល់កសិករផ្សេងទៀតរៀងរាល់រដូវដាំដុះ។
  5. វាយតម្លៃនិងវាស់ស្ទង់ផលប៉ះពាល់ (Evaluate and Measure Impact): ប្រើប្រាស់ក្របខណ្ឌ Results Chain Framework ដើម្បីតាមដានត្រួតពិនិត្យការកើនឡើងនៃទិន្នផល ការប្រែប្រួលប្រាក់ចំណូល និងលទ្ធភាពទទួលបានការងារ មុននឹងសម្រេចចិត្តពង្រីកគម្រោងនេះទៅតំបន់ផ្សេងទៀត។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Science and Technology Backyard (STB) (គំរូទីធ្លាក្រោយផ្ទះវិទ្យាសាស្ត្រ និងបច្ចេកវិទ្យា) ជាគំរូនៃការផ្សព្វផ្សាយកសិកម្មដែលតម្រូវឱ្យអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រ ឬនិស្សិតកសិកម្មចុះទៅរស់នៅនិងធ្វើការផ្ទាល់ជាមួយកសិករនៅតាមសហគមន៍ ដើម្បីរួមគ្នាស្រាវជ្រាវ និងរកដំណោះស្រាយជាក់ស្តែងលើបញ្ហាកសិកម្ម។ ដូចជាការយកបន្ទប់ពិសោធន៍ចេញពីសាកលវិទ្យាល័យ ទៅដាក់នៅក្បែរចម្ការរបស់កសិករផ្ទាល់តែម្តង ដើម្បីងាយស្រួលជួយដោះស្រាយបញ្ហាភ្លាមៗ។
Agricultural extension (ការផ្សព្វផ្សាយកសិកម្ម) ជាប្រព័ន្ធនៃការបញ្ជូនចំណេះដឹង បច្ចេកវិទ្យាថ្មីៗ និងព័ត៌មានពីអ្នកស្រាវជ្រាវ ឬស្ថាប័នរដ្ឋ ទៅដល់កសិករ ដើម្បីជួយពួកគេក្នុងការបង្កើនទិន្នផល និងដោះស្រាយបញ្ហាប្រឈមផ្សេងៗ។ ដូចជាគ្រូបង្រៀនចល័តដែលយកមេរៀន និងបច្ចេកទេសដាំដុះថ្មីៗទៅបង្រៀនកសិករដល់ភូមិ។
Smallholder farmers (កសិករខ្នាតតូច) សំដៅលើកសិករដែលកាន់កាប់ដីកសិកម្មក្នុងទំហំតូច (ច្រើនតែតិចជាង២ហិកតា) ហើយពឹងផ្អែកលើកម្លាំងពលកម្មគ្រួសារជាចម្បងដើម្បីផលិតស្បៀងអាហារសម្រាប់ផ្គត់ផ្គង់ជីវភាព និងលក់បន្តិចបន្តួចកែច្នៃជីវភាព។ ដូចជាអាជីវកម្មលក្ខណៈគ្រួសារតូចៗ ដែលផលិតទំនិញល្មមតែផ្គត់ផ្គង់ការហូបចុកក្នុងផ្ទះ និងសល់បន្តិចបន្តួចសម្រាប់លក់យកប្រាក់កម្រៃ។
Blanket fertilizer recommendations (ការណែនាំឱ្យប្រើប្រាស់ជីតាមកម្រិតទូទៅ) ជាការផ្តល់អនុសាសន៍ឱ្យកសិករប្រើប្រាស់ជីក្នុងកម្រិត ឬបរិមាណដូចៗគ្នាទូទាំងប្រទេស ឬតំបន់ធំៗ ដោយមិនបានចុះសិក្សាពីស្ថានភាពខ្វះខាតជីវជាតិដីជាក់ស្តែងនៅតាមចម្ការនីមួយៗនោះទេ។ ដូចជាគ្រូពេទ្យផ្សំថ្នាំក្នុងកម្រិតដូចគ្នាទាំងអស់ឱ្យអ្នកជំងឺគ្រប់គ្នាផឹក ទោះបីជាអ្នកខ្លះមានអាការៈ ឬត្រូវការវីតាមីនខុសគ្នាក៏ដោយ។
Farmer Field Schools (FFSs) (សាលារៀនកសិករតាមវាលស្រែ) ជាវិធីសាស្ត្រសិក្សាបែបចូលរួម ដែលកសិករជួបជុំគ្នានៅតាមចម្ការដើម្បីរៀនសូត្រ សង្កេត និងសាកល្បងអនុវត្តបច្ចេកទេសកសិកម្មថ្មីៗដោយខ្លួនឯង ក្រោមការសម្របសម្រួលពីភ្នាក់ងារកសិកម្ម។ ដូចជាការរៀនធ្វើម្ហូបដោយការអនុវត្តផ្ទាល់នៅក្នុងផ្ទះបាយជាមួយចុងភៅ ជាជាងការអង្គុយស្តាប់ការពន្យល់នៅក្នុងថ្នាក់រៀន។
Results Chain framework (ក្របខណ្ឌខ្សែសង្វាក់លទ្ធផល) ជាឧបករណ៍សម្រាប់រៀបចំផែនការ និងវាយតម្លៃគម្រោង ដោយបង្ហាញពីទំនាក់ទំនងជាបន្តបន្ទាប់តាំងពីធនធានដែលបានដាក់បញ្ចូល (Inputs) សកម្មភាព (Activities) លទ្ធផលចេញ (Outputs) និងផលប៉ះពាល់រយៈពេលវែង (Impacts)។ ដូចជាប្លង់ស្ថាបត្យកម្មដែលបង្ហាញពីជំហាននីមួយៗ តាំងពីការទិញឥដ្ឋ សាងសង់ រហូតដល់ក្លាយជាផ្ទះមួយខ្នងដ៏រឹងមាំ និងអាចរស់នៅបាន។
High-value-added products (ផលិតផលដែលមានតម្លៃបន្ថែមខ្ពស់) កសិផលដែលត្រូវបានយកមកកែច្នៃ វេចខ្ចប់ ឬធ្វើឱ្យប្រសើរឡើងដោយបច្ចេកវិទ្យា ដើម្បីបង្កើនគុណភាព និងអាចលក់បានក្នុងតម្លៃថ្លៃជាងផលិតផលដើមឆ្ងាយ (ឧ. ផ្លែឈើស្រស់ ទៅជាស្រាផ្លែឈើ)។ ដូចជាការយកផ្លែស្វាយដែលលក់បានថោក មកកែច្នៃជាដំណាប់ស្វាយវេចខ្ចប់ស្អាត ដែលអាចលក់បានថ្លៃជាងមុនច្រើនដង។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖