Original Title: Farmers’ knowledge in the cropping systems of Northern KwaZulu-Natal, South Africa: Current challenges and solution for sustainable future food production
Source: doi.org/10.46882/FAFT/1055
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ចំណេះដឹងរបស់កសិករក្នុងប្រព័ន្ធដាំដុះនៅភាគខាងជើងខេត្ត KwaZulu-Natal ប្រទេសអាហ្វ្រិកខាងត្បូង៖ បញ្ហាប្រឈមបច្ចុប្បន្ន និងដំណោះស្រាយសម្រាប់ផលិតកម្មស្បៀងអាហារប្រកបដោយនិរន្តរភាពនាពេលអនាគត

ចំណងជើងដើម៖ Farmers’ knowledge in the cropping systems of Northern KwaZulu-Natal, South Africa: Current challenges and solution for sustainable future food production

អ្នកនិពន្ធ៖ Kenny Ray (University of Fort Hare), Onami Elam (University of Fort Hare), Mushove Thabo (University of Fort Hare)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2013 Frontiers of Agriculture and Food Technology

វិស័យសិក្សា៖ Agriculture

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះសិក្សាអំពីបញ្ហាប្រឈមរបស់កសិករខ្នាតតូច (Peasant farmers) នៅក្នុងខេត្ត Northern KwaZulu-Natal ប្រទេសអាហ្វ្រិកខាងត្បូង ដែលជួបប្រទះការខ្វះខាតធាតុចូលកសិកម្ម ចំណេះដឹងបច្ចេកទេស និងសិទ្ធិកាន់កាប់ដីធ្លី។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រវាយតម្លៃជនបទរហ័ស (Rapid Rural Appraisal) តាមរយៈការសម្ភាសន៍កសិករដោយផ្ទាល់។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Rapid Rural Appraisal (RRA) via Structured Questionnaire
ការវាយតម្លៃជនបទរហ័សតាមរយៈកម្រងសំណួរមានរចនាសម្ព័ន្ធ
អាចប្រមូលទិន្នន័យបានជាប្រព័ន្ធ មានលក្ខណៈស្តង់ដារ និងងាយស្រួលក្នុងការវិភាគស្ថិតិដើម្បីទាញរកភាគរយនៃបញ្ហាប្រឈម។ ទាមទារពេលវេលាច្រើនក្នុងការចុះស្រាវជ្រាវ (៩ ខែ) និងអាចមានដែនកំណត់ប្រសិនបើសំណួរមិនសូវស៊ីជម្រៅទៅនឹងបរិបទជាក់លាក់។ រកឃើញបញ្ហាប្រឈមចម្បងៗរបស់កសិករ ដូចជាការរំខានពីសត្វល្អិតចង្រៃ (៥៨%) និងកង្វះខាតទឹក (៤០%)។
Farmer-to-Farmer Interviews & Field Observations
ការសម្ភាសន៍កសិករនិងកសិករ និងការសង្កេតផ្ទាល់នៅទីវាល
ទទួលបានការយល់ដឹងស៊ីជម្រៅពីស្ថានភាពជាក់ស្តែង និងកសាងទំនុកចិត្តជាមួយកសិករដើម្បីទទួលបានព័ត៌មានពិតប្រាកដ។ ត្រូវការអ្នកស្រាវជ្រាវដែលមានជំនាញប្រាស្រ័យទាក់ទងល្អ និងយល់ច្បាស់ពីភាសា ឬវប្បធម៌ក្នុងតំបន់។ បានបញ្ជាក់ពីការប្រើប្រាស់ឧបករណ៍កសិកម្មប្រពៃណីភាគច្រើនដូចជាចបកាប់ (៩៧,៤%) និងតុងហ្វា/រនាស់ (៥៩,២%)។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះមិនបានបញ្ជាក់ពីការចំណាយហិរញ្ញវត្ថុជាក់លាក់ទេ ប៉ុន្តែវាទាមទារធនធានមនុស្សច្រើន ពេលវេលាយូរ និងការសហការយ៉ាងជិតស្និទ្ធជាមួយភ្នាក់ងាររដ្ឋាភិបាលក្នុងមូលដ្ឋាន។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងខេត្ត Northern KwaZulu-Natal ប្រទេសអាហ្វ្រិកខាងត្បូង ដោយផ្តោតលើសហគមន៍និយាយភាសា Zulu និងមានមេគ្រួសារជាបុរសភាគច្រើន ដែលមានអាយុចំណាស់ (៨៥% អាយុលើសពី ៥០ ឆ្នាំ)។ ទិន្នន័យនេះឆ្លុះបញ្ចាំងពីបរិបទប្រវត្តិសាស្ត្រនៃការកាន់កាប់ដីធ្លីនៅទីនោះ តែវាមានសារៈសំខាន់សម្រាប់កម្ពុជា ព្រោះកម្ពុជាក៏កំពុងប្រឈមនឹងបញ្ហាចំណាកស្រុករបស់យុវជន ដែលបន្សល់ទុកមនុស្សចាស់ឱ្យបន្តធ្វើកសិកម្មខ្នាតតូចបែបប្រពៃណីផងដែរ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រវាយតម្លៃ និងការរកឃើញនៅក្នុងការសិក្សានេះ គឺពិតជាមានប្រយោជន៍ និងអាចយកមកកែច្នៃអនុវត្តសម្រាប់បរិបទកសិកម្មនៅប្រទេសកម្ពុជា។

សរុបមក ការសាកសួរ និងស្វែងយល់ផ្ទាល់ពីចំណេះដឹង និងបញ្ហាប្រឈមរបស់កសិករតាមរយៈវិធីសាស្ត្រនេះ នឹងជួយឱ្យអ្នករៀបចំគោលនយោបាយកម្ពុជាអាចផ្តល់អន្តរាគមន៍បានចំគោលដៅ ដើម្បីធានាសន្តិសុខស្បៀងនាពេលអនាគត។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃវិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវសង្គមវិទ្យាកសិកម្ម: ស្វែងយល់ពីរបៀបប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រ Rapid Rural Appraisal (RRA) និងការរចនាកម្រងសំណួរ (Questionnaire Design) ដែលមិនមានភាពលម្អៀង ដោយអ្នកអាចប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ឌីជីថលដូចជា KoboToolboxGoogle Forms ជំនួសការប្រើក្រដាស។
  2. កំណត់តំបន់គោលដៅ និងកសាងទំនាក់ទំនងជាមួយអាជ្ញាធរ: ជ្រើសរើសសហគមន៍កសិកម្មគោលដៅ (ឧទាហរណ៍ កសិករខ្នាតតូចនៅខេត្តកំពង់ធំ ឬព្រះវិហារ) រួចទាក់ទងទៅមន្ទីរកសិកម្មខេត្ត (PDAFF) ដើម្បីសុំការអនុញ្ញាត និងការណែនាំ ដើម្បីងាយស្រួលចុះជួបកសិករ។
  3. ចុះប្រមូលទិន្នន័យជាក់ស្តែង (Field Data Collection): ចំណាយពេលចុះជួបកសិករផ្ទាល់ ដើម្បីសម្ភាសន៍ជាភាសាខ្មែរ ដោយផ្តោតលើទិន្នន័យប្រជាសាស្ត្រ (អាយុ យេនឌ័រ) ទំហំដីធ្លី ការប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ ប្រព័ន្ធធារាសាស្ត្រ និងការរំខានពីសត្វល្អិត។
  4. វិភាគទិន្នន័យ និងកំណត់បញ្ហាប្រឈមអាទិភាព: ប្រើប្រាស់កម្មវិធី Microsoft Excel, SPSSR ដើម្បីវិភាគទិន្នន័យបរិមាណ ទាញយកភាគរយនៃបញ្ហាប្រឈម និងស្វែងរកទំនាក់ទំនងរវាងអាយុកសិករ ជាមួយនឹងការទទួលបានសេវាផ្សព្វផ្សាយកសិកម្ម។
  5. សរសេររបាយការណ៍ និងស្នើដំណោះស្រាយ: រៀបចំរបាយការណ៍ស្រាវជ្រាវដែលផ្តោតលើអន្តរាគមន៍ជាក់ស្តែង ដូចជាការបង្កើតសហគមន៍កសិកម្ម ការគាំទ្រឥណទាន ឬការបណ្តុះបណ្តាលបច្ចេកទេស ហើយចែករំលែករបាយការណ៍នេះទៅកាន់ស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធ ឬ NGOs ក្នុងស្រុក។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Cropping systems (ប្រព័ន្ធដាំដុះ) គឺជាការរៀបចំ និងចាត់ចែងការដាំដុះដំណាំផ្សេងៗនៅលើផ្ទៃដីណាមួយ រួមបញ្ចូលទាំងការដាំឆ្លាស់គ្នា ពេលវេលាដាំដុះ និងការគ្រប់គ្រងថែទាំ ដើម្បីទាញយកទិន្នផលឱ្យបានជាអតិបរមា។ ដូចជាការរៀបចំប្លង់ និងកាលវិភាគដាំបន្លែក្នុងសួនច្បាររបស់អ្នក ដើម្បីឱ្យរុក្ខជាតិទាំងអស់អាចលូតលាស់ជួយគ្នាទៅវិញទៅមកបានល្អបំផុត។
Rapid Rural Appraisal (ការវាយតម្លៃជនបទរហ័ស) គឺជាវិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវបែបគុណភាពដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់ដើម្បីប្រមូលព័ត៌មានពីជីវភាព និងបញ្ហាក្នុងសហគមន៍ជនបទបានយ៉ាងឆាប់រហ័ស តាមរយៈការសម្ភាសន៍ដោយផ្ទាល់ និងការសង្កេតជាក់ស្តែង។ ដូចជាការចុះទៅជជែកលេង និងសួរសុខទុក្ខអ្នកភូមិដោយផ្ទាល់ ដើម្បីស្វែងយល់ពីបញ្ហារបស់ពួកគេឱ្យបានលឿន ជាជាងការអង្គុយចាំឱ្យពួកគេបំពេញក្រដាសស្ទង់មតិវែងៗ។
Extension services (សេវាផ្សព្វផ្សាយកសិកម្ម) គឺជាសេវាកម្មដែលផ្តល់ដោយរដ្ឋាភិបាល ឬអង្គការក្រៅរដ្ឋាភិបាល ក្នុងការបញ្ជូនភ្នាក់ងារជំនាញចុះទៅបង្រៀន ផ្តល់យោបល់ និងណែនាំបច្ចេកទេសកសិកម្មថ្មីៗដល់កសិករនៅតាមមូលដ្ឋាន។ ដូចជាការមានគ្រូ ឬទីប្រឹក្សាផ្ទាល់ខ្លួន ដែលចុះមកដល់ចម្ការដើម្បីប្រាប់ពីរបៀបប្រើប្រាស់ជី ឬវិធីការពារសត្វល្អិតឱ្យបានត្រឹមត្រូវ។
Marginal input farmers (កសិករដែលប្រើប្រាស់ធាតុចូលតិចតួច) សំដៅលើកសិករដែលខ្វះខាតដើមទុន ធ្វើឱ្យពួកគេប្រើប្រាស់ធាតុចូលកសិកម្ម (ដូចជា ជី ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត គ្រឿងចក្រ និងពូជល្អៗ) ក្នុងកម្រិតទាបបំផុត ដែលនាំឱ្យទិន្នផលទទួលបានក៏ទាបទៅតាមនោះដែរ។ ដូចជាចុងភៅដែលត្រូវធ្វើម្ហូបដោយមានគ្រឿងផ្សំ និងឧបករណ៍ផ្ទះបាយតិចតួចបំផុត ដែលធ្វើឱ្យពិបាកក្នុងការចម្អិនម្ហូបបានច្រើន ឬមានរសជាតិឆ្ងាញ់។
Subsistence farming (កសិកម្មបែបចិញ្ចឹមជីវិត) គឺជាប្រភេទនៃការធ្វើកសិកម្មដែលកសិករផលិតស្បៀងអាហារស្ទើរតែទាំងស្រុងសម្រាប់តែផ្គត់ផ្គង់តម្រូវការហូបចុកក្នុងគ្រួសារខ្លួនឯង ដោយមិនសូវមានសេសសល់សម្រាប់យកទៅលក់លើទីផ្សារដើម្បីរកប្រាក់ចំណេញនោះទេ។ ដូចជាការដាំបន្លែ ឬចិញ្ចឹមមាន់នៅជុំវិញផ្ទះសម្រាប់តែយកមកធ្វើម្ហូបហូបប្រចាំថ្ងៃ ដោយមិនខ្វល់ពីរឿងយកទៅលក់នៅផ្សារ។
Informal market (ទីផ្សារក្រៅផ្លូវការ) គឺជាការទិញលក់ទំនិញដែលមិនមានការចុះបញ្ជីផ្លូវការ មិនបង់ពន្ធ និងមិនស្ថិតក្រោមការគ្រប់គ្រងយ៉ាងតឹងរ៉ឹងពីរដ្ឋ ដូចជាការលក់ដូរតាមចិញ្ចើមផ្លូវ ឬក្នុងសហគមន៍ផ្ទាល់។ ដូចជាអ្នកលក់បន្លែតាមកញ្ច្រែងនៅតាមផ្លូវ ឬអ្នកលក់នំបញ្ចុកតាមភូមិ ដែលមិនមានតូបលក់ដូរជាផ្លូវការនៅតាមផ្សារធំៗ។
Smallholdings (កសិដ្ឋានខ្នាតតូច) គឺជាកសិដ្ឋាន ឬក្បាលដីកសិកម្មដែលមានទំហំតូច (ជារឿយៗក្រោម ២ ហិកតា) ដែលគ្រប់គ្រងនិងធ្វើការដាំដុះដោយកសិករម្នាក់ឯង ឬគ្រួសារមួយ ដើម្បីទ្រទ្រង់ជីវភាពប្រចាំថ្ងៃ។ ដូចជាការមានដីឡូត៍តូចមួយនៅក្បែរផ្ទះ ដែលទំហំរបស់វាគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់តែគ្រួសារមួយធ្វើការដាំដុះចិញ្ចឹមក្រពះ មិនមែនជាចម្ការកៅស៊ូ ឬចម្ការស្វាយចន្ទីរាប់រយហិកតានោះទេ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖