Original Title: Effects of Dietary Sesame Oil Supplementation on Growth Performance, Feed Utilization, and Fillet Quality in Nile Tilapia
Source: doi.org/10.31817/vjas.2025.8.1.03
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ឥទ្ធិពលនៃការបន្ថែមប្រេងល្ងក្នុងចំណីទៅលើដំណើរការលូតលាស់ ការប្រើប្រាស់ចំណី និងគុណភាពសាច់ត្រីទីឡាព្យា

ចំណងជើងដើម៖ Effects of Dietary Sesame Oil Supplementation on Growth Performance, Feed Utilization, and Fillet Quality in Nile Tilapia

អ្នកនិពន្ធ៖ Nguyen Thi Mai (Faculty of Fisheries, Vietnam National University of Agriculture), Tran Thi Nang Thu (Faculty of Fisheries, Vietnam National University of Agriculture)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2025 (Vietnam Journal of Agricultural Sciences)

វិស័យសិក្សា៖ Aquaculture

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ តើការប្រើប្រាស់ប្រេងល្ងជំនួសប្រេងត្រីក្នុងរបបអាហារត្រីទីឡាព្យា (Oreochromis niloticus) មានឥទ្ធិពលយ៉ាងណាទៅលើការលូតលាស់ អត្រាប្រើប្រាស់ចំណី និងគុណភាពសាច់ត្រី?

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានធ្វើការពិសោធន៍ដោយផ្តល់ចំណីដែលមានបន្ថែមប្រេងល្ងក្នុងកម្រិតខុសៗគ្នាដល់ត្រីទីឡាព្យាក្នុងរយៈពេល ៦ សប្តាហ៍ ដើម្បីប្រៀបធៀបលទ្ធផល។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
AS0 (Control Diet - 0g/kg Sesame Oil)
របបអាហារមូលដ្ឋាន (មិនមានបន្ថែមប្រេងល្ង)
មិនមានការចំណាយបន្ថែមលើការទិញប្រេងល្ង និងរក្សាបាននូវកម្រិតអាស៊ីតខ្លាញ់ SFA ខ្ពស់។ ត្រីមានការលូតលាស់យឺតបំផុត ទម្ងន់ចុងក្រោយទាប និងមានអត្រាបំប្លែងចំណី (FCR) មិនសូវល្អ។ អត្រាបំប្លែងចំណី (FCR) ស្មើនឹង ១.០១៥ និងទម្ងន់ត្រីចុងក្រោយ ២៥០.៣ ក្រាម/ក្បាល។
AS20 (20 g/kg Sesame Oil)
របបអាហារបន្ថែមប្រេងល្ង ២០ ក្រាម/គីឡូក្រាម (កម្រិតល្អបំផុត)
ផ្តល់អត្រាលូតលាស់ល្អបំផុត អត្រាបំប្លែងចំណី (FCR) ទាប និងបង្កើនគុណភាពសាច់ត្រី (ក្លិន រសជាតិ និងកម្រិត PUFA) យ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។ ទាមទារការចំណាយបន្ថែមលើការទិញប្រេងល្ងបញ្ចូលក្នុងចំណី និងធ្វើឱ្យកម្រិត DHA ថយចុះបន្តិចធៀបនឹងប្រេងត្រីសុទ្ធ។ អត្រាបំប្លែងចំណី (FCR) ស្មើនឹង ០.៩៤០ និងទម្ងន់ត្រីចុងក្រោយ ២៨៥.០ ក្រាម/ក្បាល។
AS40 (40 g/kg Sesame Oil)
របបអាហារបន្ថែមប្រេងល្ង ៤០ ក្រាម/គីឡូក្រាម
ទទួលបានទម្ងន់សរុបចុងក្រោយខ្ពស់ជាងគេ និងមានលក្ខណៈសិនសូរី (Sensory) នៃសាច់ត្រីល្អប្រសើរ (ក្លិនឈ្ងុយ និងផ្អែម)។ ចំណាយថ្លៃដើមខ្ពស់លើការប្រើប្រាស់ប្រេងល្ងច្រើន និងកម្រិតអាស៊ីតខ្លាញ់ DHA ធ្លាក់ចុះទាបបំផុត (២.៩%)។ អត្រាបំប្លែងចំណី (FCR) ស្មើនឹង ០.៩៣៧ និងទម្ងន់ត្រីចុងក្រោយ ២៩៧.៥ ក្រាម/ក្បាល។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តតាមការស្រាវជ្រាវនេះទាមទារឱ្យមានហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធវារីវប្បកម្មស្តង់ដារ ព្រមទាំងឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍ទំនើបសម្រាប់ការវិភាគជីវគីមីនិងគុណភាពសាច់ត្រី។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅទីក្រុងហាណូយ ប្រទេសវៀតណាម ក្នុងស្រះចិញ្ចឹមត្រីដែលមានការគ្រប់គ្រងគុណភាពទឹកនិងសីតុណ្ហភាព (២៨-៣២ អង្សាសេ)។ ទិន្នន័យនេះមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ពីព្រោះលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុនិងប្រភេទត្រីទីឡាព្យា (Oreochromis niloticus) គឺស្រដៀងគ្នាខ្លាំង ដែលធ្វើឱ្យលទ្ធផលនេះអាចយកមកអនុវត្តបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាពនៅក្នុងបរិបទស្រុកយើង។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ តម្លៃទីផ្សារនៃប្រេងល្ងនៅកម្ពុជាអាចមានភាពខុសគ្នា ដែលទាមទារឱ្យមានការសិក្សាពីសេដ្ឋកិច្ចបន្ថែម។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនៃការបន្ថែមប្រេងល្ងក្នុងចំណីនេះ គឺមានសក្តានុពលខ្ពស់ក្នុងការយកមកអនុវត្តដើម្បីពង្រឹងវិស័យវារីវប្បកម្មនៅកម្ពុជា។

សរុបមក ការបន្ថែមប្រេងល្ងក្នុងកម្រិត ២០ ក្រាម/គីឡូក្រាម គឺជាយុទ្ធសាស្ត្រជាក់ស្តែងមួយដែលអាចជួយបង្កើនទិន្នផល និងគុណភាពសាច់ត្រីទីឡាព្យានៅកម្ពុជា ប្រសិនបើតម្លៃប្រេងល្ងក្នុងស្រុកមានភាពសមរម្យ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. វិភាគចំណាយនិងផលចំណេញ (Cost-Benefit Analysis): សិស្សគួរស្រាវជ្រាវប្រៀបធៀបតម្លៃប្រេងល្ងនៅលើទីផ្សារកម្ពុជាធៀបនឹងប្រេងត្រី និងប្រើប្រាស់កម្មវិធី Microsoft Excel ដើម្បីគណនាថ្លៃដើមផលិតចំណីក្នុងមួយគីឡូក្រាមសម្រាប់រូបមន្ត AS20 (២០ ក្រាម/គ.ក) និងប៉ាន់ស្មានប្រាក់ចំណេញ។
  2. ការផលិតចំណីសាកល្បង (Feed Formulation & Pelleting): ប្រើប្រាស់ម៉ាស៊ីនកិននិងកៀបចំណីខ្នាតតូច (Mini Feed Extruder) ដើម្បីលាយគ្រឿងផ្សំមូលដ្ឋានជាមួយប្រេងល្ង (២%) ធានាឱ្យបាននូវការចែកចាយប្រេងសព្វល្អ និងសម្ងួតចំណីមុននឹងយកទៅឱ្យត្រីស៊ី។
  3. រៀបចំការសាកល្បងខ្នាតតូច (Small-Scale Pond Trial): ដាក់កូនត្រីទីឡាព្យា (ទម្ងន់ប្រហែល ៨០ ក្រាម) ទៅក្នុងបែរ (Cages) ក្នុងស្រះសាកល្បង ដោយបែងចែកជាពីរក្រុម៖ ក្រុមស៊ីចំណីធម្មតា និងក្រុមស៊ីចំណី AS20 រួចតាមដាននិងថ្លឹងទម្ងន់រៀងរាល់ ២ សប្តាហ៍ម្តង។
  4. ការវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពចំណី (Evaluate Feed Utilization): កត់ត្រាបរិមាណចំណីដែលផ្តល់ឱ្យត្រីប្រចាំថ្ងៃ ដើម្បីគណនាអត្រាបំប្លែងចំណី (FCR = Total feed consumed / Total weight gain) និងប្រៀបធៀបល្បឿននៃការលូតលាស់រវាងក្រុមទាំងពីរ។
  5. វាយតម្លៃគុណភាពសាច់ និងរសជាតិ (Sensory Panel Assessment): នៅចុងបញ្ចប់នៃការពិសោធន៍ ធ្វើការវះយកសាច់ត្រី (Fillet) មកចម្អិន រួចរៀបចំក្រុមអ្នកភ្លក់ (១០ នាក់) ដើម្បីដាក់ពិន្ទុលើក្លិន រសជាតិផ្អែម និងភាពហាប់ណែន ដោយប្រើទម្រង់វាយតម្លៃ Sensory Evaluation Form ដូចមានក្នុងតារាងទី ២ នៃឯកសារ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Feed conversion ratio (អត្រាបំប្លែងចំណី) ជារង្វាស់បញ្ជាក់ពីបរិមាណចំណី (គិតជាគីឡូក្រាម) ដែលសត្វស៊ីដើម្បីបង្កើតបានទម្ងន់ខ្លួនកើនឡើងមួយគីឡូក្រាម។ លេខ FCR កាន់តែតូច មានន័យថាចំណីមានគុណភាពកាន់តែល្អ ត្រីលូតលាស់បានលឿន ការរំលាយអាហារបានល្អ និងចំណេញថវិកាដល់កសិករ។ ដូចជាការគណនាថាតើម៉ូតូមួយគ្រឿងស៊ីសាំងប៉ុន្មានលីត្រទើបអាចជិះបានចម្ងាយ ១០០ គីឡូម៉ែត្រអញ្ចឹងដែរ (ស៊ីតិច ចំណេញច្រើន)។
Specific growth rate (អត្រាលូតលាស់ជាក់លាក់) ជាភាគរយនៃកំណើនទម្ងន់ខ្លួនរបស់ត្រីក្នុងមួយថ្ងៃធៀបនឹងទម្ងន់ដើមរបស់វា។ វាជួយអ្នកស្រាវជ្រាវវាយតម្លៃ និងប្រៀបធៀបថាតើត្រីលូតលាស់លឿនកម្រិតណាក្នុងរយៈពេលនៃការផ្តល់ចំណីសាកល្បងនីមួយៗ។ ដូចជាការគណនាអត្រាការប្រាក់សមាសប្រចាំថ្ងៃដែលធនាគារផ្តល់ឱ្យលើប្រាក់បញ្ញើដើមរបស់អ្នក។
Polyunsaturated fatty acids (អាស៊ីតខ្លាញ់មិនឆ្អែតពហុ) ជាប្រភេទខ្លាញ់ល្អដែលមានចំណងទ្វេ (double bonds) ច្រើនជាងមួយនៅក្នុងម៉ូលេគុលរបស់វា (ឧទាហរណ៍ អូមេហ្គា ៣ និង អូមេហ្គា ៦) ដែលរាងកាយសត្វភាគច្រើនមិនអាចផលិតដោយខ្លួនឯងបាន ហើយត្រូវទទួលបានពីចំណីអាហារដើម្បីជួយដល់សុខភាពបេះដូង និងប្រព័ន្ធភាពស៊ាំ។ ដូចជាប្រេងរំអិលប្រភេទពិសេសដែលជួយឱ្យម៉ាស៊ីន (រាងកាយ) ដំណើរការបានរលូន និងមិនងាយខូច ជាជាងប្រើប្រេងខាប់ៗដែលធ្វើឱ្យស្ទះ។
Shear force (កម្លាំងកាត់ ឬភាពហាប់ណែននៃសាច់) ក្នុងការវាយតម្លៃគុណភាពសាច់ វាសំដៅលើកម្លាំងរូបវន្តដែលត្រូវប្រើដើម្បីកាត់ផ្តាច់សរសៃសាច់ (គិតជាក្រាម ឬញូតុន) ដោយប្រើម៉ាស៊ីន។ ទិន្នន័យនេះប្រាប់យើងពីកម្រិតនៃភាពស្វិត ឬភាពហាប់ណែននៃសាច់ត្រីនៅពេលទំពារ។ ដូចជាការកំណត់កម្លាំងដៃពេលប្រើកាំបិតហាត់កាត់សាច់គោ បើប្រើកម្លាំងសង្កត់ខ្លាំងទើបដាច់ មានន័យថាសាច់នោះស្វិត ឬហាប់ណែនខ្លាំង។
Highly unsaturated fatty acids (អាស៊ីតខ្លាញ់មិនឆ្អែតកម្រិតខ្ពស់) ជាក្រុមរងនៃប្រភេទ PUFA ដែលមានខ្សែសង្វាក់កាបូនវែង (ចាប់ពី ២០ កាបូនឡើង) និងមានចំណងទ្វេច្រើន (ចាប់ពី ៣ ឡើង) ដូចជា EPA និង DHA ដែលមានសារៈសំខាន់បំផុតសម្រាប់ការលូតលាស់ខួរក្បាល និងប្រព័ន្ធប្រសាទ។ ដូចជាវីតាមីនកំពូលប្រចាំត្រកូលខ្លាញ់ល្អ ដែលរាងកាយត្រូវការជាចាំបាច់បំផុតដើម្បីឲ្យមានប្រាជ្ញាឈ្លាសវៃ និងសុខភាពរឹងមាំ។
Arachidonic acid (អាស៊ីតអារ៉ាគីដូនិច) ជាអាស៊ីតខ្លាញ់អូមេហ្គា-៦ (ARA) ដ៏សំខាន់មួយដែលមានតួនាទីជាសារធាតុដើមសម្រាប់ផលិតអរម៉ូន និងសារធាតុគីមីក្នុងរាងកាយ ដែលមានតួនាទីគ្រប់គ្រងការរលាក ជំរុញប្រព័ន្ធភាពស៊ាំ និងការលូតលាស់នៃសាច់ដុំសត្វ។ ដូចជាវត្ថុធាតុដើម ឬឥដ្ឋស៊ីម៉ងត៍សម្រាប់សាងសង់ប្រព័ន្ធការពាររាងកាយ និងជួសជុលកោសិកាពេលមានរបួស។
Protein efficiency ratio (អនុបាតប្រសិទ្ធភាពប្រូតេអ៊ីន) ជាសូចនាករវាស់ស្ទង់ថាតើសត្វអាចស្រូបយកប្រូតេអ៊ីនពីចំណីទៅបំប្លែងជាសាច់ (ទម្ងន់កើនឡើង) បានល្អកម្រិតណា។ អនុបាតនេះគណនាដោយយកទម្ងន់ត្រីដែលកើនឡើង ចែកនឹងបរិមាណប្រូតេអ៊ីនសរុបដែលវាស៊ី។ ដូចជាការវាស់ថាតើអ្នកហាត់ប្រាណអាចប្រែក្លាយសាច់មាន់ដែលគាត់ញ៉ាំ ទៅជាសាច់ដុំដ៏រឹងមាំរបស់គាត់បានប៉ុន្មានភាគរយ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖