Original Title: การเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อจากส่วนต่าง ๆ ของต้นมะเขือเทศ (Somatic Tissue Culture of the Tomato Plant)
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការបណ្តុះជាលិកាសូម៉ាទិចនៃផ្នែកផ្សេងៗរបស់ដើមប៉េងប៉ោះ

ចំណងជើងដើម៖ การเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อจากส่วนต่าง ๆ ของต้นมะเขือเทศ (Somatic Tissue Culture of the Tomato Plant)

អ្នកនិពន្ធ៖ Porntip Thanutong (Department of Entomology and Plant Pathology, Khon Kaen University), Boonreun Pienngan, Suthatip Reukworachai

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1986, Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Agriculture

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះសិក្សាពីប្រសិទ្ធភាពនៃការបណ្តុះជាលិកាសូម៉ាទិចពីផ្នែកផ្សេងៗនៃដើមប៉េងប៉ោះពូជពាណិជ្ជកម្ម Sida និង P502 ដើម្បីស្វែងរកលក្ខខណ្ឌល្អបំផុតសម្រាប់ការបង្កើតកាឡឹស (Callus) និងការលូតលាស់ជាដើមថ្មី។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះបានអនុវត្តការកាត់យកផ្នែកផ្សេងៗនៃដើមប៉េងប៉ោះមកបណ្តុះក្នុងមជ្ឈដ្ឋាន MS ដែលមានកម្រិតអរម៉ូនខុសៗគ្នាក្នុងបន្ទប់ពិសោធន៍។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Tissue culture using leaf explants
ការបណ្តុះជាលិកាដោយប្រើកំណាត់ស្លឹក
ងាយស្រួលក្នុងការបង្កើតកាឡឹស (Callus) និងមានអត្រាជោគជ័យខ្ពស់ក្នុងការលូតលាស់ជាដើមថ្មី។ ជាលិកាស្លឹកឆ្លើយតបនឹងអរម៉ូនបានល្អ។ ទាមទារការផ្លាស់ប្តូរមជ្ឈដ្ឋានច្រើនដំណាក់កាល ដើម្បីជម្រុញការដុះពន្លក និងឫស។ ប្រើពេល ៦ ទៅ ១២ សប្តាហ៍ ដើម្បីលូតលាស់ជាដើមប៉េងប៉ោះពេញលេញ និងផ្តល់លទ្ធផលល្អបំផុតធៀបនឹងផ្នែកផ្សេងទៀត។
Tissue culture using hypocotyl explants
ការបណ្តុះជាលិកាដោយប្រើកំណាត់អ៊ីប៉ូកូទីល (Hypocotyl)
អាចបង្កើតកាឡឹសបានរឹងមាំ មានពណ៌ត្នោត និងមានសមត្ថភាពដុះឫសបានច្រើនដោយមិនបាច់ជម្រុញខ្លាំង។ ពិបាកខ្លាំងក្នុងការលូតលាស់ជាពន្លក (Shoot buds) និងត្រូវការពេលវេលាយូរមែនទែន។ ភាគច្រើនដុះតែឫស មិនសូវដុះពន្លក និងកម្រលូតលាស់ជាដើមថ្មីបានជោគជ័យណាស់។
Shoot proliferation using 2iP vs BAP hormones
ការជម្រុញពន្លកដោយប្រើអរម៉ូន 2iP ប្រៀបធៀបនឹង BAP
អរម៉ូន 2iP ផ្តល់លទ្ធផលល្អប្រសើរក្នុងការជម្រុញពន្លកបានច្រើន។ អរម៉ូន BAP អាចប្រើជំនួសបាន និងមានតម្លៃថោកជាង។ អរម៉ូន 2iP មានតម្លៃថ្លៃ ចំណែកការប្រើប្រាស់ BAP ក្នុងកម្រិតខ្ពស់ធ្វើឱ្យអត្រាដុះឫសមានការថយចុះ។ អរម៉ូនទាំងពីរអាចជម្រុញពន្លកបានជោគជ័យ ប៉ុន្តែទាមទារការប្តូរទៅមជ្ឈដ្ឋានដែលមានអរម៉ូនទាប ឬគ្មានអរម៉ូនដើម្បីដុះឫសបន្ត។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះទាមទារឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍កសិកម្មស្តង់ដារសម្រាប់ការបណ្តុះជាលិការុក្ខជាតិ រួមទាំងសារធាតុគីមី អរម៉ូនលូតលាស់ និងបរិក្ខាររក្សាភាពគ្មានមេរោគ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅសាកលវិទ្យាល័យខនកែន (Khon Kaen University) ប្រទេសថៃ ក្នុងឆ្នាំ ១៩៨៦ ដោយប្រើប្រាស់ពូជប៉េងប៉ោះពាណិជ្ជកម្ម Sida និង P502 ចាស់ៗ។ ដោយសារលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុ និងប្រភេទពូជដំណាំមានភាពស្រដៀងគ្នានឹងប្រទេសកម្ពុជា លទ្ធផលនេះអាចយកមកអនុវត្តជាមូលដ្ឋានបាន ប៉ុន្តែទាមទារការធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពជាមួយពូជប៉េងប៉ោះទំនើបៗ ដែលកំពុងនិយមដាំនៅកម្ពុជា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

បច្ចេកទេសបណ្តុះជាលិកានេះមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ការផលិតពូជប៉េងប៉ោះដែលគ្មានជំងឺ និងមានភាពធន់ខ្ពស់នៅក្នុងវិស័យកសិកម្មកម្ពុជា។

សរុបមក វិធីសាស្ត្រនេះគឺជាមូលដ្ឋានគ្រឹះដ៏មានសក្តានុពលសម្រាប់កម្ពុជា ក្នុងការផលិតកូនប៉េងប៉ោះដែលមានសុខភាពល្អ រក្សាបាននូវលក្ខណៈហ្សេនេទីកដើម និងជួយជំរុញផលិតកម្មកសិកម្មឱ្យមាននិរន្តរភាព។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីការរៀបចំមជ្ឈដ្ឋានមូលដ្ឋាន និងអរម៉ូន: និស្សិតត្រូវស្វែងយល់ពីរូបមន្តមជ្ឈដ្ឋានស្តង់ដារ Murashige and Skoog (MS Medium) ព្រមទាំងអនុវត្តការថ្លឹង និងលាយអរម៉ូនលូតលាស់ដូចជា NAA, BAP និង 2iP ក្នុងកម្រិតមីលីក្រាមឱ្យបានត្រឹមត្រូវ។
  2. ហ្វឹកហាត់បច្ចេកទេសปลอดមេរោគ (Aseptic Techniques): អនុវត្តការសម្លាប់មេរោគលើផ្ទៃគ្រាប់ពូជដោយប្រើ Sodium hypochlorite (Bleach) ជំនួសសារធាតុពុល Mercuric chloride និងហ្វឹកហាត់ធ្វើប្រតិបត្តិការទាំងស្រុងនៅក្នុងទូ Laminar Flow Hood ដោយប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ដែលរម្ងាប់មេរោគដោយ Autoclave រួច។
  3. សាកល្បងបណ្តុះកាឡឹសពីកំណាត់ស្លឹក (Leaf Explant Culture): ចាប់ផ្តើមការពិសោធន៍ជាក់ស្តែងដោយយកស្លឹកប៉េងប៉ោះវ័យក្មេងមកកាត់ជាចំណែកតូចៗ (៥x៥ ម.ម) រួចបណ្តុះលើមជ្ឈដ្ឋាន MS Medium ដែលមានបន្ថែម NAA 0.05 mg/l និង BAP 0.5 mg/l ដើម្បីតាមដានការកកើតកាឡឹស (Callus)។
  4. អនុវត្តការប្តូរមជ្ឈដ្ឋានដើម្បីជម្រុញពន្លក និងឫស: នៅពេលកាឡឹសលូតលាស់ល្អ ត្រូវកាត់ប្តូរវា (Sub-culture) ទៅកាន់មជ្ឈដ្ឋានថ្មីដែលមាន BAP 5.0 mg/l ដើម្បីជម្រុញការដុះពន្លក (Shooting)។ បន្ទាប់មកនៅពេលពន្លកលូតលាស់ ត្រូវប្តូរទៅមជ្ឈដ្ឋានគ្មានអរម៉ូន ឬអរម៉ូនទាបបំផុតដើម្បីឱ្យវាដុះឫស (Rooting) ក្នុងចន្លោះពេល ៦ ទៅ ១២ សប្តាហ៍។
  5. ការផ្សាំកូនរុក្ខជាតិទៅក្នុងមជ្ឈដ្ឋានខាងក្រៅ (Acclimatization): យកកូនប៉េងប៉ោះដែលដុះឫសល្អចេញពីដប Glass Vials លាងជម្រះអាហ្គារចេញឱ្យស្អាត រួចយកទៅដាំក្នុងថាសបណ្តុះដែលមានលាយដី ខ្សាច់ និងផេះអង្កាម (សមាមាត្រ 1:1) នៅក្នុងផ្ទះសំណាញ់ Greenhouse ដែលមានម្លប់ ដើម្បីឱ្យវាស៊ាំនឹងអាកាសធាតុខាងក្រៅបន្តិចម្តងៗ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Explant (កំណាត់រុក្ខជាតិ ឬ ជាលិកាដើម) ផ្នែកតូចៗនៃរុក្ខជាតិ (ដូចជាស្លឹក ដើម ឬឫស) ដែលត្រូវបានកាត់យកមកសម្លាប់មេរោគ ហើយបណ្តុះនៅក្នុងមជ្ឈដ្ឋានសិប្បនិម្មិតដើម្បីបង្កើតជារុក្ខជាតិថ្មីទាំងមូល។ ដូចជាការកាត់មែករុក្ខជាតិមកផ្សាំក្នុងផើងថ្មី ប៉ុន្តែនេះគេកាត់ត្រឹមបំណែកតូចបំផុតមកបណ្តុះក្នុងដបចិញ្ចឹមជំនួសវិញ។
Callus (កាឡឹស) ដុំកោសិការុក្ខជាតិដែលមិនទាន់មានរូបរាងជាសរីរាង្គច្បាស់លាស់ (គ្មានទម្រង់ជាស្លឹក ឬឫសនៅឡើយ) ដែលកកើតឡើងយ៉ាងគំហុកនៅពេលជាលិការងរបួស ឬត្រូវបានជម្រុញដោយអរម៉ូនលូតលាស់ក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍។ ដូចជាដុំសាច់ខ្ចីដែលដុះប៉ះប៉ូវមុខរបួសរបស់យើង មុនពេលវាប្រែក្លាយទៅជាទម្រង់ស្បែកធម្មតា។
Epicotyl (អេពីកូទីល) ផ្នែកនៃដើមរបស់កូនរុក្ខជាតិដែលស្ថិតនៅពីលើកូទីលេដុង (សន្លឹកបណ្តុះដំបូង) ដែលមានតួនាទីលូតលាស់ទៅជាស្លឹក និងដើមផ្នែកខាងលើនៃរុក្ខជាតិ។ ដូចជាដងខ្លួនផ្នែកខាងលើកទៅដល់ក្បាលរបស់ទារកដែលទើបនឹងកើត។
Hypocotyl (អ៊ីប៉ូកូទីល) ផ្នែកនៃដើមរបស់កូនរុក្ខជាតិដែលស្ថិតនៅចន្លោះឫស និងកូទីលេដុង (សន្លឹកបណ្តុះ) ដែលមានតួនាទីជួយរុញសន្លឹកដំបូងឱ្យងើបចេញពីដីក្នុងពេលដុះពន្លក។ ដូចជាជើងកាងដែលខំប្រឹងរុញដងខ្លួនរុក្ខជាតិឱ្យងើបផុតពីដី ដើម្បីទទួលយកពន្លឺព្រះអាទិត្យ។
MS medium / Murashige and Skoog (មជ្ឈដ្ឋាន MS) រូបមន្តអាហារបំប៉នស្តង់ដារដែលផ្ទុកទៅដោយសារធាតុរ៉ែ វីតាមីន និងស្ករ ដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់ជំនួសដី និងជី សម្រាប់ចិញ្ចឹមកោសិការុក្ខជាតិនៅក្នុងកែវពិសោធន៍ឱ្យរស់ និងលូតលាស់។ ដូចជាទឹកដោះគោម្សៅដែលគេលាយសម្រាប់ទារក ដែលមានគ្រប់សារធាតុចិញ្ចឹមចាំបាច់ទាំងអស់សម្រាប់ការលូតលាស់ដោយមិនបាច់ញ៉ាំបាយ។
Shoot bud (ពន្លក) ដុំពកតូចៗដែលកកើតចេញពីកាឡឹសបន្ទាប់ពីបានទទួលអរម៉ូនប្រភេទ Cytokinin ហើយវាមានសក្តានុពលលូតលាស់ទៅជាដើម និងស្លឹករុក្ខជាតិ។ ដូចជាគ្រាប់ភ្នែកតូចៗនៅលើដំឡូងបារាំងដែលទុកចោលយូរ ដែលត្រៀមដុះចេញជាដើមថ្មី។
Somatic Tissue (ជាលិកាសូម៉ាទិច) កោសិកា ឬជាលិកាធម្មតារបស់រុក្ខជាតិ (ដូចជាស្លឹក ដើម ឫស) ដែលអាចយកមកបន្តពូជតាមរយៈការបណ្តុះជាលិកាដោយមិនចាំបាច់ឆ្លងកាត់ការបង្កកំណើត (មិនមែនជាកោសិកាលម្អង ឬស៊ុត)។ ដូចជាកោសិកាស្បែក ឬសាច់ដុំរបស់យើង ដែលមិនមែនជាកោសិកាមេជីវិតសម្រាប់បន្តពូជ។
Plantlet (កូនរុក្ខជាតិ) កូនរុក្ខជាតិពេញលេញខ្នាតតូចដែលមានទាំងឫស ដើម និងស្លឹក ដែលបានលូតលាស់ជោគជ័យពីការបណ្តុះជាលិកាក្នុងដបពិសោធន៍ ហើយត្រៀមយកទៅផ្សាំក្នុងដីធម្មតា។ ដូចជាកូនក្មេងដែលធំល្មមអាចផ្តាច់ដោះ និងត្រៀមខ្លួនចេញទៅរស់នៅនិងញ៉ាំអាហាររឹងខាងក្រៅបានដោយខ្លួនឯង។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖