Original Title: Sugarcane Breeding in Thailand
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការបង្កាត់ពូជអំពៅនៅប្រទេសថៃ

ចំណងជើងដើម៖ Sugarcane Breeding in Thailand

អ្នកនិពន្ធ៖ Preecha Suriyapan (Field Crops Research Institute, Department of Agriculture)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1991, Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Agronomy

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះពិភាក្សាអំពីតម្រូវការក្នុងការកែលម្អទិន្នផល ការបន្សាំខ្លួន និងភាពធន់នឹងសត្វល្អិតនិងជំងឺរបស់អំពៅនៅក្នុងប្រទេសថៃ តាមរយៈកម្មវិធីបង្កាត់ពូជថ្នាក់ជាតិប្រកបដោយលក្ខណៈប្រព័ន្ធ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះរៀបរាប់ពីក្របខ័ណ្ឌសហការថ្នាក់ជាតិដែលអនុវត្តបច្ចេកទេសជីវសាស្ត្រទំនើប ការជ្រើសរើសប្រកបដោយប្រព័ន្ធ និងការបង្កាត់ពូជតាមរយៈការបំប្លែងសេនេទិចសម្រាប់ការកែលម្អពូជអំពៅ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Conventional Breeding (4-Stage Selection Scheme)
ការបង្កាត់ពូជតាមបែបប្រពៃណី និងគម្រោងជ្រើសរើស ៤ដំណាក់កាល
វិធីសាស្ត្រនេះអាចទុកចិត្តបានខ្ពស់ មានការសាកល្បងនៅតាមតំបន់ផ្សេងៗគ្នា និងជួយបង្កើតបានពូជពាណិជ្ជកម្មដែលបន្សាំបានល្អ។ វាធានាបាននូវទិន្នផល និងគុណភាពខ្ពស់ស្របតាមស្តង់ដារ។ ទាមទាររយៈពេលយូរខ្លាំង (ពី ៧ ទៅ ១០ឆ្នាំ) សម្រាប់វដ្តនៃការជ្រើសរើសនីមួយៗ។ វាក៏ពឹងផ្អែកខ្លាំងលើការចេញផ្កាដោយធម្មជាតិ ឬការតម្រូវឱ្យមានការគ្រប់គ្រងពន្លឺដ៏ស្មុគស្មាញ។ បានបញ្ចេញពូជពាណិជ្ជកម្មជោគជ័យដូចជា Thai 1, Chai Nat 1, និង U thong 1 ដែលមានការទទួលស្គាល់ពីកសិករ។
Mutation Breeding via Gamma Irradiation
ការបង្កាត់ពូជតាមរយៈការបំប្លែងសេនេទិចដោយកាំរស្មីហ្គាម៉ា
មានសក្តានុពលក្នុងការបង្កើតលក្ខណៈរុក្ខជាតិថ្មីៗ និងកែលម្អពូជដែលមានស្រាប់ឱ្យមានភាពធន់នឹងជំងឺ ឬផ្លាស់ប្តូរទម្លាប់នៃការចេញផ្កា។ លទ្ធផលមិនអាចទាយទុកជាមុនបាន ហើយក្លូនដែលបានបំប្លែងសេនេទិចភាគច្រើនមិនស្របតាមស្តង់ដារពាណិជ្ជកម្មនោះទេ។ វាត្រូវការបរិក្ខារបញ្ចេញកាំរស្មីដែលមានគ្រោះថ្នាក់។ បង្កើតបានក្លូនធន់នឹងជំងឺរលួយខ្មៅ (7-2-075, 7-2-077) ប៉ុន្តែពួកវាមិនបានជាប់ស្តង់ដារពាណិជ្ជកម្មសម្រាប់ការបញ្ចេញឱ្យប្រើប្រាស់នោះទេ។
Tissue Culture (Somaclonal Variation)
ការបណ្តុះជាលិកា (បំរែបំរួល Somaclonal)
ជួយក្នុងការបំបែកពូជយ៉ាងរហ័ស ទទួលបានក្លូនរងដែលធន់នឹងភាពតានតឹងបរិស្ថាន និងជួយលុបបំបាត់វីរុសចេញពីពូជអំពៅ។ វាជាឧបករណ៍ដ៏សំខាន់សម្រាប់ថែរក្សាសំណាកពូជ។ ទាមទារឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍ឯកទេស បរិស្ថានដែលអាចគ្រប់គ្រងមេរោគបាន១០០% និងមជ្ឈដ្ឋានគីមីជាក់លាក់ដែលមានតម្លៃថ្លៃ។ បង្កើតបានកូនរុក្ខជាតិដែលមានក្រូម៉ូសូមចម្រុះចេញពីពូជ Q 83, Thai 1, និង Pindar ដែលត្រូវបានបញ្ចូលទៅក្នុងកម្មវិធីពូជធម្មតា។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះទាមទារធនធាន និងកិច្ចសហការក្នុងកម្រិតថ្នាក់ជាតិយ៉ាងទូលំទូលាយ រួមមានមន្ទីរពិសោធន៍ កន្លែងបណ្តុះជាលិកា ស្ថានីយ៍ស្រាវជ្រាវវាលស្រែ និងការគាំទ្រផ្នែកបច្ចេកវិទ្យា។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងប្រទេសថៃ ចន្លោះឆ្នាំ ១៩៣៨ ដល់ ១៩៨៩ ដោយផ្តោតលើតំបន់ដាំដុះអំពៅសំខាន់ៗដែលមានអាកាសធាតុមូសុងត្រូពិច (រយៈកម្ពស់ 5° N ដល់ 20° N)។ ដោយសារប្រទេសកម្ពុជាមានទីតាំងភូមិសាស្ត្រ និងលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុស្រដៀងគ្នាបេះបិទនឹងប្រទេសថៃ ទិន្នន័យនៃសំណាកពូជ និងវិធីសាស្ត្រជ្រើសរើសទាំងនេះមានសារៈសំខាន់ខ្លាំង និងអាចធ្វើជាគំរូដ៏ល្អសម្រាប់អនុវត្តនៅកម្ពុជា ដើម្បីចៀសវាងការខាតបង់ពេលវេលាស្រាវជ្រាវពីចំណុចសូន្យ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្របង្កាត់ និងជ្រើសរើសពូជអំពៅតាមបែបប្រព័ន្ធនេះមានសក្តានុពលខ្ពស់ក្នុងការយកមកអនុវត្តដើម្បីស្តារ និងអភិវឌ្ឍវិស័យឧស្សាហកម្មស្ករអំពៅនៅកម្ពុជា។

ការអនុវត្តវិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវតាមស្តង់ដារនេះនឹងជួយឱ្យកម្ពុជាមានលទ្ធភាពបង្កើតពូជអំពៅកូនកាត់ផ្ទាល់ខ្លួន ដែលធន់នឹងជំងឺប្រចាំតំបន់ ផ្តល់ទិន្នផលខ្ពស់ និងកាត់បន្ថយការពឹងផ្អែកលើការនាំចូលពូជពីបរទេសទាំងស្រុង។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. បង្កើតធនាគារសំណាកពូជអំពៅជាតិ (Germplasm Bank): ចាប់ផ្តើមប្រមូលពូជអំពៅក្នុងស្រុក និងនាំចូលពូជដែលមានសក្តានុពលពីបរទេស (ដូចជា Saccharum officinarum និង Saccharum spontaneum) ដើម្បីបង្កើតធនាគារហ្សែន។ ប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធទិន្នន័យ GRIN-Global ដើម្បីគ្រប់គ្រងព័ត៌មាននិងលក្ខណៈជីវសាស្ត្រនៃពូជនីមួយៗ។
  2. អនុវត្តការជ្រើសរើសពូជ ៤ ដំណាក់កាល: រៀបចំគម្រោងស្រាវជ្រាវរយៈពេលវែងដោយចាប់ផ្តើមពីការដាំសាកល្បងគ្រាប់ (Seedling plots) រហូតដល់ការសាកល្បងនៅកសិដ្ឋាន (Farm trials)។ ប្រើប្រាស់កម្មវិធីស្ថិតិដូចជា R StudioSAS សម្រាប់វិភាគទិន្នន័យទិន្នផល កម្រិតស្ករ និងការប្រែប្រួលរវាងតំបន់នីមួយៗ។
  3. បណ្តុះបណ្តាលបច្ចេកទេសបណ្តុះជាលិកា (Tissue Culture): រៀបចំបន្ទប់ពិសោធន៍ដោយប្រើមជ្ឈដ្ឋាន MS media លាយជាមួយអ័រម៉ូន NAA សម្រាប់ការថែរក្សាក្លូន និងការបំបែកពូជអំពៅ (Micropropagation) ដើម្បីទទួលបានកូនរុក្ខជាតិដែលស្អាតគ្មានមេរោគ សម្រាប់ការដាំដុះក្នុងទ្រង់ទ្រាយធំ។
  4. អនុវត្តបច្ចេកទេសជំរុញការចេញផ្កាអំពៅ: ពិសោធន៍ជាមួយប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងពន្លឺ (Photoperiod) នៅក្នុងផ្ទះកញ្ចក់ ដោយផ្តល់ពន្លឺថេររយៈពេល ១២.៥ ម៉ោងក្នុងមួយថ្ងៃ ដើម្បីជំរុញការចេញផ្កាសម្រាប់ការបង្កាត់ពូជឆ្លងកាត់ (Crossing) នៅរដូវកាលណាមួយ។
  5. វាយតម្លៃភាពធន់នឹងសត្វល្អិត និងជំងឺ: ចាក់បញ្ចូលស្ព័រផ្សិត (Spore suspension នៃ Ustilago scitaminea) ទៅលើក្លូនអំពៅ ដើម្បីធ្វើតេស្តភាពធន់នឹងជំងឺរលួយខ្មៅ ដោយអនុវត្តតាមស្តង់ដារវាយតម្លៃរបស់ ISSCT មុននឹងសម្រេចបញ្ចេញពូជជាផ្លូវការ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Germplasm Collection (បណ្ដុំសំណាកពូជ) ការប្រមូល និងរក្សាទុកធនធានសេនេទិចនៃរុក្ខជាតិ (ដូចជាគ្រាប់ កូនរុក្ខជាតិ ឬលំអង) ពីប្រភពផ្សេងៗគ្នា ដើម្បីប្រើប្រាស់ជាប្រភពហ្សែនសម្រាប់ការបង្កាត់ពូជនៅថ្ងៃអនាគត។ ដូចជាបណ្ណាល័យដែលរក្សាទុកសៀវភៅគ្រប់ប្រភេទ ដើម្បីឱ្យអ្នកនិពន្ធអាចខ្ចីគំនិតយកទៅសរសេរសៀវភៅថ្មីៗ។
Photoperiod (រយៈពេលទទួលពន្លឺ) ការព្យាបាលឬគ្រប់គ្រងរយៈពេលនៃការទទួលពន្លឺថ្ងៃនិងភាពងងឹតរបស់រុក្ខជាតិ ដើម្បីបញ្ឆោត ឬជំរុញឱ្យរុក្ខជាតិ (ដូចជាអំពៅ) ចេញផ្កាខុសរដូវ ឬក្នុងពេលដែលអ្នកស្រាវជ្រាវចង់បាន។ ដូចជាការបិទភ្លើងក្នុងបន្ទប់ចិញ្ចឹមមាន់ដើម្បីបញ្ឆោតឱ្យមាន់គិតថាយប់ហើយ ដើម្បីកែប្រែទម្លាប់របស់វា។
Somaclonal variation (បំរែបំរួល Somaclonal) ភាពខុសគ្នានៃសេនេទិចដែលកើតឡើងដោយចៃដន្យកំឡុងពេលបណ្ដុះជាលិការុក្ខជាតិនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ ដែលអាចបង្កើតបានជាលក្ខណៈរុក្ខជាតិថ្មីៗប្លែកពីពូជដើម។ ដូចជាការថតចម្លងឯកសារមួយច្បាប់ហើយម៉ាស៊ីនព្រីនមានបញ្ហាបន្តិចបន្តួច ធ្វើឱ្យអត្ថបទដែលចេញមកមានលក្ខណៈខុសប្លែកពីច្បាប់ដើមបន្តិចបន្តួច។
Mutation breeding (ការបង្កាត់ពូជតាមរយៈការបំប្លែងសេនេទិច) ការប្រើប្រាស់កាំរស្មី (ដូចជាកាំរស្មីហ្គាម៉ា) ដើម្បីបង្ខំឱ្យ DNA របស់រុក្ខជាតិផ្លាស់ប្តូរ ដោយសង្ឃឹមថានឹងទទួលបានលក្ខណៈល្អថ្មីមួយ ដែលមិនមាននៅក្នុងធម្មជាតិ ដូចជាការធន់នឹងជំងឺ។ ដូចជាការក្រឡុកគ្រាប់ឡុកឡាក់ដើម្បីសង្ឃឹមថានឹងទទួលបានលេខល្អដែលយើងចង់បាន។
Ustilago scitaminea (ផ្សិតបង្កជំងឺរលួយខ្មៅលើអំពៅ) ជាប្រភេទមេរោគផ្សិតម្យ៉ាងដែលបង្កឱ្យមានជំងឺរលួយខ្មៅ (Smut) លើដើមអំពៅ ធ្វើឱ្យទិន្នផលធ្លាក់ចុះ និងជាមុខសញ្ញាសំខាន់ដែលអ្នកបង្កាត់ពូជត្រូវស្វែងរកពូជមកទប់ទល់។ ដូចជាសត្វកណ្ដុរដែលស៊ីបំផ្លាញស្រូវក្នុងជង្រុក ដែលទាមទារឱ្យយើងរកពូជស្រូវណាដែលកណ្ដុរមិនចូលចិត្តស៊ីមកដាំ។
CCS / commercial cane sugar (កម្រិតស្ករពាណិជ្ជកម្ម) រង្វាស់ស្តង់ដារសម្រាប់វាស់បរិមាណជាតិស្ករសុទ្ធដែលអាចចម្រាញ់ចេញពីអំពៅ ដើម្បីកំណត់ពីគុណភាព និងតម្លៃរបស់អំពៅនៅលើទីផ្សារឧស្សាហកម្ម។ ដូចជាការវាស់កម្រិតមាសនៅក្នុងរ៉ែ ដើម្បីដឹងថាតើដុំថ្មនោះមានតម្លៃអាចយកទៅចម្រាញ់ចំណេញឬអត់។
Marcoting (បច្ចេកទេសផ្សាំមែក) វិធីសាស្ត្របន្តពូជរុក្ខជាតិដោយមិនប្រើគ្រាប់ ដោយធ្វើឱ្យឫសដុះចេញពីមែកដែលនៅជាប់នឹងដើមមេ មុននឹងកាត់យកទៅដាំ ដែលជួយរក្សាលក្ខណៈពូជដើមទាំងស្រុង ហើយត្រូវបានគេប្រើសម្រាប់ការបង្កាត់ពូជអំពៅ។ ដូចជាការបង្រៀនកូនឱ្យចេះរស់នៅឯករាជ្យតាំងពីនៅក្នុងផ្ទះម្ដាយ មុននឹងអនុញ្ញាតឱ្យផ្លាស់ចេញទៅរស់នៅផ្ទះផ្ទាល់ខ្លួន។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖