Original Title: Balancing Agriculture and Industry through Waste Utilization for Sugarcane Sustainability
Source: doi.org/10.3390/su152014711
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការធ្វើឱ្យមានតុល្យភាពរវាងកសិកម្ម និងឧស្សាហកម្មតាមរយៈការប្រើប្រាស់កាកសំណល់សម្រាប់និរន្តរភាពអំពៅ

ចំណងជើងដើម៖ Balancing Agriculture and Industry through Waste Utilization for Sugarcane Sustainability

អ្នកនិពន្ធ៖ Arika Bridhikitti, Jutamas Kaewsuk, Netiya Karaket, Richard Friend, Brett Sallach, James P. J. Chong, Kelly R. Redeker

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2023, Sustainability

វិស័យសិក្សា៖ Sustainable Agriculture

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះផ្តោតលើការវាយតម្លៃលទ្ធភាពនៃការអនុវត្តសេដ្ឋកិច្ចជីវសាស្រ្ត-ចរន្ត-បៃតង (Bio-Circular-Green Economy) តាមរយៈការប្រើប្រាស់កាកសំណល់ពីរោងចក្រស្ករស ដើម្បីលើកកម្ពស់និរន្តរភាពនៃការពង្រីកការដាំដុះអំពៅនៅក្នុងប្រទេសថៃ និងដោះស្រាយបញ្ហាប្រឈមរបស់កសិករ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះត្រូវបានអនុវត្តតាមរយៈការចុះសាកសួរផ្ទាល់នៅទីវាល និងការវិភាគសំណាកក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Chemical Fertilizer
ជីគីមី (ជម្រើសទូទៅ/ប្រពៃណី)
ងាយស្រួលរកទិញ ផ្តល់សារធាតុចិញ្ចឹម (NPK) ភ្លាមៗដល់ដំណាំ និងងាយស្រួលក្នុងការប៉ាន់ស្មានបរិមាណប្រើប្រាស់។ តម្លៃថ្លៃ (ពិសេសពេលមានវិបត្តិសកល) និងមិនជួយកែលម្អរចនាសម្ព័ន្ធ ឬលក្ខណៈរូបនៃដីក្នុងរយៈពេលវែងនោះទេ។ ផ្តល់ទិន្នផលអំពៅជាមធ្យម ៧៣,១ តោន/ហិកតា ប៉ុន្តែទាមទារការចំណាយថ្លៃដើមខ្ពស់ពីកសិករ។
Treated Wastewater (Ferti-irrigation)
ការប្រើប្រាស់ទឹកសំណល់កែច្នៃរួចសម្រាប់ការស្រោចស្រព
ជួយកាត់បន្ថយផលប៉ះពាល់ពីគ្រោះរាំងស្ងួត និងផ្តល់ប្រភពទឹកដែលមានផ្ទុកសារធាតុចិញ្ចឹម (Nitrogen) មួយចំនួនដល់ដំណាំ។ មានក្លិនមិនល្អ (Rancid smell) អាចធ្វើឲ្យដីខូចគុណភាពបើប្រើមិនត្រឹមត្រូវ និងទាមទារចំណាយដឹកជញ្ជូនខ្ពស់។ កសិករ ៣៣,៥% គ្មានទំនុកចិត្តក្នុងការប្រើប្រាស់ ប៉ុន្តែចម្ការដែលបានប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធនេះធន់នឹងគ្រោះរាំងស្ងួតបានល្អជាង។
Vinasse (Stillage/Spent Wash)
កាកសំណល់រាវពីការផលិតអេតាណុល (Vinasse)
សម្បូរសារធាតុប៉ូតាស្យូម (K) កាល់ស្យូម (Ca) និងម៉ាញេស្យូម (Mg) ដែលជួយកែលម្អគុណភាពដីខ្សាច់ និងបង្កើនសកម្មភាពអតិសុខុមប្រាណ។ មានជាតិប្រៃ កម្រិតអាស៊ីត និងបន្ទុកសរីរាង្គខ្ពស់ (High organic load) ដែលចាំបាច់ត្រូវមានការចម្រោះ (Anaerobic digestion) និងពងាវមុនពេលប្រើ។ ទាមទារការពងាវជាមួយទឹកសាបពី ២ ទៅ ១៦ ដង ដើម្បីធានាសុវត្ថិភាពដល់ប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីដីនិងទឹក។
Filter Cake (Press Mud)
កាកសំណល់ចម្រោះ ឬ កាកអំពៅម៉ត់
ជួយកែលម្អរចនាសម្ព័ន្ធរូបនៃដី បង្កើនការជ្រាបទឹក រក្សាសំណើម និងបន្ថែមកម្រិតរ៉ែក្នុងដីឱ្យបានយូរអង្វែង។ ទាមទារពេលវេលាធ្វើជីកំប៉ុស (Composting) ជាមុនសិន ដើម្បីបញ្ចៀសការភាយកម្តៅនិងឧស្ម័នអាម៉ូញាក់ ហើយពិបាកក្នុងការដឹកជញ្ជូនដោយសារមានពន្លឺ/ទម្ងន់ធ្ងន់។ ការប្រើប្រាស់ប្រមាណ ១០០ តោន/ហិកតា អាចជួយកែលម្អគុណភាពរូបនៃដីបានរហូតដល់រយៈពេល ៣ ឆ្នាំជាប់គ្នា។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តគម្រោងប្រើប្រាស់កាកសំណល់កសិ-ឧស្សាហកម្មនេះ ទាមទារការវិនិយោគខ្ពស់លើហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ និងប្រព័ន្ធដឹកជញ្ជូន ដែលជាឧបសគ្គចម្បងបំផុត។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅខេត្ត Kanchanaburi ប្រទេសថៃ ដែលមានលក្ខណៈភូមិសាស្ត្រជាតំបន់ភ្នំ ថ្មកំបោរ និងពឹងផ្អែកខ្លាំងលើទឹកភ្លៀង ជាមួយកសិករគំរូចំនួន ២០៧ នាក់ (បុរស ៨៦,៩%)។ ទិន្នន័យនេះមានសារៈប្រយោជន៍សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដោយសារយើងមានអាកាសធាតុ (រដូវប្រាំង/វស្សា) លក្ខណៈដី និងបញ្ហាប្រឈមនឹងគ្រោះរាំងស្ងួតក្នុងការដាំដុះអំពៅស្រដៀងគ្នា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនៃការកែច្នៃកាកសំណល់ពីរោងចក្រស្ករសនេះ គឺមានសក្តានុពលខ្ពស់ក្នុងការយកមកអនុវត្តនៅប្រទេសកម្ពុជា ដើម្បីជំរុញសេដ្ឋកិច្ចចរន្ត-បៃតង (Bio-Circular-Green Economy) ក្នុងវិស័យកសិ-ឧស្សាហកម្ម។

ការអនុវត្តម៉ូដែលនេះនឹងជួយកាត់បន្ថយថ្លៃដើមផលិតកម្មរបស់កសិករ បង្កើនភាពធន់នឹងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ និងដោះស្រាយបញ្ហាបំពុលបរិស្ថានពីរោងចក្រប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. វាយតម្លៃស្ថានភាពរោងចក្រស្ករសក្នុងស្រុក (Local Industry Assessment): ចុះសិក្សាស្រាវជ្រាវនៅតាមរោងចក្រស្ករសធំៗក្នុងប្រទេសកម្ពុជា (ឧ. នៅកំពង់ស្ពឺ ឬកោះកុង) ដើម្បីប្រមូលទិន្នន័យអំពីបរិមាណ និងប្រភេទកាកសំណល់ (Vinasse, Filter cake, Wastewater) ដែលកំពុងបញ្ចេញចោល ឬស្តុកទុក។
  2. វិភាគគុណភាពសំណាកក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ (Lab Analysis & Parameter Testing): ប្រមូលសំណាកកាកសំណល់ទៅវិភាគរកកម្រិត pH, EC, ជាតិពុល (Heavy metals), ផូស្វ័រ និងនីត្រូសែន ដោយប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ Inductively Coupled Plasma (ICP) និង Analytikjena analyzer ដើម្បីកំណត់ពីសុវត្ថិភាពមុនពេលប្រើ។
  3. សាកល្បងអត្រាពងាវ និងការធ្វើជីកំប៉ុស (Dilution & Composting Trials): អនុវត្តការពិសោធន៍ខ្នាតតូចក្នុងផ្ទះកញ្ចក់ (Pot experiments) ដោយសាកល្បងពងាវ Vinasse ក្នុងកម្រិតផ្សេងៗគ្នា (ឧ. ១០ ទៅ ១៦ ដង) និងបច្ចេកទេសធ្វើជីកំប៉ុស Filter Cake ជាមួយលាមកសត្វ រួចកត់ត្រាពីឥទ្ធិពលលើការលូតលាស់របស់ដំណាំអំពៅដោយប្រើកម្មវិធី SPSS សម្រាប់វិភាគទិន្នន័យ។
  4. គណនាលទ្ធភាពផ្នែកសេដ្ឋកិច្ច និងភស្តុភារ (Economic & Logistic Modeling): បង្កើតម៉ូដែលគណនាហិរញ្ញវត្ថុដោយប្រើប្រាស់ ExcelPython ដើម្បីប្រៀបធៀបរវាងការចំណាយលើការដឹកជញ្ជូនកាកសំណល់ (ប្រេងឥន្ធនៈ រថយន្ត) និងការសន្សំប្រាក់ចំណាយលើការទិញជីគីមីប្រចាំឆ្នាំ ដើម្បីបង្ហាញពីផលចំណេញពិតប្រាកដ។
  5. រៀបចំសិក្ខាសាលាចែករំលែកចំណេះដឹងដល់កសិករ (Farmer Engagement & Knowledge Sharing): សហការជាមួយសហគមន៍កសិកម្ម និងអាជ្ញាធរមូលដ្ឋាន ដើម្បីរៀបចំវគ្គបណ្តុះបណ្តាលបង្ហាញពីបច្ចេកទេសពងាវទឹកសំណល់ ការធ្វើជីកំប៉ុស និងអប់រំពីហានិភ័យនៃការប្រើប្រាស់កាកសំណល់ឆៅ ដើម្បីបំបាត់ក្តីកង្វល់របស់កសិករ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Bio-Circular-Green Economy ម៉ូដែលសេដ្ឋកិច្ចដែលផ្តោតលើការប្រើប្រាស់ធនធានជីវសាស្រ្ត (Bio) ការកែច្នៃកាកសំណល់យកមកប្រើប្រាស់ឡើងវិញជារង្វិលជុំ (Circular) និងការគាំពារបរិស្ថាន (Green) ដើម្បីបង្កើតជាផលិតផលមានតម្លៃបន្ថែម និងកាត់បន្ថយការបំពុល។ ដូចជាការយកសំណល់ម្ហូបអាហារទៅធ្វើជីកំប៉ុសសម្រាប់ដាំបន្លែ ហើយយកបន្លែនោះមកបរិភោគវិញជាលក្ខណៈរង្វិលជុំ ដោយមិនចោលវត្ថុអ្វីមួយឱ្យឥតប្រយោជន៍។
Vinasse (Stillage, Spent Wash) វាជាកាកសំណល់រាវពណ៌ក្រម៉ៅខាប់ ដែលទទួលបានពីការបិតស្រា ឬផលិតអេតាណុលពីរោងចក្រស្ករ។ វាសម្បូរទៅដោយសារធាតុចិញ្ចឹម (ពិសេសប៉ូតាស្យូម) តែមានផ្ទុកជាតិអាស៊ីតនិងសារធាតុសរីរាង្គកម្រិតខ្ពស់ ដែលទាមទារការបន្សាបនិងពងាវមុនពេលយកទៅស្រោចដំណាំ។ ដូចជាទឹកស្ងោរថ្នាំចិនដែលសល់កាក រាងខាប់ហើយមានក្លិនឆួល ដែលយើងមិនអាចយកទៅស្រោចរុក្ខជាតិផ្ទាល់បានទេ លុះត្រាតែលាយទឹកឱ្យរាវសិន។
Filter Cake (Press Mud) ជាកាកសំណល់រឹង ឬកាកអំពៅម៉ត់ ដែលកើតចេញពីដំណើរការចម្រោះទឹកអំពៅឱ្យថ្លាក្នុងរោងចក្រ។ វាជួយកែលម្អរចនាសម្ព័ន្ធរូបនៃដី ជួយដីឱ្យរក្សាសំណើមបានល្អ និងបញ្ចេញសារធាតុរ៉ែដល់ដំណាំក្នុងរយៈពេលយូរអង្វែង។ ប្រៀបបាននឹងកាកកាហ្វេដែលយើងសល់ពីការឆុង ហើយយកទៅលាយជាមួយដីដើម្បីធ្វើឱ្យដីធូរ និងមានជីជាតិ។
Ferti-irrigation ជាការបញ្ចេញទឹកស្រោចស្រពដែលមានលាយបញ្ចូលផ្ទុកសារធាតុចិញ្ចឹម ឬទឹកសំណល់ដែលបានកែច្នៃរួច ទៅក្នុងចម្ការ ដែលវាដើរតួជាការផ្គត់ផ្គង់ទាំងទឹក និងជីសម្រាប់ដំណាំក្នុងពេលតែមួយ។ ដូចជាការយកទឹកលាងត្រីឬសាច់ដែលសម្បូរជាតិវីតាមីន ទៅស្រោចដំណាំក្បែរផ្ទះ ដើម្បីឱ្យរុក្ខជាតិបានទាំងទឹក និងជីតម្រូវការ។
Anaerobic digestion ជាដំណើរការបំបែកសារធាតុសរីរាង្គដោយអតិសុខុមប្រាណនៅក្នុងលក្ខខណ្ឌដែលគ្មានអុកស៊ីហ្សែន ដើម្បីកាត់បន្ថយកម្រិតពុលនៅក្នុងកាកសំណល់រាវ និងអាចបង្កើតជាជីវឧស្ម័ន (Biogas) សម្រាប់ប្រើប្រាស់ជាថាមពល។ ប្រៀបដូចជាការផ្អាប់ត្រីធ្វើប្រហុកនៅក្នុងក្រឡបិទជិត ដែលពឹងផ្អែកលើមេរោគល្អៗក្នុងការបំបែកសាច់ត្រីដោយមិនឱ្យមានខ្យល់ចេញចូល។
Chemical oxygen demand (COD) ជារង្វាស់នៃបរិមាណអុកស៊ីហ្សែនដែលត្រូវការចាំបាច់ដើម្បីបំបែកសារធាតុសរីរាង្គក្នុងទឹកសំណល់តាមរយៈប្រតិកម្មគីមី។ កម្រិត COD កាន់តែខ្ពស់ បញ្ជាក់ថាទឹកនោះកាន់តែមានកម្រិតបំពុលខ្លាំង និងខ្វះអុកស៊ីហ្សែនសម្រាប់រស់រានមានជីវិត។ ដូចជារង្វាស់នៃការខំប្រឹងប្រែងរបស់ម៉ាស៊ីនបូមធូលី ម៉ាស៊ីនត្រូវប្រឹងខ្លាំងនិងចំណាយថាមពលច្រើន បើបន្ទប់នោះមានកាកសំណល់ធូលីច្រើនកម្រិតណា។
Melanoidin ជាសមាសធាតុសរីរាង្គស្មុគស្មាញដែលធ្វើឱ្យកាកសំណល់រាវ (Vinasse) មានពណ៌ត្នោតចាស់ ឬខ្មៅ ដែលកើតឡើងអំឡុងពេលកម្ដៅចម្រាញ់ស្ករស ហើយវាមានលក្ខណៈពិបាកក្នុងការរលាយបាត់តាមធម្មជាតិ ដែលធ្វើឱ្យទឹកបាត់បង់ពន្លឺព្រះអាទិត្យចូល។ ប្រៀបដូចជាពណ៌ក្រហមក្រម៉ៅនៅលើសាច់អាំងដែលខ្លោច ដែលពិបាកនឹងលាងជម្រះចេញពីខ្ទះយ៉ាងដូច្នោះដែរ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖