Original Title: Development of Sustainable Bioindustrial Agriculture Based on Crop-Livestock Integration to Achieve Food Security in Bengkulu Province, Indonesia
Source: doi.org/10.36956/rwae.v6i1.1394
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការអភិវឌ្ឍកសិកម្មជីវឧស្សាហកម្មប្រកបដោយចីរភាពដោយផ្អែកលើសមាហរណកម្មដំណាំ និងបសុសត្វ ដើម្បីសម្រេចបាននូវសន្តិសុខស្បៀងនៅក្នុងខេត្ត Bengkulu ប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ី

ចំណងជើងដើម៖ Development of Sustainable Bioindustrial Agriculture Based on Crop-Livestock Integration to Achieve Food Security in Bengkulu Province, Indonesia

អ្នកនិពន្ធ៖ Novitri Kurniati (Universitas Muhammadiyah Bengkulu), Heri Dwi Putranto (Universitas Bengkulu), Jafrizal (Universitas Muhammadiyah Bengkulu)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2025 (Research on World Agricultural Economy)

វិស័យសិក្សា៖ Agricultural Economics

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ វិស័យកសិកម្មក្នុងខេត្ត Bengkulu ប្រឈមមុខនឹងបញ្ហាផលិតភាពទាប ការមិនទាន់បានទាញយកប្រយោជន៍ពេញលេញពីសំណល់កសិកម្ម និងការពឹងផ្អែកខ្លាំងលើសារធាតុគីមី ដែលគំរាមកំហែងដល់សន្តិសុខស្បៀង។ ការសិក្សានេះវាយតម្លៃពីកម្រិតនៃការអនុវត្ត ប្រាក់ចំណូល និងប្រសិទ្ធភាពចំណាយនៃកសិកម្មជីវឧស្សាហកម្មប្រកបដោយចីរភាព ដោយផ្អែកលើការរួមបញ្ចូលគ្នារវាងស្រូវ និងគោក្របី។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះបានប្រមូលទិន្នន័យពីកសិករចំនួន ២០០នាក់ តាមរយៈការសម្ភាសន៍ ការសង្កេត និងការពិភាក្សាជាក្រុម ដោយប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រវិភាគជាច្រើន។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Conventional Rice and Cattle Farming (Low Adoption)
ការធ្វើកសិកម្មស្រូវ និងចិញ្ចឹមគោតាមបែបប្រពៃណី (ការអនុម័តកម្រិតទាប)
ងាយស្រួលអនុវត្ត មិនតម្រូវឱ្យមានបច្ចេកទេសស្មុគស្មាញក្នុងការកែច្នៃកាកសំណល់ និងផ្តល់ផលរហ័សចំពោះការប្រើប្រាស់ជីគីមី។ ផលិតភាពមានកម្រិតទាប ពឹងផ្អែកខ្លាំងលើជីគីមី (NPK) ដែលមានតម្លៃខ្ពស់ និងមិនបានទាញយកប្រយោជន៍ពេញលេញពីកាកសំណល់កសិកម្មដែលអាចបង្កផលប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថាន។ ទទួលបានពិន្ទុនៃការអនុវត្តត្រឹមតែកម្រិតទាប (ក្រោម ៤៦,៦៦%) ជាមួយនឹងទិន្នផលស្រូវ និងប្រសិទ្ធភាពចំណាយទាបជាងប្រព័ន្ធចម្រុះ។
Sustainable Bioindustrial Agriculture (Rice-Cattle Integration)
កសិកម្មជីវឧស្សាហកម្មប្រកបដោយចីរភាព (សមាហរណកម្មស្រូវ និងគោក្របី)
បង្កើនប្រសិទ្ធភាពចំណាយតាមរយៈការកាត់បន្ថយការទិញជីគីមី និងប្រើប្រាស់កាកសំណល់សរីរាង្គ (ជីកំប៉ុស ទឹកនោមគោ) ដែលជួយកែលម្អគុណភាពដី និងផ្តល់ប្រាក់ចំណូលបន្ថែម។ ទាមទារកម្លាំងពលកម្មបន្ថែមសម្រាប់ប្រមូល និងកែច្នៃកាកសំណល់ ត្រូវការពេលវេលាយូរក្នុងការផលិតជី (៣-៤ សប្តាហ៍) និងទាមទារការរៀបចំទ្រុងគោឱ្យបានត្រឹមត្រូវ។ សម្រេចបានអត្រាប្រសិទ្ធភាពចំណាយខ្ពស់រហូតដល់ ៨៧,៩២% និងប្រាក់ចំណូលមធ្យមប្រចាំឆ្នាំចំនួន ៤៣.៥៤៣.០៩៩ រូពៀ (IDR) ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តប្រព័ន្ធកសិកម្មជីវឧស្សាហកម្មនេះ តម្រូវឱ្យមានការវិនិយោគទាំងលើកម្លាំងពលកម្ម បច្ចេកទេស និងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធកសិកម្មខ្នាតតូចជាជាងការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាទំនើបថ្លៃៗ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងស្រុក Seluma និង Rejang Lebong ខេត្ត Bengkulu ប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ី ដោយផ្អែកលើទិន្នន័យកសិករចំនួន ២០០ នាក់ តាមរយៈវិធីសាស្ត្រជ្រើសរើសគំរូដោយចៃដន្យ (Accidental Sampling)។ កសិករភាគច្រើនមានវ័យចំណាស់ (មធ្យម ៤៧,៥ ឆ្នាំ) និងមានកម្រិតវប្បធម៌ត្រឹមអនុវិទ្យាល័យ ដែលកត្តានេះមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ព្រោះប្រជាសាស្ត្រកសិករកម្ពុជាមានលក្ខណៈស្រដៀងគ្នាខ្លាំងទាក់ទងនឹងអាយុ និងកម្រិតចំណេះដឹងផ្នែកកសិកម្ម។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

គំរូកសិកម្មជីវឧស្សាហកម្មដោយផ្អែកលើការរួមបញ្ចូលគ្នារវាងដំណាំ និងបសុសត្វនេះ មានសក្តានុពលខ្ពស់ក្នុងការយកមកអនុវត្តនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ដើម្បីលើកកម្ពស់សន្តិសុខស្បៀង និងកាត់បន្ថយចំណាយផលិតកម្ម។

សរុបមក ការអនុវត្តសមាហរណកម្មដំណាំ និងបសុសត្វអាចជួយកសិករកម្ពុជាផ្លាស់ប្តូរពីការធ្វើកសិកម្មបែបប្រពៃណីដែលមានតម្លៃដើមខ្ពស់ ទៅជាប្រព័ន្ធកសិកម្មអេកូឡូស៊ីដែលមាននិរន្តរភាព និងផ្តល់ប្រាក់ចំណេញខ្ពស់។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃសមាហរណកម្មកសិកម្ម-បសុសត្វ: និស្សិតត្រូវស្វែងយល់ពីគោលការណ៍កសិកម្មគ្មានកាកសំណល់ (Zero-waste) និងអន្តរកម្មរវាងដំណាំ និងបសុសត្វ (Biological recycling) តាមរយៈការអានឯកសារស្រាវជ្រាវ ឬសៀវភៅណែនាំអំពី Crop-Livestock Integration System
  2. រៀនប្រើប្រាស់កម្មវិធីវិភាគសេដ្ឋកិច្ចកសិកម្ម: អនុវត្តការប្រើប្រាស់កម្មវិធីកុំព្យូទ័រដូចជា Frontier 4.1, R, ឬ STATA ដើម្បីចេះវិភាគទិន្នន័យវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពចំណាយ (Cost Efficiency) តាមរយៈម៉ូដែល Stochastic Frontier Analysis (SFA)
  3. រៀបចំការប្រមូលទិន្នន័យជាក់ស្តែងនៅកម្ពុជា: បង្កើតកម្រងសំណួរដោយប្រើប្រាស់ Likert Scale ដើម្បីចុះវាយតម្លៃពីកម្រិតនៃការអនុវត្តបច្ចេកទេសកែច្នៃកាកសំណល់ និងការយល់ដឹងរបស់កសិករនៅក្នុងខេត្តគោលដៅ ដូចជាខេត្តបាត់ដំបង ឬព្រៃវែង។
  4. រចនាគំរូកសិកម្មជីវឧស្សាហកម្មប្រកបដោយនវានុវត្តន៍: អភិវឌ្ឍម៉ូដែលកសិដ្ឋានបិទជិតខ្នាតតូចដែលស័ក្តិសមនឹងបរិបទកម្ពុជា ដោយរចនាប្លង់ទ្រុងគោស្តង់ដារ (Livestock Housing System) ដែលងាយស្រួលប្រមូលទឹកនោម និងលាមក សម្រាប់កសិករមានធនធានមានកម្រិត។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Bioindustrial agriculture (កសិកម្មជីវឧស្សាហកម្ម) ប្រព័ន្ធកសិកម្មដែលប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាឧស្សាហកម្មខ្នាតតូច ដើម្បីកែច្នៃធនធានកសិកម្ម និងកាកសំណល់សត្វ ឬរុក្ខជាតិ ឱ្យទៅជាផលិតផលមានតម្លៃបន្ថែម ដូចជាជីកំប៉ុស ជីវឧស្ម័ន ឬចំណីសត្វ។ ដូចជារោងចក្រកែច្នៃខ្នាតតូចនៅក្នុងកសិដ្ឋាន ដែលយកកាកសំណល់ (ដូចជាអាចម៍គោ និងចំបើង) មកផលិតជាជី ឬថាមពលប្រើប្រាស់វិញ ដើម្បីកុំឱ្យខ្ជះខ្ជាយ។
Crop-Livestock Integration (សមាហរណកម្មដំណាំ និងបសុសត្វ) ការរួមបញ្ចូលគ្នារវាងការដាំដុះដំណាំ (ដូចជាស្រូវ) និងការចិញ្ចឹមសត្វ (ដូចជាគោ) ក្នុងប្រព័ន្ធតែមួយ ដែលសំណល់ពីផ្នែកម្ខាងត្រូវបានប្រើប្រាស់ជាធនធានសម្រាប់ផ្នែកម្ខាងទៀត។ ដូចជាការចងសម្ព័ន្ធមិត្តរវាងស្រូវ និងគោ ដោយគោស៊ីចំបើងជាចំណី ឯស្រូវយកអាចម៍គោធ្វើជាជីសរីរាង្គ។
Stochastic Frontier production function (អនុគមន៍ផលិតកម្មព្រំដែនស្តូចាស្ទិក) ម៉ូដែលសេដ្ឋកិច្ចដែលប្រើប្រាស់ដើម្បីវាស់ស្ទង់ប្រសិទ្ធភាពនៃការផលិត ដោយប្រៀបធៀបទិន្នផលជាក់ស្តែងទៅនឹងទិន្នផលអតិបរមាដែលអាចធ្វើទៅបាន ព្រមទាំងគណនាពីកត្តាភាពគ្មានប្រសិទ្ធភាព (Inefficiency) និងកំហុសចៃដន្យ (Random errors)។ ដូចជាការប្រៀបធៀបពិន្ទុប្រឡងសិស្សម្នាក់ទៅនឹងសិស្សពូកែជាងគេ ដើម្បីរកមើលថាតើសិស្សនោះខ្វះខាតត្រង់ណាទើបមិនបានពិន្ទុពេញ។
Maximum Likelihood Estimation (ការប៉ាន់ស្មានលទ្ធភាពអតិបរមា) វិធីសាស្ត្រស្ថិតិដែលប្រើដើម្បីប៉ាន់ស្មានប៉ារ៉ាម៉ែត្រនៃគំរូទិន្នន័យ ដោយស្វែងរកតម្លៃណាដែលធ្វើឱ្យប្រូបាប៊ីលីតេនៃទិន្នន័យដែលសង្កេតឃើញមានកម្រិតខ្ពស់បំផុត។ ដូចជាការទាយរកទម្ងន់ពិតប្រាកដរបស់មនុស្សម្នាក់ ដោយផ្អែកលើទំហំខោអាវដែលគាត់ពាក់ ជាជាងការទាយដោយគ្មានមូលដ្ឋាន។
Cost Efficiency (ប្រសិទ្ធភាពចំណាយ) សមាមាត្ររវាងថ្លៃដើមផលិតកម្មជាក់ស្តែង និងថ្លៃដើមផលិតកម្មអប្បបរមាដែលរំពឹងទុក ពោលគឺការផលិតបានទិន្នផលអតិបរមាដោយប្រើប្រាស់ថវិកាតិចបំផុត។ ដូចជាការចេះចាយលុយទិញម្ហូបឱ្យបានថោកបំផុត ប៉ុន្តែនៅតែអាចចម្អិនបានម្ហូបឆ្ងាញ់និងមានជីវជាតិដូចគេ។
Accidental Sampling (ការជ្រើសរើសគំរូដោយចៃដន្យតាមការជួបប្រទះ) វិធីសាស្ត្រជ្រើសរើសអ្នកចូលរួមក្នុងការស្រាវជ្រាវ ដោយយកអ្នកណាដែលអ្នកស្រាវជ្រាវជួបប្រទះដោយផ្ទាល់និងងាយស្រួលរកនៅទីតាំងសិក្សា ដោយមិនមានការរៀបចំបញ្ជីឈ្មោះទុកជាមុន។ ដូចជាអ្នកសារព័ត៌មានដើរសម្ភាសន៍អ្នកដំណើរតាមផ្លូវដែលដើរកាត់មុខគាត់ផ្ទាល់ ដើម្បីយកព័ត៌មាន។
Biological recycling (ការកែច្នៃជីវសាស្ត្រ) ដំណើរការនៃការយកកាកសំណល់សរីរាង្គពីភាវៈរស់ (រុក្ខជាតិ និងសត្វ) មកបំប្លែងទៅជាសារធាតុចិញ្ចឹមឡើងវិញតាមបែបធម្មជាតិ សម្រាប់ប្រើប្រាស់ជាប្រយោជន៍ដល់វដ្តជីវិតផ្សេងទៀត។ ដូចជាការយកស្លឹកឈើជ្រុះ ឬសំបកផ្លែឈើ ទៅកប់ធ្វើជាជីធម្មជាតិ ដើម្បីឱ្យរុក្ខជាតិថ្មីស្រូបយកជីជាតិទាំងនោះលូតលាស់បន្ត។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖