Original Title: Comprehensive Analysis of Morphological Variation among 24 Tomato (Solanum Lycopersicum) Genotypes Oriented to Ornamental Breeding in Vietnam
Source: doi.org/10.31817/vjas.2020.3.1.08
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការវិភាគគ្រប់ជ្រុងជ្រោយនៃការប្រែប្រួលរូបសណ្ឋានក្នុងចំណោមសេណូទីបប៉េងប៉ោះ (Solanum lycopersicum) ចំនួន ២៤ ប្រភេទ ដែលតម្រង់ទិសឆ្ពោះទៅរកការបង្កាត់ពូជសម្រាប់តាំងលម្អនៅប្រទេសវៀតណាម

ចំណងជើងដើម៖ Comprehensive Analysis of Morphological Variation among 24 Tomato (Solanum Lycopersicum) Genotypes Oriented to Ornamental Breeding in Vietnam

អ្នកនិពន្ធ៖ Tran Thien Long, Nguyen Hong Minh, Nguyen Tuan Anh, Tran Thi Minh Hang, Nguyen Thi Hoa, Nguyen Tien Long, Nguyen Thi Minh

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2020, Vietnam Journal of Agricultural Sciences

វិស័យសិក្សា៖ Agronomy

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះផ្តោតលើការវាយតម្លៃ និងកំណត់អត្តសញ្ញាណពូជប៉េងប៉ោះ (Solanum lycopersicum) ដែលមានលក្ខណៈរូបសណ្ឋានទាក់ទាញទាំងពណ៌ រូបរាងផ្លែ និងទំហំ ដើម្បីជម្រុញកម្មវិធីបង្កាត់ពូជប៉េងប៉ោះសម្រាប់តាំងលម្អនៅក្នុងប្រទេសវៀតណាម។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានវាយតម្លៃសេណូទីបប៉េងប៉ោះតំណពូជចំនួន ២៤ ប្រភេទ ទៅលើលក្ខណៈរូបសណ្ឋានចំនួន ១៩ មុខ ដោយប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធពិពណ៌នារបស់វិទ្យាស្ថានធនធានពន្ធុរុក្ខជាតិអន្តរជាតិ (IPGRI) គួបផ្សំនឹងវិធីសាស្ត្រវិភាគទិន្នន័យចម្រុះ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Principle Component Analysis (PCA)
ការវិភាគសមាសធាតុចម្បង
ជួយកំណត់អត្តសញ្ញាណកត្តា ឬលក្ខណៈចម្បងៗដែលពន្យល់ពីការប្រែប្រួលសណ្ឋានរូបសរុបបានយ៉ាងច្បាស់លាស់ ដោយកាត់បន្ថយភាពស្មុគស្មាញនៃទិន្នន័យ។ មិនបានបែងចែកពូជជាក្រុមជាក់លាក់សម្រាប់ការបង្កាត់ពូជដោយផ្ទាល់នោះទេ វាគ្រាន់តែបង្ហាញពីទម្ងន់នៃលក្ខណៈនីមួយៗប៉ុណ្ណោះ។ សមាសធាតុចម្បងចំនួន ៣ បានពន្យល់ជាង ៦០% នៃការប្រែប្រួលសណ្ឋានរូបសរុប (កត្តាធំៗមាន ទំហំផ្លែ មុខកាត់ផ្លែ និងរូបរាងស្មាផ្លែ)។
UPGMA Cluster Analysis
ការវិភាគបណ្តុំដោយប្រើវិធីសាស្ត្រ UPGMA
ងាយស្រួលក្នុងការចាត់ថ្នាក់សេណូទីបដែលមានលក្ខណៈស្រដៀងគ្នាជាក្រុម ដែលមានប្រយោជន៍ខ្លាំងសម្រាប់ការជ្រើសរើសពូជយកទៅបង្កាត់។ ទាមទារការវាស់វែងលក្ខណៈបរិមាណនិងគុណភាពច្រើនមុខ ទើបអាចផ្តល់លទ្ធផលបែងចែកក្រុមបានច្បាស់លាស់។ បែងចែកសេណូទីបទាំង ២៤ ជា ៦ បណ្តុំផ្សេងៗគ្នា ដោយផ្អែកលើមេគុណភាពស្រដៀងគ្នា (Similarity coefficient) ត្រឹម ០.៣៩។
Pearson Correlation Analysis
ការវិភាគទំនាក់ទំនង Pearson
ជួយបង្ហាញពីទំនាក់ទំនងរវាងលក្ខណៈរូបសណ្ឋានពីរផ្សេងគ្នា (ឧទាហរណ៍ ទំនាក់ទំនងរវាងទំហំផ្លែ និងចំនួនស្រទាប់កោសិកា)។ ត្រឹមតែបង្ហាញពីទំហំនិងទិសដៅនៃទំនាក់ទំនង តែមិនអាចបញ្ជាក់ពីមូលហេតុស៊ីជម្រៅនៃការវិវត្តរបស់ពន្ធុវិទ្យាឡើយ។ រកឃើញទំនាក់ទំនងវិជ្ជមានយ៉ាងខ្លាំងរវាងទំហំផ្លែ និងរូបរាងមុខកាត់ផ្លែ ក្នុងកម្រិត ០.៨២២ និងចំនួនស្រទាប់កោសិកាកម្រិត ០.៧៦៥។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះទាមទារធនធានកសិកម្មជាក់ស្តែង និងកម្មវិធីកុំព្យូទ័រសម្រាប់វិភាគទិន្នន័យស្ថិតិជីវសាស្ត្រកម្រិតខ្ពស់។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅសាកលវិទ្យាល័យកសិកម្មក្នុងទីក្រុងហាណូយ ប្រទេសវៀតណាម ដោយប្រើប្រាស់ពូជប៉េងប៉ោះតំណពូជ (Heirloom) ភាគច្រើនមកពីសហរដ្ឋអាមេរិក និងអឺរ៉ុប។ ដោយសារវៀតណាមមានអាកាសធាតុ និងលក្ខខណ្ឌដីស្រដៀងគ្នានឹងតំបន់មួយចំនួននៅប្រទេសកម្ពុជា លទ្ធផលនេះអាចជាគំរូល្អ ប៉ុន្តែការសម្របខ្លួនរបស់ពូជបរទេសទាំងនេះទៅនឹងកត្តាបរិស្ថានជាក់ស្តែងនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា (ដូចជាកម្ដៅ ឬជំងឺប្រចាំតំបន់) គួរតែត្រូវបានសាកល្បងបន្ថែមមុននឹងធ្វើការដាំដុះទ្រង់ទ្រាយធំ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រវាយតម្លៃរូបសណ្ឋាន និងការជ្រើសរើសពូជប៉េងប៉ោះនេះ មានសក្តានុពលខ្ពស់សម្រាប់ការអភិវឌ្ឍវិស័យកសិកម្មបែបទំនើប និងទេសចរណ៍កសិកម្មនៅកម្ពុជា។

សរុបមក ការស្វែងយល់និងណែនាំពូជប៉េងប៉ោះសម្រាប់តាំងលម្អ មិនត្រឹមតែជួយជំរុញសោភ័ណភាពទេសចរណ៍ប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងបើកទីផ្សារតម្លៃបន្ថែមថ្មីមួយសម្រាប់កសិករកម្ពុជា ពិសេសក្នុងការផ្គត់ផ្គង់ដល់សណ្ឋាគារ ភោជនីយដ្ឋានទំនើបៗ និងទីផ្សារ High-end ផងដែរ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ស្វែងយល់ពីស្តង់ដារពិពណ៌នារុក្ខជាតិ (Understand Plant Descriptors): សិក្សាពីប្រព័ន្ធវាយតម្លៃលក្ខណៈរូបសណ្ឋានរុក្ខជាតិរបស់វិទ្យាស្ថានធនធានពន្ធុរុក្ខជាតិអន្តរជាតិ IPGRI ដើម្បីយល់ដឹងពីរបៀបកត់ត្រាទិន្នន័យផ្លែ ស្លឹក និងដើម ប្រកបដោយស្តង់ដារ។
  2. សាកល្បងដាំដុះពូជចម្រុះ (Pilot Cultivation): ប្រមូលទិញ ឬនាំចូលគ្រាប់ពូជប៉េងប៉ោះប្រភេទ Heirloom (ដូចជា Tigerella, Greenzebra, Black Krim ជាដើម) និងធ្វើការសាកល្បងដាំនៅក្នុងផ្ទះសំណាញ់ Net house ដើម្បីតាមដានការលូតលាស់និងការសម្របខ្លួននៅក្នុងអាកាសធាតុកម្ពុជា។
  3. ប្រមូលនិងរៀបចំទិន្នន័យ (Data Collection & Preparation): កត់ត្រាទិន្នន័យបរិមាណ (ប្រវែងផ្លែ ទទឹងផ្លែ ចំនួនគ្រាប់) និងទិន្នន័យគុណភាព (ពណ៌ រូបរាង) ពីសំណាករុក្ខជាតិជាក់ស្តែង រួចបញ្ចូលនិងរៀបចំទិន្នន័យនៅក្នុងកម្មវិធី Microsoft Excel
  4. អនុវត្តការវិភាគទិន្នន័យស្ថិតិ (Perform Statistical Analysis): ប្រើប្រាស់កម្មវិធីកុំព្យូទ័រដូចជា STAR softwareR (FactoMineR package) ដើម្បីធ្វើការវិភាគ ANOVA, PCA និង Cluster Analysis ដើម្បីកំណត់អត្តសញ្ញាណពូជដែលមានលក្ខណៈលេចធ្លោជាងគេ។
  5. អភិវឌ្ឍកម្មវិធីបង្កាត់ពូជបន្ត (Develop Breeding Program): ជ្រើសរើសពូជចំនួន ២ ទៅ ៣ ដែលមានសក្តានុពលខ្ពស់បំផុត (រូបរាងស្អាតប្លែក និងធន់នឹងអាកាសធាតុ) ដើម្បីធ្វើការបង្កាត់ពូជ Cross-breeding សំដៅបង្កើតជាពូជប៉េងប៉ោះតាំងលម្អប្រចាំតំបន់ដែលអាចធ្វើអាជីវកម្មបាន។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Principle Component Analysis - PCA (ការវិភាគសមាសធាតុចម្បង) វិធីសាស្ត្រស្ថិតិដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់ដើម្បីកាត់បន្ថយភាពស្មុគស្មាញនៃទិន្នន័យធំៗ ដោយចម្រាញ់យកតែអថេរ (សមាសធាតុ) សំខាន់ៗបំផុតដែលជះឥទ្ធិពលខ្លាំងជាងគេទៅលើលទ្ធផលរួមនៃការស្រាវជ្រាវ។ ដូចជាការសង្ខេបសៀវភៅក្រាស់មួយក្បាលឱ្យនៅសល់តែសាច់រឿងសំខាន់ៗ២ ឬ ៣ ទំព័រ ដើម្បីងាយយល់និងចាប់បានចំណុចស្នូលយ៉ាងរហ័ស។
UPGMA Cluster Analysis (ការវិភាគបណ្តុំប្រភេទ UPGMA) គឺជាក្បួនដោះស្រាយសម្រាប់ចាត់ថ្នាក់ទិន្នន័យ (ឧ. សេណូទីបរុក្ខជាតិ) ទៅជាក្រុម ឬបណ្តុំផ្សេងៗគ្នា ដោយផ្អែកលើមេគុណនៃភាពស្រដៀងគ្នារបស់ពួកវា ដើម្បីជួយអ្នកបង្កាត់ពូជងាយស្រួលក្នុងការជ្រើសរើស។ ដូចជាការរៀបចំសៀវភៅរាប់ពាន់ក្បាលក្នុងបណ្ណាល័យទៅតាមប្រភេទ ឬប្រធានបទ ដើម្បីងាយស្រួលរក និងប្រៀបធៀបភាពស្រដៀងគ្នា។
Heirloom genotypes (សេណូទីបតំណពូជ) ពូជរុក្ខជាតិបុរាណឬពូជប្រពៃណីដែលត្រូវបានរក្សាទុក និងដាំដុះបន្តពីមួយជំនាន់ទៅមួយជំនាន់ដោយកសិករ ដោយមិនមានការកាត់តសែន ឬបង្កាត់ពូជបែបពាណិជ្ជកម្មទំនើបឡើយ។ ដូចជារូបមន្តធ្វើម្ហូបដូនតាដែលបន្សល់ទុកពីជំនាន់មួយទៅជំនាន់មួយ ដោយរក្សាបាននូវរសជាតិនិងលក្ខណៈដើមមិនប្រែប្រួល។
Number of locules (ចំនួនថត ឬ ស្រទាប់កោសិកាផ្លែ) ចំនួនបន្ទប់ ឬថតប្រហោងនៅខាងក្នុងផ្លែប៉េងប៉ោះដែលមានផ្ទុកគ្រាប់ និងសារធាតុរាវ (gel) ដែលជាកត្តាដ៏សំខាន់មួយក្នុងការកំណត់រូបរាង ទំហំ និងទម្ងន់របស់ផ្លែ។ ដូចជាបន្ទប់តូចៗនៅខាងក្នុងផ្ទះមួយ ដែលទំហំនិងទ្រង់ទ្រាយផ្ទះទាំងមូលអាស្រ័យលើចំនួននិងការរៀបចំបន្ទប់ទាំងនោះ។
Pearson correlation (ទំនាក់ទំនងរង្វាស់ Pearson) រង្វាស់ស្ថិតិដែលបង្ហាញពីទំហំ និងទិសដៅនៃទំនាក់ទំនងលីនេអ៊ែររវាងអថេរពីរ ថាតើវាមានទំនាក់ទំនងស្របគ្នា (វិជ្ជមាន) ឬច្រាសគ្នា (អវិជ្ជមាន) កម្រិតណា។ ដូចជាការពោលថា បើអ្នកញ៉ាំអាហារច្រើន (អថេរទី១) ទម្ងន់របស់អ្នកនឹងកើនឡើង (អថេរទី២) គឺវាមានទំនាក់ទំនងដើរស្របគ្នា។
Pistil scar (ស្លាកស្នាមកេសរញី) ស្នាមតូចមួយនៅបាតផ្លែ (blossom end) ដែលបន្សល់ទុកបន្ទាប់ពីផ្កាជ្រុះចេញនៅពេលផ្លែចាប់ផ្តើមរៀបចំខ្លួនលូតលាស់ ដែលរូបរាងរបស់វាជាលក្ខណៈវិនិច្ឆ័យមួយសម្រាប់បែងចែកពូជប៉េងប៉ោះ។ ដូចជាផ្ចិតរបស់មនុស្ស ដែលបន្សល់ទុកជាស្នាមក្រោយពេលកាត់ទងផ្ចិតនៅពេលកើតរួច។
Fruit shoulder (ស្មាផ្លែ) ផ្នែកខាងលើនៃផ្លែប៉េងប៉ោះដែលនៅជាប់នឹងទង ដែលរូបរាងរបស់វាអាចមានរាងសំប៉ែត លិចចុះ ឬមានពណ៌បៃតងខុសពីតួផ្លែទាំងមូល (Greenback)។ ដូចជាស្មារបស់មនុស្សយើងដែរ ដែលជាផ្នែករាងកាយនៅជាប់នឹងក (ប្រៀបដូចជាទងផ្លែ)។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖