Original Title: การใช้พันธุ์ไม้น้ำประกอบการเลี้ยงปลา
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការប្រើប្រាស់រុក្ខជាតិទឹកសម្រាប់ការចិញ្ចឹមត្រី

ចំណងជើងដើម៖ การใช้พันธุ์ไม้น้ำประกอบการเลี้ยงปลา

អ្នកនិពន្ធ៖ กาญจนภาชน์ ตัณดาราพร (คณะประมง มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1963, The Kasetsart Journal Vol. 3, No. 2

វិស័យសិក្សា៖ Aquaculture

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ តើរុក្ខជាតិទឹកប្រភេទណាខ្លះដែលអាចផលិតអុកស៊ីហ្សែនបានល្អបំផុតតាមរយៈរស្មីសំយោគ ដើម្បីជួយទ្រទ្រង់ការដកដង្ហើម និងការរស់រានមានជីវិតរបស់ត្រីនៅក្នុងមជ្ឈដ្ឋានបិទជិត?

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានធ្វើការពិសោធន៍ដោយប្រើប្រាស់ដបកែវបិទជិត ដើម្បីវាស់ស្ទង់អត្រាផលិតអុកស៊ីហ្សែនរបស់រុក្ខជាតិទឹកចំនួន ៦ ប្រភេទ និងសង្កេតមើលអត្រារស់របស់ត្រីទីឡាព្យា (Tilapia mossambica) ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Fish rearing with Hydrilla verticillata
ការចិញ្ចឹមត្រីដោយប្រើសារាយកន្ទុយឆ្កែ (Hydrilla verticillata)
ផលិតអុកស៊ីហ្សែនបានខ្ពស់ជាងគេបំផុតតាមរយៈរស្មីសំយោគ។ ជួយពន្យារអាយុជីវិតត្រីបានយូរជាងមុនរហូតដល់ជិតពីរដង នៅក្នុងមជ្ឈដ្ឋានបិទជិតនៅពេលមានពន្លឺ។ ទាមទារពន្លឺព្រះអាទិត្យជាចាំបាច់។ នៅពេលយប់ ឬពេលគ្មានពន្លឺ រុក្ខជាតិនឹងដកហូតអុកស៊ីហ្សែនពីទឹកវិញ ដែលអាចធ្វើឱ្យត្រីឆាប់ងាប់ប្រសិនបើមានបរិមាណសារាយច្រើនពេក។ អត្រាផលិតអុកស៊ីហ្សែន ០,១៩ ppm/hr/g និងជួយឱ្យត្រីទីឡាព្យារស់បានយូរជាងមុន ៩២,៣% (១២ ម៉ោង ៥៥ នាទី)។
Fish rearing without aquatic plants (Control)
ការចិញ្ចឹមត្រីដោយមិនមានរុក្ខជាតិទឹក (ក្រុមត្រួតពិនិត្យ)
មិនមានហានិភ័យនៃការប្រជែងយកអុកស៊ីហ្សែនរវាងរុក្ខជាតិ និងត្រីនៅពេលយប់ ឬពេលគ្មានពន្លឺព្រះអាទិត្យ។ ត្រីប្រឈមនឹងការខ្វះអុកស៊ីហ្សែនយ៉ាងឆាប់រហ័សនៅក្នុងមជ្ឈដ្ឋានបិទជិត ឬទឹកនឹង ធ្វើឱ្យអត្រារស់រានមានជីវិតខ្លី។ នៅក្នុងដបបិទជិតចំណុះ ១១ លីត្រ ត្រីទីឡាព្យារស់បានត្រឹមតែ ៦ ម៉ោង ៤៣ នាទី ប៉ុណ្ណោះ។
Fish rearing with Potamogeton crispus
ការចិញ្ចឹមត្រីដោយប្រើរុក្ខជាតិទឹក Potamogeton crispus
អាចជួយផលិតអុកស៊ីហ្សែនបានខ្លះ និងពន្យារអាយុជីវិតត្រីបានមួយកម្រិតធៀបនឹងការមិនមានរុក្ខជាតិសោះ។ មានអត្រាផលិតអុកស៊ីហ្សែនទាបជាងគេបំផុត បើធៀបនឹងរុក្ខជាតិទឹកទាំង ៥ ប្រភេទផ្សេងទៀតក្នុងការពិសោធន៍។ អត្រាផលិតអុកស៊ីហ្សែនត្រឹមតែ ០,១៣ ppm/hr/g ប៉ុណ្ណោះ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការពិសោធន៍នេះចំណាយធនធានតិចតួចបំផុត ដោយពឹងផ្អែកលើសម្ភារៈមន្ទីរពិសោធន៍សាមញ្ញ និងរុក្ខជាតិទឹកដែលមានស្រាប់នៅក្នុងស្រុក។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍នៃសាកលវិទ្យាល័យកសិសាស្ត្រ (Kasetsart University) ប្រទេសថៃ តាំងពីឆ្នាំ ១៩៦៣ ដោយប្រើប្រាស់ដបកែវបិទជិតតូចៗ (១១ លីត្រ) ជាជាងស្រះចិញ្ចឹមត្រីជាក់ស្តែង ដូច្នេះបរិបទអាចមានកម្រិត។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ លទ្ធផលនេះនៅតែមានតម្លៃសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ព្រោះប្រភេទត្រីទីឡាព្យា និងរុក្ខជាតិទឹកដូចជាសារាយកន្ទុយឆ្កែ មានវត្តមានយ៉ាងទូលំទូលាយនៅក្នុងប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីទឹកសាបរបស់យើង។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ការប្រើប្រាស់រុក្ខជាតិទឹកដើម្បីបង្កើនអុកស៊ីហ្សែនតាមបែបធម្មជាតិ គឺជាវិធីសាស្ត្រដ៏មានសក្តានុពល និងចំណាយតិច សម្រាប់ការចិញ្ចឹមត្រីនៅកម្ពុជា។

ជារួម ការយល់ដឹងពីតុល្យភាពនៃការរស្មីសំយោគ និងការដកដង្ហើមរបស់រុក្ខជាតិទឹក គឺជាគន្លឹះដ៏សំខាន់សម្រាប់ការគ្រប់គ្រងគុណភាពទឹកក្នុងការចិញ្ចឹមត្រីនៅកម្ពុជាដោយប្រកបដោយនិរន្តរភាព។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាមូលដ្ឋានគ្រឹះពីរុក្ខជាតិទឹក និងគុណភាពទឹក: ស្វែងយល់ពីប្រភេទរុក្ខជាតិទឹកដែលមានក្នុងស្រុក (ដូចជា សារាយកន្ទុយឆ្កែ) និងវដ្តនៃការធ្វើរស្មីសំយោគ/ការដកដង្ហើម ដោយអានឯកសារណែនាំពីក្រសួងកសិកម្ម ឬស្វែងរកវីដេអូបង្រៀននៅលើ YouTube
  2. អនុវត្តការវាស់ស្ទង់អុកស៊ីហ្សែនរលាយ (DO): ទិញ និងប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ Dissolved Oxygen (DO) Meter ដើម្បីវាស់កម្រិតអុកស៊ីហ្សែនរលាយក្នុងទឹក នៅពេលវេលាខុសៗគ្នា (ម៉ោង ១២ ថ្ងៃត្រង់ និងម៉ោង ៤ ទៀបភ្លឺ) ដើម្បីស្វែងយល់ពីការប្រែប្រួលអុកស៊ីហ្សែននៅពេលមាន និងគ្មានពន្លឺ។
  3. រៀបចំការពិសោធន៍អាងខ្នាតតូច: បង្កើតអាងចិញ្ចឹមត្រីទីឡាព្យាចំនួនពីរ (មួយដាក់សារាយកន្ទុយឆ្កែ ១០% នៃបរិមាណទឹក និងមួយទៀតមិនដាក់) ដើម្បីសង្កេតមើលអត្រាលូតលាស់ និងការដកដង្ហើមរបស់ត្រី ដោយកត់ត្រាទិន្នន័យប្រចាំថ្ងៃចូលក្នុង Microsoft ExcelGoogle Sheets
  4. គ្រប់គ្រងបរិមាណរុក្ខជាតិទឹក: អនុវត្តការស្រង់ ឬកាត់រុក្ខជាតិទឹកចេញជាប្រចាំ ដើម្បីធានាថាវាមិនដុះលូតលាស់ក្រាស់ពេក ដែលអាចរារាំងពន្លឺព្រះអាទិត្យមិនឱ្យចាំងចូលដល់បាតអាង និងកាត់បន្ថយការប្រជែងយកអុកស៊ីហ្សែនពីត្រីនៅពេលយប់។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
photosynthesis (រស្មីសំយោគ) ដំណើរការដែលរុក្ខជាតិទឹកស្រូបយកពន្លឺព្រះអាទិត្យ និងកាបូនឌីអុកស៊ីត ដើម្បីបង្កើតជាថាមពល និងបញ្ចេញអុកស៊ីហ្សែនមកវិញទៅក្នុងទឹក ដែលត្រីអាចប្រើប្រាស់សម្រាប់ដកដង្ហើមបាន។ ដូចជារោងចក្រខ្នាតតូចនៅក្នុងស្លឹករុក្ខជាតិ ដែលបម្លែងពន្លឺថ្ងៃទៅជាខ្យល់អុកស៊ីហ្សែនបរិសុទ្ធសម្រាប់ឱ្យត្រីដកដង្ហើម។
ppm - parts per million (ភាគក្នុងមួយលាន) ខ្នាតរង្វាស់ដែលប្រើដើម្បីបង្ហាញពីកំហាប់នៃសារធាតុណាមួយដែលមានបរិមាណតិចតួចបំផុតនៅក្នុងអង្គធាតុរាវ ដូចជាបរិមាណអុកស៊ីហ្សែនរលាយ ឬកាបូនឌីអុកស៊ីតនៅក្នុងទឹក។ ដូចជាការបន្តក់ទឹកថ្នាំពណ៌មួយដំណក់ចូលទៅក្នុងអាងទឹកធំមួយដែលមានទឹកមួយលានដំណក់។
Hydrilla verticillata (សារាយកន្ទុយឆ្កែ) ប្រភេទរុក្ខជាតិទឹកម្យ៉ាងដែលដុះលិចក្នុងទឹកទាំងស្រុង មានលក្ខណៈងាយស្រួលដាំដុះ និងមានសមត្ថភាពខ្ពស់ក្នុងការផលិតអុកស៊ីហ្សែនតាមរយៈរស្មីសំយោគ ដែលគេតែងប្រើក្នុងអាងចិញ្ចឹមត្រី។ ជាម៉ាស៊ីនផលិតអុកស៊ីហ្សែនធម្មជាតិដ៏ពូកែមួយនៅក្នុងទឹក។
Tilapia mossambica (ត្រីទីឡាព្យា) ប្រភេទត្រីទឹកសាបដែលមានប្រភពដើមពីទ្វីបអាហ្រ្វិក ងាយស្រួលចិញ្ចឹម ធន់នឹងស្ថានភាពទឹកអន់ខ្សោយ និងត្រូវបានប្រើប្រាស់ក្នុងការពិសោធន៍នេះដើម្បីវាស់ស្ទង់អត្រាប្រើប្រាស់អុកស៊ីហ្សែន។ ដូចជាសត្វមាន់ស្រុកអញ្ចឹងដែរ វាជាប្រភេទត្រីដែលងាយចិញ្ចឹម ធន់នឹងអាកាសធាតុ និងស៊ីចំណីបានច្រើនមុខ។
Carbon dioxide (កាបូនឌីអុកស៊ីត) ឧស្ម័នដែលបញ្ចេញមកក្រៅតាមរយៈការដកដង្ហើមរបស់ត្រី និងសត្វទឹកផ្សេងៗ ហើយរុក្ខជាតិទឹកស្រូបយកឧស្ម័ននេះវិញដើម្បីប្រើប្រាស់ក្នុងដំណើរការរស្មីសំយោគ។ ជាខ្យល់កខ្វក់ដែលត្រីដកដង្ហើមចេញមកក្រៅ តែវាបែរជាក្លាយជាអាហារដ៏សំខាន់សម្រាប់រុក្ខជាតិទឹកទៅវិញ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖