Original Title: Vietnam’s Agricultural Policy across Various Phases (POST-1976)
Source: doi.org/10.36956/rwae.v6i2.1610
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

គោលនយោបាយកសិកម្មរបស់ប្រទេសវៀតណាមឆ្លងកាត់ដំណាក់កាលផ្សេងៗ (ក្រោយឆ្នាំ១៩៧៦)

ចំណងជើងដើម៖ Vietnam’s Agricultural Policy across Various Phases (POST-1976)

អ្នកនិពន្ធ៖ Ngo Thi Huyen Trang (Faculty of Political Theory, Thuongmai University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2025 Research on World Agricultural Economy

វិស័យសិក្សា៖ Agricultural Economics

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះពិនិត្យទៅលើការវិវត្តនៃគោលនយោបាយកសិកម្មរបស់ប្រទេសវៀតណាមចាប់ពីឆ្នាំ១៩៧៦មក ដោយផ្តោតលើការដោះស្រាយបញ្ហាប្រឈមរវាងការបង្កើនផលិតភាព កំណើនសមធម៌ និងនិរន្តរភាពបរិស្ថាននៅក្នុងទីផ្សារប្រកួតប្រជែងសកល។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រចម្រុះ ដោយរួមបញ្ចូលការវិភាគឯកសារគោលនយោបាយ និងទិន្នន័យបរិមាណ ដោយផ្អែកលើទ្រឹស្តីវដ្តគោលនយោបាយ (Policy cycle theory) និងក្របខ័ណ្ឌអន្តរកាលសេដ្ឋកិច្ច។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Centralized Collectivization (1976-1986)
គោលនយោបាយធ្វើសហករណ៍ភាវូបនីយកម្មមជ្ឈិម
មានការបែងចែកធនធានរួមគ្នា និងមានការគាំទ្រយ៉ាងពេញទំហឹងពីរដ្ឋាភិបាលក្នុងការអនុវត្តគោលនយោបាយ។ ទិន្នផលកសិកម្មមានកម្រិតទាប ខ្វះប្រសិទ្ធភាព និងបង្កឱ្យមានភាពទ្រឹងខាងសេដ្ឋកិច្ច ដែលនាំឱ្យមានកង្វះខាតស្បៀងអាហារ។ កំណើនសេដ្ឋកិច្ចកសិកម្មនៅទ្រឹង ហើយប្រជាជនប្រឈមមុខនឹងកង្វះស្បៀងអាហារយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។
Market Liberalization / Doi Moi (1986-1993)
សេរីភាវូបនីយកម្មទីផ្សារ / កំណែទម្រង់ដូយមឺយ
ផ្តល់សិទ្ធិប្រើប្រាស់ដីធ្លីយូរអង្វែងដល់កសិករ និងជំរុញឱ្យមានការកើនឡើងផលិតភាពតាមរយៈយន្តការទីផ្សារសេរី។ មានភាពអសមភាពក្នុងការទទួលបានឥណទាន និងធាតុចូលកសិកម្មសម្រាប់តំបន់ដាច់ស្រយាល ហើយបរិស្ថានចាប់ផ្តើមរងការគំរាមកំហែង។ វៀតណាមបានប្រែក្លាយពីប្រទេសនាំចូលស្បៀងអាហារ ទៅជាប្រទេសនាំចេញអង្ករធំជាងគេទី៣នៅលើពិភពលោកនៅឆ្នាំ១៩៨៩។
Export-Oriented Expansion (1993-1998)
ការពង្រីកការនាំចេញ និងធ្វើពិពិធកម្មដំណាំ
បង្កើនសមត្ថភាពនាំចេញយ៉ាងខ្លាំង តាមរយៈការធ្វើពិពិធកម្មដំណាំ (កាហ្វេ ស្វាយចន្ទី) និងការទាក់ទាញបច្ចេកវិទ្យាទំនើប។ ការពឹងផ្អែកខ្លាំងលើទីផ្សារនាំចេញដែលងាយរងគ្រោះដោយតម្លៃប្រែប្រួល និងវិសមភាពក្នុងការអភិវឌ្ឍរវាងតំបន់នីមួយៗ។ កើនឡើងក្លាយជាប្រទេសនាំចេញកាហ្វេធំជាងគេទី២ និងពង្រីកទីផ្សារនាំចេញផលិតផលវារីវប្បកម្មបានយ៉ាងជោគជ័យ។
Modernization & Sustainable Development (Post-2008)
ទំនើបកម្ម និងការអភិវឌ្ឍប្រកបដោយចីរភាព
ផ្តោតសំខាន់លើផលិតផលកសិកម្មដែលមានតម្លៃបន្ថែមខ្ពស់ សុវត្ថិភាពចំណីអាហារ និងការអនុវត្តកសិកម្មដែលគិតគូរពីបរិស្ថាន។ ជួបប្រទះការលំបាកក្នុងការដោះស្រាយបញ្ហាបំណែកដីធ្លីតូចៗ និងការបែងចែកផលប្រយោជន៍កសិកម្មមិនសូវមានសមធម៌។ ឈានទៅរកការកសាងកសិកម្មបែបអេកូឡូស៊ី លើកកម្ពស់ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធជនបទ និងកាត់បន្ថយការពឹងផ្អែកលើសារធាតុគីមី។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ដើម្បីធ្វើការសិក្សាស្រាវជ្រាវគោលនយោបាយកសិកម្មបែបនេះ ទាមទារឱ្យមានទិន្នន័យប្រវត្តិសាស្ត្ររយៈពេលវែង ព្រមទាំងកម្មវិធីបច្ចេកវិទ្យាសម្រាប់វិភាគនិងបង្ហាញទិន្នន័យ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះពឹងផ្អែកយ៉ាងខ្លាំងលើទិន្នន័យប្រវត្តិសាស្ត្រ និងរបាយការណ៍ស្ថាប័នរដ្ឋបាលរបស់ប្រទេសវៀតណាម ដែលទិន្នន័យនៅមុនទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៨០មានកម្រិត និងអាចមានភាពលម្អៀងខាងនយោបាយក្នុងការរាយការណ៍ពីសមិទ្ធផល។ កត្តានេះជារឿងសំខាន់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជាដែលត្រូវពិចារណា ដោយសារតែការប្រមូលទិន្នន័យកសិកម្មនៅតាមប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍តែងតែមានគម្លាត និងភាពមិនច្បាស់លាស់ដែលអាចប៉ះពាល់ដល់ការដាក់ចេញគោលនយោបាយ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

បទពិសោធន៍និងមេរៀនពីការវិវត្តគោលនយោបាយរបស់វៀតណាម គឺមានតម្លៃយ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់រៀបចំយុទ្ធសាស្ត្រកសិកម្មនិងអភិវឌ្ឍន៍ជនបទនៅកម្ពុជា។

ការទាញយកមេរៀនទាំងនេះ នឹងជួយអ្នកតាក់តែងគោលនយោបាយកម្ពុជាជៀសវាងបញ្ហាការរេចរឹលបរិស្ថាន និងធានាបាននូវការផ្លាស់ប្តូរសេដ្ឋកិច្ចកសិកម្មប្រកបដោយបរិយាបន្ន។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. អនុវត្តការវិភាគខ្លឹមសារគោលនយោបាយ: និស្សិតគប្បីប្រមូលឯកសារយុទ្ធសាស្ត្រជាតិស្តីពីកសិកម្ម (ឧទាហរណ៍ ផែនការយុទ្ធសាស្ត្រអភិវឌ្ឍន៍កសិកម្ម) ហើយប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រ Thematic Content Analysis ដើម្បីបែងចែកនិងយល់ពីការវិវត្តនៃគោលដៅរដ្ឋាភិបាល។
  2. អនុវត្តការវាយតម្លៃចំណុចខ្លាំងនិងចំណុចខ្សោយ: រៀនប្រើប្រាស់ក្របខ័ណ្ឌ SWOT Analysis ដើម្បីវាយតម្លៃគោលនយោបាយកសិកម្មជាក់ស្តែងនៅកម្ពុជា (ដូចជាការបង្កើតសហគមន៍កសិកម្មទំនើប) ដើម្បីស្វែងយល់ពីកាលានុវត្តភាព និងបញ្ហាប្រឈមក្នុងស្រុក។
  3. ហ្វឹកហាត់ប្រើប្រាស់កម្មវិធីវិភាគទិន្នន័យស្ថិតិ: និស្សិតត្រូវស្វែងយល់និងអនុវត្តការប្រើប្រាស់កម្មវិធី SPSSR ដើម្បីវិភាគទិន្នន័យស៊េរីពេលវេលា (Time-series Analysis) ដោយទាញយកទិន្នន័យនាំចេញអង្កររបស់កម្ពុជា ដើម្បីស្វែងរកនិន្នាការតាមឆ្នាំ។
  4. ការធ្វើផែនទីភូមិសាស្ត្រកសិកម្ម: សិក្សាប្រើប្រាស់កម្មវិធី ArcGISQGIS ដើម្បីគូសផែនទីបង្ហាញពីការបែងចែកផលិតកម្មកសិកម្មតាមខេត្ត ឬបង្ហាញពីតំបន់ដែលមានប្រព័ន្ធធារាសាស្ត្រខ្សោយ។
  5. ការបង្ហាញទិន្នន័យ និងសរសេររបាយការណ៍: ហ្វឹកហាត់ប្រើប្រាស់កម្មវិធី TableauPower BI ដើម្បីបំប្លែងតួលេខស្មុគស្មាញទៅជាក្រាហ្វិកងាយយល់ រួចសរសេររបាយការណ៍សង្ខេបដើម្បីផ្តល់ជាអនុសាសន៍គោលនយោបាយ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Collectivisation (ការធ្វើសហករណ៍ភាវូបនីយកម្ម) ប្រព័ន្ធសេដ្ឋកិច្ចដែលរដ្ឋាភិបាលតម្រូវឱ្យកសិករប្រគល់ដីធ្លីនិងធនធានរបស់ពួកគេទៅរដ្ឋ ឬសហគមន៍ ដើម្បីធ្វើការដាំដុះនិងចែករំលែកផលប្រយោជន៍រួមគ្នា ជំនួសឱ្យការកាន់កាប់ជាឯកជន។ ដូចជាការយកដីស្រែរបស់កសិករគ្រប់គ្នាមកដាក់រួមគ្នាជាដីតែមួយ រួចឱ្យអ្នកភូមិទាំងអស់រួមគ្នាធ្វើការ ហើយរដ្ឋជាអ្នកចែករំលែកផលស្រូវនោះតាមក្រោយ។
Market Liberalization (សេរីភាវូបនីយកម្មទីផ្សារ) ការកាត់បន្ថយឬលុបបំបាត់ការគ្រប់គ្រងនិងការរឹតបន្តឹងរបស់រដ្ឋាភិបាលទៅលើការកំណត់តម្លៃ និងការទិញលក់ ដើម្បីអនុញ្ញាតឱ្យកម្លាំងផ្គត់ផ្គង់និងតម្រូវការទីផ្សារជាអ្នកកំណត់តម្លៃដោយសេរី។ ដូចជាការបើកសិទ្ធិឱ្យអ្នកលក់និងអ្នកទិញអាចតថ្លៃគ្នាតាមចិត្តចង់នៅទីផ្សារ ដោយលែងមានមេភូមិមកកំណត់ថាទំនិញមួយត្រូវលក់ក្នុងតម្លៃប៉ុន្មានទៀតហើយ។
Land Consolidation (ការបង្រួបបង្រួមដីធ្លី) ដំណើរការនៃការប្រមូលផ្តុំក្បាលដីតូចៗដែលនៅរាយប៉ាយដាច់ពីគ្នា ឱ្យទៅជាក្បាលដីធំតែមួយ ដើម្បីងាយស្រួលក្នុងការប្រើប្រាស់គ្រឿងយន្តកសិកម្មខ្នាតធំ និងបង្កើនប្រសិទ្ធភាពផលិតកម្ម។ ដូចជាការដូរដីឡូត៍តូចៗជាច្រើនកន្លែងដែលអ្នកមាន ទៅប្តូរយកដីចម្ការធំមួយកន្លែងតែម្តង ដើម្បីងាយស្រួលយកត្រាក់ទ័រមកភ្ជួររាស់ឱ្យហើយលឿន។
Policy cycle theory (ទ្រឹស្តីវដ្តគោលនយោបាយ) ក្របខ័ណ្ឌដែលសិក្សាពីដំណើរការនៃការបង្កើតគោលនយោបាយសាធារណៈ ដោយបែងចែកជាដំណាក់កាលបន្តបន្ទាប់គ្នា ដូចជាការកំណត់បញ្ហា ការតាក់តែង ការអនុវត្ត ការវាយតម្លៃ និងការកែសម្រួល។ ដូចជាវដ្តនៃការធ្វើម្ហូប៖ ចាប់ពីការគិតថានឹងធ្វើម្ហូបអ្វី ទិញគ្រឿងផ្សំ ចម្អិន ភ្លក់មើលថាឆ្ងាញ់ឬអត់ ហើយចុងក្រោយកែសម្រួលរសជាតិសម្រាប់ពេលក្រោយ។
Value chain (ខ្សែច្រវាក់តម្លៃ) ដំណើរការទាំងមូលនៃសកម្មភាពដែលក្រុមហ៊ុន ឬឧស្សាហកម្មមួយអនុវត្ត ដើម្បីបន្ថែមតម្លៃដល់ផលិតផល ចាប់តាំងពីការប្រមូលវត្ថុធាតុដើម ការកែច្នៃ ការវេចខ្ចប់ រហូតដល់ការលក់ជូនអតិថិជន។ ដូចជាដំណើរការប្រែក្លាយផ្លែស្វាយស្រស់ៗនៅលើដើម ទៅជាដំណាប់ស្វាយវេចខ្ចប់យ៉ាងស្អាតដែលមានតម្លៃថ្លៃជាងមុន។
Centrally planned economy (សេដ្ឋកិច្ចផែនការមជ្ឈិម) ប្រព័ន្ធសេដ្ឋកិច្ចដែលរដ្ឋាភិបាលជាអ្នកធ្វើសេចក្តីសម្រេចចិត្តទាំងអស់ទាក់ទងនឹងការផលិត ការកំណត់តម្លៃ និងការចែកចាយទំនិញ ដោយមិនពឹងផ្អែកលើទីផ្សារសេរីឡើយ។ ដូចជាការរស់នៅក្នុងផ្ទះមួយដែលមេគ្រួសារជាអ្នកកំណត់ទាំងអស់ថាត្រូវទិញម្ហូបអ្វី ធ្វើការអ្វី និងម្នាក់ៗទទួលបានលុយចាយប៉ុន្មានដោយមិនមានសិទ្ធិតវ៉ា។
Sustainable Agriculture (កសិកម្មចីរភាព) ការអនុវត្តការដាំដុះនិងចិញ្ចឹមសត្វដែលបំពេញតម្រូវការស្បៀងអាហារបច្ចុប្បន្ន ដោយមិនធ្វើឱ្យខូចខាតដល់ធនធានធម្មជាតិ និងបរិស្ថាន ដែលអាចប៉ះពាល់ដល់សមត្ថភាពផលិតរបស់មនុស្សជំនាន់ក្រោយ។ ដូចជាការចាប់ត្រីតែត្រីធំៗយកមកហូប និងទុកត្រីតូចៗឱ្យធំធាត់បន្តពូជទៀត ដើម្បីធានាថាឆ្នាំក្រោយៗយើងនៅតែមានត្រីហូបរហូត។
Đổi Mới (គោលនយោបាយផ្លាស់ប្តូរថ្មី / ដូយមឺយ) ជាឈ្មោះនៃកម្មវិធីកំណែទម្រង់សេដ្ឋកិច្ចដ៏សំខាន់របស់វៀតណាមក្នុងឆ្នាំ១៩៨៦ ដែលប្តូរពីសេដ្ឋកិច្ចផែនការរបស់រដ្ឋ ទៅជាសេដ្ឋកិច្ចទីផ្សារតម្រង់ទិសសង្គមនិយម។ ដូចជាការផ្លាស់ប្តូរទម្លាប់ពីការធ្វើការងាររដ្ឋដែលទទួលប្រាក់ខែថេរ មកបើកអាជីវកម្មផ្ទាល់ខ្លួនដែលប្រកួតប្រជែងនិងរកប្រាក់ចំណេញបានច្រើនជាងមុនដោយខ្លួនឯង។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖