Original Title: Assessment of the Welfare Quality of Commercial Laying Hens Kept in Conventional Cage and Deep Litter Systems at Different Ages
Source: doi.org/10.31817/vjas.2025.8.3.02
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការវាយតម្លៃលើគុណភាពសុខុមាលភាពនៃមេមាន់ពងពាណិជ្ជកម្ម ដែលចិញ្ចឹមក្នុងប្រព័ន្ធទ្រុងធម្មតា និងប្រព័ន្ធទ្រនាប់បាតក្រាស់ នៅអាយុផ្សេងៗគ្នា

ចំណងជើងដើម៖ Assessment of the Welfare Quality of Commercial Laying Hens Kept in Conventional Cage and Deep Litter Systems at Different Ages

អ្នកនិពន្ធ៖ Han Quang Hanh (Faculty of Animal Science, Vietnam National University of Agriculture), Dang Thuy Nhung (Faculty of Animal Science, Vietnam National University of Agriculture)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2025, Vietnam Journal of Agricultural Sciences

វិស័យសិក្សា៖ Animal Science

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះវាយតម្លៃពីបញ្ហាសុខុមាលភាពរបស់មេមាន់ពងពាណិជ្ជកម្ម ដែលចិញ្ចឹមនៅក្នុងប្រព័ន្ធទ្រុងធម្មតា (Conventional Cage) ធៀបនឹងប្រព័ន្ធចិញ្ចឹមផ្ទាល់ដីមានទ្រនាប់បាតក្រាស់ (Deep Litter System) នៅអាយុផ្សេងៗគ្នា។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះបានប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រវាយតម្លៃពិន្ទុសុខុមាលភាពសត្វ និងការវិភាគតំរែតំរង់ឡូជីស្ទីក ដើម្បីប្រៀបធៀបសូចនាករសុខភាព និងអាកប្បកិរិយារបស់មេមាន់ចំនួន ៤៥០ក្បាល។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Conventional Cage System
ប្រព័ន្ធចិញ្ចឹមក្នុងទ្រុងធម្មតា
ងាយស្រួលក្នុងការគ្រប់គ្រង កាត់បន្ថយការប៉ះពាល់ផ្ទាល់ជាមួយលាមក និងមានប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ចខ្ពស់។ អត្រានៃការរលាកបាតជើងមានកម្រិតទាប។ រឹតត្បិតសេរីភាពនៃការធ្វើចលនា បណ្តាលឱ្យមានអត្រាខូចទ្រង់ទ្រាយឆ្អឹងទ្រូង និងការខូចខាតរោមក្នុងកម្រិតធ្ងន់ធ្ងរ។ មេមាន់មានការខូចទ្រង់ទ្រាយឆ្អឹងទ្រូង និងខូចរោមខ្លាំង ប៉ុន្តែមានត្រឹមតែ ១១.៣៣% ប៉ុណ្ណោះដែលមានបញ្ហារលាកបាតជើង។
Deep Litter System (Cage-free)
ប្រព័ន្ធចិញ្ចឹមផ្ទាល់ដីទ្រនាប់បាតក្រាស់
ផ្តល់សេរីភាពពេញលេញដល់មេមាន់ក្នុងការធ្វើចលនា ជួយឱ្យស្ថានភាពរោមមានភាពល្អប្រសើរ និងកាត់បន្ថយការខូចទ្រង់ទ្រាយឆ្អឹងទ្រូង។ ប្រឈមនឹងបញ្ហាទ្រនាប់បាតសើម និងកកិត ដែលបង្កឱ្យមានអត្រារលាកបាតជើងយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដល់មេមាន់។ កាត់បន្ថយការខូចទ្រង់ទ្រាយឆ្អឹងទ្រូង ៤៨% និងការខូចខាតរោម ៨៩% ធៀបនឹងទ្រុងធម្មតា ប៉ុន្តែអត្រារលាកបាតជើងមានរហូតដល់ ៤៦.០%។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារធនធានជាមូលដ្ឋានសម្រាប់ការវាយតម្លៃផ្ទាល់នៅកសិដ្ឋាន និងកម្មវិធីកុំព្យូទ័រសម្រាប់ការវិភាគទិន្នន័យដោយមិនតម្រូវឱ្យមានឧបករណ៍ថ្លៃៗនោះទេ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅកសិដ្ឋានចិញ្ចឹមមាន់ពងពាណិជ្ជកម្មក្នុងខេត្ត Hung Yen ភាគខាងជើងប្រទេសវៀតណាម ដោយប្រើប្រាស់ពូជមាន់ White hybrid។ ដោយសារប្រទេសកម្ពុជាមានលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុ និងបរិបទកសិកម្មប្រហាក់ប្រហែលនឹងវៀតណាម ទិន្នន័យនេះមានភាពពាក់ព័ន្ធខ្ពស់។ ទោះជាយ៉ាងណា អាកាសធាតុក្តៅសើមខ្លាំងនៅកម្ពុជាអាចធ្វើឱ្យបញ្ហាទ្រនាប់បាតសើមកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរ ដែលតម្រូវឱ្យមានការយកចិត្តទុកដាក់ខ្ពស់ជាងនេះ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ការរកឃើញពីការសិក្សានេះមានតម្លៃយ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍវិស័យចិញ្ចឹមមាន់ពងនៅកម្ពុជា ពិសេសក្នុងការចាប់ផ្តើមគិតគូរពីសុខុមាលភាពសត្វស្របតាមស្តង់ដារអន្តរជាតិ។

ជារួម ការផ្លាស់ប្តូរមកប្រព័ន្ធទ្រនាប់បាតក្រាស់ផ្តល់ផលល្អដល់សុខុមាលភាពមាន់ ប៉ុន្តែទាមទារឱ្យមានការអប់រំកសិករកម្ពុជាពីបច្ចេកទេសគ្រប់គ្រងសំណើមទ្រនាប់បាតឱ្យបានតឹងរ៉ឹងបំផុត។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីសូចនាករសុខុមាលភាពសត្វ: និស្សិតគួរសិក្សាឱ្យបានស៊ីជម្រៅពីឯកសារណែនាំ Welfare Quality® (2009) ដោយផ្តោតលើការអនុវត្តជាក់ស្តែងក្នុងការដាក់ពិន្ទុលើការខូចខាតរោម ស្ថានភាពឆ្អឹងទ្រូង និងការរលាកបាតជើង។
  2. អនុវត្តការប្រមូលទិន្នន័យនៅកសិដ្ឋានជាក់ស្តែង: ស្នើសុំចុះកម្មសិក្សានៅកសិដ្ឋានចិញ្ចឹមមាន់ក្នុងស្រុក ដើម្បីប្រមូលទិន្នន័យផ្ទាល់ពីមាន់រស់តាមដំណាក់កាលអាយុ ដោយប្រើប្រាស់តារាងកត់ត្រា និងការធ្វើតេស្តគម្លាតនៃការគេចវេស (Avoidance distance test)។
  3. វិភាគទិន្នន័យដោយប្រើកម្មវិធីស្ថិតិ: រៀនប្រើប្រាស់កម្មវិធី R softwareSPSS ដើម្បីដំណើរការវិភាគ Logistic regression និងប្រៀបធៀបសូចនាកររវាងប្រព័ន្ធចិញ្ចឹមឱ្យបានត្រឹមត្រូវតាមលក្ខណៈវិទ្យាសាស្ត្រ។
  4. ស្រាវជ្រាវពីការគ្រប់គ្រងទ្រនាប់បាតក្នុងបរិបទកម្ពុជា: ធ្វើការសិក្សាបន្ថែមពីការប្រើប្រាស់វត្ថុធាតុដើមក្នុងស្រុក (ដូចជាអង្កាម អាចម៍រណារ) និងការគ្រប់គ្រងខ្យល់ចេញចូល ដើម្បីរកដំណោះស្រាយទប់ស្កាត់បញ្ហាទ្រនាប់បាតសើមដែលបង្កជំងឺរលាកបាតជើង (Foot pad dermatitis)។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Deep litter system (ប្រព័ន្ធចិញ្ចឹមផ្ទាល់ដីមានទ្រនាប់បាតក្រាស់) ជាប្រព័ន្ធចិញ្ចឹមមាន់ដែលមិនប្រើទ្រុង ដោយអនុញ្ញាតឱ្យមាន់រត់លេង និងធ្វើចលនាផ្ទាល់នៅលើកម្រាលដីដែលមានក្រាលវត្ថុធាតុ (ដូចជាអង្កាម ឬអាចម៍រណារ) យ៉ាងក្រាស់ ដើម្បីជួយស្រូបសំណើម កាត់បន្ថយក្លិន និងលើកកម្ពស់អាកប្បកិរិយាធម្មជាតិរបស់សត្វ។ ដូចជាការក្រាលកម្រាលព្រំទន់ៗនៅលើឥដ្ឋក្នុងបន្ទប់ ដើម្បីឱ្យក្មេងៗអាចរត់លេងបានដោយសេរី សុវត្ថិភាព និងមិនឈឺជើង។
Battery cage (ប្រព័ន្ធទ្រុងថ្មពិល ឬទ្រុងធម្មតា) ជាប្រព័ន្ធចិញ្ចឹមមាន់ពងបែបឧស្សាហកម្ម ដែលដាក់មាន់ច្រើនក្បាលក្នុងទ្រុងដែកតូចៗ តម្រៀបគ្នាជាជួរៗ និងត្រួតគ្នាជាច្រើនជាន់ ដើម្បីសន្សំសំចៃទីតាំង ងាយស្រួលផ្តល់ចំណី និងងាយប្រមូលពង ប៉ុន្តែវាបានរឹតត្បិតសេរីភាពសត្វយ៉ាងខ្លាំង។ ដូចជាការរស់នៅក្នុងបន្ទប់ផ្ទះល្វែងតូចចង្អៀតដែលតម្រៀបគ្នាច្រើនជាន់ ដោយមិនមានកន្លែងធំទូលាយសម្រាប់ដើរហើរ ឬហាត់ប្រាណ។
Keel bone deformation (ការខូចទ្រង់ទ្រាយឆ្អឹងទ្រូង) គឺជាសភាពវៀច កោង ឬបាក់នៃឆ្អឹងទ្រូងរបស់មាន់ ដែលច្រើនកើតឡើងដោយសារកង្វះជាតិកាល់ស្យូម ឬការរឹតត្បិតចលនានៅក្នុងទ្រុងចង្អៀត ដែលធ្វើឱ្យគុណភាពឆ្អឹងចុះខ្សោយនៅពេលមាន់កាន់តែចាស់។ ដូចជាមនុស្សដែលអង្គុយខុសទម្រង់ ឬមិនសូវបានធ្វើចលនាយូរៗទៅ ធ្វើឱ្យឆ្អឹងខ្នងកោង ឬវៀច។
Foot pad dermatitis (ជំងឺរលាកបាតជើង) គឺជាការរលាក កើតកន្ទួល ឬដំបៅរលួយនៅត្រង់បាតជើងរបស់មាន់ ដែលបង្កឡើងជាចម្បងដោយសារការឈរ ឬដើរជាន់ជាប្រចាំលើទ្រនាប់បាតដែលសើម និងមានផ្ទុកជាតិអាម៉ូញាក់ពីលាមកច្រើន។ ដូចជាពេលដែលយើងពាក់ស្បែកជើងសើម និងប្រឡាក់ដីពេញមួយថ្ងៃ ធ្វើឱ្យស្បែកបាតជើងយើងឡើងរមាស់ កន្ទួល ឬរលាកដំបៅ។
Plumage damage (ការខូចខាតរោម) គឺជាការជ្រុះ ឬដាច់រោមនៅតាមដងខ្លួនមាន់ ដោយសារការកកិតជាមួយសំណាញ់ដែកនៃទ្រុង ការចឹកគ្នា ឬបញ្ហាស្ត្រេស ដែលធ្វើឱ្យមាន់បាត់បង់សមត្ថភាពការពារកម្តៅរាងកាយ និងប្រឈមនឹងជំងឺស្បែកផ្សេងៗ។ ដូចជាអាវរងាដែលរហែកធ្លុះធ្លាយ លែងអាចការពាររាងកាយយើងពីភាពរងា និងមេរោគខាងក្រៅបាន។
Avoidance distance test (ការធ្វើតេស្តគម្លាតនៃការគេចវេស) ជាវិធីសាស្ត្រវាស់ស្ទង់កម្រិតនៃភាពភ័យខ្លាចរបស់សត្វចំពោះមនុស្ស ដោយអ្នកវាយតម្លៃដើរចូលទៅជិតសត្វ រួចវាស់ចម្ងាយថាតើសត្វនឹងចាប់ផ្តើមរត់ចេញនៅពេលមនុស្សចូលទៅជិតក្នុងគម្លាតប៉ុន្មានម៉ែត្រ។ ដូចជាការវាស់មើលថាតើសត្វឆ្មាអនាថា នឹងរត់គេចនៅពេលយើងដើរចូលទៅជិតវាក្នុងចម្ងាយប៉ុន្មានម៉ែត្រ ដើម្បីដឹងថាវាស៊ាំនឹងមនុស្សឬអត់។
Feather pecking (ការចឹកបោចរោមគ្នា) ជាអាកប្បកិរិយាខុសប្រក្រតីដែលមាន់ចឹក ឬបោចរោមគ្នាទៅវិញទៅមក ដែលជារឿយៗកើតឡើងដោយសារភាពតានតឹង កង្វះចំណី ឬការចិញ្ចឹមក្នុងទីតាំងដែលមានសីតុណ្ហភាពក្តៅ និងចង្អៀតពេក។ ដូចជាក្មេងៗដែលតានតឹង ឬធុញថប់ក្នុងថ្នាក់រៀនតូចចង្អៀត ហើយងាកមកឈ្លោះទាញសក់គ្នាដើម្បីបញ្ចេញកំហឹង។
Logistic regression (ការវិភាគតំរែតំរង់ឡូជីស្ទីក) ជាម៉ូដែលគណិតវិទ្យា និងស្ថិតិដែលគេប្រើដើម្បីទស្សន៍ទាយប្រូបាប៊ីលីតេនៃលទ្ធផលណាមួយ (ឧទាហរណ៍ ថាតើមាន់នឹងមានរបួសរោម ឬអត់) ដោយផ្អែកលើអថេរឯករាជ្យផ្សេងៗ (ដូចជាប្រភេទទ្រុង និងអាយុរបស់មាន់)។ ដូចជាការទស្សន៍ទាយថាតើថ្ងៃនេះនឹងមានភ្លៀងធ្លាក់ឬអត់ (លទ្ធផល) ដោយផ្អែកលើការសង្កេតកម្រិតសំណើម និងពពកខ្មៅនៅលើមេឃ (កត្តាជម្រុញ)។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖