Original Title: Hành vi tiêu dùng online của người Việt Nam trong bối cảnh Cách mạng Công nghiệp lần thứ tư
Source: doi.org/10.56794/KHXHVN.11(215).29-38
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

អាកប្បកិរិយាអ្នកប្រើប្រាស់អនឡាញរបស់ប្រជាជនវៀតណាមក្នុងបរិបទនៃបដិវត្តន៍ឧស្សាហកម្មលើកទី៤

ចំណងជើងដើម៖ Hành vi tiêu dùng online của người Việt Nam trong bối cảnh Cách mạng Công nghiệp lần thứ tư

អ្នកនិពន្ធ៖ Nguyễn Thị Minh Ngọc (Viện Xã hội học và Tâm lý học, Viện Hàn lâm Khoa học xã hội Việt Nam)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2025 Tạp chí Khoa học xã hội Việt Nam

វិស័យសិក្សា៖ Sociology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះស្រាវជ្រាវពីការផ្លាស់ប្តូរអាកប្បកិរិយារបស់អ្នកប្រើប្រាស់វៀតណាម ពីការទិញទំនិញតាមទីផ្សារប្រពៃណី ទៅជាការទិញទំនិញតាមអនឡាញ ក្នុងបរិបទនៃបដិវត្តន៍ឧស្សាហកម្មលើកទី៤ និងឥទ្ធិពលនៃជំងឺរាតត្បាតកូវីដ-១៩។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រវិភាគទិន្នន័យបន្ទាប់បន្សំ និងការវិភាគនិន្នាការស្វែងរកលើអ៊ីនធឺណិត ដោយផ្អែកលើទ្រឹស្តីអាកប្បកិរិយាអ្នកប្រើប្រាស់របស់ Howard និង Sheth។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Traditional Market / Supermarket Shopping
ការទិញទំនិញតាមទីផ្សារប្រពៃណី និងផ្សារទំនើប
អ្នកទិញអាចពិនិត្យមើលគុណភាពទំនិញផ្ទាល់ មានអាហារស្រស់ៗ និងមានអន្តរកម្មសង្គមដោយផ្ទាល់រវាងអ្នកលក់និងអ្នកទិញ។ វាស័ក្តិសមសម្រាប់អ្នកដែលចូលចិត្តបទពិសោធន៍ទិញទំនិញបែបប្រពៃណី។ ចំណាយពេលធ្វើដំណើរច្រើន (ជាមធ្យមជាង ៤០នាទី) មានជម្រើសទំនិញកំណត់ត្រឹមទីតាំងភូមិសាស្ត្រជាក់លាក់ និងមិនអាចប្រៀបធៀបតម្លៃបានរហ័ស។ ជាមធ្យមគ្រួសារមួយចំណាយពេលប្រហែល ៤២.៨ នាទី ទៅ ៤៥.១ នាទី សម្រាប់ការទៅផ្សារម្តង ហើយភាពញឹកញាប់នៃការទិញគឺប្រហែល ៥.៣៥ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍។
Online Shopping / E-commerce
ការទិញទំនិញតាមអនឡាញ ឬពាណិជ្ជកម្មអេឡិចត្រូនិក
ងាយស្រួល ចំណេញពេលវេលា មានជម្រើសទំនិញច្រើនគ្មានដែនកំណត់ភូមិសាស្ត្រ និងមានប្រព័ន្ធទូទាត់ប្រាក់ឌីជីថលដែលងាយស្រួល។ វាជួយកាត់បន្ថយការប៉ះពាល់ផ្ទាល់ ជាពិសេសក្នុងអំឡុងពេលនិងក្រោយកូវីដ-១៩។ ប្រឈមមុខនឹងហានិភ័យនៃទំនិញក្លែងក្លាយ គុណភាពមិនត្រូវតាមការផ្សព្វផ្សាយ និងបញ្ហាសុវត្ថិភាពព័ត៌មានផ្ទាល់ខ្លួន។ អតិថិជនមិនអាចប៉ះផ្ទាល់មុនពេលទិញ។ មានកំណើនយ៉ាងខ្លាំង ដោយរំពឹងថានឹងកើនឡើង ២៩% ជាមធ្យមចន្លោះឆ្នាំ ២០២០-២០២៥។ ជាង ៧០% នៃមនុស្សពេញវ័យនៅវៀតណាមមានគណនីទូទាត់អេឡិចត្រូនិក។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ទោះបីជាឯកសារមិនបានបញ្ជាក់លម្អិតពីចំណាយហិរញ្ញវត្ថុផ្ទាល់ក៏ដោយ វាតម្រូវឱ្យមានការវិនិយោគលើហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធបច្ចេកវិទ្យា និងការអភិវឌ្ឍប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីឌីជីថលដើម្បីគាំទ្រពាណិជ្ជកម្មអេឡិចត្រូនិក។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះផ្អែកលើសំណាកប្រជាជនវៀតណាមចំនួន ៣,០០០ នាក់ក្នុងឆ្នាំ ២០១៨ និងនិន្នាការស្វែងរកតាម Google ក្នុងឆ្នាំ ២០២៤-២០២៥។ ទិន្នន័យនេះឆ្លុះបញ្ចាំងពីបរិបទសេដ្ឋកិច្ចនិងឌីជីថលរបស់វៀតណាម។ វាមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដោយសារប្រទេសទាំងពីរមានវប្បធម៌ទីផ្សារប្រពៃណីស្រដៀងគ្នា ហើយកម្ពុជាក៏កំពុងជួបប្រទះការផ្លាស់ប្តូរយ៉ាងឆាប់រហ័សទៅរកពាណិជ្ជកម្មអេឡិចត្រូនិក ក្រោយការរាតត្បាតនៃជំងឺកូវីដ-១៩ ដូចគ្នា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

របកគំហើញនិងវិធីសាស្ត្រតាមដាននិន្នាការនៅក្នុងឯកសារនេះ មានភាពពាក់ព័ន្ធ និងអាចអនុវត្តបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាពសម្រាប់ការស្រាវជ្រាវ និងការអភិវឌ្ឍអាជីវកម្មនៅកម្ពុជា។

ការយល់ដឹងស៊ីជម្រៅពីអាកប្បកិរិយាអ្នកប្រើប្រាស់អនឡាញ ជួយឱ្យអាជីវកម្មកម្ពុជាអាចកែសម្រួលសេវាកម្មរបស់ខ្លួនឱ្យស្របតាមតម្រូវការជាក់ស្តែង និងកសាងទំនុកចិត្តប្រកបដោយនិរន្តរភាព។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីទ្រឹស្តីនិងគំរូអាកប្បកិរិយាអ្នកប្រើប្រាស់: ចាប់ផ្តើមដោយការសិក្សាស្វែងយល់ពីទ្រឹស្តីអាកប្បកិរិយាអ្នកប្រើប្រាស់របស់ Howard និង Sheth (1969) ដើម្បីយល់ពីកត្តាជំរុញ (Inputs) ដំណើរការសម្រេចចិត្ត និងលទ្ធផល (Outputs) នៃការទិញទំនិញ។
  2. ប្រមូលទិន្នន័យនិន្នាការស្វែងរកអនឡាញ (Search Trends Data): ប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ដូចជា Google Trends និង Google Keyword Planner ដើម្បីស្រង់ទិន្នន័យប្រវត្តិសាស្រ្តស្តីពីការស្វែងរកមុខទំនិញសំខាន់ៗ (អាហារ សម្លៀកបំពាក់) នៅក្នុងបរិបទប្រទេសកម្ពុជាក្នុងរយៈពេល ១២ ខែចុងក្រោយ។
  3. រចនាកម្រងសំណួរស្ទង់មតិសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា: បង្កើត Survey Questionnaire ដោយផ្តោតលើទម្លាប់នៃការប្រើប្រាស់បណ្តាញសង្គមសម្រាប់ការទិញទំនិញ (ដូចជា Facebook Live, TikTok Shop) និងបញ្ហាប្រឈមនានាដែលអ្នកប្រើប្រាស់កម្ពុជាជួបប្រទះ (ឧ. គុណភាពទំនិញ ទំនុកចិត្ត)។
  4. វិភាគប្រព័ន្ធទូទាត់ឌីជីថល (Digital Payments Analysis): សិក្សាពីទំនាក់ទំនងរវាងភាពងាយស្រួលនៃប្រព័ន្ធទូទាត់ប្រាក់ (ដូចជាការស្កេន KHQR របស់ប្រព័ន្ធ Bakong) និងអត្រានៃការសម្រេចចិត្តទិញទំនិញអនឡាញរបស់អតិថិជន។
  5. ស្រាវជ្រាវដំណោះស្រាយបច្ចេកវិទ្យាដើម្បីកសាងទំនុកចិត្ត: វាយតម្លៃលើលទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាទំនើបដូចជា Blockchain សម្រាប់ការតាមដានប្រភពដើមទំនិញ (Traceability) ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាទំនិញក្លែងក្លាយ និងបង្កើនទំនុកចិត្តអតិថិជនលើទីផ្សារអនឡាញ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Industry 4.0 ជាដំណាក់កាលទី៤ នៃការអភិវឌ្ឍឧស្សាហកម្ម ដែលផ្តោតលើការរួមបញ្ចូលគ្នានូវបច្ចេកវិទ្យាឌីជីថលកម្រិតខ្ពស់ (ដូចជាអ៊ីនធឺណិតនៃវត្ថុ និងបញ្ញាសិប្បនិម្មិត) ដើម្បីធ្វើស្វ័យប្រវត្តិកម្មពេញលេញ និងបង្កើនប្រសិទ្ធភាពសង្វាក់ផលិតកម្មនិងសេវាកម្មពាណិជ្ជកម្ម។ ដូចជាការបំពាក់ខួរក្បាលឆ្លាតវៃដល់រោងចក្រនិងម៉ាស៊ីន ដើម្បីឱ្យពួកវាអាចធ្វើការនិងសម្រេចចិត្តដោយខ្លួនឯងបានដោយមិនបាច់មានមនុស្សបញ្ជាផ្ទាល់។
Cloud ជាប្រព័ន្ធកុំព្យូទ័រពពកដែលផ្ទុក និងដំណើរការទិន្នន័យនៅលើម៉ាស៊ីនមេ (Servers) តាមរយៈប្រព័ន្ធអ៊ីនធឺណិត ដែលអនុញ្ញាតឱ្យប្រព័ន្ធពាណិជ្ជកម្មអាចទាញយក និងវិភាគព័ត៌មានអតិថិជនពីគ្រប់ទីកន្លែងដោយមិនចាំបាច់រក្សាទុកក្នុងកុំព្យូទ័រផ្ទាល់ខ្លួន។ ដូចជាការជួលទូដែកសុវត្ថិភាពនៅធនាគារដើម្បីទុកឯកសារសំខាន់ៗ ដែលអ្នកអាចទៅយកមើលពេលណាក៏បានតាមរយៈអ៊ីនធឺណិត ជំនួសឱ្យការទិញទូដែកទុកក្នុងផ្ទះខ្លួនឯង។
Big Data ជាបណ្តុំទិន្នន័យដ៏ធំមហិមា និងមានភាពស្មុគស្មាញ ដែលប្រព័ន្ធពាណិជ្ជកម្មអេឡិចត្រូនិកប្រមូលបានពីប្រវត្តិស្វែងរកនិងការទិញរបស់អតិថិជន ហើយត្រូវបានគេយកមកវិភាគដើម្បីទស្សន៍ទាយពីចំណង់ចំណូលចិត្ត និងនិន្នាការទីផ្សារ។ ដូចជាសៀវភៅកំណត់ហេតុដ៏ធំមួយដែលកត់ត្រាគ្រប់សកម្មភាពនិងចំណូលចិត្តរបស់មនុស្សរាប់លាននាក់ ដើម្បីយកមកទស្សន៍ទាយថាតើថ្ងៃស្អែកពួកគេចង់ទិញអ្វី។
AI ជាបច្ចេកវិទ្យាបញ្ញាសិប្បនិម្មិតដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងដើម្បីត្រាប់តាមការគិតរបស់មនុស្ស ក្នុងការរៀនសូត្រ និងវិភាគទិន្នន័យ ដើម្បីជួយសម្រួលការស្វែងរកទំនិញ កំណត់គោលដៅអតិថិជន និងគ្រប់គ្រងគុណភាពដោយស្វ័យប្រវត្តិ។ ដូចជាអ្នកលក់ដ៏ឆ្លាតវៃម្នាក់ដែលអាចចងចាំគ្រប់ចំណូលចិត្តរបស់អ្នក ហើយតែងតែយកទំនិញដែលអ្នកកំពុងចង់បានមកបង្ហាញយ៉ាងត្រឹមត្រូវ។
blockchain ជាបច្ចេកវិទ្យាផ្ទុកទិន្នន័យដែលមានសុវត្ថិភាពខ្ពស់ និងមិនអាចកែប្រែបាន ដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់សម្រាប់តាមដានប្រភពដើមនៃផលិតផល (ឧទាហរណ៍៖ ម្ហូបអាហារ) តាំងពីកន្លែងផលិតរហូតដល់ដៃអ្នកទិញ ដើម្បីធានាតម្លាភាពនិងកសាងទំនុកចិត្ត។ ដូចជាសៀវភៅបញ្ជីរួមមួយដែលមនុស្សគ្រប់គ្នាអាចមើលឃើញព័ត៌មានដូចគ្នា ហើយគ្មាននរណាម្នាក់អាចលួចលុប ឬកែប្រែព័ត៌មានដែលបានសរសេរចូលរួចហើយនោះទេ។
fast fashion ជានិន្នាការនៃការផលិតនិងលក់សម្លៀកបំពាក់យ៉ាងរហ័ស ក្នុងតម្លៃថោក ដើម្បីឆ្លើយតបភ្លាមៗទៅនឹងម៉ូដទាន់សម័យដែលកំពុងពេញនិយមលើបណ្តាញសង្គម ដែលជំរុញឱ្យអ្នកប្រើប្រាស់ទិញសម្លៀកបំពាក់ថ្មីៗជាប្រចាំ។ ដូចជាអាហាររហ័ស (Fast food) ដែរ គឺវាត្រូវបានផលិតឡើងយ៉ាងលឿន មានតម្លៃថោក ងាយស្រួលទិញ តែម៉ូដវាក៏ឆាប់ហួសសម័យទៅវិញយ៉ាងលឿនដែរ។
mobile banking ជាសេវាកម្មធនាគារតាមរយៈកម្មវិធីលើទូរស័ព្ទដៃ ដែលអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកប្រើប្រាស់ធ្វើប្រតិបត្តិការហិរញ្ញវត្ថុ ដូចជាការផ្ទេរប្រាក់ និងការទូទាត់ថ្លៃទំនិញអនឡាញបានយ៉ាងងាយស្រួល ទាន់ពេលវេលា ដោយមិនបាច់ប្រើសាច់ប្រាក់ផ្ទាល់។ ដូចជាការយកបញ្ជរធនាគារទាំងមូលមកបង្រួមដាក់តូចនៅក្នុងហោប៉ៅរបស់អ្នក ដែលអ្នកអាចបង់លុយថ្លៃទំនិញបានភ្លាមៗដោយគ្រាន់តែចុចលើអេក្រង់ទូរស័ព្ទ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖