Original Title: Are Universities Becoming Obsolete in the Age of Artificial Intelligence?
Source: doi.org/10.18421/TEM151-76
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

តើសាកលវិទ្យាល័យកំពុងក្លាយជាហួសសម័យឬទេ ក្នុងយុគសម័យបញ្ញាសិប្បនិម្មិត?

ចំណងជើងដើម៖ Are Universities Becoming Obsolete in the Age of Artificial Intelligence?

អ្នកនិពន្ធ៖ Khaled Mili (King Faisal University, Saudi Arabia), Khaled Abdelaziz (Sousse University, Tunisia)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2026 TEM Journal

វិស័យសិក្សា៖ Educational Technology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះពិនិត្យមើលថាតើការអប់រំនៅសាកលវិទ្យាល័យបែបប្រពៃណីប្រឈមនឹងការជំនួសដោយបច្ចេកវិទ្យាបញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) ដែរឬទេ ខណៈដែលប្រព័ន្ធ AI កំពុងធ្វើប្រជាធិបតេយ្យកម្មការចូលប្រើប្រាស់ចំណេះដឹង និងផ្តល់ការបណ្តុះបណ្តាលជំនាញយ៉ាងទូលំទូលាយ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់ការវិភាគបំបែកមុខងារ ការព្យាករណ៍ថាមវន្តតាមពេលវេលា និងការវិភាគ SWOT ដើម្បីវាយតម្លៃផលប៉ះពាល់របស់ AI លើមុខងារស្នូលរបស់សាកលវិទ្យាល័យ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Traditional University Model
ទម្រង់សាកលវិទ្យាល័យប្រពៃណី (មុនឆ្នាំ ២០២០)
មានភាពខ្លាំងក្នុងការកសាងទំនាក់ទំនងសង្គមរវាងមនុស្ស និងមនុស្ស ព្រមទាំងមានកិត្យានុភាពស្ថាប័នដែលត្រូវបានទទួលស្គាល់ជាយូរមកហើយ។ មានការចំណាយប្រតិបត្តិការខ្ពស់ កម្មវិធីសិក្សាខ្វះភាពបត់បែន និងមានដែនកំណត់ក្នុងការផ្តល់ការសិក្សាស្របតាមតម្រូវការបុគ្គល (Personalization)។ ពឹងផ្អែកលើការបង្រៀនដោយមនុស្ស ១០០% សម្រាប់ការបញ្ជូនចំណេះដឹង និងកិច្ចការស្រាវជ្រាវទូទៅ។
AI-Disrupted Model
ទម្រង់ដែលត្រូវបានជំនួសដោយ AI (២០២៤-២០៣០)
មានសមត្ថភាពខ្ពស់ក្នុងការផ្តល់ការសិក្សាស្របតាមតម្រូវការបុគ្គល ធ្វើស្វ័យប្រវត្តិកម្មកិច្ចការរដ្ឋបាល និងកាត់បន្ថយចំណាយប្រតិបត្តិការ។ ខ្វះការណែនាំពីមនុស្ស (Mentorship) ការយល់ចិត្ត និងកង្វះការត្រួតពិនិត្យផ្នែកសីលធម៌ ដែលមិនអាចជំនួសទំនាក់ទំនងសង្គមបាន។ អាចជំនួសកិច្ចការរដ្ឋបាលបាន ៨៥-៩០% និងជំនួសការបញ្ជូនចំណេះដឹងបាន ៧៥-៨០%។
Hybrid Learning Ecosystems
ប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីនៃការសិក្សាបែបចម្រុះ (ចាប់ពីឆ្នាំ ២០៣០+)
ទាញយកអត្ថប្រយោជន៍ពីប្រសិទ្ធភាពរបស់ AI ក្នុងការផ្ទេរចំណេះដឹង ខណៈពេលរក្សាបាននូវការគិតស៊ីជម្រៅ និងការណែនាំពីមនុស្ស។ ទាមទារការរៀបចំកម្មវិធីសិក្សាឡើងវិញទាំងស្រុង ការបណ្តុះបណ្តាលសាស្ត្រាចារ្យ និងការរៀបចំក្របខ័ណ្ឌគោលនយោបាយថ្មី។ រក្សាបាននូវភាពចាំបាច់របស់មនុស្សពី ៧០-៧៥% ក្នុងការអភិវឌ្ឍការគិតស៊ីជម្រៅ និងវែកញែកសីលធម៌ ជាមួយនឹងការជួយជ្រោមជ្រែងពី AI។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការផ្លាស់ប្តូរទៅកាន់ប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីនៃការសិក្សាបែបចម្រុះ (Hybrid Learning) ទាមទារឱ្យមានការវិនិយោគជាយុទ្ធសាស្ត្រលើហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធបច្ចេកវិទ្យា និងការអភិវឌ្ឍធនធានមនុស្ស។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការវិភាគនៅក្នុងឯកសារនេះផ្តោតជាចម្បងលើការអប់រំថ្នាក់បរិញ្ញាបត្រនៅសាកលវិទ្យាល័យស្រាវជ្រាវបែបប្រពៃណីក្នុងបរិបទនៃប្រទេសលោកខាងលិច។ របកគំហើញទាំងនេះប្រហែលជាមិនអាចឆ្លុះបញ្ចាំងទាំងស្រុងពីស្ថានភាពនៅក្នុងប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍ដូចជាកម្ពុជា ដែលមានកម្រិតធនធាន គំរូអប់រំ និងគម្លាតឌីជីថល (Digital Divide) ខុសគ្នានោះទេ ដែលនេះជាចំណុចប្រុងប្រយ័ត្នសម្រាប់ការអនុវត្តជាក់ស្តែង។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ យុទ្ធសាស្ត្រនៃការបំប្លែងមុខងារ និងការត្រៀមខ្លួនសម្រាប់ទម្រង់ Hybrid គឺមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងណាស់សម្រាប់គ្រឹះស្ថានឧត្តមសិក្សានៅកម្ពុជា។

ការបែងចែកឱ្យដាច់រវាងកិច្ចការដែលអាចស្វ័យប្រវត្តិកម្មបាន និងជំនាញដែលទាមទារមនុស្ស នឹងជួយឱ្យគ្រឹះស្ថានអប់រំនៅកម្ពុជាអាចធ្វើទំនើបកម្មប្រព័ន្ធរបស់ខ្លួនដោយមិនបាត់បង់គុណតម្លៃស្នូលនៃការអប់រំ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. វាយតម្លៃ និងស្វ័យប្រវត្តិកម្មកិច្ចការរដ្ឋបាល (Automate Administrative Tasks): សាកលវិទ្យាល័យគួរចាប់ផ្តើមប្រើប្រាស់ AI-driven University Management Systems (UMS) ដើម្បីស្វ័យប្រវត្តិកម្មលើការចុះឈ្មោះនិស្សិត ការរៀបចំកាលវិភាគ និងប្រតិបត្តិការហិរញ្ញវត្ថុ ដែលការណ៍នេះអាចកាត់បន្ថយបន្ទុកការងារបានដល់ទៅ ៨៥-៩០%។
  2. រៀបចំកម្មវិធីសិក្សាបែបចម្រុះ (Develop Hybrid Learning Curricula): ផ្លាស់ប្តូរវិធីសាស្ត្របង្រៀនដោយអនុញ្ញាតឱ្យ AI Learning Platforms (ឧទាហរណ៍ ការបង្រៀនមេរៀនទ្រឹស្តីជាមូលដ្ឋាន) ធ្វើការផ្ទេរចំណេះដឹង ខណៈពេលដែលថ្នាក់រៀនផ្ទាល់ត្រូវផ្តោតលើការពិភាក្សា ការរិះគិតស៊ីជម្រៅ និងការដោះស្រាយបញ្ហាជាក់ស្តែង។
  3. បណ្តុះបណ្តាលសមត្ថភាពសាស្ត្រាចារ្យ (Implement Faculty Upskilling): រៀបចំវគ្គបណ្តុះបណ្តាលជាប្រចាំដល់សាស្ត្រាចារ្យ និងបុគ្គលិកអប់រំ អំពីរបៀបប្រើប្រាស់ Generative AI tools ដូចជា ChatGPT ឬ Claude សម្រាប់ជំនួយក្នុងការស្រាវជ្រាវ និងការបង្កើតសម្ភារៈសិក្សាប្រកបដោយក្រមសីលធម៌។
  4. ផ្លាស់ប្តូរវិធីសាស្ត្រវាយតម្លៃ (Redesign Assessment Methods): កាត់បន្ថយការវាយតម្លៃដោយការប្រឡងសំណួរ-ចម្លើយធម្មតា ហើយងាកទៅរកការវាយតម្លៃផ្អែកលើសមត្ថភាពជាក់ស្តែង Project-based Assessments និងការវាយតម្លៃលើប្រព័ន្ធ Portfolio ដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីការច្នៃប្រឌិតរបស់និស្សិត។
  5. បង្កើតក្របខ័ណ្ឌគោលនយោបាយ និងសីលធម៌ AI (Establish Ethical AI Frameworks): បង្កើតគណៈកម្មការដើម្បីតាក់តែងគោលការណ៍ណែនាំស្តីពី AI Policy & Governance នៅក្នុងស្ថាប័ន ដើម្បីធានានូវភាពតម្លាភាព ការពារទិន្នន័យឯកជនរបស់និស្សិត និងទប់ស្កាត់ការលួចចម្លងស្នាដៃ (Plagiarism)។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Functional disaggregation ដំណើរការនៃការបំបែកមុខងារស្នូលរបស់ស្ថាប័នមួយ (ដូចជាសាកលវិទ្យាល័យ) ជាផ្នែកតូចៗ ដើម្បីវាយតម្លៃថាផ្នែកណាខ្លះអាចត្រូវជំនួសដោយបច្ចេកវិទ្យា (AI) ហើយផ្នែកណាខ្លះនៅតែចាំបាច់ត្រូវមានវត្តមានមនុស្ស។ ដូចជាការដោះម៉ាស៊ីនរថយន្តចេញជាគ្រឿងបន្លាស់នីមួយៗ ដើម្បីពិនិត្យមើលថាគ្រឿងណាអាចដូរថ្មីបាន និងគ្រឿងណាមិនអាចខ្វះបាន។
Hybrid Learning Ecosystems បរិយាកាសអប់រំដែលរួមបញ្ចូលគ្នាយ៉ាងរលូនរវាងការសិក្សាដោយប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យា AI (ផ្តោតលើភាពបត់បែននិងការសិក្សាតាមតម្រូវការបុគ្គល) និងការរៀនផ្ទាល់ក្នុងថ្នាក់ (ផ្តោតលើការពិភាក្សា ការរិះគិត និងការណែនាំពីសាស្ត្រាចារ្យ)។ ដូចជាការរៀនទ្រឹស្តីជំនាញតាមវីដេអូ ឬប្រព័ន្ធ AI នៅផ្ទះ រួចមកអនុវត្តជាក់ស្តែងនិងពិភាក្សាដោះស្រាយបញ្ហាជាមួយគ្រូនៅសាលា។
Micro-credentialing ការផ្តល់វិញ្ញាបនបត្របញ្ជាក់ការសិក្សាខ្នាតតូចដែលផ្តោតលើជំនាញជាក់លាក់ណាមួយ ជំនួសឱ្យការរៀនយកសញ្ញាបត្រពេញលេញដែលចំណាយពេលច្រើនឆ្នាំ។ វាជួយឱ្យអ្នកសិក្សាទទួលបានជំនាញដែលទីផ្សារការងារកំពុងត្រូវការភ្លាមៗ និងមានភាពបត់បែន។ ដូចជាការកម្ម៉ង់ម្ហូបជាចានៗតាមចំណូលចិត្តខ្លួនឯង (A la carte) ជំនួសឱ្យការទិញជាឈុតធំ (Buffet/Set Menu) ដែលមានម្ហូបខ្លះយើងមិនចង់ញ៉ាំ។
Competency-based progression ប្រព័ន្ធវាយតម្លៃការសិក្សាដែលអនុញ្ញាតឱ្យសិស្សឡើងថ្នាក់ ឬបញ្ចប់វគ្គសិក្សាដោយផ្អែកលើសមត្ថភាព និងចំណេះដឹងដែលពួកគេអាចអនុវត្តបានជាក់ស្តែង ជាជាងការវាយតម្លៃលើចំនួនម៉ោង ឬឆ្នាំដែលពួកគេបានចំណាយពេលអង្គុយរៀនក្នុងថ្នាក់។ ដូចជាការលេងហ្គេម ដែលអ្នកអាចឡើងវគ្គ (Level) បន្តទៀតបានភ្លាមៗកាលណាអ្នកវាយឈ្នះមេ ដោយមិនបាច់រង់ចាំដល់ពេលកំណត់នោះទេ។
Algorithmic bias ភាពលម្អៀង ឬការរើសអើងដែលកើតឡើងដោយប្រព័ន្ធកុំព្យូទ័រ (AI) នៅពេលដែលទិន្នន័យដែលវាបានរៀនមានផ្ទុកនូវភាពមិនយុត្តិធម៌ ឬកំហុសឆ្គងពីមុនមក ដែលធ្វើឱ្យការសម្រេចចិត្តរបស់វាអាចមានផលប៉ះពាល់អវិជ្ជមានដល់ក្រុមមនុស្សណាមួយ។ ដូចជាកូនក្មេងដែលរៀនពាក្យអាក្រក់ពីមនុស្សចាស់នៅជុំវិញខ្លួន រួចយកទៅនិយាយបន្តដោយមិនដឹងខ្លួនថាវាជារឿងខុស។
Metacognitive awareness សមត្ថភាពក្នុងការយល់ដឹង និងតាមដានដំណើរការនៃការគិតរបស់ខ្លួនឯង (ការគិតអំពីការគិត) ដែលជួយឱ្យអ្នកសិក្សាដឹងពីចំណុចខ្សោយរបស់ខ្លួន ស្គាល់ភាពលម្អៀងនៃគំនិត និងចេះកែតម្រូវយុទ្ធសាស្ត្ររៀនសូត្រឱ្យកាន់តែប្រសើរ។ ដូចជាការឆ្លុះកញ្ចក់មើលខ្លួនឯងកំពុងធ្វើការ ដើម្បីដឹងថាខ្លួនឯងធ្វើខុសត្រង់ណា ហើយត្រូវកែសម្រួលរបៀបធ្វើការបែបណាឱ្យកាន់តែលឿននិងល្អ។
Institutional inertia ភាពកន្ត្រាក់ ឬការស្ទាក់ស្ទើររបស់ស្ថាប័នធំៗ (ដូចជាសាកលវិទ្យាល័យ) ក្នុងការផ្លាស់ប្តូរទម្លាប់ រចនាសម្ព័ន្ធ ឬរបៀបធ្វើការចាស់ៗ ទោះបីជាមានការវិវត្តយ៉ាងរហ័សនៃបច្ចេកវិទ្យាថ្មីៗក៏ដោយ ដែលធ្វើឱ្យការកែទម្រង់មានភាពយឺតយ៉ាវ។ ដូចជារថភ្លើងធំមួយដែលកំពុងបើកក្នុងល្បឿនលឿន ទោះជាចង់បត់ ឬឈប់ភ្លាមៗក៏មិនអាចធ្វើបានងាយស្រួលដែរ ព្រោះវាធ្ងន់និងមានសន្ទុះពីមុនមកខ្លាំង។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖