Original Title: Educational philosophy of Swami Vivekananda
Source: internationalscholarsjournals.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ទស្សនវិជ្ជាអប់រំរបស់លោក ស្វាមី វិវកានន្ទ

ចំណងជើងដើម៖ Educational philosophy of Swami Vivekananda

អ្នកនិពន្ធ៖ Satyajit Ray Khan (Sadbhavna College of Education for Women), Chandra Raj Ambani (Sadbhavna Center for Addiction Science and Mental Health Research)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2016, International Journal of Educational Research and Reviews

វិស័យសិក្សា៖ Educational Philosophy

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះពិភាក្សាអំពីទិដ្ឋភាពនៃការអប់រំបច្ចុប្បន្នដែលផ្តោតខ្លាំងពេកលើការកសាងអាជីព ដោយមើលរំលងការអភិវឌ្ឍចរិតលក្ខណៈ និងសីលធម៌ ដែលនាំឱ្យសង្គមខ្វះយុត្តិធម៌ និងពោរពេញដោយជម្លោះ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះគឺជាការពិនិត្យឡើងវិញ (Review) ទៅលើទ្រឹស្តី និងសេចក្តីបង្រៀនរបស់លោក ស្វាមី វិវកានន្ទ ដើម្បីទាញយកគោលការណ៍គ្រឹះនៃប្រព័ន្ធអប់រំ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Modern/Current Education System
ប្រព័ន្ធអប់រំបច្ចុប្បន្ន (ផ្តោតលើអាជីព និងព័ត៌មាន)
ផ្តល់ព័ត៌មានច្រើន និងជួយបណ្តុះបណ្តាលសិស្សសម្រាប់ទីផ្សារការងារ និងបច្ចេកវិទ្យា។ ផ្តោតតែលើការទន្ទេញចាំមាត់ បង្កើតមនុស្សឱ្យធ្វើតាមបញ្ជាដូចម៉ាស៊ីន និងខ្វះការអប់រំសីលធម៌ និងគុណតម្លៃខាងវិញ្ញាណយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។ បង្កើតបានធនធានមនុស្សដែលពោរពេញដោយព័ត៌មាន តែខ្វះគតិបណ្ឌិត និងបង្កើតឱ្យមានបញ្ហាសង្គមដោយសារភាពអាត្មានិយម។
Vivekananda's Educational Philosophy (Spiritual Humanism)
ទស្សនវិជ្ជាអប់រំរបស់ ស្វាមី វិវកានន្ទ (មនុស្សធម៌ខាងវិញ្ញាណ)
ផ្តោតលើការកសាងចរិតលក្ខណៈ ការអប់រំផ្លូវចិត្ត និងរួមបញ្ចូលគ្នានូវភាពស្វាហាប់នៃវិទ្យាសាស្ត្រលោកខាងលិចជាមួយនឹងគុណតម្លៃខាងវិញ្ញាណ។ ទាមទារគ្រូបង្រៀនដែលមានឧត្តមគតិនិងការលះបង់ខ្ពស់ ដែលពិបាកស្វែងរកនិងអនុវត្តក្នុងទ្រង់ទ្រាយធំភ្លាមៗ។ ជួយកសាងមនុស្សពេញលេញដែលមានទាំងសមត្ថភាព សីលធម៌ និងអាចរួមចំណែកលើកកម្ពស់យុត្តិធម៌ និងសមធម៌សង្គម។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ឯកសារនេះមិនបានបញ្ជាក់ពីការចំណាយជាថវិកា ឬធនធានបច្ចេកវិទ្យាឡើយ ប៉ុន្តែវាទាមទារការផ្លាស់ប្តូរយ៉ាងជ្រាលជ្រៅលើធនធានមនុស្ស កម្មវិធីសិក្សា និងផ្នត់គំនិត។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះផ្អែកលើទស្សនវិជ្ជាឥណ្ឌាបុរាណ (Vedanta) និងការបង្រៀនរបស់លោក Swami Vivekananda នៅចុងសតវត្សទី១៩។ ទោះបីជាវាមានប្រភពចេញពីបរិបទប្រទេសឥណ្ឌា និងសាសនាហិណ្ឌូក៏ដោយ ក៏គំនិតនៃការអប់រំសីលធម៌ និងការកសាងចរិតលក្ខណៈនេះមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដែលជាប្រទេសកាន់ព្រះពុទ្ធសាសនា និងកំពុងស្វែងរកការផ្សារភ្ជាប់រវាងការអភិវឌ្ឍទំនើបកម្ម និងការរក្សាតម្លៃសីលធម៌សង្គម។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ទស្សនវិជ្ជាអប់រំនេះពិតជាមានភាពពាក់ព័ន្ធ និងអាចយកមកកែច្នៃអនុវត្តបានយ៉ាងល្អនៅក្នុងការកែទម្រង់វិស័យអប់រំនៅកម្ពុជា។

ជារួម ការបញ្ជ្រាបតម្លៃមនុស្សធម៌ខាងវិញ្ញាណ និងសីលធម៌ទៅក្នុងការអប់រំជាតិ នឹងជួយកម្ពុជាបង្កើតបានធនធានមនុស្សដែលមានសមត្ថភាពខ្ពស់ ព្រមទាំងមានគុណធម៌សម្រាប់ជួយសង្គមពិតប្រាកដ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាស្វែងយល់ពីទស្សនវិជ្ជាអប់រំចម្រុះ: និស្សិតគរុកោសល្យ និងអ្នកស្រាវជ្រាវអប់រំគួរចាប់ផ្តើមអាននិងវិភាគទ្រឹស្តីអប់រំរបស់ទស្សនវិទូផ្សេងៗ (រួមទាំងទស្សនវិទូអាស៊ី និងលោកខាងលិច) តាមរយៈ Google ScholarResearchGate ដើម្បីយល់ពីគោលដៅពិតប្រាកដនៃការអប់រំក្រៅពីការរៀនយកសញ្ញាបត្រ។
  2. អនុវត្តការអភិវឌ្ឍផ្លូវចិត្តនិងការផ្តោតអារម្មណ៍: អ្នកអប់រំនិងសិស្សគួរអនុវត្តការធ្វើសមាធិ ឬបច្ចេកទេស Mindfulness practices ប្រចាំថ្ងៃ ដើម្បីពង្រឹងការផ្តោតអារម្មណ៍ គ្រប់គ្រងភាពតានតឹង និងអភិវឌ្ឍភាពស្ងប់ស្ងាត់ខាងក្នុង (Spiritual health) មុននឹងដោះស្រាយបញ្ហាស្មុគស្មាញ។
  3. បំពាក់បំណិនទន់ និងការអប់រំតម្លៃក្នុងការបង្រៀន: លោកគ្រូអ្នកគ្រូគួររៀនពីរបៀបបញ្ចូលមេរៀនសីលធម៌ គុណធម៌ និងមេត្តាធម៌ ទៅក្នុងមុខវិជ្ជាគោលដូចជាវិទ្យាសាស្ត្រ ឬសង្គមវិជ្ជា ដោយប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រ Value-based Education និងការរៀនតាមរយៈការពិភាក្សាដោះស្រាយបញ្ហា (Problem-based learning)។
  4. ចូលរួមសកម្មភាពបម្រើសង្គម (Social Service): និស្សិតគួរចូលរួមក្នុងគម្រោងស្ម័គ្រចិត្ត ឬកម្មវិធីសហគមន៍នៅតាមតំបន់ដាច់ស្រយាល (ដូចជាតាមរយៈ NGOs ឬក្រុមយុវជន) ដើម្បីស្វែងយល់ពីតម្រូវការជាក់ស្តែង និងអនុវត្តទស្សនៈនៃការប្រើប្រាស់ចំណេះដឹងដើម្បីជួយអ្នកទន់ខ្សោយ និងលើកកម្ពស់យុត្តិធម៌សង្គម។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Vedanta philosophy (ទស្សនវិជ្ជាវេទន្ត) ជាទស្សនវិជ្ជាឥណ្ឌាបុរាណដែលជឿថា មនុស្សម្នាក់ៗមានភាពល្អឥតខ្ចោះនិងសក្តានុពលដ៏អស្ចារ្យលាក់ទុកក្នុងខ្លួនតាំងពីកំណើត ហើយការអប់រំគឺមិនមែនជាការដាក់បញ្ចូលអ្វីថ្មីទេ តែជាការជួយបញ្ចេញសក្តានុពលនោះឱ្យលេចចេញជារូបរាងពិតប្រាកដ។ ដូចជាជាងចម្លាក់ដែលឆ្លាក់យកសាច់ឈើមិនចាំបាច់ចេញ ដើម្បីបង្ហាញរូបចម្លាក់ដ៏ស្រស់ស្អាតដែលមានស្រាប់នៅខាងក្នុងដុំឈើនោះ។
Spiritual Humanism (មនុស្សធម៌ខាងវិញ្ញាណ) ជាទ្រឹស្តីដែលរួមបញ្ចូលគ្នារវាងការអភិវឌ្ឍផ្លូវចិត្តខាងវិញ្ញាណ និងការលើកកម្ពស់សិទ្ធិមនុស្ស សមភាព និងយុត្តិធម៌សង្គម ដោយចាត់ទុកមនុស្សគ្រប់រូបមានប្រភពព្រលឹងតែមួយ ដែលស័ក្តិសមទទួលបានការគោរពដូចគ្នា។ ដូចជាការថែរក្សាឫសដើមឈើ (វិញ្ញាណ) ដើម្បីឱ្យមែកធាងនិងស្លឹក (សង្គមមនុស្ស) លូតលាស់ប្រកបដោយភាពស្រស់បំព្រង និងផ្តល់ម្លប់ដល់គ្រប់គ្នាស្មើៗគ្នា។
Atman (អាត្ម័ន ឬព្រលឹង) ជាគោលគំនិតដែលសំដៅលើព្រលឹងបរិសុទ្ធ ឬធម្មជាតិពិតរបស់មនុស្ស ដែលមិនចេះស្លាប់ និងជាប្រភពនៃសេចក្តីពិត ចំណេះដឹង និងសេចក្តីសុខគ្មានទីបញ្ចប់ ទោះស្ថិតក្នុងស្ថានភាពក្រីក្រឬលំបាកយ៉ាងណាក៏ដោយ។ ដូចជាតំណក់ទឹកភ្លៀងដែលទោះបីជាធ្លាក់ដល់ដីប្រឡាក់ភក់យ៉ាងណាក្តី ក៏ធាតុពិតរបស់វានៅតែជាទឹកដ៏បរិសុទ្ធដដែលដែលអាចបន្សុទ្ធបានវិញ។
Brahmacharya (ព្រហ្មចរិយា ឬការគ្រប់គ្រងខ្លួនឯង) ជាការអនុវត្តវិន័យលើខ្លួនឯង និងការទប់ស្កាត់ចំណង់ផ្លូវកាយឬអារម្មណ៍រវើរវាយ ដើម្បីប្រមូលអារម្មណ៍និងថាមពលទាំងស្រុងទៅលើការសិក្សា និងការអភិវឌ្ឍផ្លូវចិត្តឱ្យបានមុតស្រួច។ ដូចជាការសាងសង់ទំនប់ទឹកដើម្បីទប់និងបង្វែរចរន្តទឹកឱ្យហូរទៅបញ្ចាំងម៉ាស៊ីនភ្លើង ជាជាងទុកឱ្យវាហូរខ្ជះខ្ជាយចោលឥតប្រយោជន៍។
Heuristic method (វិធីសាស្ត្រស្វ័យរុករក) ជាវិធីសាស្ត្របង្រៀនដែលគ្រូមិនប្រាប់ចម្លើយចំៗ ឬបញ្ច្រកចំណេះដឹងនោះទេ តែដើរតួជាអ្នកសម្របសម្រួល ជួយជំរុញនិងតម្រង់ទិសសិស្សឱ្យចេះសង្កេត ស្រាវជ្រាវ និងរកឃើញចំណេះដឹងដោយខ្លួនឯង។ ដូចជាការផ្តល់ត្រីវិស័យនិងផែនទីដល់អ្នកដំណើរ ដើម្បីឱ្យពួកគេរៀនរកផ្លូវដោយខ្លួនឯង ជាជាងការដើរដឹកដៃពួកគេរហូតដល់គោលដៅ។
Secular knowledge (ចំណេះដឹងខាងលោកិយ) ជាចំណេះដឹងទូទៅ ជំនាញវិជ្ជាជីវៈ បច្ចេកវិទ្យា ឬវិទ្យាសាស្ត្រទំនើបដែលប្រើប្រាស់សម្រាប់ដោះស្រាយបញ្ហាជីវភាពរស់នៅប្រចាំថ្ងៃ និងសេដ្ឋកិច្ច ដែលលោក វិវកានន្ទ យល់ថាត្រូវតែរៀនទន្ទឹមគ្នាជាមួយចំណេះដឹងខាងវិញ្ញាណ។ ដូចជាឧបករណ៍ជាងឈើដែលជួយយើងសាងសង់ផ្ទះសម្រាប់ជ្រកកោនរាងកាយ តែមិនអាចផ្តល់សេចក្តីសុខផ្លូវចិត្តពេលមានបញ្ហាគ្រួសារបានឡើយ។
Man-making education (ការអប់រំកសាងមនុស្ស) ជាគោលដៅនៃការអប់រំដែលមិនត្រឹមតែផ្តោតលើការទន្ទេញចាំមាត់នូវព័ត៌មានប៉ុណ្ណោះទេ តែផ្តោតសំខាន់លើការអភិវឌ្ឍចរិតលក្ខណៈ សីលធម៌ និងភាពរឹងមាំទាំងផ្លូវកាយនិងផ្លូវចិត្ត ដើម្បីក្លាយជាមនុស្សពេញលេញ។ ដូចជាការដាំដើមឈើដែលមិនត្រឹមតែដាក់ជីឱ្យឆាប់ធំ (ចំណេះដឹង) ប៉ុន្តែត្រូវចងទ្រនុងការពារខ្យល់ព្យុះ (សីលធម៌ និងចរិតលក្ខណៈ) ដើម្បីឱ្យវាឈររឹងមាំយូរអង្វែង។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖