Original Title: การพัฒนาระบบการประเมินคุณลักษณะที่พึงประสงค์ของนักศึกษาสาขาวิชาการท่องเที่ยวและการโรงแรม มหาวิทยาลัยราชภัฏกลุ่มภาคกลาง ตามแนวทางการจัดการอุดมศึกษาระดับอาเซียน
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការអភិវឌ្ឍប្រព័ន្ធវាយតម្លៃលក្ខណៈដែលចង់បានរបស់និស្សិតជំនាញទេសចរណ៍និងសណ្ឋាគារ នៅសាកលវិទ្យាល័យ Rajabhat ភូមិភាគកណ្តាល ស្របតាមគោលការណ៍គ្រប់គ្រងការអប់រំឧត្តមសិក្សាអាស៊ាន

ចំណងជើងដើម៖ การพัฒนาระบบการประเมินคุณลักษณะที่พึงประสงค์ของนักศึกษาสาขาวิชาการท่องเที่ยวและการโรงแรม มหาวิทยาลัยราชภัฏกลุ่มภาคกลาง ตามแนวทางการจัดการอุดมศึกษาระดับอาเซียน

អ្នកនិពន្ធ៖ Sirorat Trakoonsathitmun (Burapha University), Pongthep Jiraro, Seksan Thongkhambanjong

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2016, Burapha University

វិស័យសិក្សា៖ Educational Measurement and Evaluation

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះមានគោលបំណងដោះស្រាយបញ្ហានៃការខ្វះខាតប្រព័ន្ធវាយតម្លៃស្តង់ដារ ដើម្បីវាស់ស្ទង់លក្ខណៈដែលចង់បាន (Desirable characteristics) របស់និស្សិតជំនាញទេសចរណ៍ និងសណ្ឋាគារ ដើម្បីត្រៀមខ្លួនសម្រាប់ការធ្វើសមាហរណកម្មអប់រំឧត្តមសិក្សាអាស៊ាន។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវចម្រុះ (Mixed methods) តាមរយៈការស្រាវជ្រាវ និងអភិវឌ្ឍន៍ (R&D) ដោយប្រមូលទិន្នន័យពីសាស្រ្តាចារ្យ និងនិស្សិតចំនួន ៦៥៤ នាក់។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Traditional Evaluation Approach
វិធីសាស្ត្រវាយតម្លៃបែបប្រពៃណី (ការអនុវត្តបច្ចុប្បន្នមុនមានប្រព័ន្ធថ្មី)
ងាយស្រួលក្នុងការអនុវត្ត និងចំណាយពេលតិច ដោយសារពឹងផ្អែកជាចម្បងលើការសង្កេត និងការដាក់ពិន្ទុពីគ្រូបង្រៀនមុខវិជ្ជាផ្ទាល់។ ខ្វះស្តង់ដាររួមសម្រាប់ការវាយតម្លៃ មិនសូវមានការចូលរួមពីភាគីពាក់ព័ន្ធ (ដូចជានិយោជក) និងមិនទាន់ឆ្លើយតបពេញលេញទៅនឹងស្តង់ដារការងារអាស៊ាន។ ការវាយតម្លៃមានភាពខុសប្លែកគ្នាទៅតាមមុខវិជ្ជា និងខ្វះភាពស៊ីជម្រៅលើការវាយតម្លៃអាកប្បកិរិយា និងជំនាញទំនាក់ទំនង។
Systematic ASEAN-aligned Evaluation Approach
ប្រព័ន្ធវាយតម្លៃជាប្រព័ន្ធស្របតាមស្តង់ដារអាស៊ាន (វិធីសាស្ត្រស្នើឡើង)
មានលក្ខណៈគ្រប់ជ្រុងជ្រោយ (Input, Process, Output, Feedback) ដោយផ្អែកលើវដ្ត PDCA និងស្តង់ដារ AUN-QA ព្រមទាំងមានការចូលរួមវាយតម្លៃពីភាគីច្រើន (៣៦០ ដឺក្រេ)។ ទាមទារពេលវេលា ចំណេះដឹងផ្នែករង្វាយតម្លៃ និងកិច្ចសហការខ្ពស់ពីភាគីពាក់ព័ន្ធ រួមទាំងអ្នកជំនាញ និងតំណាងក្រុមហ៊ុនឯកជន។ ប្រសិទ្ធភាពនៃប្រព័ន្ធទទួលបានការវាយតម្លៃកម្រិតល្អ-ល្អណាស់ ឯអ្នកប្រើប្រាស់មានការពេញចិត្តក្នុងកម្រិតខ្ពស់ (មធ្យមភាគ 3.60-4.00)។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តប្រព័ន្ធវាយតម្លៃនេះ ទាមទារការរៀបចំធនធាន និងកិច្ចសហការយ៉ាងជិតស្និទ្ធរវាងសាកលវិទ្យាល័យ និងស្ថាប័នឧស្សាហកម្មទេសចរណ៍ ព្រមទាំងការប្រើប្រាស់ឧបករណ៍បច្ចេកទេសមួយចំនួន។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើង និងប្រមូលទិន្នន័យផ្តោតតែលើនិស្សិតទេសចរណ៍នៃសាកលវិទ្យាល័យ Rajabhat នៅតំបន់ភាគកណ្តាលនៃប្រទេសថៃប៉ុណ្ណោះ។ ទិន្នន័យនេះអាចមានភាពលម្អៀងទៅនឹងបរិបទវប្បធម៌ និងប្រព័ន្ធអប់រំកម្រិតតំបន់របស់ថៃ (TQF)។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា វាមានសារៈសំខាន់ណាស់ដែលត្រូវធ្វើការកែសម្រួលលក្ខណៈវិនិច្ឆ័យមួយចំនួន ដើម្បីឲ្យស្របទៅនឹងតម្រូវការជាក់ស្តែងនៃទីផ្សារការងារក្នុងស្រុក។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ប្រព័ន្ធវាយតម្លៃនេះមានអត្ថប្រយោជន៍ និងភាពពាក់ព័ន្ធខ្ពស់ណាស់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ក្នុងការអភិវឌ្ឍធនធានមនុស្សដើម្បីត្រៀមខ្លួនប្រកួតប្រជែងក្នុងទីផ្សារការងារអាស៊ាន។

ជារួម ការអនុវត្តតាមវិធីសាស្ត្រវាយតម្លៃនេះ នឹងជួយផ្សារភ្ជាប់គម្លាតរវាងការបណ្តុះបណ្តាលនៅសាលា និងតម្រូវការជាក់ស្តែងរបស់និយោជកក្នុងឧស្សាហកម្មទេសចរណ៍កម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាស្តង់ដារអប់រំ និងទេសចរណ៍អាស៊ាន: អ្នកស្រាវជ្រាវ ឬសាកលវិទ្យាល័យត្រូវចាប់ផ្តើមពីការសិក្សាស៊ីជម្រៅលើឯកសារស្តង់ដារ AUN-QA និង ASEAN Common Competency Standards for Tourism Professionals (ACCSTP) ដើម្បីកំណត់សូចនាករគោល។
  2. រចនាឧបករណ៍វាយតម្លៃចម្រុះ (Rubrics Design): បង្កើតទម្រង់វាយតម្លៃតាមស្តង់ដារ Rating Scale និងកម្រងសំណួរ ដោយគ្របដណ្តប់លើសមាសធាតុទាំង៦ រួមមាន សីលធម៌ ចំណេះដឹង បំណិនបញ្ញា ទំនាក់ទំនង ព័ត៌មានវិទ្យា និងគណិតវិទ្យា។
  3. ផ្ទៀងផ្ទាត់ភាពត្រឹមត្រូវនៃទិន្នន័យ (Data Validation): ធ្វើតេស្តសាកល្បង (Pilot test) ឧបករណ៍វាយតម្លៃ ដោយប្រើប្រាស់កម្មវិធី SPSSLISREL ដើម្បីស្វែងរកកម្រិត Cronbach's Alpha និងធ្វើការវិភាគកត្តាបញ្ជាក់ Confirmatory Factor Analysis (CFA)
  4. អនុវត្តការវាយតម្លៃបែប ៣៦០ ដឺក្រេ (360-Degree Evaluation): ដាក់ឲ្យប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធវាយតម្លៃ ដោយមានការចូលរួមពីភាគីពាក់ព័ន្ធទាំងអស់ រួមមាន គ្រូបង្រៀន មិត្តភក្តិរួមថ្នាក់ ការវាយតម្លៃខ្លួនឯង និងសំខាន់បំផុតគឺការវាយតម្លៃពី Employers នៅកន្លែងចុះកម្មសិក្សា។
  5. កែលម្អជាប្រចាំតាមវដ្ត PDCA: ប្រមូលមតិកែលម្អ (Feedback) បន្ទាប់ពីការអនុវត្តម្តងៗ រួចប្រើប្រាស់វដ្ត Plan-Do-Check-Act (PDCA) ដើម្បីធ្វើបច្ចុប្បន្នភាព និងពង្រឹងគុណភាពនៃប្រព័ន្ធវាយតម្លៃនេះជារៀងរាល់ឆ្នាំ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
AUN-QA (ASEAN University Network Quality Assurance) បណ្តាញធានាគុណភាពសាកលវិទ្យាល័យអាស៊ាន គឺជាប្រព័ន្ធស្តង់ដាររួមមួយដែលវាយតម្លៃ និងធានាថាការអប់រំនៅតាមសាកលវិទ្យាល័យក្នុងតំបន់អាស៊ានមានគុណភាពប្រហាក់ប្រហែលគ្នា និងអាចទទួលស្គាល់គ្នាទៅវិញទៅមកបាន។ ដូចជាស្លាកសញ្ញាបញ្ជាក់គុណភាព (ឧទាហរណ៍ ISO) ដែលបញ្ជាក់ថាផលិតផលចេញពីសាលាផ្សេងៗគ្នាក្នុងតំបន់អាស៊ាន មានគុណភាពស្តង់ដារតែមួយដែលអាចទុកចិត្តបាន។
PDCA Cycle វដ្តនៃការគ្រប់គ្រងគុណភាពដែលរួមមាន ៤ ដំណាក់កាល៖ ការរៀបចំផែនការ (Plan) ការអនុវត្ត (Do) ការត្រួតពិនិត្យ (Check) និងការកែលម្អ (Act) ដើម្បីធានាថាប្រព័ន្ធវាយតម្លៃដំណើរការបានល្អ និងមានការអភិវឌ្ឍជាប្រចាំគ្មានទីបញ្ចប់។ ដូចជាការសាកល្បងចម្អិនម្ហូបថ្មីមួយ ដោយយើងរៀបចំរូបមន្ត សាកល្បងធ្វើ ភ្លក់មើលរសជាតិ រួចថែមគ្រឿងផ្សំដើម្បីឱ្យកាន់តែឆ្ងាញ់នៅពេលក្រោយ។
CIPP Model ទម្រង់វាយតម្លៃដែលផ្តោតលើសមាសធាតុសំខាន់ៗចំនួន ៤ គឺ បរិបទ (Context) ធាតុចូល (Input) ដំណើរការ (Process) និងលទ្ធផល (Product) ដើម្បីជួយដល់អ្នកគ្រប់គ្រងក្នុងការសម្រេចចិត្តកែលម្អ ឬអភិវឌ្ឍកម្មវិធីសិក្សាណាមួយឲ្យកាន់តែមានប្រសិទ្ធភាព។ ដូចជាការពិនិត្យមើលការលូតលាស់របស់រុក្ខជាតិមួយដើម ដោយវាយតម្លៃតាំងពីស្ថានភាពដី ជីនិងទឹកដែលស្រោច របៀបថែទាំ រហូតដល់ផ្លែផ្កាដែលទទួលបាន។
Confirmatory Factor Analysis (CFA) វិធីសាស្ត្រស្ថិតិដែលប្រើដើម្បីផ្ទៀងផ្ទាត់ថាតើសូចនាករ ឬសំណួរដែលយើងបានបង្កើតឡើង ពិតជាអាចវាស់ស្ទង់សមាសធាតុ ឬគុណលក្ខណៈរបស់និស្សិត ដូចដែលទ្រឹស្តីបានកំណត់ទុកជាមុន ត្រឹមត្រូវកម្រិតណា។ ដូចជាការប្រើប្រាស់ម៉ាស៊ីនស្កេនដើម្បីបញ្ជាក់ប្រាកដថា មាសដែលយើងមើលឃើញដោយភ្នែកទទេ ពិតជាមាសសុទ្ធ១០០% ដូចដែលយើងបានសន្និដ្ឋានទុកមែន។
Index of Item-Objective Congruence (IOC) សន្ទស្សន៍ភាពស្របគ្នារវាងសំណួរ និងវត្ថុបំណង ដែលជាវិធីសាស្ត្រពឹងផ្អែកលើអ្នកជំនាញ ដើម្បីវាយតម្លៃថាតើសំណួរនីមួយៗក្នុងកម្រងសំណួរ ពិតជាឆ្លើយតបទៅនឹងអ្វីដែលការស្រាវជ្រាវចង់វាស់វែងពិតប្រាកដដែរឬទេ។ ដូចជាការយកសម្លៀកបំពាក់ដែលកាត់រួច ទៅឲ្យជាងកាត់ដេរជំនាញមើល ដើម្បីបញ្ជាក់ថាវាពិតជាត្រូវគ្នានឹងម៉ូដដែលអតិថិជនបានកុម្ម៉ង់តាំងពីដំបូងមែន។
Formative evaluation ការវាយតម្លៃបន្តបន្ទាប់ក្នុងកំឡុងពេលសិក្សា ឬពេលកំពុងអនុវត្តការងារ ដើម្បីស្វែងរកចំណុចខ្វះខាត និងផ្តល់ព័ត៌មានត្រឡប់ (Feedback) សម្រាប់ជួយកែលម្អអ្នករៀនឲ្យទាន់ពេលវេលា មុនពេលបញ្ចប់កម្មវិធីអប់រំ។ ដូចជាគ្រូបង្វឹកបាល់ទាត់ ដែលតែងតែស្រែកប្រាប់ និងកែតម្រូវបច្ចេកទេសកីឡាករនៅពេលកំពុងហ្វឹកហាត់ ដើម្បីឲ្យពួកគេលេងបានល្អមុនពេលប្រកួតផ្លូវការ។
Interquartile range (IQR) រង្វាស់ស្ថិតិដែលវាស់ស្ទង់ការបែកខ្ញែកនៃទិន្នន័យនៅចន្លោះកណ្តាល (៥០%) ដោយដកយកតម្លៃទិន្នន័យដែលខ្ពស់ពេកនិងទាបពេកនៅខាងចុងទាំងសងខាងចេញ ដើម្បីវាយតម្លៃកម្រិតនៃការឯកភាពគ្នារបស់ក្រុមអ្នកជំនាញ។ ដូចជាការវាស់កម្ពស់សិស្សក្នុងថ្នាក់ ដោយយើងមិនខ្វល់ពីអ្នកដែលខ្ពស់ខុសគេពេក ឬទាបខុសគេពេកនោះទេ គឺយើងយកតែក្រុមសិស្សភាគច្រើននៅកណ្តាល ដើម្បីរកកម្ពស់ស្តង់ដាររួម។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖