Original Title: การพัฒนาตัวแบบตัวบ่งชี้สมรรถนะด้านไอซีทีสำหรับผู้สอนในสถาบันการพลศึกษาในประเทศไทย (A DEVELOPMENT ICT COMPETENCY INDICATOR MODEL FOR FACULTY MEMBER IN INSTITUTE OF PHYSICAL EDUCATION –THAILAND)
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការអភិវឌ្ឍគំរូសូចនាករសមត្ថភាព ICT សម្រាប់គ្រូបង្រៀននៅវិទ្យាស្ថានអប់រំកាយក្នុងប្រទេសថៃ

ចំណងជើងដើម៖ การพัฒนาตัวแบบตัวบ่งชี้สมรรถนะด้านไอซีทีสำหรับผู้สอนในสถาบันการพลศึกษาในประเทศไทย (A DEVELOPMENT ICT COMPETENCY INDICATOR MODEL FOR FACULTY MEMBER IN INSTITUTE OF PHYSICAL EDUCATION –THAILAND)

អ្នកនិពន្ធ៖ กนก อ้นถาวร (Kanok Ontavorn), ผศ.ดร.สุรศักดิ์ มังสิงห์ (Asst. Prof. Dr. Surasak Mangsing)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2014

វិស័យសិក្សា៖ Educational Technology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះដោះស្រាយពីតម្រូវការក្នុងការអភិវឌ្ឍ និងផ្ទៀងផ្ទាត់គំរូសូចនាករសមត្ថភាពផ្នែកព័ត៌មានវិទ្យា (ICT) សម្រាប់គ្រូបង្រៀននៅវិទ្យាស្ថានអប់រំកាយក្នុងប្រទេសថៃ ដើម្បីលើកកម្ពស់ប្រសិទ្ធភាពនៃការបង្រៀនរបស់ពួកគេដោយប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ឌីជីថល។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រចម្រុះ ដោយពឹងផ្អែកយ៉ាងសំខាន់លើបច្ចេកទេស Delphi (Delphi technique) ជាមួយក្រុមអ្នកជំនាញតាមរយៈការស្ទង់មតិជាច្រើនជុំ បន្ទាប់មកគឺការវិភាគកត្តា (Factor analysis)។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Delphi Technique
បច្ចេកទេស Delphi (ការប្រមូលមតិ និងកសាងការឯកភាពពីអ្នកជំនាញ)
ជួយកាត់បន្ថយភាពលម្អៀងរបស់បុគ្គល និងបង្កើតបាននូវកិច្ចព្រមព្រៀងរួមមួយដែលមានភាពជឿជាក់ខ្ពស់ពីអ្នកជំនាញជាច្រើន។ ទាមទារពេលវេលាច្រើនក្នុងការអនុវត្តការស្ទង់មតិច្រើនជុំ (ឧទាហរណ៍ ៣ ជុំ) និងពឹងផ្អែកយ៉ាងខ្លាំងលើការជ្រើសរើសអ្នកជំនាញដែលត្រឹមត្រូវ។ ទទួលបានការឯកភាពលើសូចនាករសមត្ថភាពចំនួន៣ផ្នែកធំៗ (ចំណេះដឹង ជំនាញ អាកប្បកិរិយា) ដោយផ្អែកលើពិន្ទុមេដ្យាន (Median) និងចន្លោះ IQR។
Factor Analysis (Principal Component Analysis)
ការវិភាគកត្តា (ការវិភាគសមាសភាគចម្បង)
ជួយកាត់បន្ថយចំនួនអថេរដែលស្មុគស្មាញ និងបញ្ជាក់ពីសុពលភាពនៃរចនាសម្ព័ន្ធនៃគំរូសូចនាករ។ ទាមទារទំហំសំណាក (Sample size) ធំល្មមដើម្បីទទួលបានលទ្ធផលស្ថិតិដែលអាចទុកចិត្តបាន។ បង្ហាញពីភាពស័ក្តិសមនៃទិន្នន័យកម្រិតខ្ពស់ ដោយពិន្ទុ KMO ផ្នែកជំនាញទទួលបាន .900 និងផ្នែកអាកប្បកិរិយាទទួលបាន .959។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះទាមទារធនធានជាចម្បងលើពេលវេលា និងអ្នកជំនាញ ព្រមទាំងកម្មវិធីកុំព្យូទ័រសម្រាប់ការវិភាគស្ថិតិ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងប្រទេសថៃ ដោយផ្តោតលើគ្រូបង្រៀននៅវិទ្យាស្ថានអប់រំកាយ និងប្រើប្រាស់ទិន្នន័យពីអ្នកជំនាញក្នុងស្រុក។ នេះមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ពីព្រោះទោះបីជាមានភាពស្រដៀងគ្នាក្នុងតំបន់ក៏ដោយ ក៏កម្រិតហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធឌីជីថល ឧបករណ៍បច្ចេកវិទ្យា និងគោលនយោបាយអប់រំអាចមានភាពខុសគ្នា ដែលទាមទារឱ្យមានការកែសម្រួលសូចនាករមួយចំនួនមុនពេលយកមកអនុវត្ត។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រ និងគំរូសូចនាករនៅក្នុងការស្រាវជ្រាវនេះ មានអត្ថប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍសមត្ថភាពឌីជីថលនៅកម្ពុជា។

ការបន្សាំគំរូនេះនឹងជួយឱ្យស្ថាប័នអប់រំនៅកម្ពុជាអាចវាស់ស្ទង់ និងលើកកម្ពស់អក្ខរកម្មឌីជីថលរបស់គ្រូបង្រៀនបានយ៉ាងមានប្រព័ន្ធ និងត្រឹមត្រូវ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ពិនិត្យឯកសារ និងរៀបចំសូចនាករបឋម: សិក្សាពីឯកសារគោលនយោបាយ ICT របស់ក្រសួងអប់រំកម្ពុជា និងរៀបចំសេចក្តីព្រាងសូចនាករដោយផ្អែកលើគំរូនេះ (ចំណេះដឹង ជំនាញ អាកប្បកិរិយា)។
  2. ជ្រើសរើសក្រុមអ្នកជំនាញ: កំណត់អត្តសញ្ញាណអ្នកជំនាញផ្នែកអប់រំកាយ និងអ្នកជំនាញបច្ចេកវិទ្យាអប់រំ (EdTech) នៅកម្ពុជា ដើម្បីចូលរួមក្នុងការស្ទង់មតិ។
  3. ដំណើរការការស្ទង់មតិ Delphi: ប្រើប្រាស់ឧបករណ៍អនឡាញដូចជា Google FormsQualtrics ដើម្បីប្រមូលទិន្នន័យពីអ្នកជំនាញចំនួន ២ ទៅ ៣ ជុំ រហូតទទួលបានការឯកភាពគ្នាកម្រិតខ្ពស់។
  4. វិភាគទិន្នន័យ និងផ្ទៀងផ្ទាត់គំរូ: ប្រើប្រាស់កម្មវិធី SPSSR ដើម្បីធ្វើការវិភាគកត្តា (Factor Analysis) និងគណនា KMO ដើម្បីធានាថាសូចនាករពិតជាអាចវាស់ស្ទង់បានត្រឹមត្រូវ។
  5. សាកល្បងអនុវត្ត និងវាយតម្លៃ: ដាក់ឱ្យប្រើប្រាស់ឧបករណ៍វាស់ស្ទង់នេះក្នុងការវាយតម្លៃគ្រូបង្រៀនជាក់ស្តែង ដើម្បីកំណត់ចន្លោះខ្វះខាត និងរៀបចំវគ្គបណ្តុះបណ្តាលឲ្យចំគោលដៅ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Delphi Technique វាជាវិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវមួយដែលប្រមូលមតិយោបល់ និងការវាយតម្លៃពីក្រុមអ្នកជំនាញតាមរយៈការស្ទង់មតិជាច្រើនជុំ ដោយរក្សាការសម្ងាត់ ដើម្បីឈានដល់កិច្ចព្រមព្រៀងរួមមួយ (Consensus) លើប្រធានបទអ្វីមួយ។ ដូចជាការសួរយោបល់ពីគ្រូពេទ្យជំនាញជាច្រើននាក់ដាច់ដោយឡែកពីគ្នាជាច្រើនលើក ដើម្បីរកមធ្យោបាយព្យាបាលជំងឺមួយដែលល្អបំផុតដោយមិនឱ្យពួកគេជះឥទ្ធិពលលើគ្នាទៅវិញទៅមក។
Interquartile Range (IQR) នៅក្នុងស្ថិតិ វាជារង្វាស់នៃការបែកខ្ញែកនៃទិន្នន័យ ដែលគណនាដោយយកតម្លៃក្វាទីលទី៣ (Q3) ដកនឹងតម្លៃក្វាទីលទី១ (Q1) ដើម្បីបង្ហាញពីកម្រិតនៃការស្របគ្នាឬខ្វែងគំនិតគ្នារបស់អ្នកជំនាញ។ ក្នុងឯកសារនេះ គេប្រើវាដើម្បីវាយតម្លៃកម្រិតឯកភាពគ្នារបស់ក្រុមអ្នកជំនាញដោយផ្អែកលើពិន្ទុដែលបានផ្តល់។ ដូចជាការកាត់ចោលអ្នកដែលឲ្យពិន្ទុខ្ពស់បំផុត និងទាបបំផុតចេញ រួចមើលតែគម្លាតពិន្ទុរបស់មនុស្សភាគច្រើននៅកណ្តាល ដើម្បីដឹងថាពួកគេមានមតិស្រដៀងគ្នាឬអត់។
Factor Analysis ជាបច្ចេកទេសស្ថិតិមួយប្រើសម្រាប់បង្រួមអថេរឬសំណួរជាច្រើនឲ្យទៅជាក្រុមកត្តាតិចតួចដែលមានទំនាក់ទំនងគ្នា ដើម្បីងាយស្រួលក្នុងការវិភាគ និងផ្ទៀងផ្ទាត់រចនាសម្ព័ន្ធនៃគំរូសូចនាករ។ ដូចជាការរៀបចំសៀវភៅរាប់រយក្បាលដែលរាយប៉ាយ ដាក់ចូលទៅក្នុងទូដោយបែងចែកជាជួរៗតាមប្រភេទមុខវិជ្ជា (ឧទាហរណ៍៖ ចំណេះដឹង ជំនាញ អាកប្បកិរិយា) ដើម្បីងាយស្រួលកំណត់សម្គាល់ និងស្វែងរក។
Principal Component Analysis (PCA) ជាវិធីសាស្ត្រមួយនៃការវិភាគកត្តា (Factor Analysis) ដែលប្រើសម្រាប់បំប្លែងសំណុំទិន្នន័យធំៗឲ្យទៅជាសំណុំទិន្នន័យតូចជាងមុន (Principal Components) ដោយនៅតែរក្សាទុកនូវព័ត៌មានសំខាន់ៗភាគច្រើននៃទិន្នន័យដើម។ ដូចជាការសង្ខេបសាច់រឿងភាពយន្តរយៈពេល២ម៉ោង មកត្រឹមវីដេអូខ្លី៣នាទី ប៉ុន្តែនៅតែអាចប្រាប់អ្នកមើលឲ្យយល់ពីសាច់រឿងនិងអត្ថន័យទាំងមូលបាន។
Kaiser-Meyer-Olkin Measure of Sampling Adequacy (KMO) ជាសន្ទស្សន៍ស្ថិតិដែលប្រើសម្រាប់វាស់ស្ទង់ភាពស័ក្តិសមនៃទិន្នន័យ ថាតើវាមានទំហំសំណាក និងទំនាក់ទំនងគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការវិភាគកត្តា (Factor Analysis) ដែរឬទេ។ តម្លៃខិតជិត ១ បង្ហាញថាទិន្នន័យមានភាពល្អឥតខ្ចោះសម្រាប់ការវិភាគ។ ដូចជាការថ្លឹងទម្ងន់គ្រឿងផ្សំមុនពេលចាប់ផ្តើមធ្វើម្ហូប ដើម្បីឲ្យប្រាកដថាអ្នកមានបរិមាណវត្ថុធាតុដើមគ្រប់គ្រាន់អាចធ្វើម្ហូបមួយឆ្នាំងធំសម្រាប់មនុស្សច្រើននាក់បាន។
ICT Competency វាជាសមត្ថភាពក្នុងការយល់ដឹង ការប្រើប្រាស់ជំនាញ និងការមានអាកប្បកិរិយាត្រឹមត្រូវចំពោះបច្ចេកវិទ្យាព័ត៌មាន និងទូរគមនាគមន៍ (ដូចជាកុំព្យូទ័រ អ៊ីនធឺណិត កម្មវិធីអប់រំ) ដើម្បីអនុវត្តការងារបង្រៀនឱ្យទទួលបានជោគជ័យ។ ដូចជាការចេះប្រើប្រាស់ស្មាតហ្វូន កុំព្យូទ័រ និងកម្មវិធីផ្សេងៗយ៉ាងស្ទាត់ជំនាញ ដើម្បីធ្វើការងារ ឬរៀនសូត្រប្រចាំថ្ងៃឱ្យកាន់តែងាយស្រួលនិងរហ័ស ជំនួសឲ្យការប្រើតែក្រដាសនិងប៊ិច។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖