Original Title: Influence of class size on techniques of teaching science in primary schools of Vihiga County, Kenya
Source: internationalscholarsjournals.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ឥទ្ធិពលនៃទំហំថ្នាក់រៀនទៅលើបច្ចេកទេសបង្រៀនមុខវិជ្ជាវិទ្យាសាស្ត្រនៅសាលាបឋមសិក្សាក្នុងស្រុក Vihiga ប្រទេសកេនយ៉ា

ចំណងជើងដើម៖ Influence of class size on techniques of teaching science in primary schools of Vihiga County, Kenya

អ្នកនិពន្ធ៖ Nebert Kevogo (Masinde Muliro University of Science and Technology), William W. Toili (Masinde Muliro University of Science and Technology), Stanley N. Mutsotso (Kibabii University College)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2013, International Journal of Educational Research and Reviews

វិស័យសិក្សា៖ Education

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ តើកំណើនសិស្សចុះឈ្មោះចូលរៀនកើនឡើងយ៉ាងគំហុកដោយសារគោលនយោបាយអប់រំបឋមសិក្សាដោយឥតគិតថ្លៃ (FPE) ជះឥទ្ធិពលយ៉ាងណាដល់បច្ចេកទេសបង្រៀនមុខវិជ្ជាវិទ្យាសាស្ត្រនៅសាលាបឋមសិក្សាក្នុងស្រុក Vihiga ប្រទេសកេនយ៉ា?

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់ការរចនាការស្រាវជ្រាវបែបស្ទង់មតិពិពណ៌នា (Descriptive survey research design) ដោយប្រមូលទិន្នន័យពីគ្រូបង្រៀនមុខវិជ្ជាវិទ្យាសាស្ត្រនៅកម្រិតបឋមសិក្សា។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Lecture Method
ការបង្រៀនបែបធ្វើបទបង្ហាញ (Lecture Method)
ងាយស្រួលអនុវត្តសម្រាប់ថ្នាក់រៀនដែលមានសិស្សកកកុញ និងជួយគ្រូសន្សំសំចៃពេលវេលាក្នុងការរៀបចំមេរៀន។ ជាវិធីសាស្ត្រដែលផ្តោតលើគ្រូជាធំ មិនបានជំរុញការគិត ឬជួយអភិវឌ្ឍជំនាញនិងអាកប្បកិរិយាវិទ្យាសាស្ត្ររបស់សិស្សឡើយ។ គ្រូបង្រៀនបង្កើនការប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រនេះបន្តិចបន្តួច បន្ទាប់ពីមានកំណើនសិស្សចុះឈ្មោះចូលរៀនច្រើន។
Practical Work (Class Experiments)
ការបង្រៀនបែបអនុវត្តជាក់ស្តែង (Practical Work)
ជំរុញការសិក្សាតាមរយៈការស៊ើបអង្កេត ជួយសិស្សឱ្យយល់ដឹងស៊ីជម្រៅ ព្រមទាំងទទួលបានជំនាញវិទ្យាសាស្ត្រពិតប្រាកដ។ ទាមទារពេលវេលាច្រើនក្នុងការរៀបចំ ព្រមទាំងត្រូវការសម្ភារៈនិងឧបករណ៍ពិសោធន៍គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់សិស្ស។ ភាពញឹកញាប់នៃការប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រនេះបានធ្លាក់ចុះយ៉ាងខ្លាំង ដោយសារកង្វះខាតសម្ភារៈនិងពេលវេលានៅពេលសិស្សច្រើន។
Project Method
ការបង្រៀនតាមរយៈគម្រោង (Project Method)
ផ្តល់ឱកាសឱ្យសិស្សអនុវត្តចំណេះដឹងជាក់ស្តែង និងអភិវឌ្ឍជំនាញស្រាវជ្រាវសម្រាប់ការរីកចម្រើនផ្នែកបច្ចេកវិទ្យា។ ទាមទារពេលវេលាច្រើន និងត្រូវការថវិកាគាំទ្រគម្រោង ខណៈដែលគ្រូរវល់នឹងការគ្រប់គ្រងសិស្សច្រើនរួចទៅហើយ។ ការប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រនេះបានថយចុះយ៉ាងខ្លាំងគួរឱ្យកត់សម្គាល់ ដោយសារខ្វះថវិកានិងពេលវេលាគ្របដណ្តប់កម្មវិធីសិក្សា។
Assignment Method
ការដាក់កិច្ចការឱ្យធ្វើ (Assignment Method)
ការផ្តល់កិច្ចការ ការធ្វើតេស្ត និងការផ្តល់មតិកែលម្អញឹកញាប់ ជួយជំរុញឱ្យសមិទ្ធផលសិក្សារបស់សិស្សកាន់តែប្រសើរ។ នៅពេលសិស្សមានចំនួនច្រើន គ្រូប្រឈមនឹងបន្ទុកការងារយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ និងចំណាយពេលច្រើនក្នុងការកែកិច្ចការសិស្ស។ ការផ្តល់កិច្ចការសិស្សត្រូវបានកាត់បន្ថយយ៉ាងខ្លាំងដោយសារគ្រូខ្លាចហត់ក្នុងការកែកិច្ចការច្រើនហួសកំណត់។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តបច្ចេកទេសបង្រៀនមុខវិជ្ជាវិទ្យាសាស្ត្រឱ្យមានប្រសិទ្ធភាព ទាមទារនូវធនធានជាច្រើនដែលសាលារដ្ឋភាគច្រើនកំពុងខ្វះខាត។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងស្រុក Vihiga ប្រទេសកេនយ៉ា ដែលជាតំបន់ជនបទមានដង់ស៊ីតេប្រជាជនខ្ពស់ និងមានអត្រាភាពក្រីក្ររហូតដល់ ៤១.៣%។ ទិន្នន័យនេះផ្តោតជាពិសេសលើឥទ្ធិពលនៃគោលនយោបាយអប់រំបឋមសិក្សាដោយឥតគិតថ្លៃ (FPE) ដែលធ្វើឱ្យចំនួនសិស្សកើនឡើងយ៉ាងគំហុក។ នេះមានភាពពាក់ព័ន្ធយ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដោយសារសាលារៀននៅតំបន់ជនបទរបស់យើងក៏ជួបប្រទះបញ្ហាកង្វះខាតគ្រូបង្រៀន កង្វះបន្ទប់ពិសោធន៍ និងមានសិស្សកកកុញក្នុងថ្នាក់រៀនផងដែរ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

លទ្ធផលនៃការសិក្សានេះពិតជាមានអត្ថប្រយោជន៍ និងអាចយកមកឆ្លុះបញ្ចាំងជាមួយស្ថានភាពវិស័យអប់រំនៅប្រទេសកម្ពុជា ដើម្បីស្វែងរកដំណោះស្រាយ។

ការយល់ដឹងពីឥទ្ធិពលអវិជ្ជមាននៃទំហំថ្នាក់រៀនធំ នឹងជួយស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធនៅកម្ពុជាធានាបាននូវតុល្យភាពរវាងការទទួលបានការអប់រំដោយឥតគិតថ្លៃ និងគុណភាពនៃការបង្រៀនមុខវិជ្ជាវិទ្យាសាស្ត្រ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាអំពីទ្រឹស្តី និងបញ្ហាថ្នាក់រៀនកកកុញ: ស្វែងយល់ពីបច្ចេកទេសបង្រៀនទាំង ៨ មុខ (Lecture, Practical, Project...) និងរបៀបដែលទំហំថ្នាក់រៀនជះឥទ្ធិពលដល់ការជ្រើសរើសវិធីសាស្ត្របង្រៀនរបស់គ្រូ ដោយអានឯកសារស្រាវជ្រាវបន្ថែមក្នុងបរិបទប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍។
  2. ធ្វើការស្ទង់មតិនៅតាមសាលារៀនកម្ពុជា: រចនាកម្រងសំណួរស្រដៀងនឹង Questionnaire for Science Teachers (QST) ដើម្បីប្រមូលទិន្នន័យពីគ្រូបង្រៀនវិទ្យាសាស្ត្រនៅតាមសាលាបឋមសិក្សា ឬអនុវិទ្យាល័យនៅកម្ពុជាដែលមានសិស្សកកកុញ។
  3. វិភាគទិន្នន័យដោយប្រើកម្មវិធីស្ថិតិ: ប្រើប្រាស់កម្មវិធី SPSSR សម្រាប់វិភាគទិន្នន័យ (ដូចជាការធ្វើ t-test) ដើម្បីរកមើលថាតើទំហំថ្នាក់រៀនមានឥទ្ធិពលជាវិជ្ជមាន ឬអវិជ្ជមានទៅលើការជ្រើសរើសវិធីសាស្ត្របង្រៀនជាក់លាក់ណាមួយ។
  4. រចនាសម្ភារៈពិសោធន៍ចំណាយតិច (Low-cost Experiments): ស្រាវជ្រាវ និងបង្កើតគំរូពិសោធន៍វិទ្យាសាស្ត្រដោយប្រើប្រាស់សម្ភារៈដែលងាយស្រួលរកក្នុងស្រុក ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាខ្វះខាតបរិក្ខារ និងជួយគាំទ្រដល់ Practical Work នៅក្នុងថ្នាក់រៀនធំៗ។
  5. ចងក្រងរបាយការណ៍ និងផ្តល់អនុសាសន៍: សរសេររបាយការណ៍សង្ខេបពីលទ្ធផលនៃការស្រាវជ្រាវរបស់អ្នក ដើម្បីលើកជាអនុសាសន៍ដល់នាយកសាលា ឬមន្ទីរអប់រំ ក្នុងការបែងចែកកញ្ចប់ថវិកា និងកាត់បន្ថយបន្ទុករបស់គ្រូបង្រៀនមុខវិជ្ជា STEM។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Descriptive survey research design (ការស្រាវជ្រាវបែបស្ទង់មតិពិពណ៌នា) ជាប្រភេទនៃការស្រាវជ្រាវដែលប្រើប្រាស់កម្រងសំណួរ ឬការសម្ភាសន៍ដើម្បីប្រមូលទិន្នន័យពីមនុស្សមួយក្រុម ក្នុងគោលបំណងពិពណ៌នាពីស្ថានភាព ឬបាតុភូតអ្វីមួយដែលកំពុងកើតមានជាក់ស្តែង ដោយមិនមានការកែប្រែ ឬសាកល្បងបញ្ចាំងឥទ្ធិពលថ្មីអ្វីឡើយ។ ដូចជាការចុះសួរប្រជាជនក្នុងភូមិថាតើពួកគេចូលចិត្តហូបអ្វីជាងគេ ដើម្បីយកមកសរសេរជារបាយការណ៍ប្រាប់ពីចំណូលចិត្តរបស់ពួកគេ។
Multi-stage sampling (ការជ្រើសរើសគំរូពហុដំណាក់កាល) ជាវិធីសាស្ត្រជ្រើសរើសអ្នកចូលរួមក្នុងការស្រាវជ្រាវដោយឆ្លងកាត់ច្រើនដំណាក់កាល។ ឧទាហរណ៍៖ ជាដំបូងជ្រើសរើសស្រុក បន្ទាប់មកជ្រើសរើសសាលារៀនក្នុងស្រុកនោះ រួចទើបជ្រើសរើសថ្នាក់រៀន និងសិស្សក្នងថ្នាក់នោះជាចុងក្រោយ។ ដូចជាការរើសកីឡាករចូលក្រុមជម្រើសជាតិ ដោយត្រូវប្រកួតជម្រុះតាមខេត្តសិន រួចមកប្រកួតថ្នាក់តំបន់ ទើបជ្រើសរើសអ្នកឈ្នះចុងក្រោយ។
Purposive sampling (ការជ្រើសរើសគំរូតាមគោលដៅ) គឺជាការជ្រើសរើសក្រុមគោលដៅសម្រាប់ការសិក្សាស្រាវជ្រាវ ដោយផ្អែកលើលក្ខណៈវិនិច្ឆ័យជាក់លាក់ណាមួយដែលអ្នកស្រាវជ្រាវចង់បាន និងចាត់ទុកថាពាក់ព័ន្ធបំផុត មិនមែនជ្រើសរើសដោយចៃដន្យ (ចាប់ឆ្នោត) នោះទេ។ ដូចជាការរើសយកតែអ្នកចេះហែលទឹក ដើម្បីមកសាកល្បងម៉ូតអាវពោងថ្មី ព្រោះគេជាអ្នកដែលពាក់ព័ន្ធផ្ទាល់ និងអាចផ្តល់យោបល់បានល្អបំផុត។
Science process skills (ជំនាញដំណើរការវិទ្យាសាស្ត្រ) ជាបំណិនមូលដ្ឋានដែលអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រប្រើប្រាស់ដើម្បីស្វែងយល់ពីពិភពលោក និងដោះស្រាយបញ្ហា ដូចជាការសង្កេត ការចាត់ចំណាត់ថ្នាក់ ការវាស់វែង ការទស្សន៍ទាយ ការធ្វើសម្មតិកម្ម និងការធ្វើពិសោធន៍ជាក់ស្តែង។ ដូចជាប្រអប់ឧបករណ៍ជាងឈើ (ដែលមានញញួរ ដែកគោល ពូថៅ) ដែលសិស្សត្រូវចេះប្រើប្រាស់ដើម្បីសាងសង់ចំណេះដឹងវិទ្យាសាស្ត្រថ្មីៗដោយខ្លួនឯង។
Inquiry approach (វិធីសាស្ត្របង្រៀនតាមបែបស៊ើបអង្កេត) ជាវិធីសាស្ត្របង្រៀនដែលតម្រូវឱ្យសិស្សដើរតួជាអ្នកស្រាវជ្រាវ ដោយត្រូវចោទសួរ ដោះស្រាយបញ្ហា ស្វែងរកទិន្នន័យ និងទាញសេចក្តីសន្និដ្ឋានដោយខ្លួនឯងតាមរយៈការសង្កេតនិងពិសោធន៍ ជាជាងការអង្គុយស្តាប់គ្រូពន្យល់តែម្ខាង។ ដូចជាការឱ្យសិស្សដើរតួជាប៉ូលិសស៊ើបអង្កេតដើម្បីរកមុខសញ្ញាឃាតករ តាមរយៈការប្រមូលភស្តុតាងដោយខ្លួនឯង ជាជាងគ្រាន់តែប្រាប់ចម្លើយឱ្យពួកគេទន្ទេញ។
Expository methods (វិធីសាស្ត្របង្រៀនបែបពន្យល់បង្ហាញ) ជាទម្រង់នៃការបង្រៀនបែបប្រពៃណីដែលគ្រូជាអ្នកដើរតួសំខាន់បំផុត គឺគ្រូជាអ្នករៀបរាប់ ពន្យល់ និងបញ្ជូនចំណេះដឹងទៅសិស្ស ខណៈដែលសិស្សគ្រាន់តែជាអ្នកស្តាប់ និងកត់ត្រាអសកម្ម។ ដូចជាការមើលព័ត៌មានតាមទូរទស្សន៍ ដែលអ្នកអានព័ត៌មាននិយាយប្រាប់រឿងរ៉ាវ ហើយអ្នកទស្សនាគ្រាន់តែស្តាប់តាម មិនអាចសួរសំណួរទៅវិញបានភ្លាមៗ។
t-statistic (តេស្តស្ថិតិ t) ជាឧបករណ៍ស្ថិតិទូទៅមួយដែលគេប្រើប្រាស់សម្រាប់ប្រៀបធៀបតម្លៃមធ្យម (Mean) នៃទិន្នន័យក្រុមចំនួនពីរ ដើម្បីដឹងថាតើភាពខុសគ្នារវាងក្រុមទាំងពីរនោះពិតជាមានអត្ថន័យតាមក្បួនស្ថិតិ (Significant) ឬគ្រាន់តែជារឿងចៃដន្យ។ ដូចជាការប្រើប្រាស់ជញ្ជីងដ៏សុក្រឹតមួយ ដើម្បីទាញសេចក្តីសន្និដ្ឋានឱ្យប្រាកដថា តើថ្នាក់រៀនតូចពិតជាធ្វើឱ្យសិស្សរៀនពូកែជាងថ្នាក់រៀនធំប្រាកដមែន ឬក៏អត់។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖