Original Title: Enhancing educational standard using active-learning pedagogies: A comparison of five case studies
Source: internationalscholarsjournals.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការលើកកម្ពស់ស្តង់ដារអប់រំដោយប្រើប្រាស់គរុកោសល្យនៃការរៀនសូត្រសកម្ម៖ ការប្រៀបធៀបករណីសិក្សាចំនួនប្រាំ

ចំណងជើងដើម៖ Enhancing educational standard using active-learning pedagogies: A comparison of five case studies

អ្នកនិពន្ធ៖ Gregory R. Earl (Department of Educational Development, University of Taxes, Austin, United States), Gordon Y. D., Steve K. Moore

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2015, International Journal of Educational Research and Reviews

វិស័យសិក្សា៖ Education

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ថ្វីបើអង្គការអន្តរជាតិ និងរដ្ឋាភិបាលបានជំរុញឱ្យប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្ររៀនសូត្រសកម្ម (Active-learning pedagogies) ក៏ដោយ ក៏គេនៅពុំទាន់ដឹងច្បាស់ពីរបៀបដែលគោលនយោបាយទាំងនេះត្រូវបានអនុវត្ត និងបញ្ហាប្រឈមជាក់ស្តែងរបស់គ្រូបង្រៀននៅក្នុងបរិបទប្រទេសផ្សេងៗគ្នានៅឡើយទេ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវបែបប្រៀបធៀបករណីសិក្សា (Comparative case studies) ដោយប្រមូលទិន្នន័យពីប្រទេសចំនួនប្រាំរួមមាន កម្ពុជា អេហ្ស៊ីប ហ្ស៊កដានី កៀហ្ស៊ីស៊ីស្ថាន និងម៉ាឡាវី។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Traditional / Formalistic Instruction
ការបង្រៀនបែបប្រពៃណី / យកគ្រូជាធំ (Teacher-Centered)
ងាយស្រួលសម្រាប់គ្រូបង្រៀន (ព្រោះជាទម្លាប់ចាស់) និងមានប្រសិទ្ធភាពសម្រាប់ការប្រឡងដែលផ្តោតលើការទន្ទេញចាំមាត់ (High-stakes exams)។ សិស្សរៀនដោយអសកម្ម មិនសូវមានការគិតស៊ីជម្រៅ (Critical thinking) និងមិនបានរៀបចំសិស្សឱ្យក្លាយជាពលរដ្ឋសកម្មក្នុងសង្គមប្រជាធិបតេយ្យ។ គ្រូបង្រៀនភាគច្រើនតែងតែត្រឡប់ទៅរកការបង្រៀនបែបនេះវិញ នៅពេលគ្មានការគាំទ្រ ឬខ្វះខាតសម្ភារៈឧបទេស។
Active-Learning / Student-Centered Pedagogies
គរុកោសល្យរៀនសូត្រសកម្ម / យកសិស្សជាធំ (Student-Centered)
លើកកម្ពស់ការគិតស៊ីជម្រៅ ការដោះស្រាយបញ្ហា និងការអភិវឌ្ឍជំនាញទន់ (Soft skills) តាមរយៈការធ្វើការជាក្រុម។ ទាមទារការបណ្តុះបណ្តាលគ្រូច្រើន សម្ភារៈឧបទេសគ្រប់គ្រាន់ និងការគាំទ្រជាប្រចាំពីនាយកសាលា និងអធិការកិច្ច។ គ្រូដែលទទួលបានការគាំទ្រពីគម្រោង (Project-supported teachers) បានបង្ហាញពីការផ្លាស់ប្តូរគួរឱ្យកត់សម្គាល់ក្នុងការប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រនេះនៅក្នុងថ្នាក់រៀន។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការផ្លាស់ប្តូរទៅរកគរុកោសល្យរៀនសូត្រសកម្ម ទាមទារការវិនិយោគជាប្រព័ន្ធ ទាំងពេលវេលា ហិរញ្ញវត្ថុ និងធនធានមនុស្ស ជាជាងត្រឹមតែវគ្គបណ្តុះបណ្តាលរយៈពេលខ្លី។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍ចំនួនប្រាំ រួមទាំងប្រទេសកម្ពុជាផងដែរ ដោយផ្តោតលើគម្រោងអប់រំគាំទ្រដោយ USAID (ដូចជាកម្មវិធីសាលាកុមារមេត្រី)។ ទិន្នន័យភាគច្រើនពឹងផ្អែកលើការរាយការណ៍ដោយខ្លួនឯង (Self-reports) តាមរយៈការសម្ភាសន៍ លើកលែងតែប្រទេសអេហ្ស៊ីបដែលមានការសង្កេតថ្នាក់រៀនជាប្រព័ន្ធ ដែលនេះអាចធ្វើឱ្យលទ្ធផលនៃការផ្លាស់ប្តូរអាកប្បកិរិយារបស់គ្រូមានការបំផ្លើសខ្លះ។ សម្រាប់កម្ពុជា នេះជាទិន្នន័យដ៏មានតម្លៃព្រោះវាឆ្លុះបញ្ចាំងពីបរិបទជាក់ស្តែងនៃប្រព័ន្ធអប់រំជាតិ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនៃការបណ្តុះបណ្តាល និងការគាំទ្រគ្រូបង្រៀនដែលបានលើកឡើងក្នុងឯកសារនេះ គឺមានសារៈសំខាន់បំផុតសម្រាប់យុទ្ធសាស្ត្រកំណែទម្រង់ការអប់រំនៅកម្ពុជា។

ដើម្បីឱ្យគរុកោសល្យរៀនសូត្រសកម្មមាននិរន្តរភាព កម្ពុជាត្រូវផ្លាស់ប្តូរពីការគាំទ្រតាមរយៈគម្រោង (Project-based) ទៅជាការបញ្ចូលការគាំទ្រនេះទៅក្នុងប្រព័ន្ធអប់រំជាតិទាំងមូល ព្រមទាំងកែទម្រង់ប្រព័ន្ធប្រឡងឱ្យស្របគ្នា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. វាយតម្លៃយន្តការបណ្តុះបណ្តាលគ្រូបច្ចុប្បន្ន: សិក្សាពីកម្មវិធីបណ្តុះបណ្តាលគ្រូទាំងមុនពេលបម្រើការងារ (Pre-service) និងពេលកំពុងបម្រើការងារ (In-service) នៅកម្ពុជា ដើម្បីកំណត់ថាចំណុចណាខ្លះដែលខ្វះការអនុវត្តជាក់ស្តែង និងការតាមដាន (Follow-up) ក្រោយពេលវគ្គបណ្តុះបណ្តាលបញ្ចប់។
  2. ប្រើប្រាស់ឧបករណ៍សង្កេតថ្នាក់រៀនស្តង់ដារ: អភិវឌ្ឍ ឬកែច្នៃឧបករណ៍វាយតម្លៃដូចជា SCOPE (Standards-Based Classroom Observation Protocol) ដែលត្រូវបានប្រើនៅអេហ្ស៊ីប ដើម្បីប្រមូលទិន្នន័យជាក់ស្តែងពីសកម្មភាពបង្រៀនរបស់គ្រូនៅកម្ពុជា ជាជាងពឹងផ្អែកតែលើការសម្ភាសន៍។
  3. ពង្រឹងប្រព័ន្ធប្រឹក្សាគរុកោសល្យ (Mentoring System): រៀបចំឱ្យមានក្រុមប្រឹក្សាគរុកោសល្យនៅតាមសាលា ឬកម្រិតកម្រង (Cluster level) ដូចគំរូនៅប្រទេសម៉ាឡាវី (Mobile Teacher Training Troupes) ដើម្បីចុះជួយសង្កេត ផ្តល់មតិស្ថាបនា និងបង្ហាញការបង្រៀនគំរូ (Model lessons) ដល់គ្រូបង្រៀនផ្ទាល់ក្នុងថ្នាក់។
  4. ផ្តួចផ្តើមកែទម្រង់ការវាយតម្លៃសិស្ស (Assessment Reform): ធ្វើការតស៊ូមតិ ឬរៀបចំគម្រោងស្រាវជ្រាវដើម្បីបង្ហាញពីតម្រូវការក្នុងការផ្លាស់ប្តូរទម្រង់នៃការប្រឡង (ឧទាហរណ៍៖ ការប្រឡងសញ្ញាបត្រមធ្យមសិក្សាទុតិយភូមិ) ពីការសួររកការទន្ទេញចាំមាត់ ទៅជាការវាស់ស្ទង់សមត្ថភាពដោះស្រាយបញ្ហា និងការគិតវិភាគ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Active-learning pedagogies (គរុកោសល្យរៀនសូត្រសកម្ម) ជាវិធីសាស្ត្របង្រៀនដែលតម្រូវឱ្យសិស្សចូលរួមយ៉ាងសកម្មក្នុងសកម្មភាពសិក្សា ដូចជាការពិភាក្សា ការដោះស្រាយបញ្ហា និងការធ្វើការជាក្រុម ជាជាងគ្រាន់តែអង្គុយស្តាប់គ្រូពន្យល់។ ដូចជាការរៀនជិះកង់ដោយការធាក់កង់ផ្ទាល់ និងដោះស្រាយបញ្ហាពេលជិះ ជាជាងគ្រាន់តែអង្គុយស្តាប់គេប្រាប់ពីទ្រឹស្តីនៃរបៀបជិះកង់។
Cascade (TOT) model (គំរូបណ្តុះបណ្តាលបន្ត ឬ គំរូបណ្តុះបណ្តាលគ្រូឧទ្ទេស) ជាទម្រង់នៃការបណ្តុះបណ្តាលវិជ្ជាជីវៈដែលអ្នកជំនាញថ្នាក់ជាតិបណ្តុះបណ្តាលគ្រូបង្គោល (Master Trainers) ហើយគ្រូបង្គោលទាំងនោះទៅបណ្តុះបណ្តាលបន្តដល់គ្រូនៅតាមតំបន់ កម្រង ឬសាលារៀនផ្ទាល់។ ដូចជាការចាក់ទឹកពីកែវមួយនៅខាងលើ ហូរចូលទៅកែវជាច្រើនទៀតនៅថ្នាក់បន្ទាប់ៗ រហូតដល់មូលដ្ឋានក្រោម។
Cognitive dimension (វិមាត្រនៃការយល់ដឹង) សំដៅលើកម្រិតនៃការចូលរួមរបស់ខួរក្បាលក្នុងការគិតស៊ីជម្រៅ ក្នុងអំឡុងពេលសិក្សា ដូចជាការវិភាគ ការសំយោគ ការវាយតម្លៃ និងការរកឃើញអត្ថន័យនៃចំណេះដឹងថ្មីៗដោយខ្លួនឯង។ ដូចជាការរៀបចំផ្គុំរូបភាព (Puzzle) ដែលតម្រូវឱ្យខួរក្បាលគិតរកកន្លែងត្រឹមត្រូវដោយខ្លួនឯង ជាជាងការគ្រាន់តែមើលរូបភាពដែលគេផ្គុំរួចហើយទន្ទេញ។
Behavioral dimension (វិមាត្រនៃអាកប្បកិរិយា) សំដៅលើសកម្មភាពរាងកាយ ឬការបញ្ចេញមតិដែលសិស្សធ្វើនៅក្នុងថ្នាក់រៀន ដូចជាការសួរសំណួរ ការឆ្លើយតប ការផ្លាស់ប្តូរវេនគ្នា ការជួយអ្នកដទៃ ការធ្វើការជាក្រុម និងការផ្លាស់ទីក្នុងថ្នាក់។ ដូចជាកីឡាករនៅលើទីលានដែលកំពុងរត់ និងទាត់បាល់ផ្ទាល់ ជាជាងអ្នកទស្សនាដែលគ្រាន់តែអង្គុយមើលសកម្មភាព។
Formalistic instruction / Direct instruction (ការបង្រៀនបែបប្រពៃណី ឬ ការបញ្ជូនចំណេះដឹងផ្ទាល់) ជាវិធីសាស្ត្របង្រៀនដែលយកគ្រូជាធំ ដែលគ្រូជាអ្នកនិយាយ ពន្យល់ ឬសរសេរលើក្តារខៀនភាគច្រើន ហើយសិស្សមានតួនាទីត្រឹមតែស្តាប់ កត់ត្រា និងទន្ទេញចាំមាត់ (Rote learning)។ ដូចជាការចាក់ទឹកបញ្ចូលទៅក្នុងដបធុងទទេ ដែលសិស្សគ្រាន់តែជាអ្នកទទួលព័ត៌មានដោយអកម្ម។
High-stakes examination (ការប្រឡងដែលមានគំនាបខ្ពស់) ជាការប្រឡងចុងកម្រិត ឬថ្នាក់ជាតិដែលលទ្ធផលរបស់វាមានឥទ្ធិពលខ្លាំងដល់អនាគតរបស់សិស្ស (ឧទាហរណ៍៖ ការប្រឡងសញ្ញាបត្រមធ្យមសិក្សាទុតិយភូមិ) ដែលជារឿយៗវាជាឧបសគ្គដល់ការរៀនសកម្ម ព្រោះវាជំរុញឱ្យគ្រូផ្តោតលើតែការបង្រៀនសិស្សឱ្យទន្ទេញមេរៀនប្រឡង។ ដូចជាការប្រកួតវគ្គផ្តាច់ព្រ័ត្រដែលកំណត់ជោគវាសនាក្រុមទាំងមូល ដែលធ្វើឱ្យអ្នកលេងបារម្ភតែពីការយកឈ្នះតាមរបៀបចាស់ៗ ជាជាងហ៊ានសាកល្បងតិចនិកលេងថ្មីៗ។
Constructivism (ទ្រឹស្តីស្ថាបនាចំណេះដឹង) ជាទ្រឹស្តីអប់រំដែលចែងថា អ្នករៀនបង្កើតចំណេះដឹងថ្មីដោយខ្លួនឯងយ៉ាងសកម្ម តាមរយៈបទពិសោធន៍ផ្ទាល់ អន្តរកម្មសង្គម និងការភ្ជាប់ព័ត៌មានថ្មីទៅនឹងអ្វីដែលពួកគេដឹងស្រាប់ មិនមែនគ្រាន់តែថតចម្លងព័ត៌មានពីគ្រូនោះទេ។ ដូចជាជាងសំណង់ដែលយកឥដ្ឋមករៀបសង់ជាផ្ទះដោយខ្លួនឯងតាមបទពិសោធន៍ ជាជាងការទិញផ្ទះដែលគេសង់រួចស្រេចមកនៅ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖