Original Title: Class Size Challenges: A Barrier to the Quality of Teachers' Work
Source: internationalscholarsjournals.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

បញ្ហាប្រឈមនៃទំហំថ្នាក់រៀន៖ ឧបសគ្គចំពោះគុណភាពការងាររបស់គ្រូបង្រៀន

ចំណងជើងដើម៖ Class Size Challenges: A Barrier to the Quality of Teachers' Work

អ្នកនិពន្ធ៖ Osim R O (University of Calabar), Chika. C. Uchendu, Isaac. O. Ubi

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2025 International Journal of Education Research and Reviews

វិស័យសិក្សា៖ Educational Administration

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះដោះស្រាយបញ្ហានៃកំណើនសិស្សក្នុងថ្នាក់រៀនយ៉ាងច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ ដែលជះឥទ្ធិពលអវិជ្ជមានយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដល់គុណភាពនៃការបង្រៀន ការវាយតម្លៃ និងការគ្រប់គ្រងថ្នាក់រៀនរបស់គ្រូបង្រៀនកម្រិតមធ្យមសិក្សានៅរដ្ឋ Cross River ប្រទេសនីហ្សេរីយ៉ា។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់ការរចនាស្រាវជ្រាវបែបស្វែងរកហេតុផលពីផលដែលកើតមានរួច (Ex-post Facto design) ដោយប្រមូលទិន្នន័យពីអ្នកចូលរួមតាមរយៈកម្រងសំណួរដែលបានធ្វើសុពលភាព។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Low Class Size (< 30 students)
ទំហំថ្នាក់តូច (សិស្សតិចជាង ៣០នាក់)
គុណភាពនៃការបង្រៀន ការវាយតម្លៃ និងការគ្រប់គ្រងថ្នាក់រៀនមានកម្រិតខ្ពស់បំផុត។ គ្រូអាចយកចិត្តទុកដាក់លើសិស្សម្នាក់ៗបានល្អ។ ទាមទារឱ្យមានបន្ទប់រៀន និងចំនួនគ្រូបង្រៀនច្រើន ដែលជាបន្ទុកចំណាយថវិកាដ៏ធំសម្រាប់សាលា ឬរដ្ឋាភិបាល។ ទទួលបានពិន្ទុមធ្យមខ្ពស់បំផុតលើគ្រប់កត្តា៖ ការបង្រៀន (១៧.៦៨) ការវាយតម្លៃ (១៧.៤០) និងការគ្រប់គ្រងថ្នាក់ (១៧.២០)។
Moderate Class Size (31-40 students)
ទំហំថ្នាក់មធ្យម (សិស្ស ៣១-៤០នាក់)
ជាទំហំស្តង់ដារដែលរក្សាតុល្យភាពបានល្អចន្លោះគុណភាពអប់រំ និងធនធានដែលមានកំណត់ (ស្របតាមគោលនយោបាយអប់រំនីហ្សេរីយ៉ា)។ គុណភាពការងាររបស់គ្រូមានការថយចុះបន្តិចបន្តួច បើធៀបទៅនឹងថ្នាក់ដែលមានសិស្សតិចជាង ៣០នាក់។ ទទួលបានពិន្ទុមធ្យមល្អបង្គួរ៖ ការបង្រៀន (១៧.៣២) ការវាយតម្លៃ (១៦.៩៩) និងការគ្រប់គ្រងថ្នាក់ (១៦.៧៥)។
Very High Class Size (51+ students)
ទំហំថ្នាក់ធំខ្លាំង (សិស្សលើសពី ៥០នាក់)
អាចផ្ទុកសិស្សបានច្រើនដោយចំណាយធនធានហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ និងចំនួនគ្រូបង្រៀនតិច។ គ្រូជួបការលំបាកខ្លាំងក្នុងការគ្រប់គ្រងថ្នាក់ គុណភាពបង្រៀនធ្លាក់ចុះ និងកង្វះការយកចិត្តទុកដាក់លើសិស្សម្នាក់ៗ។ ទទួលបានពិន្ទុមធ្យមទាបបំផុតលើគ្រប់កត្តា៖ ការបង្រៀន (១៦.៥៦) ការវាយតម្លៃ (១៥.៥៥) និងការគ្រប់គ្រងថ្នាក់ (១៥.៦០)។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ឯកសារនេះមិនបានបញ្ជាក់ជាតួលេខច្បាស់លាស់ពីការចំណាយនោះទេ ប៉ុន្តែបានសង្កត់ធ្ងន់យ៉ាងខ្លាំងលើតម្រូវការបន្ថែមធនធានហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ និងធនធានមនុស្ស។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងរដ្ឋ Cross River ប្រទេសនីហ្សេរីយ៉ា ដោយផ្ដោតលើគ្រូបង្រៀន និងសិស្សកម្រិតមធ្យមសិក្សាទុតិយភូមិ (SS11) នៅក្នុងសាលារដ្ឋ។ ទោះបីជាបរិបទវប្បធម៌អាចខុសគ្នាក៏ដោយ ប៉ុន្តែបញ្ហាថ្នាក់រៀនមានសិស្សកកកុញ គឺជាបញ្ហាប្រឈមស្រដៀងគ្នាដែលសាលារដ្ឋនៅប្រទេសកម្ពុជាកំពុងជួបប្រទះ ធ្វើឱ្យទិន្នន័យនេះមានតម្លៃសម្រាប់ការប្រៀបធៀប។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ការរកឃើញនៃការសិក្សានេះមានអត្ថប្រយោជន៍ និងអាចយកមកឆ្លុះបញ្ចាំងបានយ៉ាងល្អសម្រាប់បរិបទប្រព័ន្ធអប់រំនៅប្រទេសកម្ពុជា។

សរុបមក ការកាត់បន្ថយចំនួនសិស្សក្នុងថ្នាក់រៀនឱ្យស្របតាមស្តង់ដារ គឺជាវិធានការមិនអាចខ្វះបាន ប្រសិនបើកម្ពុជាចង់លើកកម្ពស់គុណភាពអប់រំ និងសមត្ថភាពសិក្សារបស់សិស្សម្នាក់ៗ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. វាយតម្លៃស្ថានភាពទំហំថ្នាក់រៀនជាក់ស្តែង: ប្រមូលទិន្នន័យចំនួនសិស្សក្នុងមួយថ្នាក់ ពីសាលារៀនគោលដៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ដោយប្រើប្រាស់ Microsoft Excel ឬប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងទិន្នន័យសាលារៀន ដើម្បីកំណត់ថ្នាក់ដែលមានសិស្សលើសស្តង់ដារ។
  2. បង្កើតនិងកែសម្រួលកម្រងសំណួរស្រាវជ្រាវ: រៀបចំកម្រងសំណួរវាយតម្លៃគុណភាព ដោយយកលំនាំតាម CSPQ (សម្រាប់គ្រូ) និង TWQQ (សម្រាប់សិស្ស) រួចកែសម្រួលឱ្យស្របតាមបរិបទអប់រំនៅកម្ពុជា។
  3. អនុវត្តការវិភាគទិន្នន័យស្ថិតិកម្រិតខ្ពស់: បញ្ចូលទិន្នន័យដែលប្រមូលបានទៅក្នុងកម្មវិធី SPSSR Studio ហើយអនុវត្តការតេស្ត One-way ANOVA ដើម្បីរកមើលទំនាក់ទំនងរវាងទំហំថ្នាក់ និងគុណភាពបង្រៀន។
  4. រៀបចំរបាយការណ៍និងសំណើគោលនយោបាយ: សរសេររបាយការណ៍ស្រាវជ្រាវចុងក្រោយដែលបង្ហាញពីផលប៉ះពាល់អវិជ្ជមាននៃថ្នាក់រៀនធំៗ និងស្នើដំណោះស្រាយជាក់ស្តែង (ដូចជាការបំបែកថ្នាក់ ឬបែងចែកវេនសិក្សា) ជូនដល់នាយកសាលា និងមន្ទីរអប់រំ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Ex-post Facto design (ការរចនាការស្រាវជ្រាវបែបស្វែងរកហេតុផលពីផលដែលកើតមានរួច) ជាវិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវដែលអ្នកស្រាវជ្រាវធ្វើការសិក្សាពីឥទ្ធិពលនៃកត្តាណាមួយ (ដូចជាទំហំថ្នាក់រៀន) ទៅលើលទ្ធផល (គុណភាពបង្រៀន) បន្ទាប់ពីព្រឹត្តិការណ៍នោះបានកើតឡើងរួចហើយ ដោយមិនមានការរៀបចំ ឬបំប្លែងអថេរដោយផ្ទាល់ពីសំណាក់អ្នកស្រាវជ្រាវឡើយ។ ដូចជាប៉ូលីសចុះទៅស៊ើបអង្កេតកន្លែងកើតហេតុគ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍ ដើម្បីស្វែងរកមូលហេតុ បន្ទាប់ពីគ្រោះថ្នាក់នោះបានកើតឡើងរួចរាល់ហើយ។
Stratified random sampling (ការជ្រើសរើសគំរូដោយចៃដន្យជាស្រទាប់) ជានីតិវិធីជ្រើសរើសអ្នកចូលរួមក្នុងការស្រាវជ្រាវ ដោយបែងចែកចំនួនប្រជាជនសរុបជាក្រុមតូចៗ (ស្រទាប់) ទៅតាមលក្ខណៈជាក់លាក់ណាមួយ (ឧ. តំបន់អប់រំ ឬកម្រិតថ្នាក់) បន្ទាប់មកទើបធ្វើការចាប់ឆ្នោត ឬរើសដោយចៃដន្យពីក្រុមនីមួយៗនោះ។ ដូចជាការបែងចែកកន្ត្រកផ្លែឈើជាកន្ត្រកស្វាយ កន្ត្រកក្រូច និងកន្ត្រកចេកសិន រួចទើបបិទភ្នែករើសយកផ្លែឈើខ្លះៗពីកន្ត្រកនីមួយៗមកភ្លក់ ដើម្បីធានាថាបានភ្លក់គ្រប់មុខ។
One-way analysis of variance / ANOVA (ការវិភាគវ៉ារ្យង់មួយទិស) ជាវិធីសាស្ត្រស្ថិតិដែលប្រើសម្រាប់ប្រៀបធៀបពិន្ទុមធ្យមនៃក្រុមចំនួនបី ឬច្រើន (ឧ. ក្រុមថ្នាក់រៀនតូច មធ្យម ធំ និងធំខ្លាំង) ដើម្បីចង់ដឹងថាតើក្រុមទាំងនោះមានភាពខុសគ្នាយ៉ាងពិតប្រាកដឬក៏អត់ ដោយផ្អែកលើអថេរឯករាជ្យតែមួយមុខ។ ដូចជាការប្រៀបធៀបកម្ពស់មធ្យមនៃសិស្សមកពីសាលា ៣ ផ្សេងគ្នា ដើម្បីបញ្ជាក់ថាសាលាទាំងនោះពិតជាមានសិស្សដែលមានកម្ពស់ខុសគ្នាជារួមមែនឬយ៉ាងណា។
Fisher’s protected t-test / Post-hoc analysis (ការធ្វើតេស្ត t-test របស់ Fisher / ការវិភាគក្រោយ) បន្ទាប់ពីតេស្ត ANOVA បង្ហាញថាមានភាពខុសគ្នារវាងក្រុមជារួម ការធ្វើតេស្ត Post-hoc នេះត្រូវបានប្រើប្រាស់បន្តដើម្បីស្វែងរកឱ្យច្បាស់ថាតើភាពខុសគ្នានោះកើតឡើងរវាងគូណាខ្លះពិតប្រាកដ (ឧ. ខុសគ្នារវាងថ្នាក់តូច និងថ្នាក់ធំខ្លាំង)។ បន្ទាប់ពីគ្រូដឹងថាមានសិស្សលួចចម្លងគ្នាក្នុងថ្នាក់ គ្រូហៅសិស្សមកសួរម្តងមួយគូៗ ដើម្បីរកឱ្យឃើញថាតើនរណាលួចចម្លងនរណាពិតប្រាកដ។
Likert type scale (មាត្រដ្ឋានវាស់ស្ទង់ប្រភេទ Likert) ជាទម្រង់នៃជម្រើសចម្លើយក្នុងកម្រងសំណួរ ដែលតម្រូវឱ្យអ្នកឆ្លើយបញ្ជាក់ពីកម្រិតនៃការយល់ព្រម ឬមិនយល់ព្រមរបស់ពួកគេចំពោះសេចក្តីថ្លែងការណ៍ណាមួយ (ឧ. យល់ព្រមខ្លាំង យល់ព្រម មិនយល់ព្រម មិនយល់ព្រមទាល់តែសោះ)។ ដូចជាការចុចឱ្យផ្កាយវាយតម្លៃសេវាកម្មដឹកជញ្ជូន ដែលមានជម្រើសពី១ផ្កាយ (អាក្រក់បំផុត) ដល់ ៥ផ្កាយ (ល្អបំផុត) អញ្ចឹងដែរ។
Test-retest reliability (ភាពអាចជឿទុកចិត្តបានដោយការធ្វើតេស្តឡើងវិញ) ជារង្វាស់បញ្ជាក់ពីភាពត្រឹមត្រូវនិងស្ថិរភាពនៃឧបករណ៍ស្រាវជ្រាវ (ដូចជាកម្រងសំណួរ) ដោយយកឧបករណ៍ដដែលទៅវាស់ស្ទង់លើក្រុមមនុស្សដដែលនៅពេលវេលា ២ ផ្សេងគ្នា ហើយពិនិត្យមើលថាតើលទ្ធផលទទួលបានដូចគ្នាដែរឬទេ។ ដូចជាការថ្លឹងទម្ងន់ខ្លួនឯងនៅលើជញ្ជីងមួយនៅពេលព្រឹក ហើយថ្លឹងម្តងទៀតនៅពេលល្ងាច បើជញ្ជីងបង្ហាញលេខដូចគ្នា មានន័យថាជញ្ជីងនោះអាចទុកចិត្តបាន។
F-ratio (អនុបាត F) ជាតម្លៃលេខដែលទទួលបានពីការធ្វើតេស្តស្ថិតិ ANOVA។ វាប្រាប់យើងពីទំហំនៃភាពខុសគ្នារវាងក្រុម ប្រៀបធៀបទៅនឹងភាពខុសគ្នានៅខាងក្នុងក្រុមនីមួយៗ។ បើតម្លៃនេះធំជាងតម្លៃកម្រិតវិនិច្ឆ័យ (critical value) នោះទិន្នន័យត្រូវបានចាត់ទុកថាមានអត្ថន័យខាងស្ថិតិ។ ដូចជាពិន្ទុវិនិច្ឆ័យរវាងអ្នកចម្រៀង ២ ក្រុម បើពិន្ទុខុសគ្នាខ្លាំង មានន័យថាក្រុមមួយពិតជាច្រៀងពីរោះជាងក្រុមមួយទៀតមែន មិនមែនដោយសារការចៃដន្យនោះទេ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖