Original Title: Comparative assessment of groundwater recharge estimation using physical-based models and empirical methods in Upper Greater Mae Klong Irrigation Project, Thailand
Source: doi.org/10.34044/j.anres.2022.56.4.08
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការវាយតម្លៃប្រៀបធៀបនៃការប៉ាន់ប្រមាណការបញ្ចូលទឹកក្រោមដីឡើងវិញដោយប្រើម៉ូដែលផ្អែកលើរូបវិទ្យា និងវិធីសាស្ត្រជាក់ស្តែងនៅក្នុងគម្រោងធារាសាស្ត្រមេគ្លងផ្នែកខាងលើ ប្រទេសថៃ

ចំណងជើងដើម៖ Comparative assessment of groundwater recharge estimation using physical-based models and empirical methods in Upper Greater Mae Klong Irrigation Project, Thailand

អ្នកនិពន្ធ៖ Yutthana Phankamolsil (Mahidol University), Areeya Rittima (Mahidol University), Pattarapong Teerapunyapong (Mahidol University), Kritsanat Surakit (Mahidol University), Allan Sriratana Tabucanon (Mahidol University), Wudhichart Sawangphol (Mahidol University), Jidapa Kraisangka (Mahidol University), Yutthana Talaluxmana (Kasetsart University), Varawoot Vudhivanich (Kasetsart University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2022 (Agriculture and Natural Resources)

វិស័យសិក្សា៖ Hydrology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហានៃការវាយតម្លៃអត្រាបញ្ចូលទឹកក្រោមដីឡើងវិញ (Groundwater recharge) សម្រាប់ការគ្រប់គ្រងធនធានទឹកប្រកបដោយចីរភាព និងការស្វែងយល់ពីផលប៉ះពាល់នៃការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះបានប្រើប្រាស់ម៉ូដែលផ្អែកលើរូបវិទ្យាចំនួនពីរ ដើម្បីប្រៀបធៀបជាមួយវិធីសាស្ត្រផ្អែកលើសមតុល្យទឹក និងរូបមន្តជាក់ស្តែង។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
WetSpass Model
ម៉ូដែល WetSpass (ផ្អែកលើតុល្យភាពទឹកតាមលំហ)
ផ្តល់លទ្ធផលប្រកបដោយភាពរឹងមាំ និងស៊ីសង្វាក់គ្នាខ្ពស់ ព្រមទាំងអាចបង្ហាញទិន្នន័យលើផែនទីបានទូលំទូលាយ។ ដំណើរការបានល្អចំពោះបម្រែបម្រួលនៃការប្រើប្រាស់ដីក្នុងតំបន់ធំៗ។ ទាមទារការបញ្ចូលទិន្នន័យច្រើនប្រភេទ រួមមានទិន្នន័យអាកាសធាតុ ដី គម្របដី និងទិន្នន័យសណ្ឋានដី។ ប៉ាន់ប្រមាណអត្រាបញ្ចូលទឹកក្រោមដីមធ្យម ១៨៣,៥៩ ម.ម/ឆ្នាំ (២០,១៩% នៃទឹកភ្លៀង) និងមានមេគុណកម្រិតអថេរ (R²) ចន្លោះ ០,៦០–០,៦៤ ធៀបនឹងវិធីសាស្ត្រជាក់ស្តែង។
SWAP Model
ម៉ូដែល SWAP (ផ្អែកលើលំហូរទឹកក្នុងដី និងអន្តរកម្មរុក្ខជាតិ-អាកាសធាតុ)
ត្រូវការទិន្នន័យបញ្ចូលតិចជាងម៉ូដែល WetSpass និងអាចក្លែងធ្វើការផ្លាស់ប្តូរទឹកនៅក្នុងដីតាមប្រព័ន្ធកូអរដោណេបញ្ឈរ (1D)។ លទ្ធផលមិនសូវមានភាពស៊ីសង្វាក់គ្នានៅពេលមានភ្លៀងធ្លាក់មិនស្មើគ្នា ហើយមានកម្រិតក្នុងការបង្ហាញទិន្នន័យជាលំហ (Spatial Data)។ ប៉ាន់ប្រមាណអត្រាបញ្ចូលទឹកក្រោមដីមធ្យម ១៣៣,៦៣ ម.ម/ឆ្នាំ (១៣,៩៨% នៃទឹកភ្លៀង) និងមានមេគុណកម្រិតអថេរ (R²) ទាបចន្លោះ ០,៣៣–០,៤២។
Empirical and Water Balance Methods
វិធីសាស្ត្រជាក់ស្តែង និងសមតុល្យទឹក
ងាយស្រួលប្រើប្រាស់ និងអាចគណនាបានលឿនដោយផ្អែកជាចម្បងលើទិន្នន័យទឹកភ្លៀង។ មិនអាចបង្ហាញពីបម្រែបម្រួលរូបវិទ្យាស្មុគស្មាញនៃដី និងរុក្ខជាតិបានល្អិតល្អន់នោះទេ។ ប្រើជាគោល (Benchmark) ដែលបញ្ជាក់ថាការបញ្ចូលទឹកមានចន្លោះពី ១៣,៧៩% ដល់ ៣០,៦៨% នៃទឹកភ្លៀងសរុបប្រចាំឆ្នាំ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តវិធីសាស្ត្រទាំងនេះ ទាមទារការប្រមូលទិន្នន័យបរិស្ថានយ៉ាងលម្អិត និងជំនាញក្នុងការប្រើប្រាស់កម្មវិធីកុំព្យូទ័រជាចាំបាច់។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងតំបន់គម្រោងធារាសាស្ត្រ Upper Greater Mae Klong ប្រទេសថៃ ដែលមានលក្ខណៈអាកាសធាតុត្រូពិច និងមានរដូវប្រាំងនិងវស្សាច្បាស់លាស់។ ទិន្នន័យគឺផ្អែកទៅលើប្រភេទដីកសិកម្មដូចជា ដីឥដ្ឋ ដីល្បាយ និងដីខ្សាច់។ កត្តាទាំងនេះមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ព្រោះយើងមានលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុ ភូមិសាស្ត្រ និងទម្រង់វិស័យកសិកម្មស្រដៀងគ្នាខ្លាំង។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រប្រើប្រាស់ម៉ូដែល WetSpass នេះ មានសក្តានុពលខ្ពស់និងអាចអនុវត្តបានល្អនៅប្រទេសកម្ពុជា ក្នុងការវាយតម្លៃធនធានទឹកក្រោមដីដើម្បីគាំទ្រដល់ការគ្រប់គ្រងទឹកក្នុងវិស័យកសិកម្ម។

សរុបមក ការប្រើប្រាស់ម៉ូដែល WetSpass នឹងផ្តល់ជាទិន្នន័យបែបវិទ្យាសាស្ត្រដ៏រឹងមាំ ដើម្បីជួយអ្នកធ្វើគោលនយោបាយនៅកម្ពុជាក្នុងការរៀបចំផែនការប្រើប្រាស់ទឹកក្រោមដីប្រកបដោយចីរភាព។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ប្រមូល និងរៀបចំទិន្នន័យមូលដ្ឋាន: ប្រមូលទិន្នន័យទឹកភ្លៀង សីតុណ្ហភាព និងសណ្ឋានដី (DEM) ពីស្ថានីយឧតុនិយម ឬប្រភពទិន្នន័យបើកទូលាយផ្សេងៗសម្រាប់តំបន់គោលដៅ។
  2. រៀបចំទិន្នន័យតាមប្រព័ន្ធ GIS: ប្រើប្រាស់កម្មវិធី QGISArcGIS ដើម្បីរៀបចំទិន្នន័យលំហ (Spatial Data) ដូចជាផែនទីប្រភេទដី និងផែនទីគម្របដី ឱ្យត្រូវតាមទម្រង់ដែលម៉ូដែលទាមទារ។
  3. សាកល្បងដំណើរការម៉ូដែល: បញ្ចូលទិន្នន័យទៅក្នុងកម្មវិធី WetSpass ដើម្បីដំណើរការក្លែងធ្វើ (Simulation) ការបញ្ចូលទឹកក្រោមដី សម្រាប់តំបន់សាកល្បងតូចមួយសិន។
  4. ផ្ទៀងផ្ទាត់ និងកែតម្រូវលទ្ធផល: ប្រៀបធៀបលទ្ធផលពីម៉ូដែលជាមួយវិធីសាស្ត្រគណនាសមតុល្យទឹកជាក់ស្តែង (Water Balance Approach) ដើម្បីវាយតម្លៃកម្រិតភាពត្រឹមត្រូវ (R²) នៃម៉ូដែល។
  5. បង្កើតផែនទីធនធានទឹកសក្តានុពល: បង្ហាញលទ្ធផលចុងក្រោយជាទម្រង់ផែនទីចម្រុះពណ៌ដោយប្រើ GIS ដើម្បីងាយស្រួលក្នុងការបង្ហាញដល់អ្នកធ្វើសេចក្តីសម្រេចចិត្ត និងស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Groundwater recharge (ការបញ្ចូលទឹកក្រោមដីឡើងវិញ) ដំណើរការដែលទឹកពីផ្ទៃដី (ដូចជាទឹកភ្លៀង ឬទឹកទន្លេ) ជ្រាបចុះទៅក្រោមដី ហើយទៅបំពេញបន្ថែមបរិមាណទឹកនៅក្នុងស្រទាប់ផ្ទុកទឹកក្រោមដី (Aquifer) ដែលអាចយកមកប្រើប្រាស់វិញបាន។ ដូចជាការចាក់ទឹកចូលទៅក្នុងធុងដែលមានខ្សាច់ ដែលទឹកជ្រាបចុះទៅដក់សន្សំគ្នានៅបាតធុង។
Physical-based model (ម៉ូដែលផ្អែកលើរូបវិទ្យា) ប្រព័ន្ធកុំព្យូទ័រដែលប្រើប្រាស់ច្បាប់រូបវិទ្យា និងទិន្នន័យជាក់ស្តែង (ដូចជាប្រភេទដី អាកាសធាតុ សណ្ឋានដី) ដើម្បីគណនា និងក្លែងធ្វើដំណើរការធម្មជាតិ ជំនួសឱ្យការគ្រាន់តែប្រើស្ថិតិប្រវត្តិទិន្នន័យដើម្បីទាយលទ្ធផល។ ដូចជាការគណនាចំណុចធ្លាក់នៃគ្រាប់បាល់ដែលត្រូវគេទាត់ ដោយប្រើរូបមន្តទំនាញផែនដី និងកម្លាំងខ្យល់ពិតប្រាកដ ជំនួសឱ្យការទាយដោយផ្អែកលើបទពិសោធន៍។
Unsaturated soil zone / Vadose zone (តំបន់ដីមិនឆ្អែតទឹក / តំបន់វ៉ាដូស) ស្រទាប់ដីដែលស្ថិតនៅចន្លោះផ្ទៃដីខាងលើ និងកម្រិតផ្ទៃទឹកក្រោមដី (Water table) ដែលចន្លោះប្រហោងនៃដីនៅក្នុងតំបន់នេះមានផ្ទុកទាំងខ្យល់ និងទឹកលាយឡំគ្នា។ ទឹកត្រូវជ្រាបឆ្លងកាត់តំបន់នេះទើបអាចទៅដល់ស្រទាប់ស្តុកទឹកបាន។ ដូចជាអេប៉ុងដែលសើមតិចៗ តែមិនទាន់ជោកជាំទឹកទាំងស្រុង ដែលវាមានចន្លោះសម្រាប់ផ្ទុកទាំងខ្យល់និងទឹក។
Evapotranspiration (រំហួតត្រឡប់) ដំណើរការរួមបញ្ចូលគ្នានៃការហួតទឹកពីផ្ទៃដី ផ្ទៃទឹក និងការបញ្ចេញជាតិទឹកពីរុក្ខជាតិទៅក្នុងបរិយាកាសវិញ ដែលជាកត្តាចម្បងធ្វើឱ្យបាត់បង់បរិមាណទឹកពីក្នុងប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី។ ដូចជាការបែកញើសរបស់មនុស្ស និងការហួតនៃទឹកនៅលើស្បែកនៅពេលត្រូវថ្ងៃក្តៅ ដែលធ្វើឱ្យយើងបាត់បង់ជាតិទឹកពីរាងកាយ។
Richard's equation (សមីការរីឆាដ) សមីការគណិតវិទ្យាស្មុគស្មាញផ្នែកឌីផេរ៉ង់ស្យែល ដែលគេប្រើនៅក្នុងម៉ូដែល ដើម្បីពិពណ៌នា និងគណនាពីល្បឿន និងរបៀបដែលទឹកហូរ ឬជ្រាបចុះតាមរយៈតំបន់ដីមិនឆ្អែតទឹក (Unsaturated soil) ក្រោមឥទ្ធិពលនៃទំនាញផែនដីនិងកម្លាំងឆក់ទាញរបស់ដី។ ដូចជារូបមន្តដែលគេប្រើដើម្បីគណនាថាតើទឹកស៊ីរ៉ូនឹងជ្រាបចូលទៅក្នុងនំខេកយឺតឬលឿនប៉ុនណា អាស្រ័យលើភាពហាប់នៃសាច់នំខេកនោះ។
Coefficient of determination / R² (មេគុណកម្រិតអថេរ R²) រង្វាស់ស្ថិតិដែលបង្ហាញថាទិន្នន័យជាក់ស្តែង និងទិន្នន័យដែលទស្សន៍ទាយដោយម៉ូដែលកុំព្យូទ័រ មានភាពស៊ីសង្វាក់គ្នា ឬត្រឹមត្រូវកម្រិតណា ដោយតម្លៃរបស់វាមានចាប់ពីលេខ ០ ដល់ ១។ ដូចជាពិន្ទុនៃការបាញ់ធ្នូ ប្រសិនបើបានពិន្ទុជិត ១ ន័យថាអ្នកបាញ់បានចំគោលដៅល្អឥតខ្ចោះ តែបើជិត ០ ន័យថាបាញ់ខុសគោលដៅទាំងស្រុង។
Water balance approach (វិធីសាស្ត្រសមតុល្យទឹក) គោលការណ៍សម្រាប់គណនាបរិមាណទឹកនៅក្នុងតំបន់ណាមួយ ដោយផ្អែកលើការបូកដកបរិមាណទឹកដែលចូល (ដូចជាទឹកភ្លៀង) និងបរិមាណទឹកដែលចេញ (ដូចជារំហួត និងរំហូរផ្ទៃដី) ដើម្បីស្វែងរកបរិមាណទឹកសេសសល់ដែលជ្រាបចូលដី។ ដូចជាការធ្វើបញ្ជីគណនេយ្យចំណូលចំណាយ ដែលទឹកប្រាក់សល់ចុងខែ គឺស្មើនឹងប្រាក់ចំណូលសរុប ដកនឹងប្រាក់ចំណាយសរុប។
Aquifer (ស្រទាប់ផ្ទុកទឹកក្រោមដី) ស្រទាប់ថ្ម ខ្សាច់ ឬក្រួសនៅក្រោមដី ដែលមានចន្លោះប្រហោងអាចផ្ទុក និងអនុញ្ញាតឱ្យទឹកហូរឆ្លងកាត់បាន ដែលជាប្រភពគោលសម្រាប់បូមយកទឹកក្រោមដីមកប្រើប្រាស់។ ដូចជាធុងស្តុកទឹកធម្មជាតិដ៏ធំមួយដែលកប់នៅក្រោមដី ដែលយើងអាចដោតទុយោ (ជីកអណ្តូង) ដើម្បីបូមទឹកយកមកប្រើប្រាស់បានជារៀងរាល់ថ្ងៃ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖