Original Title: Digital elevation models and their applications in flood risk management
Source: doktori.bibl.u-szeged.hu
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

គំរូកម្ពស់ឌីជីថល និងការអនុវត្តរបស់វាក្នុងការគ្រប់គ្រងហានិភ័យទឹកជំនន់

ចំណងជើងដើម៖ Digital elevation models and their applications in flood risk management

អ្នកនិពន្ធ៖ Katalin Bódis (Doctoral School of Geosciences, University of Szeged)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2008

វិស័យសិក្សា៖ Geoinformatics and Hydrology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ និក្ខេបបទនេះដោះស្រាយបញ្ហានៃការវាយតម្លៃ និងការគ្រប់គ្រងហានិភ័យទឹកជំនន់តាមរយៈការប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធព័ត៌មានភូមិសាស្ត្រ ដោយផ្តោតលើភាពសុក្រឹតនៃការរចនាអាងស្តុកទឹក និងការធ្វើផែនទីហានិភ័យ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់ការវិភាគទិន្នន័យលំហរ និងការធ្វើត្រាប់តាមគំរូកម្ពស់ឌីជីថល ដើម្បីវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពនៃហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធទប់ស្កាត់ទឹកជំនន់។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
High-resolution DEM-based Reservoir Modeling
ការវាយតម្លៃការរចនាអាងស្តុកទឹកផ្អែកលើគំរូ DEM កម្រិតច្បាស់ខ្ពស់
ផ្តល់ភាពសុក្រឹតខ្ពស់បំផុត និងអាចរកឃើញកំហុសឆ្គង ឬភាពមិនស៊ីសង្វាក់គ្នានៅក្នុងការរចនាបឋម។ ទាមទារទិន្នន័យភូមិសាស្ត្រលម្អិត និងកម្លាំងកុំព្យូទ័រខ្ពស់សម្រាប់ការគណនាចំណុះស្រូបទឹក។ បានរកឃើញភាពមិនស៊ីសង្វាក់គ្នានៃទិន្នន័យក្នុងគម្រោង New Vásárhelyi ដោយបញ្ជាក់ថាកម្ពស់ទឹកលិចអប្បបរមា ៨១.៤ ម៉ែត្រ ទើបអាចផ្ទុកទឹកបាន ១៨៧ លានម៉ែត្រគូប។
Global DEM (SRTM & GTOPO30) Hydrological Modeling
ការប្រើប្រាស់គំរូ DEM សកលសម្រាប់ការធ្វើត្រាប់តាមជលសាស្ត្រខ្នាតទ្វីប
ងាយស្រួលក្នុងការទាញយកទិន្នន័យដោយឥតគិតថ្លៃ និងស័ក្តិសមសម្រាប់ការសិក្សាអាងទន្លេខ្នាតធំ។ មានភាពខុសគ្នាច្រើនរវាងប្រភពទិន្នន័យ និងមានកម្រិតភាពច្បាស់ទាបដែលមិនស័ក្តិសមសម្រាប់ការគូសផែនទីហានិភ័យថ្នាក់មូលដ្ឋាន។ ទិន្នន័យផ្ទៃដី និងធារាសាស្ត្រថ្មីៗ បានធ្វើឱ្យប្រសើរឡើងនូវដំណើរការ Calibration នៃគំរូជលសាស្ត្រកម្រិតទ្វីបអឺរ៉ុប ទោះបីជាមានដែនកំណត់លើភាពច្បាស់ក៏ដោយ។
Flood Risk Mapping combining DEM and Land Use Data
ការគូសផែនទីហានិភ័យទឹកជំនន់ដោយរួមបញ្ចូល DEM និងទិន្នន័យប្រើប្រាស់ដី (CORINE)
អនុញ្ញាតឱ្យមានការប៉ាន់ស្មានការខូចខាតសេដ្ឋកិច្ចបានយ៉ាងងាយស្រួល ផ្អែកលើជម្រៅទឹកលិច និងប្រភេទដី។ ភាពត្រឹមត្រូវនៃការវាយតម្លៃខូចខាត អាស្រ័យខ្លាំងលើភាពលម្អិតនៃទិន្នន័យប្រើប្រាស់ដី (ឧ. កន្លែងចម្រាញ់ប្រេងត្រូវបានកត់ត្រាខុសជាដីកសិកម្ម)។ បង្កើតបានផែនទីបង្ហាញពីតំបន់លិចទឹកដោយជោគជ័យ និងកំណត់ទីតាំងដែលអាចរងគ្រោះតាមកម្រិតប្រូបាប៊ីលីតេផ្សេងៗគ្នា។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ទោះបីជាឯកសារមិនបានបញ្ជាក់លម្អិតពីតម្លៃហិរញ្ញវត្ថុក៏ដោយ ការអនុវត្តវិធីសាស្ត្រនេះទាមទារកម្មវិធីកុំព្យូទ័រ កម្លាំងដំណើរការទិន្នន័យ និងទិន្នន័យលំហដែលមានគុណភាពខ្ពស់។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ទិន្នន័យដែលប្រើប្រាស់ក្នុងការសិក្សានេះ ភាគច្រើនផ្អែកលើភូមិសាស្ត្រ និងទិន្នន័យដីធ្លីនៅតំបន់អឺរ៉ុប (ដូចជាអាងទន្លេ Tisza និងទិន្នន័យ CORINE)។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា លក្ខណៈសណ្ឋានដី របបទឹកភ្លៀងមូសុង និងប្រភេទនៃការប្រើប្រាស់ដីគឺមានភាពខុសគ្នាស្រឡះ ដែលទាមទារឱ្យមានការប្រមូលទិន្នន័យក្នុងស្រុកដែលមានភាពជាក់លាក់ខ្ពស់ មុននឹងអនុវត្តវិធីសាស្ត្រនេះ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនៃការប្រើប្រាស់គំរូកម្ពស់ឌីជីថល (DEM) ដើម្បីគ្រប់គ្រងហានិភ័យទឹកជំនន់ គឺមានសារៈសំខាន់និងអាចអនុវត្តបានយ៉ាងល្អសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា។

ការអនុវត្តបច្ចេកវិទ្យានេះនឹងជួយដល់ក្រសួងធនធានទឹក និងឧតុនិយម ព្រមទាំងគណៈកម្មាធិការជាតិគ្រប់គ្រងគ្រោះមហន្តរាយ ក្នុងការរៀបចំផែនការឆ្លើយតបទឹកជំនន់បានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃប្រព័ន្ធព័ត៌មានភូមិសាស្ត្រ (GIS): ចាប់ផ្តើមរៀនប្រើប្រាស់កម្មវិធី GIS ដូចជា QGISArcGIS ដើម្បីយល់ពីរបៀបគ្រប់គ្រង បំប្លែងកូអរដោណេ និងវិភាគទិន្នន័យលំហ (Spatial Data)។
  2. ប្រមូលនិងដំណើរការទិន្នន័យគំរូកម្ពស់ (DEM): អនុវត្តការទាញយកទិន្នន័យគំរូកម្ពស់ឌីជីថលសកលដោយឥតគិតថ្លៃ ដូចជា SRTMASTER GDEM សម្រាប់តំបន់ណាមួយក្នុងប្រទេសកម្ពុជា និងរៀនទាញយកប៉ារ៉ាម៉ែត្រដី (ជម្រាល, បណ្តាញទឹក)។
  3. ធ្វើត្រាប់តាមជលសាស្ត្រធារាសាស្ត្រ (Hydrological Modeling): ប្រើប្រាស់កម្មវិធីកុំព្យូទ័រដូចជា HEC-RASSWAT ដោយបញ្ចូលទិន្នន័យ DEM ដើម្បីធ្វើត្រាប់តាមលំហូរទឹកភ្លៀង-លំហូរទឹកនីវ៉ូ (Rainfall-runoff) និងកំណត់តំបន់ងាយរងគ្រោះ។
  4. រួមបញ្ចូលទិន្នន័យការប្រើប្រាស់ដី ដើម្បីគូសផែនទីហានិភ័យ: ស្វែងរកទិន្នន័យប្រភេទដីនិងគម្របព្រៃឈើពី SERVIR-Mekong មកត្រួតស៊ីគ្នាជាមួយទិន្នន័យតំបន់លិចទឹក ដើម្បីប៉ាន់ស្មានការខូចខាតសេដ្ឋកិច្ច ឬកសិកម្ម។
  5. អនុវត្តគម្រោងស្រាវជ្រាវជាក់ស្តែងនៅកម្ពុជា: ជ្រើសរើសខេត្តដែលប្រឈមនឹងទឹកជំនន់ញឹកញាប់ (ឧ. ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ ឬកំពង់ចាម) ដើម្បីបង្កើតផែនទីហានិភ័យទឹកជំនន់ពេញលេញមួយ ទុកជាស្នាដៃបញ្ជាក់សមត្ថភាព (Portfolio)។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Digital Elevation Model (DEM) ជាគំរូទិន្នន័យកុំព្យូទ័រដែលតំណាងឱ្យកម្ពស់នៃផ្ទៃដីនៅលើផែនដីក្នុងទម្រង់ជាក្រឡាចត្រង្គ (Grid) ៣វិមាត្រ ដោយមិនរាប់បញ្ចូលរុក្ខជាតិ ឬអគារឡើយ ដើម្បីប្រើប្រាស់ក្នុងការវិភាគលំហូរទឹក និងសណ្ឋានដី។ ដូចជាការយកកម្រាលព្រំមកគ្របលើដីដែលមានរាងទួលនិងជង្ហុក រួចវាស់កម្ពស់គ្រប់ចំណុចនៃកម្រាលព្រំនោះដើម្បីបង្កើតជាផែនទី។
Geoinformatics វិទ្យាសាស្ត្រនិងបច្ចេកវិទ្យាដែលរួមបញ្ចូលគ្នារវាងការប្រមូល ការបំប្លែង ការវិភាគ និងការគ្រប់គ្រងទិន្នន័យលំហ (Spatial Data) ដោយប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធកុំព្យូទ័រ (ឧ. ប្រព័ន្ធ GIS) ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាភូមិសាស្ត្រនិងបរិស្ថាន។ ដូចជាការប្រើប្រាស់កម្មវិធីផែនទី Google Maps ប៉ុន្តែមានសមត្ថភាពខ្ពស់ដែលអាចគណនានិងវិភាគទិន្នន័យស្មុគស្មាញជាច្រើនជាន់បញ្ចូលគ្នាបាន។
Distributed models ប្រភេទនៃគំរូជលសាស្ត្រដែលបំបែកផ្ទៃដីអាងទន្លេទាំងមូលទៅជាក្រឡាចត្រង្គតូចៗ (Cells/Grids) ជាច្រើន ដើម្បីគណនានិងធ្វើត្រាប់តាមលំហូរទឹកនិងដំណើរការបរិស្ថាននៅតាមចំណុចនីមួយៗដាច់ដោយឡែកពីគ្នា។ ដូចជាការកាត់រូបភាពធំមួយជាបំណែកតូចៗ (Puzzle) រួចសិក្សាពីលក្ខណៈនៃបំណែកនីមួយៗដាច់ពីគ្នា ដើម្បីស្វែងយល់ពីរូបភាពជារួម។
Spatial discretisation ដំណើរការនៃការបែងចែកលំហ ឬតំបន់ភូមិសាស្ត្រដ៏ធំមួយឱ្យទៅជាផ្នែកតូចៗ ឬឯកតាតូចៗ (ដូចជា Pixels) ដើម្បីងាយស្រួលក្នុងការធ្វើគណិតវិទ្យា និងការធ្វើត្រាប់តាមនៅក្នុងប្រព័ន្ធកុំព្យូទ័រ។ ដូចជាការគូសបន្ទាត់ក្រឡាអុកលើសន្លឹកក្រដាសសទទេ ដើម្បីងាយស្រួលក្នុងការកំណត់ទីតាំង និងគូររូបភាពតាមក្រឡានីមួយៗ។
Hydrologic-hydraulic modelling ការប្រើប្រាស់កម្មវិធីកុំព្យូទ័រនិងរូបមន្តគណិតវិទ្យាដើម្បីធ្វើត្រាប់តាមបរិមាណទឹកភ្លៀង (ជលសាស្ត្រ) និងឥរិយាបថនៃលំហូរទឹក កម្ពស់ទឹក ព្រមទាំងល្បឿនទឹក (ធារាសាស្ត្រ) នៅក្នុងប្រព័ន្ធទន្លេ ឬទីជម្រាល។ ដូចជាការសាងសង់ប្រព័ន្ធបង្ហូរទឹកខ្នាតតូចក្នុងធុងខ្សាច់ ដើម្បីធ្វើតេស្តមើលថាតើទឹកនឹងហូរទៅណាខ្លះនិងលិចកន្លែងណាខ្លះនៅពេលមានភ្លៀងធ្លាក់។
Flood retention reservoirs អាងស្តុកទឹកដែលត្រូវបានរចនាឡើងជាពិសេសដើម្បីរក្សាទុកទឹកជំនន់ជាបណ្តោះអាសន្ននៅរដូវវស្សា ក្នុងគោលបំណងកាត់បន្ថយកម្ពស់ទឹកជំនន់កំពូល (Peak discharge) កុំឱ្យហូរទៅលិចតំបន់នៅខ្សែទឹកខាងក្រោម។ ដូចជាការទប់ទឹកនៅតាមប្រឡាយជុំវិញផ្ទះ រួចបង្ហូរវាចូលទៅក្នុងរណ្តៅធំមួយសិន ដើម្បីកុំឱ្យទឹកហូរចូលលិចផ្ទះភ្លាមៗ។
SRTM (Shuttle Radar Topography Mission) បេសកកម្មអវកាសដែលប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធរ៉ាដាដើម្បីប្រមូលទិន្នន័យកម្ពស់ផ្ទៃផែនដី ផ្តល់នូវទិន្នន័យ DEM សកលដែលមានកម្រិតភាពច្បាស់អាចទទួលយកបានសម្រាប់ការសិក្សាជលសាស្ត្រខ្នាតធំ។ ដូចជាការបញ្ជូនយានអវកាសទៅថតរូបនិងវាស់កម្ពស់ផ្ទៃផែនដីពីលើមេឃ រួចផ្តល់ជាផែនទីកម្ពស់ដីមកឱ្យយើងប្រើប្រាស់ដោយឥតគិតថ្លៃ។
CORINE 2000 ឃ្លាំងទិន្នន័យស្តីពីការប្រើប្រាស់ដីនិងគម្របដីនៅទ្វីបអឺរ៉ុប ដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់រួមជាមួយទិន្នន័យជម្រៅទឹកជំនន់ ដើម្បីវាយតម្លៃនិងប៉ាន់ស្មានទំហំនៃការខូចខាតសេដ្ឋកិច្ចដែលបណ្តាលមកពីទឹកជំនន់។ ដូចជាសៀវភៅបញ្ជីដែលកត់ត្រាថាដីកន្លែងណាជាស្រែ កន្លែងណាជារោងចក្រ ដើម្បីងាយស្រួលគណនាថាបើសិនជាលិចទឹក តើនឹងខាតបង់លុយអស់ប៉ុន្មាន។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖