Original Title: ประสิทธิผลของโปรแกรมความรอบรู้ด้านสุขภาพในการส่งเสริมการใช้แอปพลิเคชันสมุดบันทึกสุขภาพผู้สูงอายุของผู้สูงอายุตำบลทุ่งฮั้วอำเภอวังเหนือ จังหวัดลำปาง (Effectiveness of Health Literacy Program in Promoting the use of Blue Book Application Among of the Elderly in Thung Hua Subdistrict, Wang Nuea District, Lampang Province)
Source: cmruir.cmru.ac.th
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ប្រសិទ្ធភាពនៃកម្មវិធីអក្ខរកម្មសុខភាពក្នុងការលើកកម្ពស់ការប្រើប្រាស់កម្មវិធីសៀវភៅកំណត់ហេតុសុខភាពមនុស្សចាស់ (Blue Book) ក្នុងចំណោមមនុស្សចាស់នៅឃុំ Thung Hua ស្រុក Wang Nuea ខេត្ត Lampang

ចំណងជើងដើម៖ ประสิทธิผลของโปรแกรมความรอบรู้ด้านสุขภาพในการส่งเสริมการใช้แอปพลิเคชันสมุดบันทึกสุขภาพผู้สูงอายุของผู้สูงอายุตำบลทุ่งฮั้วอำเภอวังเหนือ จังหวัดลำปาง (Effectiveness of Health Literacy Program in Promoting the use of Blue Book Application Among of the Elderly in Thung Hua Subdistrict, Wang Nuea District, Lampang Province)

អ្នកនិពន្ធ៖ Nattapong Tachan (Chiang Mai Rajabhat University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2024 (Chiang Mai Rajabhat University)

វិស័យសិក្សា៖ Public Health

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះដោះស្រាយបញ្ហាកង្វះអក្ខរកម្មសុខភាពក្នុងចំណោមមនុស្សចាស់នៅឃុំ Thung Hua ដែលធ្វើឱ្យពួកគេមិនអាចប្រើប្រាស់កម្មវិធីសៀវភៅកំណត់ហេតុសុខភាព (Blue Book Application) របស់ក្រសួងសុខាភិបាលប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាពសម្រាប់ការពិនិត្យ និងតាមដានសុខភាពដោយខ្លួនឯង។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានប្រើប្រាស់ការរចនាការស្រាវជ្រាវបែបពាក់កណ្តាលពិសោធន៍ (Quasi-experimental research) ដោយអនុវត្តតាមទម្រង់សាកល្បងមុននិងក្រោយសម្រាប់ក្រុមតែមួយ (One-group pretest-posttest design) ដើម្បីវាយតម្លៃផលប៉ះពាល់នៃកម្មវិធី។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Baseline (Pre-test without Health Literacy Program)
ស្ថានភាពដើម (ការធ្វើតេស្តមុនពេលមានកម្មវិធីអក្ខរកម្មសុខភាព)
ងាយស្រួលក្នុងការវាស់ស្ទង់ស្ថានភាពជាក់ស្តែង និងមិនទាមទារការចំណាយធនធាន។ ផ្តល់ទិន្នន័យមូលដ្ឋានច្បាស់លាស់អំពីបញ្ហាប្រឈមរបស់មនុស្សចាស់។ មនុស្សចាស់ខ្វះចំណេះដឹងផ្នែកឌីជីថល និងមិនអាចប្រើប្រាស់កម្មវិធី (App) ដើម្បីតាមដានសុខភាពដោយខ្លួនឯងបាន។ ពួកគេនៅតែពឹងផ្អែកទាំងស្រុងលើបុគ្គលិកពេទ្យ។ ពិន្ទុមធ្យមនៃអក្ខរកម្មសុខភាព = 49.09 (ស្ថិតក្នុងកម្រិតមិនគ្រប់គ្រាន់)
Proposed Health Literacy Program (Post-test)
កម្មវិធីអក្ខរកម្មសុខភាពដែលបានស្នើឡើង (ការធ្វើតេស្តក្រោយអនុវត្តកម្មវិធីរយៈពេល ៨ សប្តាហ៍)
ជួយបង្កើនសមត្ថភាពមនុស្សចាស់ក្នុងការវាយតម្លៃរោគសញ្ញាសុខភាពទាំង ៩ តាមរយៈកម្មវិធី Blue Book បានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។ ជួយឱ្យមនុស្សចាស់អាចតាមដានសុខភាព និងធ្វើការសម្រេចចិត្តបានដោយខ្លួនឯង។ ទាមទារការចំណាយពេលវេលា (៨ សប្តាហ៍) និងកម្លាំងបុគ្គលិកសុខាភិបាលដើម្បីចុះបណ្តុះបណ្តាល។ ទាមទារឱ្យមនុស្សចាស់មានស្មាតហ្វូន និងអ៊ិនធឺណិត។ ពិន្ទុមធ្យមនៃអក្ខរកម្មសុខភាព = 97.47 (កម្រិតគ្រប់គ្រាន់ខ្លាំង), មានអត្ថន័យស្ថិតិ p ≤ 0.001

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តការសិក្សានេះទាមទារពេលវេលាបណ្តុះបណ្តាលរយៈពេល ៨ សប្តាហ៍ ព្រមទាំងឧបករណ៍បច្ចេកវិទ្យា និងធនធានមនុស្សដើម្បីណែនាំមនុស្សចាស់ឱ្យចេះប្រើប្រាស់កម្មវិធីទូរស័ព្ទ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងឃុំ Thung Hua ស្រុក Wang Nuea ខេត្ត Lampang ប្រទេសថៃ ដោយផ្តោតលើមនុស្សចាស់អាយុ ៦០ ឆ្នាំឡើងទៅ ដែលភាគច្រើនមានកម្រិតវប្បធម៌ត្រឹមបឋមសិក្សា និងប្រកបមុខរបរកសិកម្ម។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ទិន្នន័យនេះគឺមានភាពប្រហាក់ប្រហែលគ្នានឹងបរិបទនៅតាមតំបន់ជនបទ ដែលមនុស្សចាស់ភាគច្រើនមានកម្រិតអប់រំទាប ប៉ុន្តែការយកមកអនុវត្តតម្រូវឱ្យមានការគិតគូរពីរបាំងភាសា និងកម្រិតអក្ខរកម្មឌីជីថលនៅក្នុងស្រុកជាមុនសិន។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រក្នុងការបណ្តុះបណ្តាលអក្ខរកម្មសុខភាពនេះមានសក្តានុពលខ្ពស់ក្នុងការយកមកអនុវត្តនៅប្រទេសកម្ពុជា ជាពិសេសក្នុងការជំរុញសេវាសុខាភិបាលឌីជីថលសម្រាប់ក្រុមមនុស្សវ័យចំណាស់។

ជារួម ការរចនាកម្មវិធីបណ្តុះបណ្តាលដែលភ្ជាប់បច្ចេកវិទ្យាជាមួយនឹងការថែទាំសុខភាព គឺជាគំរូដ៏ល្អមួយសម្រាប់កម្ពុជាក្នុងការត្រៀមខ្លួនប្រឈមនឹងការកើនឡើងនៃចំនួនមនុស្សចាស់នាពេលអនាគត។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សា និងវាយតម្លៃតម្រូវការជាក់ស្តែង (Needs Assessment): ប្រើប្រាស់ Survey/Questionnaire ដែលរៀបចំតាមស្តង់ដារ ដើម្បីវាយតម្លៃកម្រិតអក្ខរកម្មសុខភាព និងឌីជីថលរបស់មនុស្សចាស់នៅក្នុងសហគមន៍គោលដៅ មុននឹងចាប់ផ្តើមគម្រោង។
  2. រចនាកម្មវិធីអប់រំ និងឧបករណ៍ឌីជីថល (Program & App Design): បង្កើតកម្មវិធីអប់រំតាមសហគមន៍ដោយផ្អែកលើ Nutbeam's Health Literacy Model (ធាតុទាំង ៦) និងប្រើប្រាស់ UI/UX Design Tools ដូចជា Figma ដើម្បីរចនាកម្មវិធីទូរស័ព្ទឱ្យមានអក្សរធំៗ ងាយស្រួលសម្រាប់មនុស្សចាស់។
  3. អនុវត្តការបណ្តុះបណ្តាល និងសាកល្បង (Implementation & Pilot Testing): អនុវត្តគម្រោងសាកល្បង (Pilot Study) ក្នុងទម្រង់ Quasi-experimental រយៈពេល ៨ សប្តាហ៍ ដោយរៀបចំការបង្រៀនជាក្រុមតូចៗ និងមានការជួយគាំទ្រពីអ្នកស្ម័គ្រចិត្ត។
  4. ការប្រមូល និងវិភាគទិន្នន័យ (Data Collection & Analysis): ប្រមូលទិន្នន័យមុននិងក្រោយគម្រោង រួចប្រើប្រាស់កម្មវិធី SPSSPython (SciPy, Pandas) ដើម្បីធ្វើការវិភាគស្ថិតិដោយប្រើប្រាស់ Paired Sample t-test សម្រាប់វាស់ស្ទង់ពីប្រសិទ្ធភាពនៃកម្មវិធីបណ្តុះបណ្តាល។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Health Literacy សមត្ថភាពរបស់បុគ្គលក្នុងការស្វែងរក ស្វែងយល់ វាយតម្លៃ និងប្រើប្រាស់ព័ត៌មានសុខភាពដើម្បីធ្វើការសម្រេចចិត្តបានត្រឹមត្រូវក្នុងការថែទាំសុខភាព និងការពារជំងឺប្រចាំថ្ងៃរបស់ខ្លួន។ ដូចជាការចេះអាននិងយល់អត្ថន័យនៃសៀវភៅណែនាំ ដើម្បីអាចជួសជុលនិងថែទាំម៉ាស៊ីនរាងកាយរបស់យើងបានត្រឹមត្រូវដោយខ្លួនឯង។
Blue Book Application ជាកម្មវិធីទូរស័ព្ទដៃផ្លូវការរបស់ក្រសួងសុខាភិបាលប្រទេសថៃ ដែលអនុញ្ញាតឱ្យមនុស្សចាស់ ឬអ្នកថែទាំអាចកត់ត្រា និងវាយតម្លៃរោគសញ្ញាសុខភាពទាំង ៩ ផ្នែកដោយខ្លួនឯងបានតាមរយៈប្រព័ន្ធឌីជីថលជំនួសឱ្យការប្រើសៀវភៅក្រដាស។ ដូចជាកូនសៀវភៅពេទ្យប្រចាំតួដែលបំប្លែងទៅជាកម្មវិធីក្នុងទូរស័ព្ទ ដែលអាចជួយរំលឹក និងវាយតម្លៃពីអាការៈជំងឺផ្សេងៗបានយ៉ាងងាយស្រួល។
Quasi Experimental Research ជាប្រភេទនៃការស្រាវជ្រាវដែលមានការសាកល្បងអនុវត្តកម្មវិធីអ្វីមួយទៅលើក្រុមគោលដៅ ដើម្បីវាស់ស្ទង់លទ្ធផល ប៉ុន្តែមិនមានការជ្រើសរើសក្រុមប្រៀបធៀបដោយចៃដន្យ (Randomization) ពេញលេញដូចការពិសោធន៍ពិតប្រាកដនោះទេ ភាគច្រើនប្រើសម្រាប់វាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពកម្មវិធីក្នុងសហគមន៍ជាក់ស្តែង។ ដូចជាការសាកល្បងបង្រៀនមុខវិជ្ជាថ្មីដល់សិស្សមួយថ្នាក់ រួចវាស់ស្ទង់ពិន្ទុមុននិងក្រោយរៀន ដោយមិនបានប្រៀបធៀបជាផ្លូវការជាមួយសិស្សថ្នាក់ផ្សេង។
Mini-Cog ជាឧបករណ៍សម្រាប់ធ្វើតេស្តវាយតម្លៃកម្រិតនៃការចងចាំ និងមុខងារខួរក្បាលយ៉ាងរហ័ស ដែលគ្រូពេទ្យប្រើដើម្បីស្វែងរកហានិភ័យនៃជំងឺវង្វេងវង្វាន់ (Dementia) ឬការថយចុះការចងចាំនៅក្នុងមនុស្សចាស់។ ដូចជាការលេងហ្គេមទន្ទេញពាក្យខ្លីៗ ឬគូររូបនាឡិកា ដើម្បីល្បងមើលថាតើខួរក្បាលរបស់មនុស្សចាស់នៅចងចាំបានល្អកម្រិតណា។
Timed Up and Go test (TUGT) ជាការធ្វើតេស្តវាយតម្លៃសមត្ថភាពនៃការធ្វើចលនារាងកាយ និងតុល្យភាពរបស់មនុស្សចាស់ ដោយវាស់វែងរយៈពេលដែលពួកគេងើបពីកៅអី ដើរចម្ងាយ ៣ ម៉ែត្រ ហើយត្រឡប់មកអង្គុយវិញ ដើម្បីរកមើលហានិភ័យនៃការដួល។ ដូចជាការចាប់ម៉ោងមើលថាតើមនុស្សចាស់ម្នាក់អាចក្រោកឈរ ដើរទៅមុខបន្តិច ហើយត្រឡប់មកអង្គុយវិញបានលឿននិងមានលំនឹងដែរឬអត់។
Activities of Daily Living (ADL) សូចនាករសម្រាប់វាយតម្លៃសមត្ថភាពរបស់បុគ្គលម្នាក់ៗក្នុងការបំពេញការងារចិញ្ចឹមជីវិតប្រចាំថ្ងៃដោយខ្លួនឯង ដូចជាការញ៉ាំអាហារ ការងូតទឹក ការស្លៀកពាក់ និងការប្រើប្រាស់បង្គន់ជាដើម។ ដូចជាតារាងពិន្ទុវាយតម្លៃថាតើមនុស្សចាស់នៅមានកម្លាំងអាចមើលថែខ្លួនឯងបានកម្រិតណា ដោយមិនបាច់ពឹងកូនចៅ។
Telemedicine ការផ្តល់សេវាថែទាំសុខភាពពីចម្ងាយ ដោយប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាទំនាក់ទំនង ដូចជាការហៅទូរស័ព្ទ ឬវីដេអូ ដើម្បីពិគ្រោះយោបល់ ធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យ និងព្យាបាលជំងឺដោយមិនចាំបាច់ធ្វើដំណើរទៅមន្ទីរពេទ្យផ្ទាល់។ ដូចជាការខលវីដេអូហៅគ្រូពេទ្យមកពិនិត្យជំងឺដល់ផ្ទះ តាមរយៈអេក្រង់ទូរស័ព្ទ ឬកុំព្យូទ័រ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖