Original Title: Articulating the Effect of Pesticides Use and Sustainable Development Goals (SDGs): The Science of Improving Lives through Decision Impacts
Source: doi.org/10.36956/rwae.v2i1.347
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការបញ្ជាក់ពីផលប៉ះពាល់នៃការប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត និងគោលដៅអភិវឌ្ឍន៍ប្រកបដោយចីរភាព (SDGs)៖ វិទ្យាសាស្ត្រនៃការកែលម្អជីវិតតាមរយៈផលប៉ះពាល់នៃការសម្រេចចិត្ត

ចំណងជើងដើម៖ Articulating the Effect of Pesticides Use and Sustainable Development Goals (SDGs): The Science of Improving Lives through Decision Impacts

អ្នកនិពន្ធ៖ Morufu Olalekan Raimi (Department of Community Medicine, Environmental Health Unit, Faculty of Clinical Sciences, Niger Delta University, Wilberforce Island, Bayelsa State, Nigeria), Tonye Vivien Odubo (Department of Geography and Environmental Management, Niger Delta University, Nigeria), Ogah Alima (School of Health and Life Sciences, Teesside University, Middlesbrough, United Kingdom), Henry Akpojubaro Efegbere (Department of Community Medicine, Edo University, Iyamho, Edo State, Nigeria), Abinotami Williams Ebuete (Department of Geography and Environmental Management, Niger Delta University, Nigeria)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2021 Research on World Agricultural Economy

វិស័យសិក្សា៖ Environmental Health

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះលើកឡើងពីផលប៉ះពាល់ធ្ងន់ធ្ងរដល់សុខភាព និងបរិស្ថាននៃការប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតគីមីលើសកម្រិត ជាពិសេសនៅក្នុងប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍ដូចជាប្រទេសនីហ្សេរីយ៉ា និងការគំរាមកំហែងរបស់វាចំពោះការសម្រេចបាននូវគោលដៅអភិវឌ្ឍន៍ប្រកបដោយចីរភាព (SDGs)។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ អ្នកនិពន្ធធ្វើការត្រួតពិនិត្យឡើងវិញនូវទិន្នន័យសុខភាពសាធារណៈ និន្នាការប្រជាសាស្ត្រ និងក្របខ័ណ្ឌគោលនយោបាយ ដើម្បីបញ្ជាក់ពីទំនាក់ទំនងរវាងការគ្រប់គ្រងថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត និងការអភិវឌ្ឍន៍ប្រកបដោយចីរភាព។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Conventional Pesticide Dependency
ការពឹងផ្អែកលើការប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតជាប្រចាំ
ងាយស្រួលសម្រាប់កសិករក្នុងការបង្កើនទិន្នផលរយៈពេលខ្លី និងឆ្លើយតបយ៉ាងរហ័សទៅនឹងតម្រូវការស្បៀងអាហារ។ បណ្តាលឱ្យមានការពុលយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដល់កសិករ បំផ្លាញប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីទឹកសាប និងបង្កជំងឺរ៉ាំរ៉ៃ (ដូចជាមហារីក និងអតុល្យភាពអរម៉ូន)។ បណ្តាលឱ្យកម្មករប្រមាណ ២០.០០០ នាក់ស្លាប់ជារៀងរាល់ឆ្នាំនៅទូទាំងពិភពលោក និងជាង ៧០% នៃប្រជាជនជនបទនៅតំបន់ខ្លះមានជំងឺទាក់ទងនឹងអាហារនិងទឹក។
Eco-Social Policies and Education
ការអនុវត្តគោលនយោបាយសេដ្ឋកិច្ច-សង្គម និងការអប់រំ
កាត់បន្ថយហានិភ័យសុខភាព លើកកម្ពស់ប្រព័ន្ធស្បៀងអាហារប្រកបដោយសុវត្ថិភាព និងស្របតាមគោលដៅអភិវឌ្ឍន៍ប្រកបដោយចីរភាព (SDGs)។ ទាមទារឱ្យមានការផ្លាស់ប្តូរផ្នត់គំនិត ការវិនិយោគរយៈពេលវែង ការគាំទ្រពីរដ្ឋាភិបាល និងកិច្ចសហការពីគ្រប់ស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធ។ កាត់បន្ថយការប៉ះពាល់សារធាតុគីមី និងការពារសុខភាពប្រជាជន ទន្ទឹមនឹងការឈានទៅសម្រេចគោលដៅ SDGs ឆ្នាំ២០៣០។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តដំណោះស្រាយនេះមិនតម្រូវឱ្យមានកុំព្យូទ័រ ឬបច្ចេកវិទ្យាស្មុគស្មាញទេ ប៉ុន្តែទាមទារឱ្យមានការវិនិយោគលើធនធានមនុស្ស គោលនយោបាយ និងកិច្ចសហប្រតិបត្តិការ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះពឹងផ្អែកយ៉ាងខ្លាំងលើទិន្នន័យប៉ាន់ស្មានជាសកល (ពី UNEP និង WHO) និងបទពិសោធន៍ជាក់ស្តែងនៅក្នុងប្រទេសនីហ្សេរីយ៉ា ដែលជាប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍។ បរិបទនៃការកើនឡើងប្រជាជន និងការពឹងផ្អែកលើកសិកម្មបែបគីមីនៅក្នុងប្រទេសនីហ្សេរីយ៉ា គឺមានភាពស្រដៀងគ្នាខ្លាំងទៅនឹងបញ្ហាដែលប្រទេសកម្ពុជាកំពុងជួបប្រទះ ដែលធ្វើឱ្យការសិក្សានេះមានតម្លៃខ្ពស់សម្រាប់ការប្រៀបធៀប។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

គោលគំនិតនៃការអនុវត្តគោលនយោបាយសេដ្ឋកិច្ច-សង្គម (Eco-social policies) គឺមានភាពពាក់ព័ន្ធ និងអាចអនុវត្តបានយ៉ាងល្អសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា។

ការបង្វែរទិសដៅពីការពឹងផ្អែកលើថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត ទៅរកការអប់រំ និងកិច្ចសហការពីគ្រប់ភាគី គឺជាគន្លឹះឆ្ពោះទៅរកការសម្រេចបានគោលដៅ SDGs នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីស្ថានភាពបច្ចុប្បន្ននៃការប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត: និស្សិតអាចចុះធ្វើការស្ទង់មតិ (Survey) នៅតាមតំបន់កសិកម្មសំខាន់ៗ (ឧ. ខេត្តបាត់ដំបង ឬកំពង់ចាម) ដោយប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ដូចជា KoboToolbox ដើម្បីប្រមូលទិន្នន័យអំពីប្រភេទថ្នាំគីមី និងអត្រាអ្នកជំងឺប្រចាំតំបន់។
  2. វាយតម្លៃផលប៉ះពាល់សុខភាពបរិស្ថាន (Environmental Health Impact Assessment): ប្រើប្រាស់កម្មវិធីប្រព័ន្ធព័ត៌មានភូមិសាស្រ្តដូចជា QGIS ដើម្បីគូសផែនទីតំបន់ហានិភ័យ ដែលប្រភពទឹកអាចរងការបំពុលពីថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត ធៀបនឹងទីតាំងលំនៅឋានរបស់ប្រជាជន។
  3. រៀបចំកម្មវិធីអប់រំ និងផ្សព្វផ្សាយដល់កសិករ (Outreach Programs): សហការជាមួយអង្គការក្រៅរដ្ឋាភិបាល និងអាជ្ញាធរមូលដ្ឋាន ដើម្បីបង្កើតសិក្ខាសាលាផ្សព្វផ្សាយពីការអនុវត្តកសិកម្មសុវត្ថិភាព ដោយផ្តោតលើការកាត់បន្ថយហានិភ័យសុខភាពពីការប្រើប្រាស់ថ្នាំគីមី។
  4. ភ្ជាប់លទ្ធផលស្រាវជ្រាវទៅនឹងគោលដៅអភិវឌ្ឍន៍ប្រកបដោយចីរភាព (SDGs): សរសេរអត្ថបទស្រាវជ្រាវ ឬសេចក្តីសង្ខេបគោលនយោបាយ (Policy Brief) ដោយបង្ហាញពីរបៀបដែលការកាត់បន្ថយថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតនៅកម្ពុជា អាចរួមចំណែកសម្រេចបាននូវ SDG ទី១ (លុបបំបាត់ភាពក្រីក្រ), ទី២ (លុបបំបាត់ភាពអត់ឃ្លាន), ទី៣ (សុខភាពល្អ) និងទី១២ (ការផលិតប្រកបដោយការទទួលខុសត្រូវ)។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Planetary health (សុខភាពភពផែនដី) គឺជាទស្សនាទានដែលផ្តោតលើភាពអាស្រ័យគ្នារវាងសុខភាពមនុស្ស និងប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីធម្មជាតិ ដោយសង្កត់ធ្ងន់ថា សុខភាពរបស់មនុស្សមិនអាចធានាបានទេ ប្រសិនបើបរិស្ថាន និងភពផែនដីកំពុងរងការបំផ្លិចបំផ្លាញ។ ដូចជាការថែរក្សាផ្ទះធំមួយឱ្យស្អាត និងមានសុវត្ថិភាព ដើម្បីឱ្យអ្នករស់នៅខាងក្នុងមានសុខភាពល្អ និងមិនឈឺថ្កាត់។
Chemically-polluted runoff (រំហូរសារធាតុគីមីបំពុល) គឺជាបាតុភូតដែលទឹកភ្លៀង ឬទឹកស្រោចស្រពបានហូរនាំយកថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត និងជីគីមីពីដីកសិកម្ម ចូលទៅក្នុងទន្លេ បឹង ឬទឹកក្រោមដី ដែលបង្កឱ្យមានការបំពុលប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីទឹកសាបយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។ ដូចជាទឹកភ្លៀងដែលហូរលាងសម្អាតសាប៊ូនិងប្រេងពីថ្នល់ចូលទៅក្នុងលូទឹក រួចយកជាតិពុលទាំងនោះទៅសម្លាប់ត្រីនៅក្នុងប្រឡាយ។
Dead zones (តំបន់គ្មានជីវិត) គឺជាតំបន់នៅក្នុងមហាសមុទ្រ ឬបឹង ដែលកម្រិតអុកស៊ីហ្សែនធ្លាក់ចុះទាបបំផុត (Hypoxia) ជាញឹកញាប់បណ្តាលមកពីរំហូរជីគីមីកសិកម្ម ដែលធ្វើឱ្យពពួកសត្វទឹកមិនអាចរស់រានមានជីវិតបាន។ ដូចជាបន្ទប់បិទជិតដែលអស់ខ្យល់អុកស៊ីហ្សែន ធ្វើឱ្យគ្មាននរណាម្នាក់អាចដកដង្ហើម និងរស់នៅទីនោះបានទៀតឡើយ។
Eco-social policies (គោលនយោបាយអេកូ-សង្គម) គឺជាគោលនយោបាយរបស់រដ្ឋាភិបាលដែលត្រូវបានរចនាឡើងដើម្បីផ្លាស់ប្តូរអាកប្បកិរិយារបស់ប្រជាជន ឬផ្តល់ការលើកទឹកចិត្តដល់ការអនុវត្តប្រកបដោយចីរភាព ដើម្បីការពារទាំងបរិស្ថាន និងសុខុមាលភាពសង្គមក្នុងពេលតែមួយ។ ដូចជាការផ្តល់រង្វាន់ ឬការបញ្ចុះតម្លៃដល់សិស្សដែលជិះកង់មកសាលា ដើម្បីជួយកាត់បន្ថយផ្សែងម៉ូតូផង និងជួយឱ្យពួកគេមានសុខភាពល្អផង។
Carcinogenic (សារធាតុបង្កមហារីក) គឺជាលក្ខណៈនៃសារធាតុ ឬសមាសធាតុគីមី (ដូចជាថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតមួយចំនួន) ដែលមានសក្តានុពលក្នុងការផ្លាស់ប្តូរហ្សែន ឬកោសិកាក្នុងរាងកាយមនុស្ស ដែលនាំឱ្យកើតមានជំងឺមហារីកនៅពេលប៉ះពាល់រយៈពេលយូរ។ ដូចជាភ្លើងដែលឆេះរាលដាលកោសិការបស់យើងបន្តិចម្តងៗដោយស្ងាត់ៗ រហូតដល់វាក្លាយជាជំងឺកាចសាហាវដែលពិបាកព្យាបាល។
Cypermethrin (ថ្នាំស៊ីពែរម៉េតទ្រីន) គឺជាប្រភេទថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតគីមីសំយោគ (Pyrethroid) ដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់យ៉ាងទូលំទូលាយក្នុងវិស័យកសិកម្ម ដែលការសិក្សាបង្ហាញថាវាអាចធ្វើឱ្យប្រព័ន្ធភាពស៊ាំចុះខ្សោយ និងមានជាតិពុលដែលអាចបង្កមហារីកដល់មនុស្សប្រសិនបើប៉ះពាល់ផ្ទាល់។ ដូចជាថ្នាំបាញ់មូសដែលមានជាតិពុលខ្លាំងបំផុត ដែលអាចធ្វើឱ្យយើងឈឺធ្ងន់ធ្ងរបានប្រសិនបើយើងស្រូប ឬប៉ះវាញឹកញាប់ពេកដោយគ្មានការការពារ។
Demographic dynamics (សក្ដានុពលប្រជាសាស្ត្រ) គឺជាការផ្លាស់ប្តូរនៃទំហំ រចនាសម្ព័ន្ធ និងការបែងចែកចំនួនប្រជាជនតាមពេលវេលា ដែលរួមបញ្ចូលទាំងអត្រាកំណើត ការកើនឡើងមនុស្សចាស់ និងការធ្វើនគរូបនីយកម្ម ដែលកត្តាទាំងអស់នេះជំរុញឱ្យមានការប្រែប្រួលតម្រូវការស្បៀងអាហារ និងបរិស្ថានសកល។ ដូចជាការសង្កេតមើលចលនារបស់សិស្សក្នុងសាលារៀន ដែលចំនួនសិស្សកើនឡើង ផ្លាស់ទីពីថ្នាក់មួយទៅថ្នាក់មួយទៀត និងត្រូវការបន្ទប់រៀនកាន់តែច្រើនតាមពេលវេលា។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖