Original Title: Effect of Antioxidants on Properties of Rice Flour/Cassava Starch Film Blends Plasticized with Sorbitol
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ឥទ្ធិពលនៃសារធាតុប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មទៅលើលក្ខណៈសម្បត្តិនៃល្បាយស្រទាប់ស្តើងម្សៅអង្ករ/ម្សៅដំឡូងមី ដែលផ្សំជាមួយ Sorbitol

ចំណងជើងដើម៖ Effect of Antioxidants on Properties of Rice Flour/Cassava Starch Film Blends Plasticized with Sorbitol

អ្នកនិពន្ធ៖ Pornchai Rachtanapun (Department of Packaging Technology, Faculty of Agro-Industry, Chiang Mai University), Wirongrong Tongdeesoontorn (Department of Biotechnology, Graduate School, Chiang Mai University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2009, Kasetsart J. (Nat. Sci.)

វិស័យសិក្សា៖ Food Science and Materials Science

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហានៃការកែលម្អលក្ខណៈសម្បត្តិមេកានិច ការរលាយ និងកម្ដៅនៃបន្ទះស្រទាប់ស្តើងដែលអាចបរិភោគបាន (edible films) ធ្វើពីម្សៅអង្ករនិងម្សៅដំឡូងមី តាមរយៈការបន្ថែមសារធាតុប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មផ្សេងៗ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ អ្នកស្រាវជ្រាវបានរៀបចំល្បាយស្រទាប់ស្តើងដោយប្រើម្សៅអង្ករ ម្សៅដំឡូងមី និង sorbitol បន្ទាប់មកលាយបញ្ចូលជាមួយសារធាតុប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មចំនួនបីប្រភេទ រួចធ្វើការវាស់ស្ទង់លក្ខណៈសម្បត្តិរូបសាស្ត្រ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Control Film (No Antioxidants)
ស្រទាប់ស្តើងធម្មតា (គ្មានសារធាតុប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្ម)
ងាយស្រួលផលិត មិនមានការចំណាយបន្ថែមលើសារធាតុសកម្ម និងមានភាពបត់បែន (%elongation) ល្អបង្គួរ។ កម្លាំងធន់ទាញរហែក និងភាពធន់នឹងការបត់នៅមានកម្រិតទាបបើធៀបនឹងការប្រើប្រាស់អាស៊ីតហ្គាលីក (GA)។ កម្លាំងធន់ទាញរហែក ~3.2 MPa, ភាពរលាយក្នុងទឹក 24.27%, និងចំណុចរលាយ (Tm) 101.00°C។
Film blended with Gallic Acid (GA)
ស្រទាប់ស្តើងលាយជាមួយអាស៊ីតហ្គាលីក (GA)
មានកម្លាំងធន់ទាញរហែក និងភាពធន់នឹងការបត់ខ្ពស់បំផុត ព្រមទាំងបង្កើនចំណុចរលាយ (Tm) ធ្វើឱ្យមានស្ថិរភាពកម្ដៅល្អដោយសារប៉ូលកម្មខ្ពស់។ ភាពបត់បែន (%elongation) ធ្លាក់ចុះទាបជាងគេ និងងាយរលាយក្នុងទឹកខ្លាំងជាងគេ ដែលអាចមិនស័ក្តិសមសម្រាប់ផលិតផលដែលមានសំណើមខ្ពស់។ កម្លាំងធន់ទាញរហែកខ្ពស់បំផុត (~6.8 MPa), ភាពរលាយក្នុងទឹក 30.15%, និងចំណុចរលាយកើនដល់ 111.83°C។
Film blended with Propyl Gallate (PG) or Butyl hydroxyanisole (BHA)
ស្រទាប់ស្តើងលាយជាមួយ PG ឬ BHA
រក្សាភាពបត់បែន (%elongation) បានប្រហាក់ប្រហែលនឹងស្រទាប់ស្តើងធម្មតា និងមានភាពរលាយក្នុងទឹកទាបជាងប្រភេទ GA ។ មិនបានជួយបង្កើនកម្លាំងធន់ទាញរហែកទេ ហើយថែមទាំងធ្វើឱ្យចំណុចរលាយ (Tm) ធ្លាក់ចុះដោយសារប៉ូលកម្មទាប។ កម្លាំងធន់ទាញរហែកមិនខុសប្លែកពីធម្មតា, ភាពរលាយក្នុងទឹក ~21-22%, និងចំណុចរលាយធ្លាក់ចុះ (87.83°C សម្រាប់ PG និង 79.50°C សម្រាប់ BHA)។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះទាមទារបរិក្ខារមន្ទីរពិសោធន៍វិទ្យាសាស្ត្រចំណីអាហារ ម៉ាស៊ីនវាស់កម្លាំងមេកានិច និងសារធាតុគីមីមួយចំនួនដែលមានតម្លៃសមរម្យ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅសាកលវិទ្យាល័យឈៀងម៉ៃ ប្រទេសថៃ ដោយប្រើប្រាស់ម្សៅអង្ករនិងម្សៅដំឡូងមីដែលផលិតដោយក្រុមហ៊ុនក្នុងស្រុក (Bangkok Inter Food Co.)។ លទ្ធផលអាចប្រែប្រួលបន្តិចបន្តួចប្រសិនបើអនុវត្តនៅកម្ពុជា ដោយសារភាពខុសគ្នានៃពូជស្រូវ ដំឡូងមី និងបច្ចេកទេសកិនម្សៅ ដែលអាចប៉ះពាល់ដល់សមាមាត្រអាមីឡូស និងអាមីឡូប៉ិចទីន។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ការស្រាវជ្រាវនេះមានសក្តានុពលខ្ពស់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ក្នុងការអភិវឌ្ឍការវេចខ្ចប់ដែលអាចបរិភោគបាន និងងាយរលាយ ដើម្បីកាត់បន្ថយប្លាស្ទិក។

បច្ចេកវិទ្យានេះមិនត្រឹមតែជួយកាត់បន្ថយសំណល់ប្លាស្ទិកប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងជួយបង្កើនតម្លៃបន្ថែម (Value-add) ដល់កសិផលខ្មែរដូចជាអង្ករ និងដំឡូងមីផងដែរ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីការចម្រាញ់ និងរៀបចំម្សៅមូលដ្ឋាន: ប្រមូលម្សៅអង្ករ និងម្សៅដំឡូងមីពីប្រភពក្នុងស្រុក។ សិក្សាពីការលាយបញ្ចូលគ្នាក្នុងសមាមាត្រ ៣:៧ (អង្ករ:ដំឡូងមី) ក្នុងទឹកចម្រោះ និងប្រើប្រាស់ Sorbitol ៣ ក្រាម ជាសារធាតុបន្ទន់ (Plasticizer) ក្នុងសីតុណ្ហភាព ៨០°C ដើម្បីឱ្យម្សៅក្លាយជាជែល (Gelatinization)។
  2. ជ្រើសរើស និងសាកល្បងសារធាតុប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្ម: ជ្រើសរើសសារធាតុប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មដែលមានប៉ូលកម្មខ្ពស់ដូចជា Gallic Acid (GA) ក្នុងបរិមាណ ៤០០ មីលីក្រាម មកលាយបញ្ចូលទៅក្នុងសូលុយស្យុងម្សៅមុនពេលចាក់ពុម្ព ដើម្បីបង្កើនកម្លាំងមេកានិច និងការពារការខូចគុណភាពអាហារពីរ៉ាឌីកាល់សេរី។
  3. ការចាក់ពុម្ព និងសម្ងួតស្រទាប់ស្តើង (Film Casting): ចាក់សូលុយស្យុងចំណុះ ៣០ ក្រាម លើបន្ទះកញ្ចក់រាបស្មើដែលរុំដោយ PVDC film រួចទុកឱ្យស្ងួតនៅសីតុណ្ហភាពបន្ទប់រយៈពេល ២៤ ម៉ោង ដើម្បីទទួលបានស្រទាប់ស្តើងដែលអាចបកបាន និងមានកម្រាស់ចន្លោះ ០.១២-០.១៥ មីលីម៉ែត្រ។
  4. ការធ្វើតេស្តមេកានិច និងកម្ដៅនៅមន្ទីរពិសោធន៍: ប្រើប្រាស់ម៉ាស៊ីន Universal Testing Machine ដើម្បីស្វែងយល់ពីកម្លាំងទាញរហែកអតិបរមា និងភាគរយពន្លូត រួចប្រើ Differential Scanning Calorimeter (DSC) ដើម្បីវាយតម្លៃសីតុណ្ហភាពចំណុចរលាយ (Tm) របស់ស្រទាប់ស្តើង។
  5. ការអនុវត្តជាក់ស្ដែងលើផលិតផលអាហារ (Prototyping): សាកល្បងប្រើប្រាស់ស្រទាប់ស្តើងនេះវេចខ្ចប់ផលិតផលដែលងាយរងអុកស៊ីតកម្ម (ដូចជាអាហារស្ងួត សាច់ក្រក ឬគ្រឿងទេស) រួចតាមដានគុណភាពអាយុកាលរក្សាទុក (Shelf-life) និងតេស្តល្បឿននៃការរលាយក្នុងទឹកក្នុងសីតុណ្ហភាពប្រើប្រាស់ជាក់ស្តែង។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Plasticizer (សារធាតុបន្ទន់) សារធាតុគីមី (ដូចជា Sorbitol ក្នុងការសិក្សានេះ) ដែលគេបន្ថែមទៅក្នុងល្បាយប៉ូលីមែរ ដើម្បីបង្កើនគម្លាតរវាងខ្សែច្រវ៉ាក់ម៉ូលេគុល ជួយកាត់បន្ថយភាពស្រួយ បង្កើនភាពបត់បែន និងធ្វើឱ្យស្រទាប់ស្តើងងាយស្រួលក្នុងការផលិតនិងប្រើប្រាស់។ ដូចជាការបន្ថែមប្រេង ឬទឹកស៊ីរ៉ូទៅក្នុងម្សៅនំ ដើម្បីឱ្យសាច់នំទន់ និងអាចបត់បែនបានដោយមិនងាយបាក់ស្រួយ។
Tensile strength (កម្លាំងធន់ទាញរហែក) រង្វាស់នៃកម្លាំងអតិបរមាដែលបន្ទះស្រទាប់ស្តើងអាចទ្រាំទ្របានមុនពេលវាដាច់រហែកនៅពេលដែលគេទាញវាសងខាង។ វាត្រូវបានគិតជាឯកតា MPa (Megapascal) ដើម្បីបង្ហាញពីភាពរឹងមាំរបស់វត្ថុធាតុ។ ដូចជាការវាស់ថាតើយើងត្រូវប្រើយកម្លាំងខ្លាំងប៉ុនណា ដើម្បីទាញកៅស៊ូកងមួយឱ្យដាច់។
%elongation (ភាគរយនៃការពន្លូត) កម្រិតនៃសមត្ថភាពយឺតរបស់វត្ថុធាតុមុនពេលវាដាច់ ដោយគិតជាភាគរយធៀបនឹងប្រវែងដើមរបស់វា។ ភាគរយនេះកាន់តែខ្ពស់ មានន័យថាស្រទាប់ស្តើងនោះមានភាពបត់បែននិងយឺតបានកាន់តែវែង។ ដូចជាការវាស់ប្រវែងនៃស្ករកៅស៊ូថាតើអាចទាញឱ្យយឺតបានវែងប៉ុនណា មុនពេលវាដាច់ចេញពីគ្នា។
Folding endurance (ភាពធន់នឹងការបត់) ចំនួនដងអតិបរមាដែលស្រទាប់ស្តើងអាចទប់ទល់នឹងការបត់ចុះបត់ឡើងនៅត្រង់ចំណុចដដែលៗ មុនពេលវាបាក់ ឬដាច់។ វាបង្ហាញពីភាពស្វិតនិងអាយុកាលនៃការប្រើប្រាស់ក្នុងការវេចខ្ចប់ជាក់ស្តែង។ ដូចជាការបត់បន្ទះលួស ឬក្រដាសកាតុងចុះឡើងៗ ដើម្បីរាប់ថាតើបត់បានប៉ុន្មានដងទើបវាបាក់។
Water solubility (ភាពរលាយក្នុងទឹក) ភាគរយនៃសារធាតុស្ងួតរបស់ស្រទាប់ស្តើងដែលរលាយបាត់នៅពេលត្រាំក្នុងទឹករយៈពេលកំណត់មួយ (ឧ. ២៤ ម៉ោង)។ សម្រាប់ស្រទាប់ស្តើងវេចខ្ចប់គ្រឿងទេស គេត្រូវការភាពរលាយនេះដើម្បីឱ្យកញ្ចប់រលាយចូលក្នុងស៊ុបតែម្តង។ ដូចជាដុំស្ករស ឬអំបិល ដែលត្រូវរលាយបាត់បន្តិចម្តងៗនៅពេលយើងដាក់វាក្នុងកែវទឹក។
Differential scanning calorimeter (ម៉ាស៊ីនវិភាគកម្ដៅ DSC) ឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍ដែលប្រើសម្រាប់វាស់បរិមាណកម្ដៅដែលវត្ថុធាតុមួយស្រូបចូល ឬបញ្ចេញ នៅពេលសីតុណ្ហភាពប្រែប្រួល ដើម្បីកំណត់ពីលក្ខណៈរូបវន្ត ដូចជាចំណុចរលាយ និងភាពដូចគ្នានៃល្បាយ។ ដូចជាជញ្ជីងថ្លឹងកម្ដៅដ៏ឆ្លាតវៃមួយ ដែលប្រាប់យើងថាវត្ថុមួយត្រូវការកម្ដៅប៉ុន្មាន ទើបរលាយប្តូររូបរាង។
Melting point temperature - Tm (សីតុណ្ហភាពចំណុចរលាយ) កម្រិតសីតុណ្ហភាពជាក់លាក់មួយ ដែលធ្វើឱ្យវត្ថុធាតុផ្លាស់ប្តូរស្ថានភាពពីរឹងទៅជារាវ។ វាកំណត់ពីស្ថិរភាពរបស់ស្រទាប់ស្តើងនៅពេលត្រូវកម្ដៅក្នុងបរិយាកាសផ្សេងៗ។ ដូចជាសីតុណ្ហភាពដែលធ្វើឱ្យដុំទឹកកកចាប់ផ្តើមរលាយក្លាយជាទឹកធម្មតា។
Polarity (ប៉ូលកម្ម) លក្ខណៈនៃម៉ូលេគុលដែលមានការបែងចែកបន្ទុកអគ្គិសនីមិនស្មើគ្នា (មានប៉ូលវិជ្ជមាននិងអវិជ្ជមាន) ដែលធ្វើឱ្យវាមានទំនោរទាក់ទាញម៉ូលេគុលផ្សេងទៀត ពិសេសគឺទឹក។ សារធាតុដែលមានប៉ូលកម្មខ្ពស់ (ដូចជា GA) ធ្វើឱ្យស្រទាប់ស្តើងងាយរលាយក្នុងទឹក។ ដូចជាមេដែកដែលមានប៉ូលជើងនិងត្បូង ដែលតែងតែឆក់ទាញយកវត្ថុផ្សេងៗដែលមានបន្ទុកផ្ទុយគ្នា។
Intermolecular force (កម្លាំងអន្តរម៉ូលេគុល) កម្លាំងទាញទាក់ទាញរវាងម៉ូលេគុលមួយទៅម៉ូលេគុលមួយទៀតនៅក្នុងខ្សែច្រវ៉ាក់វត្ថុធាតុប៉ូលីមែរ។ កម្លាំងនេះកាន់តែខ្លាំង ធ្វើឱ្យវត្ថុធាតុនោះកាន់តែរឹងមាំ និងមានសីតុណ្ហភាពរលាយ (Tm) កាន់តែខ្ពស់។ ដូចជាការចាប់ដៃគ្នាយ៉ាងស្អិតរមួតរវាងមនុស្សជាច្រើននាក់ក្នុងជួរ ដែលធ្វើឱ្យពិបាកនឹងបំបែកពួកគេចេញពីគ្នា។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖