បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះសិក្សាពីឥទ្ធិពលនៃការប្រើប្រាស់ម្សៅដំឡូងមី (Tapioca starch) និងការប្រែប្រួលសីតុណ្ហភាពទៅលើកម្រិតខាប់នៃល្បាយម្សៅទឹក (Batter) ធ្វើពីម្សៅស្រូវសាលី ដើម្បីកែលម្អគុណភាពផលិតផលអាហារបំពង។
វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ អ្នកស្រាវជ្រាវបានរៀបចំល្បាយម្សៅក្នុងសមាមាត្រផ្សេងៗគ្នា និងបានធ្វើការវាស់វែងលក្ខណៈរ៉េអូឡូស៊ីដោយប្រើឧបករណ៍វាស់កម្រិតខាប់បែបវិល។
លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖
| វិធីសាស្ត្រ (Method) | គុណសម្បត្តិ (Pros) | គុណវិបត្តិ (Cons) | លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result) |
|---|---|---|---|
| WF:TS = 100:0 (Control) ល្បាយម្សៅស្រូវសាលី ១០០% (មិនមានលាយម្សៅដំឡូងមី) |
មានកម្រិតខាប់ និងមេគុណភាពស្អិតរមួតខ្ពស់បំផុត ដែលអាចជួយឱ្យម្សៅស្រោបលើអាហារបានក្រាស់ល្អ។ | តម្លៃដើមខ្ពស់ដោយសារត្រូវពឹងផ្អែកលើម្សៅស្រូវសាលីទាំងស្រុង ហើយកម្រិតខាប់ខ្លាំងពេកអាចធ្វើឱ្យពិបាកក្នុងការគ្រប់គ្រងលំហូរ។ | មានមេគុណភាពស្អិតរមួត (K) ខ្ពស់បំផុតពី ៤.៥៧ ដល់ ៧.០៣ Pa.sⁿ និងសន្ទស្សន៍លំហូរ (n) ពី ០.៥២៤ ដល់ ០.៥៥៦។ |
| WF:TS = 75:25 ល្បាយម្សៅស្រូវសាលី ៧៥% និងម្សៅដំឡូងមី ២៥% |
កាត់បន្ថយកម្រិតខាប់បានសមរម្យ ជួយកាត់បន្ថយចំណាយដោយប្រើប្រាស់ម្សៅដំឡូងមីដែលមានតម្លៃថោក និងនៅតែរក្សាបាននូវលក្ខណៈរាវពេលរងកម្លាំងកាត់ (Shear-thinning)។ | មេគុណភាពស្អិតរមួតធ្លាក់ចុះ បើប្រៀបធៀបនឹងការប្រើម្សៅស្រូវសាលីសុទ្ធ ដែលអាចប៉ះពាល់ដល់កម្រាស់នៃស្រទាប់ម្សៅបំពងបន្តិចបន្តួច។ | មេគុណភាពស្អិតរមួត (K) ធ្លាក់ចុះមកចន្លោះ ១.៣០ ដល់ ១.៩៤ Pa.sⁿ ឯសន្ទស្សន៍លំហូរ (n) កើនឡើងដល់ ០.៥៩៤ ដល់ ០.៦៣៣។ |
| WF:TS = 50:50 ល្បាយម្សៅស្រូវសាលី ៥០% និងម្សៅដំឡូងមី ៥០% |
ប្រើប្រាស់ម្សៅដំឡូងមីបានច្រើនបំផុត (ជួយសន្សំសំចៃខ្ពស់) និងបង្ហាញពីអាកប្បកិរិយាលំហូរកាន់តែខិតជិតទៅរកវត្ថុរាវញូវតុន (Newtonian behavior) ដែលងាយស្រួលហូរ។ | កម្រិតខាប់ និងមេគុណភាពស្អិតរមួតទាបបំផុត ដែលអាចធ្វើឱ្យម្សៅរាវពេក ពិបាកទំពក់ជាប់ផ្ទៃអាហារឱ្យបានក្រាស់ល្អមុនពេលបំពង។ | មានមេគុណភាពស្អិតរមួត (K) ទាបបំផុតពី ០.២៦៩ ដល់ ០.៣៤៧ Pa.sⁿ និងសន្ទស្សន៍លំហូរ (n) ខ្ពស់បំផុតពី ០.៧០៤ ដល់ ០.៧៦១។ |
ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តការសិក្សានេះទាមទារឱ្យមានឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍ផ្នែកវិទ្យាសាស្ត្រអាហារ និងម៉ាស៊ីនវាស់កម្រិតខាប់ដោយផ្ទាល់។
ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងប្រទេសថៃ ដោយប្រើប្រាស់ម្សៅស្រូវសាលី និងម្សៅដំឡូងមីដែលផលិតក្នុងស្រុករបស់ពួកគេ។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា លក្ខណៈរូប និងគីមីនៃម្សៅដំឡូងមីអាចមានភាពខុសគ្នាបន្តិចបន្តួចអាស្រ័យលើពូជដំឡូង តំបន់ដាំដុះ និងបច្ចេកទេសកែច្នៃម្សៅ ប៉ុន្តែនិន្នាការទូទៅនៃលទ្ធផលគឺនៅតែអាចយកមកអនុវត្តបាន។
វិធីសាស្ត្រនៃការលាយម្សៅដំឡូងមីនេះមានអត្ថប្រយោជន៍ខ្លាំងណាស់សម្រាប់វិស័យកែច្នៃអាហារនៅកម្ពុជា ដើម្បីកាត់បន្ថយការពឹងផ្អែកលើការនាំចូលម្សៅស្រូវសាលី។
ការប្រើប្រាស់ម្សៅដំឡូងមីជាភ្នាក់ងារជំនួសនៅក្នុងល្បាយម្សៅទឹក គឺជាដំណោះស្រាយដ៏មានសក្តានុពល និងចំណាយតិច សម្រាប់អ្នកផលិតម្ហូបអាហារនៅកម្ពុជាក្នុងការកែលម្អគុណភាព និងវាយនភាពផលិតផលបំពង។
ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖
| ពាក្យបច្ចេកទេស | ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) | និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition) |
|---|---|---|
| Apparent viscosity (កម្រិតខាប់ប្រែប្រួល) | គឺជារង្វាស់នៃភាពខាប់របស់វត្ថុរាវប្រភេទមិនមែនញូវតុន (Non-Newtonian fluid) ដែលតម្លៃរបស់វាប្រែប្រួលអាស្រ័យទៅលើកម្លាំងកាត់ (Shear rate) ឬល្បឿននៃការកូរ។ នៅក្នុងការសិក្សានេះ វាវាស់ស្ទង់ពីកម្រិតខាប់នៃល្បាយម្សៅទឹកនៅពេលកំពុងកូរ និងឥទ្ធិពលនៃការបន្ថែមកម្ដៅ។ | ដូចជាទឹកប៉េងប៉ោះខាប់ ដែលពេលយើងទុកនៅស្ងៀមវាខាប់ខ្លាំង តែពេលយើងក្រឡុកដប ឬកូរវា វាប្រែជារាវជាងមុនងាយស្រួលចាក់ចេញ។ |
| Shear-thinning behavior (អាកប្បកិរិយារាវនៅពេលរងកម្លាំងកាត់) | ជាបាតុភូតរូបវិទ្យាមួយនៃវត្ថុរាវ ដែលភាពខាប់របស់វាធ្លាក់ចុះ (ប្រែជារាវជាងមុន) នៅពេលដែលកម្លាំងកាត់ (ដូចជាការកូរ ការក្រឡុក ឬការបូមឆ្លងកាត់បំពង់) កើនឡើង។ វាជាលក្ខណៈទូទៅនៃល្បាយម្សៅទឹកភាគច្រើន។ | ដូចជាការកូរទឹកថ្នាំលាបផ្ទះ ពេលនៅស្ងៀមវាខាប់ស្អិត តែពេលយើងយកជក់ទៅកូរវាលឿនៗ វាប្រែជារាវងាយស្រួលលាបលើជញ្ជាំង។ |
| Power law equation (សមីការច្បាប់ស្វ័យគុណ) | ជារូបមន្តគណិតវិទ្យា (τ = Kγ˙ⁿ) ដែលអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រចំណីអាហារប្រើប្រាស់ដើម្បីពណ៌នា និងព្យាករណ៍ពីឥរិយាបថលំហូរនៃវត្ថុរាវមិនមែនញូវតុន ដោយភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងរវាងកម្លាំងកាត់ចំនាំង (Shear stress) និងអត្រាកម្លាំងកាត់ (Shear rate)។ | ជារូបមន្តគណិតវិទ្យាដែលប្រើដើម្បីទស្សន៍ទាយថាតើល្បាយម្សៅមួយប្រភេទនឹងហូរយឺត ឬលឿនប៉ុណ្ណានៅពេលយើងកូរវា។ |
| Consistency coefficient (មេគុណភាពស្អិតរមួត / K) | ជាប៉ារ៉ាម៉ែត្រមួយនៅក្នុងសមីការ Power law ដែលបង្ហាញពីកម្រិតខាប់ ឬភាពស្អិតរមួតជារួមរបស់វត្ថុរាវ។ តម្លៃ K កាន់តែធំ បង្ហាញថាវត្ថុរាវនោះមានភាពខាប់ និងធន់នឹងការហូរកាន់តែខ្លាំង។ | ជាតួលេខដែលប្រាប់យើងថា តើល្បាយម្សៅនោះខាប់កម្រិតណាជារួម (លេខកាន់តែធំ ល្បាយនោះកាន់តែខាប់ស្អិត)។ |
| Flow behavior index (សន្ទស្សន៍លំហូរ / n) | ជាតួលេខគ្មានឯកតានៅក្នុងសមីការ Power law ដែលប្រើដើម្បីកំណត់ប្រភេទនៃលំហូរវត្ថុរាវ។ ប្រសិនបើ n < 1 នោះវត្ថុរាវមានលក្ខណៈ Shear-thinning ហើយប្រសិនបើ n = 1 នោះវាមានលំហូរជាវត្ថុរាវញូវតុន (ឧទាហរណ៍ ទឹកធម្មតា)។ | ជាសូចនាករប្រាប់ថាតើវត្ថុរាវនោះប្រែប្រួលភាពខាប់កម្រិតណាពេលយើងកូរវា បើលេខខិតជិត ១ មានន័យថាវាហូរស្រួលដូចទឹកធម្មតា។ |
| Arrhenius equation (សមីការ Arrhenius) | ជារូបមន្តដែលប្រើនៅក្នុងការសិក្សានេះដើម្បីពណ៌នាពីទំនាក់ទំនងរវាងសីតុណ្ហភាព និងកម្រិតខាប់ប្រែប្រួល។ វាជួយឲ្យដឹងថា តើភាពខាប់នៃល្បាយម្សៅនឹងថយចុះកម្រិតណានៅពេលដែលសីតុណ្ហភាពកើនឡើង។ | ជារូបមន្តប្រើសម្រាប់គណនាថាតើកម្ដៅធ្វើឱ្យល្បាយម្សៅប្រែជារាវជាងមុនក្នុងល្បឿនប៉ុណ្ណា។ |
| Activation energy (ថាមពលសកម្ម / E_a) | នៅក្នុងបរិបទនៃរ៉េអូឡូស៊ី វាសំដៅទៅលើកម្រិតថាមពលអប្បបរមាដែលត្រូវការចាំបាច់ដើម្បីយកឈ្នះកម្លាំងទាញទាញរវាងម៉ូលេគុល ដើម្បីឲ្យវត្ថុរាវអាចហូរបាន។ វាបង្ហាញពីកម្រិតប្រតិកម្មនៃភាពខាប់ទៅនឹងការប្រែប្រួលសីតុណ្ហភាព។ | ជាកម្លាំងរុញច្រានអប្បបរមាដែលទាមទារដើម្បីធ្វើឱ្យម៉ូលេគុលនៃវត្ថុរាវអាចកម្រើកចេញពីគ្នា និងហូរបាននៅពេលត្រូវកម្ដៅ។ |
| Rheograms (ក្រាហ្វរ៉េអូឡូស៊ី) | ជាគំនូសតាងក្រាហ្វិកដែលបង្ហាញពីទំនាក់ទំនងរវាងកម្លាំងកាត់ចំនាំង (Shear stress) និងអត្រាកម្លាំងកាត់ (Shear rate) នៃវត្ថុរាវណាមួយ ដែលគេប្រើប្រាស់ដើម្បីវិភាគរកប្រភេទនៃអាកប្បកិរិយាលំហូររបស់វា។ | ដូចជាគំនូសតាងវាស់ចង្វាក់បេះដូងរបស់អ្នកជំងឺអញ្ចឹង តែនេះគឺជាគំនូសតាងបង្ហាញពីសកម្មភាពហូរនៃវត្ថុរាវនៅពេលយើងកូរវា។ |
អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖
ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖
