Original Title: The Influence of Bulb Storage Regimes on the Growth and Flowering of Hippeastrum (Hippeastrum hybridum Hort.)
Source: doi.org/10.31817/vjas.2018.1.2.02
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ឥទ្ធិពលនៃរបបស្តុកមើមទៅលើការលូតលាស់ និងការចេញផ្កានៃរុក្ខជាតិ Hippeastrum (Hippeastrum hybridum Hort.)

ចំណងជើងដើម៖ The Influence of Bulb Storage Regimes on the Growth and Flowering of Hippeastrum (Hippeastrum hybridum Hort.)

អ្នកនិពន្ធ៖ Pham Thi Huyen Trang (Vietnam National University of Agriculture), Dinh Van Nam (Vietnam National University of Agriculture), Trinh Thi Thanh Nga (Vietnam National University of Agriculture), Phung Thi Thu Ha (Vietnam National University of Agriculture), Nguyen Thi Thuy Hanh (Vietnam National University of Agriculture), Nguyen Hanh Hoa (Vietnam National University of Agriculture)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2018, Vietnam Journal of Agricultural Sciences

វិស័យសិក្សា៖ Agronomy

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ តើរៀបចំរបបនៃការស្តុកទុកមើម (សីតុណ្ហភាព រយៈពេល និងសម្ភារៈរុំ) យ៉ាងដូចម្តេច ដើម្បីគ្រប់គ្រងការលូតលាស់ និងជំរុញការចេញផ្កាឲ្យបានលឿនតាមតម្រូវការទីផ្សារសម្រាប់រុក្ខជាតិ Hippeastrum hybridum (Amaryllis)?

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានអនុវត្តការព្យាបាលចំនួន ១០ ផ្សេងគ្នាទៅលើមើមរុក្ខជាតិ ដើម្បីវាយតម្លៃពីឥទ្ធិពលនៃកត្តាបរិស្ថានទៅលើការលូតលាស់ និងការចេញផ្កា។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Control / Untreated (T1)
ការដាំតាមធម្មជាតិ (មិនមានការស្តុកទុក ឬត្រួតពិនិត្យសីតុណ្ហភាព)
មិនតម្រូវឱ្យមានការចំណាយលើឧបករណ៍ ទូទឹកកក ឬសម្ភារៈរុំមើមនោះទេ ព្រមទាំងចំណេញពេលវេលារៀបចំ។ វាស័ក្តិសមសម្រាប់ការដាំដុះលក្ខណៈធម្មតាដែលមិនប្រញាប់ប្រញាល់។ ប្រើពេលវេលាយូរខ្លាំងក្នុងការចេញផ្កា និងមានការលូតលាស់លូតលាស់ទាប (ស្លឹក និងទងផ្កាខ្លី) បើធៀបនឹងវិធីសាស្ត្រផ្សេង។ មិនអាចកំណត់ពេលចេញផ្កាឲ្យចំរដូវបុណ្យទានបានទេ។ ប្រើពេលរហូតដល់ ១៣២.៤៦ ថ្ងៃ ទើបផ្កាដំបូងរីក ហើយមានប្រវែងទងផ្កាខ្លីជាងគេត្រឹមតែ ៤១.៤៨ ស.ម ប៉ុណ្ណោះ។
4°C Storage wrapped in Coir Fiber for 6 weeks (T9)
ការស្តុកទុកនៅសីតុណ្ហភាព 4°C រុំដោយសរសៃស្រទបដូងរយៈពេល ៦សប្តាហ៍
ជំរុញការលូតលាស់ស្លឹក ទងផ្កា និងពន្លឿនការចេញផ្កាបានលឿនបំផុត។ សរសៃស្រទបដូងជួយរក្សាសំណើម កាត់បន្ថយការដក់ទឹក និងបង្កើនខ្យល់ចេញចូល ដែលជួយជំរុញការលូតលាស់ឫសចាស់ៗបានល្អ។ ទាមទារការចំណាយលើបរិក្ខាររក្សាសីតុណ្ហភាព (ទូទឹកកក) កន្លែងផ្ទុក និងត្រូវរៀបចំទុកជាមុនយ៉ាងហោចណាស់ ៦សប្តាហ៍ មុនពេលយកទៅដាំ។ ចេញផ្កាដំបូងលឿនបំផុតដោយប្រើពេលត្រឹមតែ ៨០.៤៣ ថ្ងៃ និងផ្តល់នូវប្រវែងទងផ្កាវែងបំផុត ៤៨.៦៤ ស.ម ព្រមទាំងស្លឹកវែងជាងគេ ៣៩.៤៦ ស.ម។
25°C Storage for 4-8 weeks (T2-T4)
ការស្តុកទុកនៅសីតុណ្ហភាព 25°C រយៈពេល ៤ ទៅ ៨ សប្តាហ៍
ងាយស្រួលរៀបចំទីតាំងផ្ទុកដោយគ្រាន់តែប្រើប្រាស់បន្ទប់ម៉ាស៊ីនត្រជាក់ធម្មតា (Air conditioner) ដោយមិនចាំបាច់ប្រើទូទឹកកកអគ្គិសនីកម្រិតទាប។ លទ្ធផលនៃការលូតលាស់ទងផ្កា និងល្បឿននៃការចេញផ្កា គឺយឺតជាងការប្រើប្រាស់សីតុណ្ហភាពត្រជាក់ (4°C) បើទោះជាវាប្រសើរជាងការមិនមានការព្យាបាលសោះ (Control) ក៏ដោយ។ ប្រើពេលចន្លោះពី ១០០.៣៣ ទៅ ១០៣.១៦ ថ្ងៃ សម្រាប់ការចេញផ្កាដំបូង ហើយប្រវែងទងផ្កាសម្រេចបានចន្លោះពី ៤២.១៨ ទៅ ៤៣.៤៧ ស.ម។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តវិធីសាស្ត្រនេះទាមទារនូវឧបករណ៍អគ្គិសនីសម្រាប់គ្រប់គ្រងសីតុណ្ហភាព គួបផ្សំនឹងវត្ថុធាតុដើមធម្មជាតិដែលងាយស្រួលស្វែងរកក្នុងស្រុក ដោយមានតម្លៃទាប។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងផ្ទះសំណាញ់នៃសាកលវិទ្យាល័យជាតិកសិកម្មវៀតណាម ទីក្រុងហាណូយ ដែលជាតំបន់មានអាកាសធាតុត្រូពិចស្រដៀងគ្នានឹងប្រទេសកម្ពុជា ប៉ុន្តែទិន្នន័យនេះផ្តោតជាចម្បងតែលើពូជ 'Cam Tu' ប៉ុណ្ណោះ។ នេះមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដោយសារលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុប្រហាក់ប្រហែលគ្នា អនុញ្ញាតឲ្យកសិករអាចយកវិធីសាស្ត្រនេះមកសាកល្បងដោយផ្ទាល់ជាមួយពូជផ្កា Amaryllis ក្នុងស្រុក ដើម្បីពិនិត្យមើលប្រតិកម្មទៅនឹងរបបសីតុណ្ហភាពនេះ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនៃការគ្រប់គ្រងសីតុណ្ហភាពផ្ទុកមើមនេះ មានអត្ថប្រយោជន៍ និងសក្តានុពលសេដ្ឋកិច្ចខ្ពស់ណាស់សម្រាប់វិស័យសាកវប្បកម្ម (Horticulture) នៅកម្ពុជា។

ជារួម បច្ចេកទេសនេះគឺជាដំណោះស្រាយចំណាយទាប (Low-cost solution) តែផ្តល់តម្លៃបន្ថែមខ្ពស់ (High value-added) ដែលកសិករនិងសហគ្រិនកសិកម្មកម្ពុជាអាចអនុវត្តបានយ៉ាងងាយស្រួលដោយប្រើប្រាស់បរិក្ខារដែលមានស្រាប់។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ជំហានទី១៖ ការរៀបចំនិងសម្អាតមើមពូជ: ជ្រើសរើសមើមរុក្ខជាតិ Hippeastrum hybridum ដែលមានសុខភាពល្អ និងមានទំហំអង្កត់ផ្ចិតចន្លោះពី ៦.៥ ទៅ ៧.០ ស.ម។ ធ្វើការកាត់សម្អាតស្លឹក និងយកដីចេញពីឫសចាស់ៗឲ្យអស់ រួចលាងសម្អាត និងត្រាំក្នុង Fungicide ដើម្បីការពារកុំឲ្យរលួយ។
  2. ជំហានទី២៖ ការវេចខ្ចប់ដោយប្រើសម្ភារៈរក្សាសំណើម: យកមើមនីមួយៗមករុំឲ្យជិតល្អដោយប្រើប្រាស់ Coir Fiber (សរសៃស្រទបដូង)។ សម្ភារៈនេះជួយសម្រួលដល់ការដកដង្ហើមរបស់មើម និងជៀសវាងការប្រមូលផ្តុំសំណើមលើសកម្រិត ដែលអាចជួយជំរុញការពន្លកឫសថ្មីៗបានល្អជាងការប្រើក្រដាសកាសែត។
  3. ជំហានទី៣៖ ការអនុវត្តរបបត្រជាក់ (Cold Storage): ដាក់មើមដែលរុំរួចចូលទៅក្នុង Refrigerator ដោយកំណត់សីតុណ្ហភាពថេរនៅ 4°C។ រក្សាទុកពួកវាក្នុងស្ថានភាពនេះរយៈពេល ៦សប្តាហ៍ ដើម្បីបំបែកភាពសន្លប់ (Dormancy period) និងជំរុញដល់ការកកើតកោសិកាដើមទងផ្កា (Flower bud organogenesis)។
  4. ជំហានទី៤៖ ការដាំដុះ និងតាមដានការលូតលាស់: ក្រោយពីផ្អាកការព្យាបាល ត្រូវយកមើមនោះមកដាំភ្លាមៗក្នុងផើងដោយប្រើប្រាស់ Substrate (ដីល្បាប់ អង្កាមដុត និងស្រទបដូង) ក្នុងបរិមាណស្មើគ្នា។ ដាក់ផើងក្នុងទីតាំងដែលមានពន្លឺ និងតាមដានរយៈពេលនៃការចេញពន្លកផ្កា ដែលជាទូទៅនឹងប្រើពេលប្រមាណ ៦២ ថ្ងៃ មុននឹងចាប់ផ្តើមរីក។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Geophytes (រុក្ខជាតិមានមើមដី) រុក្ខជាតិដែលមានសរីរាង្គស្តុកទុកអាហារនៅក្រោមដី (ដូចជាមើម ឬមើមដំឡូង) ដែលអនុញ្ញាតឱ្យពួកវារស់រានមានជីវិតក្នុងរដូវកាលមិនអំណោយផល និងអាចដុះលូតលាស់ចេញជាពន្លកសាជាថ្មីនៅពេលអាកាសធាតុត្រឡប់មកល្អប្រសើរវិញ។ ដូចជាសត្វខ្លាឃ្មុំដែលសន្សំអាហារក្នុងខ្លួន ហើយសម្ងំដេកក្នុងរដូវរងា រួចទើបចេញមកក្រៅវិញពេលរដូវក្ដៅ។
Dormancy (ភាពសន្លប់ ឬការផ្អាកលូតលាស់) ស្ថានភាពដែលរុក្ខជាតិ ឬមើមផ្អាកការលូតលាស់ជាបណ្តោះអាសន្ន ដើម្បីទប់ទល់នឹងលក្ខខណ្ឌបរិស្ថានមិនល្អ។ នៅក្នុងវិស័យកសិកម្ម គេច្រើនប្រើសីតុណ្ហភាពត្រជាក់ក្នុងកម្រិតសមស្របដើម្បីដាស់រុក្ខជាតិឱ្យភ្ញាក់ពីភាពសន្លប់នេះ។ ដូចជាការចុចប៊ូតុង "Pause" លើវីដេអូហ្គេម ដើម្បីរង់ចាំពេលវេលាសមស្របទើបលេងបន្ត។
Organogenesis (ការកកើតសរីរាង្គ) ដំណើរការជីវសាស្ត្រដែលកោសិការុក្ខជាតិចាប់ផ្តើមវិវឌ្ឍ ប្រែក្លាយ និងប្រមូលផ្តុំគ្នាបង្កើតជាសរីរាង្គថ្មីៗ ដូចជាការកកើតទៅជាពន្លកផ្កា ឬស្លឹកនៅខាងក្នុងមើម កំឡុងពេលវាត្រូវបានស្តុកទុកក្នុងសីតុណ្ហភាពទាប។ ដូចជាជាងសំណង់ដែលយកឥដ្ឋមករៀបផ្គុំគ្នាបង្កើតជាបន្ទប់ ឬដំបូលផ្ទះថ្មីមួយ។
Anthesis (រយៈពេលរីកផ្កា) ដំណាក់កាលដែលពន្លកផ្កាចាប់ផ្តើមបើកស្រទាប់របស់វា រហូតដល់រីកពេញលេញ ដែលជាពេលវាលេចចេញនូវលម្អង និងកេសរ ត្រៀមខ្លួនរួចរាល់សម្រាប់ការបង្កាត់ពូជ។ ដូចជាឆ័ត្រដែលកំពុងត្រូវបានលាគ្របបាំង នៅពេលចាប់ផ្តើមមានភ្លៀងធ្លាក់។
Flower scape (ទងផ្កាគ្មានស្លឹក) ដើម ឬទងដែលដុះចេញពីមើមក្រោមដីផ្ទាល់ ដោយគ្មានការដុះស្លឹកនៅលើវាឡើយ ហើយមានតួនាទីចម្បងក្នុងការទ្រទ្រង់ផ្កានៅផ្នែកខាងលើបំផុត (ឧទាហរណ៍៖ ទងផ្កា Amaryllis ឬផ្កាឈូករ័ត្នខ្លះ)។ ដូចជាសសរង្គលដែលដុះត្រង់ពីដី ដើម្បីទ្រចង្កៀងបំភ្លឺនៅខាងលើគេបង្អស់។
Aquaporin (ប្រូតេអ៊ីនដឹកនាំទឹក) ប្រភេទប្រូតេអ៊ីននៅលើភ្នាសកោសិកា (បញ្ជាដោយហ្សែន ដូចជា γTIP) ដែលដើរតួជាច្រកផ្លូវសម្រាប់សម្រួលដល់ការដឹកជញ្ជូនទឹកចេញចូលកោសិកាយ៉ាងឆាប់រហ័ស ដែលជួយដល់ការពង្រីកទំហំកោសិកា និងធ្វើឱ្យទងផ្កាលូតវែង។ ដូចជាទុយោទឹកដែលបង្ហូរទឹកចូលទៅក្នុងប៉េងប៉ោង ដើម្បីធ្វើឱ្យប៉េងប៉ោងនោះរីកធំ។
Gibberellin (អ័រម៉ូនហ្ស៊ីបេរេលីន ឬ GA) អ័រម៉ូនរុក្ខជាតិដែលជួយជំរុញការលូតលាស់ ជាពិសេសជួយធ្វើឱ្យកោសិកាលូតវែង កំណត់ការលូតលាស់នៃដើមទងផ្កា និងដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការបំបែកភាពសន្លប់របស់មើមនៅពេលទទួលបានសីតុណ្ហភាពត្រជាក់។ ដូចជាភេសជ្ជៈប៉ូវកម្លាំងដែលផឹកចូលទៅ ធ្វើឱ្យរុក្ខជាតិមានកម្លាំងលូតកម្ពស់យ៉ាងលឿន។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖