បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហាសុវត្ថិភាពអគ្គីភ័យដោយវាយតម្លៃពីឥរិយាបថនៃការឆេះងំរបស់ក្រណាត់កប្បាសថៃ នៅពេលប្រើប្រាស់ជាក្រណាត់រុំគ្រឿងសង្ហារិមក្នុងផ្ទះ។
វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះបានប្រើប្រាស់បារីដែលកំពុងឆេះដើម្បីសាកល្បងការឆេះនៅលើក្រណាត់កប្បាសថៃ ១០០% ដែលមានទម្ងន់និងចំនួនស្រទាប់ខុសៗគ្នា រុំពីលើអេប៉ុងនិងសរសៃស្រទបដូង។
លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖
| វិធីសាស្ត្រ (Method) | គុណសម្បត្តិ (Pros) | គុណវិបត្តិ (Cons) | លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result) |
|---|---|---|---|
| Polyurethane Foam ការប្រើប្រាស់អេប៉ុងប៉ូលីអ៊ុយរ៉េតានជាស្នូលគ្រឿងសង្ហារិម |
ងាយស្រួលរក មានទម្ងន់ស្រាល និងពេញនិយមប្រើប្រាស់ទូទៅក្នុងការផលិតគ្រឿងសង្ហារិមបច្ចុប្បន្ន។ | ងាយឆេះងំជាង និងបង្កើតបានស្នាមឆេះវែងជាងនៅពេលប្រើជាមួយក្រណាត់ស្តើង ដែលបង្កហានិភ័យអគ្គីភ័យខ្ពស់ជាង។ | ប្រវែងស្នាមឆេះជាមធ្យម ៤.៩ សង់ទីម៉ែត្រ បន្ទាប់ពីការដុតរយៈពេល ២០ នាទី។ |
| Coir Fiber Batting ការប្រើប្រាស់បន្ទះសរសៃស្រទបដូងជាស្នូល |
ជាវត្ថុធាតុដើមធម្មជាតិ (សែលុយឡូស) ដែលមានសុវត្ថិភាពខ្ពស់ក្នុងការទប់ស្កាត់ការឆេះងំបានល្អជាងអេប៉ុង។ | អាចមានទម្ងន់ធ្ងន់ជាងអេប៉ុង និងតម្រូវឱ្យមានការកែច្នៃបន្ថែមដើម្បីឱ្យមានភាពទន់ល្មើយ។ | ប្រវែងស្នាមឆេះជាមធ្យម ៤.៧ សង់ទីម៉ែត្រ (ខ្លីជាងអេប៉ុង) និងកាត់បន្ថយការឆេះបានល្អបំផុតជាមួយក្រណាត់ក្រាស់។ |
| Multiple Fabric Layers ការប្រើក្រណាត់រុំច្រើនស្រទាប់ (១ ដល់ ៣ ស្រទាប់) |
កាត់បន្ថយការជ្រាបខ្យល់ (Air Permeability) ចូលទៅក្នុងស្នូល ដែលជួយទប់ស្កាត់ការរាលដាលនៃភ្លើងឆេះងំយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។ | បង្កើនការចំណាយលើវត្ថុធាតុដើមក្រណាត់ និងធ្វើឱ្យទម្ងន់សរុបនៃគ្រឿងសង្ហារិមកើនឡើង។ | ការប្រើក្រណាត់ ៣ ស្រទាប់ កាត់បន្ថយប្រវែងស្នាមឆេះមកត្រឹម ៤.៧ សង់ទីម៉ែត្រ បើធៀបនឹង ១ ស្រទាប់ (៥.០ សង់ទីម៉ែត្រ)។ |
ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារធនធានសម្ភារៈសាមញ្ញ និងឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍មូលដ្ឋានសម្រាប់ការធ្វើតេស្តការឆេះ។
ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងប្រទេសថៃ (ឆ្នាំ ១៩៨៨) ដោយផ្តោតលើក្រណាត់កប្បាសថៃ ១០០% និងសរសៃស្រទបដូងក្នុងស្រុក។ ទោះបីជាទិន្នន័យមានវ័យចំណាស់ក្តី ប៉ុន្តែលក្ខណៈសម្បត្តិនៃវត្ថុធាតុដើមទាំងនេះមានភាពស្រដៀងគ្នាខ្លាំងទៅនឹងធនធានកសិកម្ម និងតម្បាញដែលមាននៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។ ការណ៍នេះធ្វើឱ្យលទ្ធផលនៃការស្រាវជ្រាវនេះមានតម្លៃ និងអាចអនុវត្តបានផ្ទាល់សម្រាប់បរិបទក្នុងស្រុក។
វិធីសាស្ត្រ និងលទ្ធផលពីការសិក្សានេះមានអត្ថប្រយោជន៍ខ្ពស់សម្រាប់ការអភិវឌ្ឍផលិតផលនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ជាពិសេសក្នុងវិស័យគ្រឿងសង្ហារិម និងវាយនភ័ណ្ឌ។
ការជំរុញឱ្យមានការប្រើប្រាស់សម្ភារៈកសិកម្មក្នុងស្រុកដូចជាសរសៃស្រទបដូង មិនត្រឹមតែបង្កើនសុវត្ថិភាពអគ្គីភ័យប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងជួយពង្រីកទីផ្សារសម្រាប់កសិករកម្ពុជាផងដែរ។
ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖
| ពាក្យបច្ចេកទេស | ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) | និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition) |
|---|---|---|
| Smoldering Combustion (ការឆេះងំ) | ដំណើរការនៃការឆេះយឺតៗដោយគ្មានអណ្តាតភ្លើង ដែលជាទូទៅកើតឡើងនៅខាងក្នុង ឬលើផ្ទៃនៃវត្ថុធាតុដែលមានរន្ធតូចៗ (ដូចជាកប្បាស ឬអេប៉ុង) ដោយបញ្ចេញផ្សែង និងកម្តៅ ដែលអាចបង្កជាគ្រោះថ្នាក់អគ្គីភ័យដោយមិនដឹងខ្លួន។ | ដូចជាការឆេះធ្យូងយឺតៗនៅក្នុងចង្ក្រាន ដែលមានតែកម្តៅនិងផ្សែង តែគ្មានអណ្តាតភ្លើងសន្ធោរសន្ធៅ។ |
| Char length (ប្រវែងស្នាមឆេះ) | រង្វាស់នៃប្រវែងសរុបនៃតំបន់ដែលរងការខូចខាតដោយសារការឆេះ ឬកម្តៅ ដែលត្រូវបានប្រើជាសូចនាករស្តង់ដារដើម្បីវាយតម្លៃកម្រិតនៃការឆេះរាលដាលនៃវត្ថុធាតុមួយនៅក្នុងការធ្វើតេស្តមន្ទីរពិសោធន៍។ | គឺការវាស់មើលថាតើក្រណាត់ឆេះខូចអស់ប្រវែងប៉ុន្មានសង់ទីម៉ែត្រ បន្ទាប់ពីត្រូវភ្លើងបារី។ |
| Polyurethane foam (អេប៉ុងប៉ូលីអ៊ុយរ៉េតាន) | សម្ភារៈសំយោគប្រភេទប្លាស្ទិកដែលមានទម្ងន់ស្រាល និងមានរន្ធខ្យល់ច្រើន ដែលគេនិយមប្រើជាស្នូលទន់ៗនៅក្នុងគ្រឿងសង្ហារិម ប៉ុន្តែវាងាយឆេះងំ និងអាចបញ្ចេញកម្តៅខ្ពស់ពេលឆេះ។ | គឺជាអេប៉ុងទន់ៗធម្មតា ដែលយើងតែងតែឃើញប្រើសម្រាប់ធ្វើជាស្នូលពូក ឬសាឡុង។ |
| Coir fiber batting (បន្ទះសរសៃស្រទបដូង) | បន្ទះទ្រនាប់ដែលធ្វើពីសរសៃធម្មជាតិស្រង់ចេញពីសំបកដូង ដែលមានលក្ខណៈសែលុយឡូស រឹងមាំ និងមានសមត្ថភាពទប់ទល់នឹងការឆេះងំបានល្អជាងវត្ថុធាតុសំយោគ ដោយវាមិនងាយរាលដាលកម្តៅ។ | គឺជាការយកសរសៃសំបកដូងមកកាណីឱ្យចេញជាបន្ទះទន់ៗ សម្រាប់ញាត់ធ្វើជាស្នូលសាឡុងជំនួសអេប៉ុង។ |
| Air Permeability (ការជ្រាបខ្យល់) | ទំហំ និងល្បឿនដែលខ្យល់អាចឆ្លងកាត់រន្ធតូចៗនៃសរសៃអំបោះក្រណាត់។ ក្រណាត់ដែលមានការជ្រាបខ្យល់ខ្ពស់ ផ្តល់អុកស៊ីសែនច្រើនចូលទៅក្នុងស្នូល ដែលធ្វើឱ្យការឆេះងំកាន់តែឆាប់រហ័ស។ | ដូចជាការពាក់អាវស្តើងដែលអាចឱ្យខ្យល់បក់ចូលមកប៉ះស្បែកយើងបានងាយស្រួល ដែលធ្វើឱ្យភ្លើងក៏ងាយឆាបឆេះដូចគ្នាព្រោះវាទទួលបានអុកស៊ីសែនច្រើន។ |
| Factorial Design (ការរចនាពិសោធន៍បែបហ្វាក់តូរីយ៉ែល) | វិធីសាស្ត្ររៀបចំការពិសោធន៍ស្ថិតិដែលអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកស្រាវជ្រាវសិក្សាពីឥទ្ធិពលនៃកត្តាច្រើនយ៉ាងក្នុងពេលតែមួយ (ឧ. ទម្ងន់ក្រណាត់ ចំនួនស្រទាប់ និងប្រភេទស្នូល) និងអន្តរកម្មរវាងកត្តាទាំងនោះទៅលើលទ្ធផលតែមួយ។ | ដូចជាការសាកល្បងចម្អិនម្ហូបដោយប្តូរទាំងបរិមាណអំបិលផង និងបរិមាណស្ករផងក្នុងពេលតែមួយ ដើម្បីទាញរកការសន្និដ្ឋានថាតើវាមានរសជាតិយ៉ាងណា។ |
| Two-Way Analysis of Variance (ការវិភាគភាពប្រែប្រួលទ្វេទិស - ANOVA) | បច្ចេកទេសស្ថិតិដែលប្រើដើម្បីប្រៀបធៀបមធ្យមភាគនៃក្រុមទិន្នន័យ ដើម្បីស្វែងយល់ថាតើកត្តាឯករាជ្យពីរ (ឧទាហរណ៍ កម្រាស់ក្រណាត់ និងប្រភេទអេប៉ុង) ពិតជាមានឥទ្ធិពលរួមគ្នាទៅលើលទ្ធផល (ប្រវែងស្នាមឆេះ) តាមបែបវិទ្យាសាស្ត្រឬទេ។ | គឺជាឧបករណ៍គណិតវិទ្យាសម្រាប់បញ្ជាក់ថា តើការផ្លាស់ប្តូរវត្ថុពីរយ៉ាងពិតជាធ្វើឱ្យលទ្ធផលខុសគ្នាប្រាកដមែន ឬវាគ្រាន់តែជារឿងចៃដន្យ។ |
អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖
ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖
