Original Title: Agribusiness Venture Arrangements (AVAs) in Agrarian Reform Areas in the Philippines: Identifying Alternative Schemes and Investments for Sustained Productivity and Competitiveness
Source: doi.org/10.56669/UALA3269
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការរៀបចំអាជីវកម្មកសិកម្មរួមគ្នា (AVAs) ក្នុងតំបន់កំណែទម្រង់កសិកម្មនៅប្រទេសហ្វីលីពីន៖ ការកំណត់អត្តសញ្ញាណគម្រោងនិងការវិនិយោគជាជម្រើសសម្រាប់និរន្តរភាពផលិតភាព និងភាពប្រកួតប្រជែង

ចំណងជើងដើម៖ Agribusiness Venture Arrangements (AVAs) in Agrarian Reform Areas in the Philippines: Identifying Alternative Schemes and Investments for Sustained Productivity and Competitiveness

អ្នកនិពន្ធ៖ Ruel C. Limbo (Department of Agrarian Reform (DAR), Philippines)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2020 FFTC Journal of Agricultural Policy

វិស័យសិក្សា៖ Agricultural Economics and Policy

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះពិនិត្យមើលបញ្ហាប្រឈមក្នុងយន្តការនៃការរៀបចំអាជីវកម្មកសិកម្មរួមគ្នា (AVAs) នៅតំបន់កំណែទម្រង់កសិកម្មក្នុងប្រទេសហ្វីលីពីន ជាពិសេសការជួលដីក្នុងតម្លៃទាប និងការបាត់បង់សិទ្ធិគ្រប់គ្រងដីធ្លីយូរអង្វែងរបស់កសិករ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះពឹងផ្អែកលើការវាយតម្លៃ និងការពិនិត្យឡើងវិញនូវទិន្នន័យស្រាវជ្រាវដែលមានស្រាប់អំពីគម្រោង AVAs និងករណីសិក្សានានាដើម្បីប្រៀបធៀបប្រសិទ្ធភាព។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Growership / Contract Growing
ការដាំដុះតាមកិច្ចសន្យា (Growership)
កសិករអាចចូលរួមពេញលេញក្នុងខ្សែច្រវាក់តម្លៃ ទទួលបានការបណ្តុះបណ្តាលបច្ចេកទេស និងរក្សាបាននូវសិទ្ធិគ្រប់គ្រងដីធ្លីដោយខ្លួនឯង។ ងាយរងនូវបញ្ហាកសិករលួចលក់កសិផលទៅឱ្យភាគីទីបី (Pole-vaulting) និងការចងតម្លៃទីផ្សាររយៈពេលយូរ ដែលធ្វើឱ្យកសិករខាតបង់ពេលតម្លៃទីផ្សារហក់ឡើង។ ជួយបង្កើនទិន្នផលចេកពី ៤៤.៤ ដល់ ៦០ តោន/ហិកតា និងម្នាស់ពី ៨២ ដល់ ៩៨ តោន/ហិកតា។
Lease Agreements
កិច្ចព្រមព្រៀងជួលដី (Lease Agreements)
ងាយស្រួលសម្រាប់វិនិយោគិនក្នុងការអភិវឌ្ឍ និងផ្តល់ចំណូលថេរដល់កសិករដោយមិនបាច់ប្រឈមហានិភ័យក្នុងការផលិតផលិតកម្មកសិកម្ម។ កសិករទទួលបានថ្លៃឈ្នួលទាបបំផុត បាត់បង់សិទ្ធិគ្រប់គ្រងដីរយៈពេលយូរអង្វែង និងមិនមានឱកាសអភិវឌ្ឍសមត្ថភាពសហគ្រិនភាព។ ទោះបីជាគ្របដណ្តប់រហូតដល់ ៧៣% នៃគម្រោង AVAs ទាំងអស់ ប៉ុន្តែវាត្រូវបានចាត់ទុកថាជាជម្រើសដែលផ្តល់ផលចំណេញតិចតួចបំផុតដល់កសិករ។
Joint Venture Agreement (JVA)
កិច្ចព្រមព្រៀងសហគ្រាសរួម (Joint Venture)
កសិករអាចទទួលបានភាគលាភពីប្រាក់ចំណេញ និងអាចរកចំណូលបន្ថែមជាប្រាក់ឈ្នួលកម្លាំងពលកម្ម ព្រមទាំងទទួលបានការគាំទ្រដើមទុនពីវិនិយោគិន។ ជារឿយៗជួបបរាជ័យដោយសារជម្លោះផ្ទៃក្នុងរបស់សហគមន៍ ការបែងចែកភាគលាភមិនតម្លាភាព និងកង្វះស្ថិរភាពភាពជាអ្នកដឹកនាំ។ ធ្លាប់ជួយបង្កើនទិន្នផលចេកបាន ៣០០កេស/ហិកតា/ខែ បន្ថែមពីលើទិន្នផលធម្មតា មុនពេលគម្រោងត្រូវរំលាយចោលដោយសារជម្លោះផ្ទៃក្នុងនៅឆ្នាំ២០០៨។
Block Farming
ការធ្វើកសិកម្មជាប្លុក (Block Farming)
ជួយប្រមូលផ្តុំដីកសិកម្មតូចៗបញ្ចូលគ្នាជាប្លុកធំៗ ដែលអនុញ្ញាតឱ្យមានការប្រើប្រាស់គ្រឿងចក្រកសិកម្មប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ និងកាត់បន្ថយថ្លៃដើម។ ទាមទារការសម្របសម្រួលកម្រិតខ្ពស់ និងការឯកភាពគ្នាយ៉ាងរឹងមាំរវាងម្ចាស់ដីជាច្រើនគ្រួសារដើម្បីធ្វើសកម្មភាពរួមគ្នា។ បង្កើនទិន្នផលអំពៅពី ៤៣ តោន ទៅចន្លោះពី ៦០-៧០ តោន/ហិកតា ដែលខ្ពស់ជាងមធ្យមភាគជាតិ (៥៤.៤១ តោន)។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ទោះបីជាឯកសារមិនបានបញ្ជាក់អំពីថ្លៃដើមផ្នែកបច្ចេកវិទ្យា ប៉ុន្តែវាបានគូសបញ្ជាក់ពីតម្រូវការទុនហិរញ្ញវត្ថុខ្ពស់ និងការគាំទ្រផ្នែកច្បាប់ដើម្បីឱ្យការអនុវត្តគម្រោងជោគជ័យ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះផ្តោតលើទិន្នន័យពីតំបន់កោះមីនដាណាវ (Mindanao) នៃប្រទេសហ្វីលីពីន ដោយសង្កត់ធ្ងន់លើកសិករដែលទទួលបានដីសម្បទានសង្គមកិច្ច (ARBs) និងដំណាំនាំចេញ (ចេក ម្នាស់ ដូងប្រេង)។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ទិន្នន័យនេះមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងក្នុងការឆ្លុះបញ្ចាំងពីបញ្ហាដែលកសិករតែងជួបប្រទះពាក់ព័ន្ធនឹងកិច្ចសន្យាកសិកម្ម និងការជួលដីឱ្យក្រុមហ៊ុនធំៗ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

គំរូនៃការរៀបចំអាជីវកម្មកសិកម្មទាំងនេះមានសក្តានុពលខ្ពស់សម្រាប់យកមកកែច្នៃអនុវត្តនៅប្រទេសកម្ពុជា ដើម្បីការពារដីធ្លី និងបង្កើនប្រាក់ចំណូលកសិករ។

ការរៀនសូត្រពីភាពជោគជ័យ និងបរាជ័យនៃការគ្រប់គ្រងកសិកម្មរបស់ហ្វីលីពីន នឹងជួយកម្ពុជាអាចតម្រង់ទិសគោលនយោបាយកសិកម្មតាមកិច្ចសន្យាបានកាន់តែប្រសើរ និងធានាបាននូវការអភិវឌ្ឍប្រកបដោយបរិយាបន្ន។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ធ្វើការវិភាគប្រៀបធៀបគោលនយោបាយកសិកម្ម: និស្សិតត្រូវប្រមូល និងពិនិត្យមើលច្បាប់ស្តីពីការធ្វើកសិកម្មតាមកិច្ចសន្យារបស់ក្រសួងកសិកម្មកម្ពុជា រួចប្រៀបធៀបជាមួយយន្តការ DAR A.O. 09, Series of 2006 របស់ហ្វីលីពីន ដើម្បីស្វែងរកចំណុចខ្វះខាតក្នុងយន្តការការពារកសិករ។
  2. សិក្សាពីលទ្ធភាពអនុវត្តកសិកម្មជាប្លុក (Block Farming Feasibility): ជ្រើសរើសសហគមន៍កសិកម្ម (AC) មួយនៅក្នុងខេត្តគោលដៅ ដើម្បីធ្វើការអង្កេតពីលទ្ធភាពនៃការដាក់បញ្ចូលដីកសិកម្មទំហំយ៉ាងហោចណាស់ ៣០ហិកតា ទៅជាប្រព័ន្ធ Sugarcane/Rice Block Farming ដោយគណនាពីផលចំណេញដែលទទួលបានពីការប្រើប្រាស់គ្រឿងចក្ររួម។
  3. រៀបចំសេចក្តីព្រាងកិច្ចសន្យាគំរូដែលការពារហានិភ័យតម្លៃទីផ្សារ: រៀបចំកិច្ចសន្យា Growership សាកល្បង ដែលមានលក្ខខណ្ឌអនុញ្ញាតឱ្យមានការត្រួតពិនិត្យតម្លៃឡើងវិញ (Contract review) រៀងរាល់ ២ឆ្នាំម្តង ដើម្បីការពារបញ្ហា Pole-vaulting នៅពេលដែលតម្លៃទីផ្សារមានការប្រែប្រួលខ្ពស់។
  4. ស្នើគំរូគ្រប់គ្រងអាជីវកម្មកសិកម្មសហគមន៍: ប្រើប្រាស់កម្មវិធីគូរគំនូសបំព្រួញ (ឧ. LucidchartMiro) ដើម្បីគូររចនាសម្ព័ន្ធប្រតិបត្តិការនៃ Community Agriculture Management Companies (CAMCs) ដែលបង្ហាញពីលំហូរការងាររវាងកសិករ អ្នកវិនិយោគ និងស្ថាប័នរដ្ឋក្នុងការដោះស្រាយបញ្ហាឥណទាន និងទីផ្សារ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Agribusiness Venture Arrangements (AVAs) (ការរៀបចំអាជីវកម្មកសិកម្មរួមគ្នា) ជាភាពជាដៃគូអាជីវកម្មរវាងវិនិយោគិនឯកជន និងកសិករដែលទទួលបានដីសម្បទានពីកម្មវិធីកំណែទម្រង់ដីធ្លី ដើម្បីធ្វើការដាំដុះដំណាំដែលមានតម្លៃខ្ពស់ ដោយរួមបញ្ចូលទាំងការជួលដី ការធ្វើកសិកម្មតាមកិច្ចសន្យា និងការបណ្តាក់ទុនរួមគ្នា ក្នុងគោលបំណងបង្កើនផលិតភាពកសិកម្ម និងទាក់ទាញការវិនិយោគឯកជនមកអភិវឌ្ឍជនបទ។ ដូចជាការរៀបចំកិច្ចសហការរវាងម្ចាស់ដីនិងក្រុមហ៊ុនមានទុន ដើម្បីធ្វើចម្ការខ្នាតធំចែកប្រាក់ចំណេញគ្នា។
Agrarian Reform Beneficiaries (ARBs) (អ្នកទទួលផលពីកំណែទម្រង់កសិកម្ម) សំដៅលើកសិករ ឬកម្មករកសិកម្មដែលគ្មានដីធ្លីផ្ទាល់ខ្លួន ហើយត្រូវបានរដ្ឋាភិបាលផ្តល់កម្មសិទ្ធិដីស្របច្បាប់ឱ្យតាមរយៈកម្មវិធីកំណែទម្រង់ដីធ្លីជាតិ ដើម្បីជួយលើកស្ទួយកម្រិតជីវភាពរបស់ពួកគេពីភាពក្រីក្រ។ ដូចជាកសិករក្រីក្រដែលរដ្ឋកាត់ដីពីរដ្ឋ ឬពីថៅកែធំៗ មកចែកឱ្យកាន់កាប់ដើម្បីយកទៅបង្កបង្កើនផលចិញ្ចឹមជីវិត។
Growership / Contract growing (ការដាំដុះតាមកិច្ចសន្យា) ជាយន្តការអាជីវកម្មមួយដែលកសិករសន្យាផលិតកសិផលជាក់លាក់ណាមួយ ហើយក្រុមហ៊ុនវិនិយោគយល់ព្រមផ្តល់បច្ចេកទេស និងទិញយកកសិផលនោះវិញតាមលក្ខខណ្ឌដែលបានព្រមព្រៀងគ្នាជាមុន (កំណត់បរិមាណ គុណភាព និងតម្លៃថេរ)។ ដូចជាយើងសន្យាចិញ្ចឹមជ្រូកឱ្យក្រុមហ៊ុន ដោយក្រុមហ៊ុនផ្តត់ផ្គង់ពូជឬចំណី ហើយធានាទិញជ្រូកនោះត្រលប់ទៅវិញក្នុងតម្លៃថេរទោះទីផ្សារឡើងឬចុះក៏ដោយ។
Pole-vaulting / Side-selling (ការលួចលក់កសិផលក្រៅកិច្ចសន្យា) ជាសកម្មភាពដែលកសិករល្មើសកិច្ចសន្យាផ្តាច់មុខជាមួយក្រុមហ៊ុនវិនិយោគ ដោយលួចយកកសិផលរបស់ខ្លួនទៅលក់ឱ្យឈ្មួញកណ្តាល ឬភាគីទីបីផ្សេងទៀតដែលហ៊ានឱ្យតម្លៃខ្ពស់ជាងតម្លៃក្នុងកិច្ចសន្យា ដែលជាហានិភ័យដ៏ធំមួយសម្រាប់ក្រុមហ៊ុនបញ្ជាទិញ។ ដូចជាយើងសន្យាលក់ស្វាយឱ្យម៉ូយប្រចាំ ប៉ុន្តែពេលឃើញឈ្មួញផ្សេងឱ្យថ្លៃខ្ពស់ជាង ក៏លួចយកស្វាយនោះទៅលក់ឱ្យគេបាត់។
Block Farming (ការធ្វើកសិកម្មជាប្លុក) ការប្រមូលផ្តុំដីកសិកម្មខ្នាតតូចរបស់កសិករច្រើនគ្រួសារបញ្ចូលគ្នាជាផ្ទាំងធំៗ (ឧទាហរណ៍ ៣០ហិកតាឡើងទៅ) ដើម្បីអនុញ្ញាតឱ្យមានការប្រើប្រាស់គ្រឿងចក្រធំៗទំនើបៗ និងគ្រប់គ្រងការដាំដុះតាមស្តង់ដារតែមួយ ដែលជួយកាត់បន្ថយថ្លៃដើម និងបង្កើនទិន្នផលយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព ដោយកសិករនៅតែរក្សាកម្មសិទ្ធិដីរៀងខ្លួន។ ដូចជាការវាយព្រំស្រែតូចៗរបស់កសិករ៥គ្រួសារបញ្ចូលគ្នាជាស្រែធំមួយ ដើម្បីងាយស្រួលយកត្រាក់ទ័រខ្នាតធំមកភ្ជួររាស់ម្តងទាំងអស់ ចំណេញទាំងពេលនិងលុយ។
Joint Venture Agreement (JVA) (កិច្ចព្រមព្រៀងសហគ្រាសរួម) ជាការបង្កើតសាជីវកម្ម ឬក្រុមហ៊ុនរួមគ្នារវាងកសិករ (ARBs) និងអ្នកវិនិយោគ។ ក្នុងយន្តការនេះ កសិករចូលហ៊ុនដោយផ្តល់សិទ្ធិប្រើប្រាស់ដី ចំណែកអ្នកវិនិយោគផ្តល់ដើមទុន បច្ចេកវិទ្យា និងការគ្រប់គ្រង ហើយប្រាក់ចំណេញនឹងត្រូវបែងចែកជាភាគលាភប្រចាំឆ្នាំតាមចំណែកភាគហ៊ុន។ ដូចជាអ្នកមានដីអត់លុយ និងអ្នកមានលុយអត់ដី ចាប់ដៃគ្នាបង្កើតក្រុមហ៊ុនមួយ ដើម្បីរកស៊ីហើយចែកភាគលាភគ្នាទៅតាមទំហំការចូលរួម។
Nucleus Estate-Smallholders (NES) scheme (គម្រោងអចលនទ្រព្យស្នូលខ្នាតតូច) ជាទម្រង់នៃការអភិវឌ្ឍកសិកម្មដែលក្រុមហ៊ុនធំៗឬចម្ការធំៗ ដើរតួជាស្នូលកណ្តាល (Nucleus) ក្នុងការផ្តល់បច្ចេកទេស ធាតុចូលកសិកម្ម និងធានាទីផ្សារ (រោងចក្រកែច្នៃ) ដល់កសិករខ្នាតតូចដែលនៅជុំវិញតំបន់នោះ ដែលស័ក្តិសមបំផុតសម្រាប់ដំណាំយូរឆ្នាំដូចជាកៅស៊ូ ឬដូងប្រេង ដែលទាមទារការកែច្នៃភ្លាមៗក្រោយពេលប្រមូលផល។ ដូចជាក្រុមហ៊ុនមានរោងចក្រកណ្តាលមួយ ហើយជួយបង្រៀននិងប្រមូលទិញកសិផលពីកសិករតូចៗដែលរស់នៅជុំវិញរោងចក្រនោះ ដើម្បីធានាថាមានវត្ថុធាតុដើមដំណើរការរោងចក្រជាប់លាប់។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖