បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះសិក្សាពីបញ្ហានៃភាពខ្សោយនៃវិសាលភាព និងប្រសិទ្ធភាពនៃការធានារ៉ាប់រងដំណាំនៅរដ្ឋ Karnataka ប្រទេសឥណ្ឌា ដែលបណ្តាលមកពីភាពយឺតយ៉ាវនៃនីតិវិធី និងកង្វះការយល់ដឹងរបស់កសិករ ទោះបីជាមានការគំរាមកំហែងពីគ្រោះរាំងស្ងួត និងទឹកជំនន់ក៏ដោយ។
វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះផ្អែកលើទិន្នន័យជាក់ស្តែង (Empirical study) ដោយប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រចម្រុះរួមមាន ការស្ទង់មតិផ្ទាល់ ការពិភាក្សាជាមួយអ្នកពាក់ព័ន្ធ និងការវិភាគទិន្នន័យបន្ទាប់បន្សំ។
លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖
| វិធីសាស្ត្រ (Method) | គុណសម្បត្តិ (Pros) | គុណវិបត្តិ (Cons) | លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result) |
|---|---|---|---|
| National Agricultural Insurance Scheme (NAIS 2015) គម្រោងធានារ៉ាប់រងកសិកម្មជាតិចាស់ (NAIS 2015) |
ជួយផ្តល់សំណងខ្លះដល់កសិករពេលមានគ្រោះមហន្តរាយផ្អែកលើប្រាក់កម្ចីកសិកម្ម។ | ការគ្របដណ្តប់មានកម្រិតទាប (ប្រហែល ១១.៣%) មានភាពយឺតយ៉ាវក្នុងការទូទាត់សំណង និងកម្រិតនៃការទូទាត់សំណងទាបជាងប្រាក់បុព្វលាភសរុបនៅក្នុងតំបន់ខ្លះ។ | ប្រាក់សំណងជាមធ្យមចំនួន ៥៧៧០ រូពី (Rs 5770) ក្នុងមួយហិកតានៅរដ្ឋ Karnataka។ |
| Pradhan Mantri Fasal Bima Yojana (KRSPMFBY 2016) គម្រោងធានារ៉ាប់រងកសិកម្មថ្មីផ្អែកលើទិន្នផល (KRSPMFBY 2016) |
តម្រូវឱ្យកសិករគិតប្រាក់បុព្វលាភទាប (២% សម្រាប់រដូវវស្សា) ការទូទាត់សំណងខ្ពស់ជាងមុន និងមានការបញ្ជ្រាបបច្ចេកវិទ្យា (GPS វិបផតថល Samrakshane) ដើម្បីសម្រួលដល់ការចុះឈ្មោះ។ | នៅតែប្រឈមនឹងភាពយឺតយ៉ាវដោយសារវិវាទលើការវាយតម្លៃទិន្នផល (CCEs) កំហុសប្រព័ន្ធធនាគារ ការប្រមូលផលច្រើនដង (multi-picking) និងកង្វះការយល់ដឹងពីកសិករ។ | ប្រាក់សំណងជាមធ្យមកើនដល់ ៨៥៣៥ រូពី (Rs 8535) ក្នុងមួយហិកតា និងការគ្របដណ្តប់កសិករកើនដល់ ២៥% នៅតំបន់ Karnataka ភាគខាងជើង។ |
ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ទោះបីជាឯកសារមិនបានបញ្ជាក់ជាតួលេខនៃតម្លៃក៏ដោយ ការអនុវត្តគម្រោងធានារ៉ាប់រងបែបទំនើបនេះទាមទារនូវហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធឌីជីថលរឹងមាំ និងធនធានមនុស្សសម្រាប់ចុះវាស់វែងផ្ទាល់។
ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅស្រុកចំនួន ៤ នៃតំបន់ Karnataka ភាគខាងជើង ប្រទេសឥណ្ឌា ដោយផ្អែកលើការស្ទង់មតិគ្រួសារកសិករចំនួន ១២០ គ្រួសារ និងអ្នកពាក់ព័ន្ធប្រមាណ ៦០០ នាក់។ តំបន់នេះជាតំបន់ប្រឈមនឹងគ្រោះរាំងស្ងួតធ្ងន់ធ្ងរ ដែលធ្វើឱ្យទិន្នន័យនេះឆ្លុះបញ្ចាំងពីបញ្ហារបស់កសិករខ្នាតតូចក្នុងការទទួលបានសំណង។ វាមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជាដោយសារយើងមានលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុ កសិករខ្នាតតូច និងរចនាសម្ព័ន្ធកសិកម្មស្រដៀងគ្នាខ្លាំង។
មេរៀន និងកំហុសឆ្គងពីគម្រោងធានារ៉ាប់រងឥណ្ឌានេះ ពិតជាមានតម្លៃសម្រាប់ការរៀបចំគោលនយោបាយធានារ៉ាប់រងកសិកម្មនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។
ការយល់ដឹងពីបញ្ហាប្រឈមនៃនីតិវិធីស្មុគស្មាញនេះ នឹងជួយភាគីពាក់ព័ន្ធនៅកម្ពុជារចនាគម្រោងធានារ៉ាប់រងកសិកម្មដែលឆ្លើយតបលឿន និងបង្កើនទំនុកចិត្តដល់កសិករ។
ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖
| ពាក្យបច្ចេកទេស | ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) | និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition) |
|---|---|---|
| Pradhan Mantri Fasal Bima Yojana (PMFBY) (គម្រោងធានារ៉ាប់រងដំណាំកសិកម្មជាតិឥណ្ឌា) | ជាគម្រោងធានារ៉ាប់រងដំណាំចម្បងរបស់រដ្ឋាភិបាលឥណ្ឌាដែលបានចាប់ផ្តើមនៅឆ្នាំ២០១៦ ដើម្បីជួយគាំពារកសិករនៅពេលមានគ្រោះមហន្តរាយ ដោយកសិករតម្រូវឱ្យបង់ប្រាក់បុព្វលាភក្នុងអត្រាទាប (១.៥% ទៅ ៥%) ចំណែករដ្ឋាភិបាលជាអ្នកចេញថ្លៃខាតបង់ដែលនៅសល់ (Subsidy) ទៅឱ្យក្រុមហ៊ុនធានារ៉ាប់រង។ | ដូចជាបេឡាជាតិរបបសន្តិសុខសង្គម (ប.ស.ស) សម្រាប់កសិករ ដែលរដ្ឋជួយបង់ប្រាក់ភាគច្រើន ដើម្បីការពារពួកគេពីការក្ស័យធនពេលមានគ្រោះធម្មជាតិ។ |
| Crop Cutting Experiments (CCEs) (ការពិសោធន៍កាត់យកទិន្នផលដំណាំ) | ជានីតិវិធីដែលមន្ត្រីកសិកម្មចុះទៅកាត់យកទិន្នផលដំណាំនៅទីតាំងគំរូក្នុងវាលស្រែជាក់ស្តែង ដើម្បីវាយតម្លៃទិន្នផលសរុប និងកំណត់ទំហំនៃការខូចខាត។ លទ្ធផលនេះត្រូវបានប្រើប្រាស់ដោយក្រុមហ៊ុនធានារ៉ាប់រង ដើម្បីគណនាទំហំប្រាក់សំណងដែលត្រូវសងទៅកសិករ។ | ដូចជាការភ្លក់សម្លមួយស្លាបព្រាដើម្បីដឹងថាសម្លមួយឆ្នាំងមានរសជាតិបែបណា ដោយមិនចាំបាច់ភ្លក់ទាំងអស់។ |
| Actuarial Premium Rate (អត្រាប្រាក់បុព្វលាភផ្អែកលើការគណនាហានិភ័យពិត) | គឺជាភាគរយនៃតម្លៃធានារ៉ាប់រងសរុបដែលគណនាដោយអ្នកជំនាញ (Actuaries) ដោយផ្អែកលើហានិភ័យពិតប្រាកដនៃការខូចខាតដំណាំក្នុងតំបន់។ ដោយសារអត្រានេះខ្ពស់ រដ្ឋាភិបាលត្រូវចេញប្រាក់ឧបត្ថម្ភធន (Subsidy) ជួយបង់ជំនួសកសិករ។ | ដូចជាតម្លៃដើមពិតប្រាកដនៃទំនិញមួយ មុនពេលរដ្ឋាភិបាលជួយបញ្ចុះតម្លៃដើម្បីឱ្យប្រជាជនទូទៅមានលទ្ធភាពទិញប្រើប្រាស់បាន។ |
| Threshold Yield (ទិន្នផលគោល / ទិន្នផលកម្រិតស្តង់ដារ) | ជាទិន្នផលជាមធ្យមនៃដំណាំក្នុងតំបន់ណាមួយ ដែលគណនាផ្អែកលើទិន្នន័យប្រវត្តិសាស្ត្រពីឆ្នាំមុនៗ។ បើទិន្នផលជាក់ស្តែងនាឆ្នាំនេះធ្លាក់ចុះទាបជាងទិន្នផលគោលនេះ នោះកសិករមានសិទ្ធិទាមទារប្រាក់សំណងពីក្រុមហ៊ុនធានារ៉ាប់រង។ | ដូចជាពិន្ទុប្រឡងជាប់ស្តង់ដារ (ឧទាហរណ៍ ៥០ ពិន្ទុ) បើអ្នកទទួលបានពិន្ទុក្រោមនេះ មានន័យថាអ្នកធ្លាក់ ហើយត្រូវការការពង្រឹងបន្ថែម (ទទួលបានប្រាក់សំណង)។ |
| Sum Insured (ទំហំទឹកប្រាក់ធានារ៉ាប់រងអតិបរមា) | ជាចំនួនទឹកប្រាក់អតិបរមាដែលក្រុមហ៊ុនធានារ៉ាប់រងត្រូវសងទៅកសិករ ក្នុងករណីដែលដំណាំរបស់ពួកគេខូចខាតទាំងស្រុង។ ទំហំទឹកប្រាក់នេះ ច្រើនតែផ្អែកលើថ្លៃដើមផលិតកម្ម ឬទំហំប្រាក់កម្ចីកសិកម្មរបស់កសិករ។ | ដូចជាទំហំទឹកប្រាក់ដែលយើងចុះកិច្ចសន្យាថានឹងទទួលបានពីក្រុមហ៊ុនធានារ៉ាប់រង នៅពេលរថយន្តរបស់យើងឆេះ ឬខូចខាតទាំងស្រុង។ |
| Multi-picking crops (ដំណាំប្រមូលផលច្រើនដង) | សំដៅលើប្រភេទដំណាំ (ដូចជា ម្ទេស ប៉េងប៉ោះ កប្បាស) ដែលមិនអាចប្រមូលផលតែម្តងរួចរាល់ ប៉ុន្តែត្រូវបេះឬប្រមូលផលជាបន្តបន្ទាប់ច្រើនលើកច្រើនសារ។ លក្ខណៈបែបនេះធ្វើឱ្យមន្ត្រីជួបការលំបាកខ្លាំងក្នុងការវាយតម្លៃទិន្នផលខូចខាតសរុប (CCEs)។ | ដូចជាការដកប្រាក់ពីកូនជ្រូកសន្សំជាបន្តបន្ទាប់ម្តងបន្តិចៗ ដែលធ្វើឱ្យយើងពិបាកក្នុងការគណនាភ្លាមៗថាតើមានប្រាក់នៅសល់ប៉ុន្មានពិតប្រាកដ។ |
| Indemnity Level (កម្រិតសំណងធានារ៉ាប់រង) | ជាភាគរយជាក់លាក់នៃទំហំទឹកប្រាក់ធានារ៉ាប់រង (Sum Insured) ដែលរដ្ឋាភិបាលកំណត់ឱ្យក្រុមហ៊ុនបើកផ្តល់ជាសំណងដល់កសិករ ដោយអាស្រ័យលើប្រភេទដំណាំ (ស្រោចស្រព ឬពឹងផ្អែកលើទឹកភ្លៀង) និងកម្រិតហានិភ័យនៃតំបន់ (ឧទាហរណ៍ ៧០%, ៨០%, ៩០%)។ | ដូចជាការធានារ៉ាប់រងសុខភាពដែលក្រុមហ៊ុនយល់ព្រមចេញលុយថ្លៃពេទ្យឱ្យអ្នក ៨០% ចំណែក ២០% ទៀតអ្នកត្រូវចេញខ្លួនឯង។ |
អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖
ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖
