Original Title: Assesment of the Damage of Defoliators on Peanut Grown as the First Crop in Cropping Systems
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការវាយតម្លៃលើការបំផ្លាញរបស់ដង្កូវស៊ីស្លឹកលើសណ្តែកដីដែលដាំជាដំណាំទីមួយក្នុងប្រព័ន្ធដាំដុះ

ចំណងជើងដើម៖ Assesment of the Damage of Defoliators on Peanut Grown as the First Crop in Cropping Systems

អ្នកនិពន្ធ៖ Narong Chantaraprapha (Entomology and Zoology Division, Department of Agriculture), Vichien Bumroongsri (Entomology and Zoology Division, Department of Agriculture), Weervooth Kantanyukul (Entomology and Zoology Division, Department of Agriculture), Chanchai Oon-sa-ard (Rice Division, Department of Agriculture)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1983 (Agriculture and Natural Resources)

វិស័យសិក្សា៖ Agriculture / Entomology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះស៊ើបអង្កេតពីផលប៉ះពាល់នៃការបំផ្លាញដោយដង្កូវស៊ីស្លឹកទៅលើទិន្នផលសណ្តែកដីក្នុងប្រព័ន្ធដាំដុះ និងវាយតម្លៃថាតើការប្រើប្រាស់ថ្នាំកម្ចាត់សត្វល្អិតពិតជាមានភាពចាំបាច់ដែរឬទេ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះត្រូវបានរៀបចំឡើងតាមទម្រង់ពិសោធន៍វាលស្រែ ដោយបែងចែកកម្រិតនៃការខូចខាតស្លឹកដើម្បីកំណត់ពីតម្រូវការនៃការប្រើប្រាស់ថ្នាំ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Complete Control (Weekly Spraying)
ការគ្រប់គ្រងទាំងស្រុង (ការបាញ់ថ្នាំគីមីរៀងរាល់សប្តាហ៍)
អាចកម្ចាត់សត្វល្អិតបានស្ទើរតែទាំងស្រុង និងកាត់បន្ថយការខូចខាតស្លឹកបានច្រើនបំផុត។ វាផ្តល់នូវអារម្មណ៍សុវត្ថិភាពដល់កសិករដែលបារម្ភពីការបំផ្លាញ។ ទាមទារការចំណាយប្រាក់ និងកម្លាំងពលកម្មខ្ពស់បំផុត។ វាអាចបណ្តាលឱ្យមានសំណល់ជាតិពុល និងប៉ះពាល់ដល់សត្រូវធម្មជាតិរបស់សត្វល្អិត។ ទិន្នផលសណ្តែកដីទទួលបាន ២២៥.២៥ គ.ក/រ៉ៃ (ឆ្នាំ២៥២២) និង ២៥៤.៤៨ គ.ក/រ៉ៃ (ឆ្នាំ២៥២៣) ដែលមិនមានភាពខុសគ្នាយ៉ាងសំខាន់ពីការមិនបាញ់ថ្នាំ។
Threshold-based Spraying (20-80% Leaf Damage)
ការបាញ់ថ្នាំផ្អែកលើកម្រិតនៃការខូចខាតស្លឹក (២០% ដល់ ៨០%)
ជួយសន្សំសំចៃថ្នាំគីមី និងកាត់បន្ថយការពុលដល់បរិស្ថាន ខណៈពេលដែលនៅតែអាចរក្សាទិន្នផលបានល្អ។ ទាមទារឱ្យមានការតាមដាន និងត្រួតពិនិត្យវាលស្រែជាប្រចាំ ដើម្បីវាយតម្លៃភាគរយនៃការខូចខាតស្លឹកឱ្យបានត្រឹមត្រូវ។ ទិន្នផលស្ថិតនៅចន្លោះពី ១៧០ ទៅ ១៩៤.៥០ គ.ក/រ៉ៃ (ឆ្នាំ២៥២២ សម្រាប់មានជី) ដែលប្រហាក់ប្រហែលគ្នានឹងវិធីសាស្ត្រផ្សេងទៀត។
Untreated Check (No Spraying)
ការមិនប្រើប្រាស់ថ្នាំកម្ចាត់សត្វល្អិតទាល់តែសោះ
មិនមានការចំណាយសេដ្ឋកិច្ចទៅលើថ្នាំគីមី មិនខាតបង់កម្លាំងពលកម្ម និងមានសុវត្ថិភាពទាំងស្រុងចំពោះបរិស្ថាន។ ស្លឹកដំណាំអាចរងការខូចខាតខ្លាំងដែលអាចបណ្តាលឱ្យកសិករមានការព្រួយបារម្ភទោះបីជាវាមិនប៉ះពាល់ដល់ទិន្នផលក៏ដោយ។ ទិន្នផលទទួលបាន ២៣៣.៧០ គ.ក/រ៉ៃ (ឆ្នាំ២៥២៣) ដែលបញ្ជាក់ថាការបំផ្លាញរបស់ដង្កូវស៊ីស្លឹកមិនមានឥទ្ធិពលអវិជ្ជមានធ្ងន់ធ្ងរដល់ទិន្នផលឡើយ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះទាមទារធនធានកសិកម្មជាមូលដ្ឋាន ថ្នាំគីមី និងកម្លាំងពលកម្មសម្រាប់ការចុះតាមដានវាយតម្លៃការខូចខាតនៅក្នុងវាលស្រែ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅស្រុកពិមាយ ខេត្តនគររាជសីមា ប្រទេសថៃ ក្នុងចន្លោះឆ្នាំ ១៩៧៩-១៩៨០ លើដំណាំសណ្តែកដីដែលដាំមុនស្រូវ។ ទិន្នន័យនេះមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដោយសារតំបន់ឥសាននៃប្រទេសថៃមានអាកាសធាតុ ប្រភេទដី និងប្រព័ន្ធដាំដុះស្រដៀងគ្នាខ្លាំងទៅនឹងខេត្តនៅភាគពាយ័ព្យនៃប្រទេសកម្ពុជា។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ បម្រែបម្រួលអាកាសធាតុនាពេលបច្ចុប្បន្នអាចធ្វើឱ្យឥរិយាបថរបស់សត្វល្អិតមានការប្រែប្រួលខ្លះៗ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

លទ្ធផលនៃការសិក្សានេះមានអត្ថប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់វិស័យកសិកម្មនៅកម្ពុជា ពិសេសក្នុងការកាត់បន្ថយការចំណាយមិនចាំបាច់លើថ្នាំគីមីពុល។

ជារួម ការរកឃើញនេះលើកទឹកចិត្តឱ្យកសិករកម្ពុជាកាត់បន្ថយការពឹងផ្អែកលើថ្នាំគីមីដោយមិនចាំបាច់ ដែលជួយសន្សំប្រាក់ ថែរក្សាសុខភាព និងការពារបរិស្ថាន។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាមូលដ្ឋានគ្រឹះពីសត្វល្អិត និងដំណាំ: ស្វែងយល់ពីវដ្តជីវិតរបស់ដង្កូវស៊ីស្លឹក (ជាពិសេសប្រភេទ Stomopteryx subsecivella) និងដំណាក់កាលលូតលាស់របស់សណ្តែកដីដែលធន់ទ្រាំនឹងការខូចខាតស្លឹក ដោយប្រើប្រាស់ឯកសារយោងពី GDA ឬអត្ថបទស្រាវជ្រាវពាក់ព័ន្ធ។
  2. អនុវត្តការចុះត្រួតពិនិត្យវាលស្រែ: ប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រយកសំណាកតាមការណែនាំ ដើម្បីរាប់ចំនួនស្លឹកដែលខូចខាតធៀបនឹងស្លឹកល្អ និងគណនាជាភាគរយនៃការបំផ្លាញ (Leaf damage percentage) នៅក្នុងចម្ការជាក់ស្តែង។
  3. កំណត់កម្រិតសេដ្ឋកិច្ចនៃការខូចខាត: វាយតម្លៃទិន្នន័យដើម្បីកំណត់កម្រិតសេដ្ឋកិច្ចនៃការខូចខាត (Economic Threshold Level) ដោយផ្អែកលើការស្រាវជ្រាវនេះ (ការខូចខាតក្រោម ៨០% មិនតម្រូវឱ្យបាញ់ថ្នាំ) សម្របទៅតាមបរិបទកសិកម្មក្នុងស្រុក។
  4. ការធ្វើតេស្តសាកល្បងក្នុងស្រុក: សហការជាមួយសាកលវិទ្យាល័យ ឬមន្ទីរកសិកម្មខេត្ត ដើម្បីរៀបចំដីពិសោធន៍ដោយប្រើទម្រង់ Randomized Complete Block Design ដើម្បីប្រៀបធៀបទិន្នផលរវាងការមិនបាញ់ថ្នាំ និងការបាញ់ថ្នាំក្នុងបរិបទកម្ពុជាបច្ចុប្បន្ន។
  5. អប់រំនិងផ្សព្វផ្សាយដល់កសិករ: បង្កើតជាខិតប័ណ្ណព័ត៌មាន ឬសិក្ខាសាលា ដើម្បីណែនាំកសិករកុំឱ្យភ័យស្លន់ស្លោរហូតប្រើប្រាស់ថ្នាំគីមីកសិកម្ម (ឧទាហរណ៍ Azodrin ឬថ្នាំស្រដៀងគ្នា) នៅពេលឃើញការខូចខាតស្លឹកតិចតួច។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Defoliators (ដង្កូវស៊ីស្លឹក ឬសត្វល្អិតស៊ីស្លឹក) សត្វល្អិត (ជាពិសេសដង្កូវអំបៅ) ដែលស៊ីស្លឹករុក្ខជាតិជាអាហារ ដែលអាចធ្វើឱ្យរុក្ខជាតិបាត់បង់សមត្ថភាពធ្វើរស្មីសំយោគក្នុងការផលិតអាហារ ប្រសិនបើការបំផ្លាញមានកម្រិតធ្ងន់ធ្ងរ។ ដូចជាសត្វកណ្តុរដែលលួចស៊ីបន្ទះសូឡាលើដំបូលផ្ទះ ដែលធ្វើឱ្យផ្ទះបាត់បង់ប្រភពផលិតថាមពលអគ្គិសនី។
Cropping Systems (ប្រព័ន្ធដាំដុះ) ការរៀបចំ និងការជ្រើសរើសប្រភេទដំណាំដើម្បីដាំដុះឆ្លាស់គ្នា ឬចម្រុះគ្នានៅលើផ្ទៃដីតែមួយក្នុងរយៈពេលមួយឆ្នាំ ដើម្បីរក្សាគុណភាពដី និងកាត់បន្ថយវដ្តជីវិតរបស់សត្វល្អិតចង្រៃ (ឧទាហរណ៍៖ ការដាំសណ្តែកដីមុនពេលស្ទូងស្រូវ)។ ដូចជាការផ្លាស់ប្តូរមុខម្ហូបជារៀងរាល់ថ្ងៃ ដើម្បីទទួលបានជីវជាតិគ្រប់គ្រាន់ និងមិនធុញទ្រាន់។
Randomized Complete Block Design (ការរៀបចំការពិសោធន៍ជាប្លុកចៃដន្យពេញលេញ) វិធីសាស្ត្រស្ថិតិក្នុងការស្រាវជ្រាវកសិកម្ម ដែលគេបែងចែកដីស្រែជាឡូតិ៍ (ប្លុក) តូចៗ ហើយអនុវត្តវិធីសាស្ត្រពិសោធន៍ផ្សេងៗគ្នាដោយចៃដន្យក្នុងប្លុកនីមួយៗ ដើម្បីកាត់បន្ថយភាពលម្អៀងដោយសារគុណភាពដីខុសគ្នា។ ដូចជាការបែងចែកសិស្សពូកែ និងខ្សោយឱ្យនៅរាយប៉ាយស្មើៗគ្នាក្នុងក្រុមនីមួយៗ ដើម្បីឱ្យការប្រកួតប្រជែងមានភាពយុត្តិធម៌។
Leaf damage (កម្រិតនៃការខូចខាតស្លឹក) រង្វាស់គិតជាភាគរយនៃផ្ទៃស្លឹកសរុបដែលត្រូវបានសត្វល្អិតស៊ីបំផ្លាញ។ នៅក្នុងការសិក្សានេះ គេប្រើវាដើម្បីកំណត់ជាសូចនាករថាតើពេលណាទើបគួរចាប់ផ្តើមបាញ់ថ្នាំគីមី។ ដូចជាការវាស់ទំហំរន្ធធ្លាយលើដំបូលផ្ទះ ដើម្បីសម្រេចចិត្តថាគួរជួលជាងមកជួសជុលហើយឬនៅ ឬក៏អាចទុកសិនបាន។
Treatment (ការអនុវត្តពិសោធន៍ ឬវិធីសាស្ត្រព្យាបាល) លក្ខខណ្ឌ ឬវិធីសាស្ត្រជាក់លាក់មួយដែលត្រូវបានគេយកមកសាកល្បងទៅលើដំណាំ (ឧទាហរណ៍៖ ការបាញ់ថ្នាំនៅពេលស្លឹកខូចខាត ២០% ធៀបនឹងការមិនបាញ់ថ្នាំទាល់តែសោះ) ដើម្បីប្រៀបធៀបលទ្ធផលទិន្នផលនៅពេលបញ្ចប់ការស្រាវជ្រាវ។ ដូចជាការសាកល្បងឱ្យថ្នាំផ្តាសាយប្រភេទផ្សេងៗគ្នាទៅអ្នកជំងឺ ដើម្បីប្រៀបធៀបមើលថាថ្នាំមួយណាមានប្រសិទ្ធភាពជាងគេ។
Stomopteryx subsecivella Zeller (ដង្កូវរូងស្លឹក ឬដង្កូវចោះស្លឹក) ប្រភេទសត្វល្អិតចង្រៃ (ដង្កូវ) មួយប្រភេទដែលរស់នៅ និងស៊ីជាលិកាខាងក្នុងស្លឹកសណ្តែកដី ធ្វើឱ្យស្លឹកឡើងពណ៌ប្រផេះ ឬស្ងួត ហើយវាជាសត្រូវចម្បងក្នុងតំបន់ស្រាវជ្រាវនេះ។ ដូចជាចោរដែលលួចចូលទៅរស់នៅក្នុងផ្ទះ និងបំផ្លាញទ្រព្យសម្បត្តិពីខាងក្នុងដោយមិនងាយឱ្យគេមើលឃើញពីខាងក្រៅ។
Monocrop (ដំណាំទោល) ការដាំដុះដំណាំតែមួយមុខគត់នៅលើផ្ទៃដីធំទូលាយជារៀងរាល់រដូវ ដែលងាយប្រឈមនឹងការរាតត្បាតពីសត្វល្អិតចង្រៃនិងជំងឺធ្ងន់ធ្ងរ ព្រមទាំងធ្វើឱ្យដីឆាប់ខូចគុណភាពដោយសារការបឺតស្រូបរ៉ែដដែលៗ។ ដូចជាការវិនិយោគលុយទាំងអស់ទៅលើមុខជំនួញតែមួយ ដែលមានហានិភ័យខ្ពស់បំផុតប្រសិនបើជំនួញនោះដួលរលំ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖