Original Title: Pest Control in Pre-Germinated Direct Seeded Lowland Rice (การควบคุมแมลงศัตรูข้าวในนาหว่านน้ำตม)
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតចង្រៃលើដំណាំស្រូវពង្រោះដោយផ្ទាល់ក្នុងស្រែជោគទឹក

ចំណងជើងដើម៖ Pest Control in Pre-Germinated Direct Seeded Lowland Rice (การควบคุมแมลงศัตรูข้าวในนาหว่านน้ำตม)

អ្នកនិពន្ធ៖ Brinya Chinnoros, Satit Thayapat, Bunlert Klaiprayong, Chewasut Chawtip, Thanad Sukparkarn, Praphas Weerapat

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1986 Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Agriculture

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះស្វែងរកយុទ្ធសាស្ត្រគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតចង្រៃ ជាពិសេសមមាចត្នោត (Brown plant hopper) ដែលមានប្រសិទ្ធភាព និងផ្តល់ប្រាក់ចំណេញខ្ពស់បំផុត សម្រាប់ការដាំដុះស្រូវពង្រោះដោយផ្ទាល់ក្នុងស្រែជោគទឹក។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវត្រូវបានអនុវត្តនៅស្ថានីយស្រាវជ្រាវស្រូវសុវណ្ណភូមិក្នុងប្រទេសថៃ ដោយធ្វើការប្រៀបធៀបយុទ្ធសាស្ត្រប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតផ្សេងៗគ្នាលើពូជស្រូវ RD 7 និង RD 23 ចន្លោះឆ្នាំ ១៩៨៥-១៩៨៦។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
No Insecticide Control (T1)
ការមិនប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត
មិនតម្រូវឱ្យមានការចំណាយទុនលើការទិញថ្នាំគីមី និងមិនប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថានកសិកម្មឬសត្រូវធម្មជាតិ (Natural enemies) ដូចជាសត្វពីងពាង។ ប្រឈមមុខនឹងការខាតបង់ទិន្នផលខ្ពស់ និងជំងឺស្រូវធ្ងន់ធ្ងរ ប្រសិនបើមានការរាតត្បាតខ្លាំងពីសត្វល្អិតចង្រៃ ជាពិសេសមមាចត្នោត។ ផ្តល់ទិន្នផល និងប្រាក់ចំណេញទាបជាងគេបំផុតក្នុងរដូវកាលដែលមានការរាតត្បាតសត្វល្អិតខ្លាំង។
Economic Threshold Level (ETL) Control (T2)
ការគ្រប់គ្រងនៅកម្រិតសេដ្ឋកិច្ច (មមាចត្នោត ២០ក្បាល/២៥x២៥ ស.ម)
ផ្តល់ប្រាក់ចំណេញខ្ពស់បំផុត កាត់បន្ថយការចំណាយលើថ្នាំគីមី និងជួយរក្សាការពារសត្រូវធម្មជាតិដូចជា Lycosa pseudoannulata និង Paederus fuscipes ទាមទារការចុះពិនិត្យ និងរាប់ចំនួនសត្វល្អិតជាប្រចាំ (Scouting) នៅក្នុងស្រែ ដែលតម្រូវឱ្យមានកម្លាំងពលកម្មនិងចំណេះដឹងផ្នែកកសិកម្ម។ ទទួលបានប្រាក់ចំណេញអតិបរមា (ឧទាហរណ៍ ៧៤៨ បាត/រ៉ៃ សម្រាប់ពូជ RD 23 នាឆ្នាំ១៩៨៥)។
Initial Detection Control (T3)
ការប្រើថ្នាំនៅពេលចាប់ផ្តើមឃើញសត្វល្អិត (មមាចត្នោត ៤ក្បាល/២៥x២៥ ស.ម)
អាចទប់ស្កាត់ការរីករាលដាលនៃសត្វល្អិតបានទាន់ពេលវេលា និងការពារការខូចខាតដំណាំតាំងពីដំណាក់កាលដំបូង។ ចំណាយខ្ពស់ជាងការគ្រប់គ្រងតាមកម្រិតសេដ្ឋកិច្ច ហើយអាចសម្លាប់សត្វល្អិតមានប្រយោជន៍មួយចំនួនដោយអចេតនា។ ផ្តល់ទិន្នផលល្អ ប៉ុន្តែប្រាក់ចំណេញជាក់ស្តែងទាបជាងវិធីសាស្ត្រ ETL ដោយសារចំណាយលើការបាញ់ថ្នាំច្រើនដងជាង។
Calendar-based Control (T4)
ការបាញ់ថ្នាំតាមកាលវិភាគ (រៀងរាល់ ១៥ថ្ងៃម្តង)
ផ្តល់ទិន្នផលស្រូវខ្ពស់ ដោយសារសត្វល្អិតភាគច្រើនត្រូវបានកម្ចាត់ចេញពីស្រែជាប្រចាំ។ ចំណាយលើថ្នាំគីមីខ្ពស់ខ្លាំង បំផ្លាញសត្រូវធម្មជាតិទាំងស្រុង ហើយអាចបណ្តាលឱ្យសត្វល្អិតស៊ាំនឹងថ្នាំនៅពេលអនាគត។ ខាតបង់ប្រាក់ចំណេញច្រើនជាងគេ ទោះបីជាទទួលបានទិន្នផលខ្ពស់ក៏ដោយ ព្រោះថ្លៃដើមប្រតិបត្តិការខ្ពស់ពេក។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តវិធីសាស្ត្រគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតនេះ ទាមទារឱ្យមានការថ្លឹងថ្លែងច្បាស់លាស់រវាងថ្លៃដើមធាតុចូល (ថ្នាំគីមី) និងពេលវេលាឬកម្លាំងពលកម្មសម្រាប់ការចុះអង្កេតតាមដានជាប់ជាប្រចាំនៅតាមវាលស្រែ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅស្ថានីយស្រាវជ្រាវស្រូវ Suphan Buri ក្នុងភាគកណ្តាលនៃប្រទេសថៃ ចន្លោះឆ្នាំ ១៩៨៥-១៩៨៦ លើពូជស្រូវរបស់ថៃ (RD 7 និង RD 23) ដោយប្រើប្រាស់ថ្នាំគីមីជំនាន់ចាស់។ ទោះបីជាប្រទេសកម្ពុជាមានលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុនិងភូមិសាស្ត្រស្រដៀងគ្នាក៏ដោយ ប៉ុន្តែប្រភេទថ្នាំគីមីមួយចំនួន (ដូចជា Monocrotophos) អាចត្រូវបានហាមឃាត់បច្ចុប្បន្ន ដោយសារឥទ្ធិពលអាក្រក់ ហើយកម្រិតស៊ាំរបស់សត្វល្អិតចំពោះថ្នាំគីមីក៏អាចមានការប្រែប្រួលផងដែរ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

យុទ្ធសាស្ត្រគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតដោយពឹងផ្អែកលើកម្រិតសេដ្ឋកិច្ច (Economic Threshold Level - ETL) គឺមានសារៈសំខាន់ និងមានសក្តានុពលខ្ពស់សម្រាប់អនុវត្តក្នុងវិស័យកសិកម្មនៅកម្ពុជាបច្ចុប្បន្ន។

ជារួម ការប្រើប្រាស់គោលការណ៍ ETL មិនត្រឹមតែជួយកសិករកម្ពុជាបង្កើនប្រាក់ចំណេញប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងធានាបាននូវនិរន្តរភាពបរិស្ថាន និងសុខភាពសាធារណៈ តាមរយៈការកាត់បន្ថយសារធាតុគីមីពុល។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាអត្តសញ្ញាណសត្វល្អិត (Pest Identification): និស្សិតត្រូវរៀនពីរបៀបបែងចែកសត្វល្អិតចង្រៃ ពិសេសមមាចត្នោត (Brown plant hopper) និងសត្រូវធម្មជាតិមានប្រយោជន៍ ដូចជា Lycosa pseudoannulata តាមរយៈការប្រើប្រាស់មគ្គុទ្ទេសក៍សត្វល្អិត (Insect ID guides) ឬកម្មវិធីទូរស័ព្ទដៃជំនួយ។
  2. អនុវត្តការចុះអង្កេតវាលស្រែ (Field Scouting Techniques): អនុវត្តការចុះរាប់សត្វល្អិតជាក់ស្តែងដោយប្រើប្រាស់ស៊ុមការ៉េ (Quadrat sampling) ទំហំ ២៥x២៥ ស.ម នៅក្នុងស្រែពិតប្រាកដ ដើម្បីកំណត់កម្រិតរាតត្បាត និងទាញរកកម្រិតសេដ្ឋកិច្ច (Economic Threshold) ដោយខ្លួនឯង។
  3. ធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពបញ្ជីថ្នាំកសិកម្ម (Agrochemical Update): ស្រាវជ្រាវស្វែងរកថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតជំនាន់ថ្មីដែលត្រូវបានអនុញ្ញាតដោយក្រសួងកសិកម្មកម្ពុជា (MAFF) និងមានសុវត្ថិភាពជាងថ្នាំចាស់ៗ (ដូចជាការជំនួស Monocrotophos ដែលត្រូវបានហាមឃាត់) ដោយផ្តោតលើថ្នាំដែលមានការជ្រើសរើសគោលដៅច្បាស់លាស់។
  4. រៀបចំការពិសោធន៍វាលស្រែ (Field Trial Setup): រៀបចំប្លង់ពិសោធន៍ប្រភេទ Split Plot Design ដូចក្នុងឯកសារ ដោយប្រើប្រាស់ពូជស្រូវកម្ពុជាបច្ចុប្បន្ន (ឧទាហរណ៍៖ ផ្ការំដួល ទីចុង ឬ IR66) ដើម្បីប្រៀបធៀបទិន្នផលរវាងការបាញ់ថ្នាំតាមកាលវិភាគ និងការបាញ់ថ្នាំតាមកម្រិត ETL។
  5. វិភាគទិន្នន័យសេដ្ឋកិច្ច (Economic & Statistical Analysis): ប្រមូលទិន្នន័យចំណាយ-ចំណូល និងប្រើប្រាស់កម្មវិធី SPSSRStudio ដើម្បីធ្វើការវិភាគ ANOVA និងធៀបមធ្យមដោយ DMRT ដើម្បីរកឱ្យឃើញយុទ្ធសាស្ត្រដែលផ្តល់ប្រាក់ចំណេញសុទ្ធខ្ពស់បំផុតក្នុងបរិបទកម្ពុជា។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Economic Threshold Level (កម្រិតសេដ្ឋកិច្ច) កម្រិតនៃដង់ស៊ីតេសត្វល្អិតចង្រៃដែលទាមទារឱ្យមានការចាត់វិធានការកម្ចាត់ (ដូចជាការបាញ់ថ្នាំ) ជាបន្ទាន់ ដើម្បីការពារកុំឱ្យការខូចខាតកើនឡើងរហូតដល់កម្រិតមួយដែលធ្វើឱ្យកសិករខាតបង់ប្រាក់ចំណេញធ្ងន់ធ្ងរ។ ដូចជាការចាំរហូតដល់ធុងទឹកលេចធ្លាយដល់កម្រិតមួយដែលអាចធ្វើឱ្យខូចខាតកម្រាលឥដ្ឋ ទើបយើងចាប់ផ្តើមយកលុយទៅទិញកាវមកជួសជុល ដើម្បីកុំឱ្យខាតលុយទិញកាវតាំងពីពេលមានស្នាមប្រេះតូចតាចដែលមិនទាន់ប៉ះពាល់អ្វី។
Pre-Germinated Direct Seeded Lowland Rice (ស្រូវពង្រោះដោយផ្ទាល់ក្នុងស្រែជោគទឹក) វិធីសាស្ត្រដាំស្រូវដោយយកគ្រាប់ពូជដែលបានត្រាំនិងបណ្តុះឱ្យដុះពន្លកបន្តិចរួចហើយ ទៅព្រោះផ្ទាល់នៅលើដីស្រែដែលមានទឹករាក់ៗ ឬដីជោគទឹក ដោយមិនបាច់សាបជាសំណាបហើយដកយកទៅស្ទូងនោះទេ។ ដូចជាការសាបគ្រាប់ស្ពៃផ្ទាល់ទៅលើរងដីដែលសើមស្រាប់ ដោយមិនចាំបាច់បណ្តុះវាក្នុងកន្ទោងហើយយកទៅដាំម្តងមួយដើម។
Brown plant hopper / BPH (មមាចត្នោត) សត្វល្អិតចង្រៃម៉្យាងដែលជញ្ជក់ទឹករុក្ខជាតិពីដើមស្រូវ ធ្វើឱ្យដើមស្រូវស្ងួតក្រៀម (ហៅថា Hopperburn) និងជាភ្នាក់ងារចម្លងជំងឺវីរុសផ្សេងៗ (ដូចជាជំងឺរួញស្លឹក) ដល់ដំណាំស្រូវ។ ដូចជាមូសដែលបឺតឈាមមនុស្សនិងចម្លងជំងឺគ្រុនឈាម តែនេះវាបឺតជញ្ជក់ទឹករុក្ខជាតិពីដើមស្រូវនិងចម្លងជំងឺដល់ស្រូវ។
Natural Predators (សត្រូវធម្មជាតិ / សត្វល្អិតមានប្រយោជន៍) សត្វល្អិត ឬសត្វផ្សេងៗដែលមានវត្តមានក្នុងធម្មជាតិស្រាប់ ដែលចាប់ស៊ីសត្វល្អិតចង្រៃជាអាហារ។ វាក្នុងការជួយកាត់បន្ថយការបំផ្លាញដំណាំដោយឯកឯងដោយមិនបាច់ប្រើថ្នាំគីមី។ ឧទាហរណ៍៖ សត្វពីងពាង Lycosa pseudoannulata និងទាគូក Paederus fuscipes ដូចជាការចិញ្ចឹមឆ្មាត្រៀមទុកក្នុងផ្ទះ ដើម្បីចាំចាប់កណ្តុរដែលមកស៊ីស្រូវអង្កររបស់យើង។
Split Plot Design (ចំណាត់ប្លង់ពិសោធន៍បែប Split Plot) ការរៀបចំប្លង់ពិសោធន៍ក្នុងកសិកម្មដែលបែងចែកកត្តាពិសោធន៍ជាពីរកម្រិត គឺឡូតិ៍ធំ (Main plot) សម្រាប់កត្តាដែលពិបាកផ្លាស់ប្តូរ និងឡូតិ៍តូច (Sub plot) សម្រាប់កត្តាងាយស្រួលអនុវត្ត។ ក្នុងឯកសារនេះ Main plot ជាពូជស្រូវ និង Sub plot ជាវិធីសាស្ត្រគ្រប់គ្រងសត្វល្អិត។ ដូចជាការសាកល្បងរូបមន្តធ្វើនំ ដោយយកម្សៅនំពីរប្រភេទ (Main plot) មកដុតជាដុំធំៗ ហើយនំនីមួយៗត្រូវកាត់ចែកជាចំណែកតូចៗដើម្បីលាបឡេពីលើខុសៗគ្នា (Sub plot) រួចភ្លក់រកមើលថារសជាតិមួយណាឆ្ងាញ់ជាងគេ។
Monocrotophos & MIPC (ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត Monocrotophos និង MIPC) សារធាតុគីមីសម្រាប់កម្ចាត់សត្វល្អិតចង្រៃនៅលើដំណាំ។ MIPC ច្រើនប្រើសម្រាប់សម្លាប់មមាចត្នោត ចំណែក Monocrotophos ជាប្រភេទថ្នាំដែលអាចជ្រាបចូលក្នុងដើមរុក្ខជាតិដើម្បីសម្លាប់សត្វល្អិតដែលមកជញ្ជក់ទឹកនៅខាងក្នុងដើម។ ដូចជាថ្នាំពេទ្យប្រឆាំងមេរោគ (Antibiotics) ដែលយើងផឹកចូលទៅដើម្បីសម្លាប់បាក់តេរីក្នុងខ្លួន តែនេះជាថ្នាំគីមីសម្រាប់បាញ់សម្លាប់សត្វល្អិតលើដើមស្រូវ។
Duncan's Multiple Range Test / DMRT (ការធ្វើតេស្ត DMRT) វិធីសាស្ត្រវិភាគស្ថិតិសម្រាប់ប្រៀបធៀបតម្លៃមធ្យមនៃក្រុមទិន្នន័យច្រើនជាងពីរ (Multiple groups) ដើម្បីរកមើលថាតើក្រុមណាខ្លះមានភាពខុសគ្នាជាលក្ខណៈស្ថិតិពិតប្រាកដ ឬគ្រាន់តែខុសគ្នាដោយចៃដន្យ។ ដូចជាការយកសិស្ស៥នាក់ដែលប្រឡងបានពិន្ទុប្រហាក់ប្រហែលគ្នា មកវាស់ស្ទង់សមត្ថភាពលម្អិតបន្ថែមដោយក្បួនច្បាប់ត្រឹមត្រូវ ដើម្បីបញ្ជាក់ថាអ្នកណាពិតជាពូកែជាងគេដាច់ ឬក៏សមត្ថភាពពួកគេពិតជាប្រហែលៗគ្នាមែន។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖