Original Title: การประเมินความเสียหายของผักเบี้ยหินที่โดนทำลายโดยศัตรูธรรมชาติ
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការវាយតម្លៃបឋមនៃភ្នាក់ងារត្រួតពិនិត្យជីវសាស្រ្តមួយចំនួនសម្រាប់ការគ្រប់គ្រងស្មៅជ្រូក (Trianthema portulacastrum L.)

ចំណងជើងដើម៖ การประเมินความเสียหายของผักเบี้ยหินที่โดนทำลายโดยศัตรูธรรมชาติ

អ្នកនិពន្ធ៖ Santi Promkum (Chai Nat Field Crops Research Center), Paithoon Poolswasdee, Matana Srihuttagum, Suprada Sukonthabhirom, Charaspon Thavarasook

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1992, Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Agriculture

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះមានគោលបំណងកំណត់ និងវាយតម្លៃសត្រូវធម្មជាតិមួយចំនួន ដើម្បីប្រើប្រាស់ជាភ្នាក់ងារត្រួតពិនិត្យជីវសាស្ត្រ (Bio-control agent) ក្នុងការកម្ចាត់ស្មៅជ្រូក ដែលមានឈ្មោះវិទ្យាសាស្ត្រថា Trianthema portulacastrum L. ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ អ្នកស្រាវជ្រាវបានធ្វើការប្រមូល និងញែកប្រភេទសត្វល្អិត និងមេរោគផ្សិតពីស្មៅជ្រូកនៅក្នុងធម្មជាតិ ព្រមទាំងធ្វើការពិសោធន៍ចម្លងរោគនៅក្នុងបន្ទប់ពិសោធន៍ និងផ្ទះកញ្ចក់។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Insect Biological Control (Hymemia fascialis)
ការគ្រប់គ្រងជីវសាស្រ្តដោយប្រើសត្វល្អិត (Hymemia fascialis)
សត្វល្អិតនេះស៊ីស្លឹកស្មៅជ្រូកនៅគ្រប់ដំណាក់កាលលូតលាស់ ធ្វើឱ្យដើមក្រិននិងងាប់បានយ៉ាងលឿន។ វាមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ជាងការប្រើប្រាស់មេរោគផ្សិតក្នុងការបំផ្លាញស្មៅដោយផ្ទាល់។ វាមិនអាចកាត់បន្ថយចំនួនស្មៅជ្រូកបានច្រើននៅឆ្នាំបន្តបន្ទាប់នោះទេ ដោយសារតែមានសត្រូវធម្មជាតិ (Parasites) ដូចជា Apanteles sp. មកបំផ្លាញវាវិញ។ ជាភ្នាក់ងារត្រួតពិនិត្យជីវសាស្ត្រដែលមានប្រសិទ្ធភាពបំផុតនៅក្នុងការសិក្សានេះ ក្នុងការកម្ចាត់ស្មៅជ្រូក។
Fungal Biological Control (Drechslera sp.)
ការគ្រប់គ្រងជីវសាស្រ្តដោយប្រើមេរោគផ្សិតអុចស្លឹក (Drechslera sp.)
អាចចម្លងរោគទៅលើស្លឹក និងដើមស្មៅជ្រូកបានពី ៥០% ទៅ ១០០% នៅក្នុងផ្ទះកញ្ចក់ ដែលធ្វើឱ្យវាប្រែជាពណ៌ត្នោតក្នុងរយៈពេល ៣ ទៅ ៥ ថ្ងៃ។ ប្រសិទ្ធភាពរបស់វាមិនទាន់ខ្លាំងស្មើនឹងការបំផ្លាញដោយសត្វល្អិតទេ ហើយទាមទារឱ្យមានលក្ខខណ្ឌអំណោយផលក្នុងការឆ្លង។ អាចបង្កជំងឺអុចស្លឹកបាន ៧៩.២% នៃចំនួនសំណាកផ្សិតដែលបានញែកចេញពីធម្មជាតិ។
Fungal Biological Control (Stemphylium sp.)
ការគ្រប់គ្រងជីវសាស្រ្តដោយប្រើមេរោគផ្សិតអុចស្លឹក (Stemphylium sp.)
ជាប្រភេទផ្សិតដែលអាចបង្កជំងឺលើស្លឹកស្មៅជ្រូកបានខ្លះៗ ស្រដៀងទៅនឹងលក្ខខណ្ឌធម្មជាតិ។ មានអត្រាឆ្លងទាបបំផុតត្រឹមតែ ០% ទៅ ៥% ប៉ុណ្ណោះក្នុងផ្ទះកញ្ចក់ ហើយងាយនឹងត្រូវគ្របដណ្ដប់ដោយផ្សិត Drechslera sp.។ មានប្រសិទ្ធភាពខ្សោយបំផុត (ជួបប្រទះតែ ៥.៩% នៃសំណាក) ក្នុងការទប់ស្កាត់ស្មៅជ្រូក។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារធនធានជាមូលដ្ឋានសម្រាប់ការស្រាវជ្រាវរោគវិទ្យារុក្ខជាតិ និងបាណកវិទ្យា ទាំងនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ និងផ្ទះកញ្ចក់។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅមជ្ឈមណ្ឌលស្រាវជ្រាវដំណាំចម្ការ ខេត្តច័យណាត ប្រទេសថៃ ក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៩០ ដែលមានលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុស្រដៀងទៅនឹងប្រទេសកម្ពុជា។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ លទ្ធផលនេះអាចប្រែប្រួលអាស្រ័យលើប្រភេទដី និងវត្តមានរបស់សត្រូវធម្មជាតិ (Parasites/Hyperparasites) ផ្សេងៗទៀតនៅក្នុងប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីជាក់លាក់នៃតំបន់នីមួយៗ។ នេះមានសារៈសំខាន់សម្រាប់កម្ពុជា ដោយសារការយកសត្វល្អិតទាំងនេះមកអនុវត្តក្នុងស្រុកតម្រូវឱ្យមានការវាយតម្លៃច្បាស់លាស់ពីខ្សែចង្វាក់អាហារ និងហានិភ័យបរិស្ថានក្នុងតំបន់។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រគ្រប់គ្រងស្មៅជ្រូកតាមបែបជីវសាស្ត្រនេះ មានសក្តានុពលខ្ពស់សម្រាប់ជួយកែលម្អវិស័យកសិកម្មនៅប្រទេសកម្ពុជា ជាពិសេសសម្រាប់ការកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ថ្នាំគីមី។

សរុបមក ការប្រើប្រាស់ភ្នាក់ងារជីវសាស្រ្តផ្តល់នូវជម្រើសដ៏មាននិរន្តរភាពសម្រាប់កសិកម្មកម្ពុជា ប៉ុន្តែទាមទារឱ្យមានការសិក្សាបន្ថែមដើម្បីការពារកុំឱ្យសត្វល្អិតមានប្រយោជន៍ទាំងនេះត្រូវបំផ្លាញដោយប៉ារ៉ាស៊ីតក្នុងស្រុកផ្សេងទៀត។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. អង្កេត និងប្រមូលសំណាក (Survey and Sample Collection): ចុះស្រាវជ្រាវនៅតាមចម្ការដំណាំក្នុងស្រុក ដើម្បីស្វែងរកវត្តមានរបស់ស្មៅជ្រូក (Trianthema portulacastrum) និងកត់ត្រាពីសត្វល្អិត ឬរោគសញ្ញាលើស្លឹកដែលជាសត្រូវធម្មជាតិរបស់វា។
  2. កំណត់អត្តសញ្ញាណជីវសាស្ត្រ (Biological Identification): ប្រើប្រាស់មីក្រូទស្សន៍ និងឯកសារមគ្គុទ្ទេសក៍បាណកវិទ្យា ឬផ្នែករោគវិទ្យា ដើម្បីកំណត់ប្រភេទសត្វល្អិត និងមេរោគផ្សិតឱ្យបានច្បាស់លាស់ (ឧទាហរណ៍ Hymemia fascialis និង Drechslera sp.)។
  3. បណ្តុះ និងបង្កើនចំនួនមេរោគ/សត្វល្អិត (Culturing and Rearing): រៀនបណ្តុះផ្សិតដែលបានញែកចេញពីធម្មជាតិទៅលើមជ្ឈដ្ឋាន Potato Dextrose Agar (PDA) និងរៀបចំទ្រុងសម្រាប់ចិញ្ចឹមបង្កើនចំនួនសត្វល្អិតនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍។
  4. ធ្វើតេស្តប្រសិទ្ធភាពក្នុងផ្ទះកញ្ចក់ (Greenhouse Pathogenicity Testing): សាកល្បងចម្លងរោគផ្សិត ដោយប្រើប្រាស់ Spore suspension ឬលែងសត្វល្អិតទៅលើស្មៅជ្រូកក្នុងផ្ទះកញ្ចក់ រួចតាមដាននិងកត់ត្រាអត្រានៃការខូចខាតពី ៣ ទៅ ៥ ថ្ងៃ។
  5. វាយតម្លៃផលប៉ះពាល់បរិស្ថានកសិកម្ម (Agro-ecological Impact Assessment): វិភាគរកវត្តមានរបស់សត្រូវធម្មជាតិផ្សេងទៀត (ឧទាហរណ៍ Parasitoids ដូចជា Apanteles sp. ឬ Tetrastichus sp.) នៅក្នុងប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីមូលដ្ឋាន ដែលអាចរារាំងប្រសិទ្ធភាពនៃភ្នាក់ងារជីវសាស្រ្ត មុននឹងសម្រេចចិត្តបញ្ចេញវាទៅក្នុងចម្ការជាក់ស្តែង។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Biological Control Agent (ភ្នាក់ងារត្រួតពិនិត្យជីវសាស្ត្រ) ការប្រើប្រាស់សត្រូវធម្មជាតិដូចជា សត្វល្អិត មេរោគ ឬផ្សិត ដើម្បីកាត់បន្ថយ ឬគ្រប់គ្រងចំនួនសត្វល្អិតចង្រៃ ឬស្មៅចង្រៃនៅក្នុងវិស័យកសិកម្ម ដោយមិនពឹងផ្អែកលើថ្នាំគីមី។ ដូចជាការចិញ្ចឹមឆ្មាដើម្បីចាប់កណ្តុរក្នុងផ្ទះ ជាជាងការប្រើប្រាស់ថ្នាំបំពុលកណ្តុរ។
Pathogenicity test (ការធ្វើតេស្តបង្កជំងឺ) ដំណើរការសាកល្បងនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ ឬផ្ទះកញ្ចក់ ដើម្បីបញ្ជាក់ថាតើមីក្រូសរីរាង្គ (ដូចជាផ្សិតដែលបានញែកចេញ) ពិតជាអាចបង្កជំងឺទៅលើរុក្ខជាតិគោលដៅមែនឬអត់ និងមានកម្រិតធ្ងន់ធ្ងរប៉ុណ្ណា។ ដូចជាការសាកល្បងឱ្យអ្នកណាម្នាក់ហូបម្ហូបដែលសង្ស័យថាផ្អូម ដើម្បីមើលថាតើគាត់ពិតជាឈឺពោះមែនឬអត់។
Super parasite (អតិបរាសិត ឬ ប៉ារ៉ាស៊ីតតូចស៊ីប៉ារ៉ាស៊ីតធំ) សត្វល្អិតឬសរីរាង្គដែលរស់នៅពឹងផ្អែក និងសម្លាប់ប៉ារ៉ាស៊ីតមួយផ្សេងទៀត។ នៅក្នុងការសិក្សានេះ គឺជាសត្វល្អិតដែលទៅពងដាក់ និងសម្លាប់សត្វល្អិតមានប្រយោជន៍ដែលយើងកំពុងប្រើដើម្បីកម្ចាត់ស្មៅ។ ដូចជាចោរដែលលួចទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ចោរមួយទៀត ដែលទើបតែលួចពីគេមក។
Spore suspension (សូលុយស្យុងស្ព័រ) ល្បាយរាវដែលផ្សំឡើងដោយទឹក និងស្ព័ររបស់មេរោគផ្សិត ដើម្បីងាយស្រួលក្នុងការបាញ់ស្រោច ឬចម្លងមេរោគទៅលើរុក្ខជាតិគោលដៅសម្រាប់ការធ្វើពិសោធន៍។ ដូចជាការលាយគ្រាប់ពូជតូចៗទៅក្នុងទឹក ដើម្បីយកទៅបាញ់សាចលើដីឱ្យដុះរាបស្មើល្អ។
Isolation (ការញែកមេរោគ) ដំណើរការបំបែកយកមីក្រូសរីរាង្គ ឬមេរោគផ្សិតជាក់លាក់ណាមួយចេញពីជាលិការុក្ខជាតិដែលឈឺ ដើម្បីយកមកបណ្តុះឱ្យដុះសុទ្ធល្អ (Pure culture) នៅក្នុងចានពិសោធន៍សម្រាប់សិក្សាបន្ត។ ដូចជាការរើសយកតែគ្រាប់សណ្តែកខៀវចេញពីគំនរគ្រាប់ធញ្ញជាតិចម្រុះ ដើម្បីយកទៅដាំដាច់ដោយឡែកពីគេ។
Concentric ring (រង្វង់ត្រួតគ្នា) លក្ខណៈនៃស្នាមជំងឺលើស្លឹករុក្ខជាតិដែលមានរាងជារង្វង់មូលត្រួតៗគ្នាពីតូចទៅធំ ដែលជាសញ្ញាសម្គាល់ជាក់លាក់នៃការឆ្លងមេរោគផ្សិតប្រភេទខ្លះ (ឧទាហរណ៍ផ្សិត Stemphylium sp.)។ ដូចជារលកទឹករាងជារង្វង់ដែលរីកធំជាបន្តបន្ទាប់នៅពេលដែលយើងគប់ដុំថ្មចូលទៅក្នុងផ្ទៃទឹកស្ងាត់។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖