Original Title: การควบคุมแมลงศัตรูไม้ผลโดยวิธีชีวภาพ
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតចង្រៃលើដំណាំហូបផ្លែដោយប្រើវិធីសាស្ត្រជីវសាស្រ្ត

ចំណងជើងដើម៖ การควบคุมแมลงศัตรูไม้ผลโดยวิธีชีวภาพ

អ្នកនិពន្ធ៖ Pimolporn Nanta (Entomology and Zoology Division, Department of Agriculture, Thailand)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1991, Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Entomology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ អត្ថបទស្រាវជ្រាវនេះដោះស្រាយបញ្ហានៃការបំផ្លាញដំណាំហូបផ្លែពីសំណាក់សត្វល្អិតចង្រៃ និងផលប៉ះពាល់អវិជ្ជមានទៅលើបរិស្ថានពីការប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតគីមីហួសកម្រិត។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះបានធ្វើការពិនិត្យឡើងវិញនូវប្រវត្តិ និងភាពជោគជ័យនៃការអនុវត្តវិធីសាស្ត្រគ្រប់គ្រងជីវសាស្ត្រប្រឆាំងនឹងសត្វល្អិតចង្រៃនៅបណ្តាប្រទេសនានា និងជាពិសេសនៅក្នុងប្រទេសថៃ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Egg Parasitoids (Anastatus sp.)
ការប្រើប្រាស់ប៉ារ៉ាស៊ីតពង (Egg Parasitoids, Anastatus sp.)
មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតលើដំណាំមៀន មានសុវត្ថិភាពដល់បរិស្ថាន និងជួយកាត់បន្ថយការពឹងផ្អែកលើថ្នាំគីមីពុល។ ទាមទារចំណេះដឹងជំនាញក្នុងការបង្កាត់ពូជ (Mass rearing) និងត្រូវបញ្ចេញទៅក្នុងចម្ការក្នុងពេលវេលា និងបរិមាណដ៏ត្រឹមត្រូវ។ ទទួលបានជោគជ័យយ៉ាងល្អប្រសើរក្នុងការគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតបំផ្លាញដើមមៀន (Longan bug) និងត្រូវបានផ្ទេរបច្ចេកវិទ្យាទៅឱ្យកសិករដាំមៀនដោយជោគជ័យនៅប្រទេសថៃ។
Bacterial Pathogens (Bacillus thuringiensis - Bt)
ការប្រើប្រាស់បាក់តេរី (Bacillus thuringiensis ឬ Bt)
មានសកម្មភាពជ្រើសរើសមុខសញ្ញាខ្ពស់ក្នុងការកម្ចាត់ដង្កូវប្រភេទជាក់លាក់ និងមានសុវត្ថិភាពខ្ពស់ចំពោះមនុស្ស សត្វ និងសត្រូវធម្មជាតិដទៃទៀត។ ប្រសិទ្ធភាពអាចថយចុះលឿនប្រសិនបើប៉ះពាល់ផ្ទាល់នឹងពន្លឺព្រះអាទិត្យ (UV) និងត្រូវអនុវត្តនៅពេលដង្កូវនៅតូចទើបមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់។ ការប្រើប្រាស់បាក់តេរី Bt ក្នុងកំហាប់ 18 x 10^6 ស្ព័រ/ម.ល អាចកម្ចាត់ដង្កូវស៊ីស្លឹកលើក្រូចឆ្មា និងក្រូចសើច បានរហូតដល់ ៩៨%។
Entomogenous Nematodes (Neoaplectana carpocapsae)
ការប្រើប្រាស់នេម៉ាតូតសម្លាប់សត្វល្អិត (Entomogenous nematodes)
មានសមត្ថភាពជ្រៀតចូលលាក់ខ្លួនសម្លាប់ដង្កូវដែលស៊ីសំបកឈើ ឬរស់នៅតាមគល់ឈើបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព ដែលថ្នាំគីមីពិបាកបាញ់ជ្រៀតចូល។ ទាមទារលក្ខខណ្ឌសំណើមខ្ពស់ និងបរិស្ថានជាក់លាក់ ដើម្បីឱ្យនេម៉ាតូតអាចរស់រានមានជីវិត និងធ្វើសកម្មភាពបានល្អបំផុត។ ផ្តល់នូវការគ្រប់គ្រងយ៉ាងល្អប្រសើរទៅលើដង្កូវស៊ីសំបក (Cossus sp.) ដែលបំផ្លាញដើមឡុងកុង (Langsat)។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ទោះបីជាឯកសារនេះមិនបានបញ្ជាក់លម្អិតពីតម្លៃជាទឹកប្រាក់ក៏ដោយ ប៉ុន្តែបានគូសបញ្ជាក់ពីតម្រូវការធនធានចាំបាច់មួយចំនួនសម្រាប់ការស្រាវជ្រាវ និងការបង្កាត់ពូជសត្រូវធម្មជាតិ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះផ្អែកលើទិន្នន័យពីប្រទេសថៃ និងបានដកស្រង់លទ្ធផលជោគជ័យពីសហរដ្ឋអាមេរិក ចិន និងអ៊ីស្រាអែល ដោយផ្តោតលើដំណាំឈើហូបផ្លែនៅតំបន់ត្រូពិច។ ដោយសារកម្ពុជាមានលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុ និងប្រភេទដំណាំហូបផ្លែ (ដូចជា មៀន ក្រូច ឡុងកុង) ប្រហាក់ប្រហែលគ្នាបេះបិទទៅនឹងប្រទេសថៃ ការសិក្សានេះមានភាពពាក់ព័ន្ធ និងអាចយកមកកែសម្រួលអនុវត្តនៅកម្ពុជាបានយ៉ាងងាយស្រួល។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតដោយជីវសាស្រ្តនេះ ពិតជាមានសក្តានុពល និងអត្ថប្រយោជន៍ខ្ពស់បំផុតសម្រាប់វិស័យកសិកម្មនៅប្រទេសកម្ពុជា។

ការធ្វើសមាហរណកម្មនៃវិធីសាស្ត្រជីវសាស្រ្តទាំងនេះទៅក្នុងប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតចម្រុះ (Integrated Pest Management - IPM) នឹងជួយកម្ពុជាកាត់បន្ថយការនាំចូលថ្នាំគីមី ការពារបរិស្ថាន និងលើកកម្ពស់តម្លៃកសិផលជាតិនៅលើទីផ្សារ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សា និងកំណត់អត្តសញ្ញាណសត្វល្អិត (Pest & Natural Enemy Identification): និស្សិតត្រូវចុះប្រមូលសំណាកសត្វល្អិតពីចម្ការមៀន ឬក្រូច និងប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ Stereo Microscope រួមជាមួយនឹងសៀវភៅ Taxonomy Keys ដើម្បីកំណត់អត្តសញ្ញាណប្រភេទសត្វល្អិតចង្រៃ និងសត្រូវធម្មជាតិក្នុងស្រុកដែលមានស្រាប់។
  2. ការបង្កាត់ពូជសត្រូវធម្មជាតិក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ (Mass Rearing of Biological Agents): រៀបចំបន្ទប់ពិសោធន៍ដោយប្រើប្រាស់ Climate Control Incubators ដើម្បីសាកល្បងបង្កាត់ពូជសត្រូវធម្មជាតិដូចជា Anastatus sp. ឬអណ្ដើកមាស ឱ្យបានបរិមាណច្រើនមុនពេលបញ្ចេញទៅខាងក្រៅ។
  3. ការសាកល្បងប្រសិទ្ធភាពក្នុងចម្ការជាក់ស្តែង (Field Efficacy Trials): រៀបចំការសាកល្បងនៅលើកសិដ្ឋានដោយប្រើទម្រង់ស្រាវជ្រាវ Randomized Complete Block Design (RCBD) ដើម្បីប្រៀបធៀបប្រសិទ្ធភាពរវាងការប្រើប្រាស់បាក់តេរី Bacillus thuringiensis (Bt) និងការប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតគីមីទូទៅ។
  4. ការវិភាគទិន្នន័យ (Data Analysis & Evaluation): ប្រមូលទិន្នន័យអត្រាស្លាប់របស់សត្វល្អិត និងកម្រិតនៃការខូចខាតដំណាំ រួចប្រើប្រាស់កម្មវិធី R StudioSPSS ដើម្បីវិភាគស្ថិតិ និងវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពនៃវិធីសាស្ត្រជីវសាស្រ្តនីមួយៗ។
  5. ការចងក្រងឯកសារ និងផ្សព្វផ្សាយ (Extension & Documentation): សរសេរជារបាយការណ៍ស្រាវជ្រាវ និងបង្កើតខិត្តប័ណ្ណណែនាំអំពីការអនុវត្ត Integrated Pest Management (IPM) ដើម្បីយកទៅបណ្តុះបណ្តាលសហគមន៍កសិករនៅតំបន់គោលដៅ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Biological Control (ការគ្រប់គ្រងដោយជីវសាស្រ្ត) ការប្រើប្រាស់សត្រូវធម្មជាតិដូចជា សត្វល្អិតស៊ីសាច់ជាអាហារ ប៉ារ៉ាស៊ីត ឬមេរោគ ដើម្បីកាត់បន្ថយ និងគ្រប់គ្រងចំនួនសត្វល្អិតចង្រៃដែលបំផ្លាញដំណាំ ក្នុងគោលបំណងកាត់បន្ថយ ឬជំនួសការប្រើប្រាស់ថ្នាំគីមីកសិកម្ម។ ដូចជាការចិញ្ចឹមឆ្មាដើម្បីចាប់កណ្តុរក្នុងផ្ទះអញ្ចឹងដែរ គឺយើងប្រើសត្វមួយដើម្បីកម្ចាត់សត្វមួយទៀតដែលរំខានយើង។
Egg Parasite / Parasitoid (ប៉ារ៉ាស៊ីតពង) ប្រភេទសត្វល្អិតតូចៗ (ដូចជា Anastatus sp.) ដែលទម្លាក់ពងរបស់វាចូលទៅក្នុងពងរបស់សត្វល្អិតចង្រៃដទៃទៀត។ ពេលកូនរបស់វាញាស់ វាស៊ីខាងក្នុងពងរបស់សត្វល្អិតចង្រៃនោះជាអាហារ ដែលធ្វើឱ្យសត្វល្អិតចង្រៃមិនអាចញាស់ចេញមកបំផ្លាញដំណាំបាន។ ប្រៀបដូចជាការលួចយកគ្រាប់បែកទៅបង្កប់ក្នុងផ្ទះសត្រូវ ធ្វើឱ្យសត្រូវស្លាប់បាត់បង់ជីវិតតាំងពីមិនទាន់ចាប់ផ្តើមវាយប្រហារ។
Entomogenous Nematode (នេម៉ាតូតសម្លាប់សត្វល្អិត) ជាប្រភេទព្រូនតូចៗល្អិតៗបំផុតដែលរស់នៅក្នុងដី ឬសំបកឈើ (ឧទាហរណ៍ Neoaplectana carpocapsae) ដែលមានសមត្ថភាពជ្រៀតចូលទៅក្នុងខ្លួនសត្វល្អិតចង្រៃ (ដូចជាដង្កូវស៊ីសំបក) ហើយបញ្ចេញបាក់តេរីពុលដើម្បីសម្លាប់សត្វល្អិតនោះ។ ដូចជាទាហានសម្ងាត់តូចៗដែលលួចចូលទៅក្នុងបន្ទាយសត្រូវ រួចបញ្ចេញឧស្ម័នពុលសម្លាប់សត្រូវពីខាងក្នុងមកវិញ។
Nuclear Polyhedrosis Virus / NPV (វីរុស NPV) ជាប្រភេទវីរុសដែលឆ្លងចូលទៅក្នុងខ្លួនដង្កូវចង្រៃ (ដូចជាដង្កូវ Heliothis armigera) តាមរយៈការស៊ីស្លឹកឈើដែលមានប្រឡាក់មេរោគនេះ បណ្តាលឱ្យកោសិការបស់ដង្កូវរលួយ និងស្លាប់ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានថ្ងៃ។ ដូចជាការដាក់ថ្នាំបំពុលចំណីអាហារ ដែលពេលដង្កូវស៊ីចូលទៅ វានឹងធ្វើឱ្យដង្កូវនោះឈឺពោះ និងរលួយខ្លួនស្លាប់។
Bacillus thuringiensis (បាក់តេរី Bt) ជាប្រភេទបាក់តេរីម្យ៉ាងដែលអាចផលិតជាតិពុលប្រូតេអ៊ីន។ នៅពេលដែលដង្កូវចង្រៃស៊ីវាចូលទៅក្នុងពោះវៀន ជាតិពុលនោះនឹងបំផ្លាញប្រព័ន្ធរំលាយអាហាររបស់វា ធ្វើឱ្យវាងាប់ ប៉ុន្តែវាមានសុវត្ថិភាពខ្ពស់ មិនប៉ះពាល់ដល់មនុស្ស ឬសត្វល្អិតមានប្រយោជន៍ឡើយ។ ប្រៀបដូចជាថ្នាំពុលតម្រង់ទិស ដែលសម្លាប់តែចោរ (ដង្កូវចង្រៃ) ប៉ុន្តែគ្មានគ្រោះថ្នាក់ដល់អ្នកភូមិ (មនុស្ស និងសត្វល្អិតល្អៗ) ឡើយ។
Integrated Pest Management / IPM (ការគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតចម្រុះ) ការរួមបញ្ចូលគ្នានូវវិធីសាស្ត្រច្រើនយ៉ាង ដូចជាវិធីសាស្រ្តជីវសាស្រ្ត ការអនុវត្តកសិកម្ម ការអនាម័យចម្ការ និងការប្រើថ្នាំគីមីតែក្នុងករណីចាំបាច់បំផុត ដើម្បីទប់ស្កាត់ការរាតត្បាតសត្វល្អិតប្រកបដោយនិរន្តរភាព និងមិនប៉ះពាល់បរិស្ថានធ្ងន់ធ្ងរ។ ដូចជាការថែរក្សាសុខภาพដោយប្រើវិធីសាស្រ្តច្រើនបែបបញ្ចូលគ្នា (ហាត់ប្រាណ ហូបចុកត្រឹមត្រូវ និងលេបថ្នាំតែពេលឈឺធ្ងន់) ជាជាងការពឹងផ្អែកលើថ្នាំពេទ្យតែមួយមុខ។
Natural Enemies (សត្រូវធម្មជាតិ) សត្វល្អិត ឬមីក្រូសរីរាង្គដែលមានស្រាប់ក្នុងធម្មជាតិ ដែលដើរតួជាអ្នកប្រមាញ់ (Predators) អ្នកផ្ញើប្រាណ (Parasites) ឬភ្នាក់ងារបង្កជំងឺ (Pathogens) ដើម្បីកម្ចាត់សត្វល្អិតចង្រៃ ជួយរក្សាតុល្យភាពប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី។ ដូចជាប៉ូលីសធម្មជាតិដែលជួយយាមកាមការពារចម្ការ និងតាមចាប់ចោរ (សត្វល្អិតចង្រៃ) ជារៀងរាល់ថ្ងៃ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖