Original Title: Biology, Mass Rearing, Efficiency and Effects of Pesticides on Anthocorid Predator, Cardiastethus exiguus Poppius (Hemiptera: Anthocoridae)
Source: 10.14456
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ជីវវិទ្យា ការចិញ្ចឹមបង្កាត់ ប្រសិទ្ធភាព និងឥទ្ធិពលនៃថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតទៅលើសត្វល្អិតចាប់ស៊ីប្រភេទ Cardiastethus exiguus Poppius (Hemiptera: Anthocoridae)

ចំណងជើងដើម៖ Biology, Mass Rearing, Efficiency and Effects of Pesticides on Anthocorid Predator, Cardiastethus exiguus Poppius (Hemiptera: Anthocoridae)

អ្នកនិពន្ធ៖ Athitiya Kaewpradit (Plant Protection Research and Development Office, Department of Agriculture), Pichate Choawattanawong, Ploychompoo Kornvipartreang, Atcharabhorn Prasoetphon, Naphacharakorn Ta-Phaisach, Wimolwan Chotwong

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2019, Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Entomology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ បញ្ហាចម្បងគឺកង្វះខាតព័ត៌មានផ្នែកជីវវិទ្យា និងប្រសិទ្ធភាពនៃការចិញ្ចឹមបង្កាត់សត្វល្អិតចាប់ស៊ីប្រភេទ Cardiastethus exiguus (ទើបតែរកឃើញដំបូងនៅប្រទេសថៃក្នុងឆ្នាំ២០១៣) ដើម្បីប្រើប្រាស់ជាភ្នាក់ងារត្រួតពិនិត្យជីវសាស្រ្ត (Biological control) ទប់ទល់នឹងសត្វល្អិតចង្រៃក្នុងវិស័យកសិកម្ម។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះត្រូវបានអនុវត្តចាប់ពីឆ្នាំ២០១៣ ដល់២០១៨ ដោយធ្វើការពិសោធន៍ក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ និងផ្ទះកញ្ចក់ លើវដ្តជីវិត ចំណី សម្ភារៈពង ការស៊ីចំណី និងការសាកល្បងជាតិពុល។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Mass Rearing with Rice Moth Eggs
ការចិញ្ចឹមបង្កាត់ដោយប្រើពងមេអំបៅអង្ករ
មានអត្រាបន្តពូជខ្ពស់ សត្វល្អិតលូតលាស់បានល្អ និងរស់រានមានជីវិតបានយូរ។ ជាចំណីដែលផ្តល់សារធាតុចិញ្ចឹមគ្រប់គ្រាន់។ ទាមទារការចំណាយពេលវេលា និងធនធានបន្ថែមក្នុងការចិញ្ចឹមមេអំបៅអង្ករជាមុនសិនដើម្បីយកពងរបស់វា។ អត្រានៃការកើនឡើងចំនួនពូជសុទ្ធ (Ro) ស្មើនឹង ១១.៨៨ ដង។
Mass Rearing with Cattail Pollens
ការចិញ្ចឹមបង្កាត់ដោយប្រើលម្អងផ្កាធូប
ងាយស្រួលរកក្នុងធម្មជាតិ មិនត្រូវការការចំណាយពេលចិញ្ចឹមសត្វល្អិតផ្សេងដើម្បីធ្វើជាចំណី។ អត្រាបន្តពូជមានកម្រិតទាបខ្លាំង សត្វមិនសូវមានសុខភាពល្អ និងមិនមានការកើនឡើងចំនួនគួរឱ្យកត់សម្គាល់នោះទេ។ អត្រានៃការកើនឡើងចំនួនពូជសុទ្ធ (Ro) ស្មើនឹងត្រឹមតែ ០.៧៩ ដងប៉ុណ្ណោះ។
Biocontrol of Thrips palmi
ការប្រើប្រាស់ដើម្បីកម្ចាត់សត្វល្អិតចង្រៃ Thrips palmi
សត្វល្អិតចាប់ស៊ីប្រភេទនេះចូលចិត្តស៊ី Thrips palmi ខ្លាំងបំផុត និងមានប្រសិទ្ធភាពកម្ចាត់ក្នុងអត្រាខ្ពស់។ ត្រូវការការចិញ្ចឹម និងបញ្ចេញក្នុងបរិមាណសមស្របដើម្បីទប់ទល់នឹងការរាតត្បាតខ្លាំងនៅក្នុងកសិដ្ឋានធំៗ។ សត្វពេញវ័យញីអាចស៊ី Thrips palmi បាន ៣៤៨.៥២ ក្បាលក្នុងមួយវដ្តជីវិត (ក្នុងផ្ទះកញ្ចក់ស៊ី ១៥.៥ ក្បាល/ថ្ងៃ)។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារធនធានជាមូលដ្ឋានសម្រាប់ការពិសោធន៍ជីវសាស្រ្ត និងការចិញ្ចឹមសត្វល្អិតក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ រួមមានទូគ្រប់គ្រងសីតុណ្ហភាព និងប្រភពចំណីសត្វល្អិត។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ និងផ្ទះកញ្ចក់នៃនាយកដ្ឋានកសិកម្ម ប្រទេសថៃ។ ដោយសារប្រទេសថៃមានអាកាសធាតុត្រូពិច និងប្រភេទដំណាំកសិកម្ម (ដូចជាដំឡូងមី បន្លែ ម្ទេស) ស្រដៀងគ្នាបេះបិទទៅនឹងប្រទេសកម្ពុជា លទ្ធផលនៃការសិក្សានេះមានភាពពាក់ព័ន្ធខ្ពស់ និងអាចយកមកអនុវត្តដោយផ្ទាល់នៅកម្ពុជាបាន។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្រ្តប្រើប្រាស់ភ្នាក់ងារត្រួតពិនិត្យជីវសាស្រ្ត (Biological control) នេះមានសារៈសំខាន់ណាស់សម្រាប់វិស័យកសិកម្មកម្ពុជា ដើម្បីកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់គីមី និងកាត់បន្ថយថ្លៃដើម។

ជារួម ការចិញ្ចឹមបង្កាត់ និងប្រើប្រាស់ Cardiastethus exiguus គឺជាជម្រើសដ៏មានសក្តានុពល ចំណាយតិច និងមានសុវត្ថិភាពខ្ពស់សម្រាប់ការគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតចង្រៃនៅកម្ពុជាប្រកបដោយនិរន្តរភាព។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ស្វែងរក និងប្រមូលពូជមួនចាប់ស៊ី: ចាប់ផ្តើមដោយការស្វែងរក និងប្រមូលពូជសត្វល្អិតចាប់ស៊ី Cardiastethus exiguus ពីធម្មជាតិក្នុងតំបន់ចម្ការ ឬធ្វើការសហការជាមួយវិទ្យាស្ថានស្រាវជ្រាវកសិកម្មកម្ពុជា (CARDI) ដើម្បីទទួលបានពូជដំបូងសម្រាប់យកមកសិក្សាក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍។
  2. រៀបចំប្រព័ន្ធចិញ្ចឹមចំណីបន្ទាប់បន្សំ: បង្កើតកន្លែងចិញ្ចឹមមេអំបៅអង្ករ (Corcyra cephalonica) នៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ ដើម្បីប្រមូលពងរបស់វាធ្វើជាចំណីដ៏មានប្រសិទ្ធភាព។ ការធ្វើបែបនេះអាចធានាបាននូវប្រភពចំណីថេរសម្រាប់ចិញ្ចឹមមួនចាប់ស៊ី។
  3. សាកល្បងចិញ្ចឹមបង្កាត់ក្នុងខ្នាតធំ: ប្រើប្រាស់ប្រអប់ប្លាស្ទិកដែលមានក្រដាសជូតដៃកម្រាស់ក្រាស់ (Paper towel) សម្រាប់ជាកន្លែងឲ្យសត្វល្អិតនេះពង ដោយរក្សាសីតុណ្ហភាពបន្ទប់ប្រមាណ ២៧ អង្សាសេ តាមអនុសាសន៍នៃការសិក្សា ដើម្បីទទួលបានអត្រាញាស់រហូតដល់ជាង ៩១%។
  4. ធ្វើតេស្តប្រសិទ្ធភាពក្នុងផ្ទះកញ្ចក់នៅកម្ពុជា: សាកល្បងបញ្ចេញសត្វល្អិតចាប់ស៊ីទាំងនេះ (ជាពិសេសនៅដំណាក់កាលទី៣ ឬសត្វញីពេញវ័យ) ទៅលើដំណាំសាកល្បងនៅក្នុងផ្ទះកញ្ចក់ ដូចជាដំណាំត្រប់ ឬម្ទេស ដើម្បីវាយតម្លៃអត្រានៃការស៊ីសត្វល្អិតចង្រៃក្នុងបរិបទអាកាសធាតុជាក់ស្តែងរបស់កម្ពុជា។
  5. អប់រំកសិករពីការប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតដែលសុវត្ថិភាព: រៀបចំឯកសារណែនាំ និងបណ្តុះបណ្តាលកសិករឲ្យចេះជ្រើសរើសថ្នាំកសិកម្មដែលមានសុវត្ថិភាពចំពោះសត្វល្អិតចាប់ស៊ីនេះ (ឧទាហរណ៍៖ White oil, Mancozeb, Sulfur) និងចៀសវាងថ្នាំដែលមានជាតិពុលខ្លាំងដូចជា thiamethoxam ប្រសិនបើចាំបាច់ត្រូវប្រើថ្នាំគីមីរួមគ្នាជាមួយភ្នាក់ងារជីវសាស្រ្ត។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Anthocorid predator / Cardiastethus exiguus (សត្វល្អិតចាប់ស៊ីប្រភេទ Anthocorid) ជាប្រភេទសត្វល្អិតដែលមានប្រយោជន៍ក្នុងវិស័យកសិកម្ម ដោយវាដើរតួជាអ្នកប្រមាញ់ ស៊ីសត្វល្អិតចង្រៃតូចៗ (ដូចជា ចៃភ្លើង ស្រឹងទំពាំងបាយជូរ ឬពីងពាងក្រហម) ជាអាហារ ដែលជួយការពារដំណាំពីការបំផ្លាញ។ ប្រៀបដូចជាឆ្មាដែលយើងចិញ្ចឹមទុកសម្រាប់ចាប់កណ្តុរក្នុងផ្ទះអញ្ចឹងដែរ។
Biological life table (តារាងជីវិតបែបជីវសាស្រ្ត) ជាឧបករណ៍ឬតារាងទិន្នន័យដែលអ្នកវិទ្យាសាស្រ្តប្រើដើម្បីកត់ត្រាពីការរស់រានមានជីវិត ការលូតលាស់ និងអត្រាបន្តពូជរបស់សត្វមួយប្រភេទ តាំងពីវាកើតរហូតដល់ងាប់ ដើម្បីវាយតម្លៃពីសក្តានុពលនៃការកើនឡើងចំនួនរបស់វា។ ដូចជាសៀវភៅជំរឿនប្រជាជន ដែលកត់ត្រាថាមានមនុស្សប៉ុន្មាននាក់កើត ស្លាប់ និងអាយុសង្ឃឹមរស់ប៉ុន្មាននៅក្នុងសហគមន៍មួយ។
Net reproductive rate / Ro (អត្រានៃការកើនឡើងចំនួនពូជសុទ្ធ) ជារង្វាស់ដែលបង្ហាញពីចំនួនកូនចៅជាមធ្យមដែលសត្វញីមួយក្បាលអាចបង្កើតបានក្នុងមួយជីវិតរបស់វា ដើម្បីជំនួសខ្លួនវានៅជំនាន់បន្ទាប់។ បើ Ro ធំជាង ១ មានន័យថាប្រជាជនសត្វនោះនឹងមានការកើនឡើង។ ដូចជាការគណនាថាតើមេមាន់មួយក្បាលអាចញាស់កូនបានប៉ុន្មានក្បាលដែលអាចរស់ធំធាត់ទៅបន្តពូជទៀតបាន។
No choice test (ការធ្វើតេស្តដោយមិនឲ្យជ្រើសរើស) ជាវិធីសាស្រ្តពិសោធន៍មួយដែលគេដាក់សត្វល្អិតចាប់ស៊ីឱ្យនៅជាមួយចំណី (សត្វល្អិតចង្រៃ) តែមួយប្រភេទគត់ ដើម្បីចង់ដឹងថាបើគ្មានជម្រើសផ្សេង តើវាអាចស៊ីចំណីនោះបានកម្រិតណា និងអាចលូតលាស់បានឬទេកាលបើពឹងផ្អែកតែលើចំណីមួយមុខនេះ។ ដូចជាការដាក់បាយឆាឲ្យក្មេងហូបដោយគ្មានម្ហូបផ្សេង ដើម្បីមើលថាតើគេអាចញ៉ាំបាយឆានោះបានប៉ុន្មានចាន ហើយមានជីវជាតិគ្រប់គ្រាន់ដែរឬទេ។
Dry-film method (វិធីសាស្ត្រសាកល្បងជាតិពុលបន្ទះស្ងួត) ជាវិធីតេស្តកម្រិតជាតិពុលរបស់ថ្នាំកសិកម្ម ដោយគេលាបថ្នាំលើផ្ទៃកញ្ចក់បំពង់សាកល្បងរហូតដល់ស្ងួត រួចទើបលែងសត្វល្អិតចូលដើម្បីឱ្យវាប៉ះផ្ទាល់នឹងសំណល់ថ្នាំនោះ ដើម្បីវាយតម្លៃថាថ្នាំនោះសម្លាប់សត្វល្អិតមានប្រយោជន៍ឬអត់។ ដូចជាការលាបថ្នាំពុលលើកម្រាលឥដ្ឋទុកឱ្យស្ងួត រួចឱ្យសត្វដើរពីលើដើម្បីមើលថាវានឹងពុលស្លាប់ឬអត់។
Paurometabola / Gradual metamorphosis (ការផ្លាស់ប្តូររូបរាងបន្តិចម្តងៗ) ជាប្រភេទនៃវដ្តជីវិតសត្វល្អិតដែលមិនមានដំណាក់កាលជាដង្កូវនាង (Pupa) ទេ ពោលគឺវាញាស់ពីពងមកមានរូបរាងស្រដៀងមេវាទៅហើយ គ្រាន់តែអត់ទាន់មានស្លាប រួចវាលូតលាស់ធំឡើងៗ និងដុះស្លាបនៅពេលពេញវ័យ។ ប្រៀបដូចជាមនុស្សយើងដែលកើតមកមានដៃមានជើងស្រដៀងមនុស្សចាស់ស្រាប់ គ្រាន់តែតូចហើយចេះតែធំឡើងៗតាមវ័យដោយមិនចាំបាច់ឆ្លងកាត់ការកាឡាខ្លួន។
Thrips palmi (សត្វល្អិតចង្រៃ Thrips palmi / ចៃភ្លើង) ជាប្រភេទសត្វល្អិតចង្រៃកសិកម្មដ៏គ្រោះថ្នាក់មួយប្រភេទ ដែលមានទំហំតូចល្អិត វាបំផ្លាញដំណាំដោយជញ្ជក់ទាញយករុក្ខទឹករុក្ខជាតិ និងចម្លងវីរុសផ្សេងៗ ធ្វើឱ្យស្លឹកដំណាំរួញ ក្រិន និងខូចខាតទិន្នផលយ៉ាងដំណំ។ ដូចជាសត្វមូសដែលជញ្ជក់ឈាមយើងនិងចម្លងជំងឺគ្រុនឈាមអញ្ចឹង ប៉ុន្តែសត្វនេះវាជញ្ជក់ទឹកនិងចម្លងមេរោគដល់ដើមរុក្ខជាតិ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖