Original Title: ศักยภาพของสารสกัดจากใบมะม่วงหิมพานต์ต่อการยืดอายุการเก็บรักษาผลิตภัณฑ์เนื้อสัตว์
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

សក្តានុពលនៃសារធាតុចម្រាញ់ពីស្លឹកស្វាយចន្ទីក្នុងការពន្យារអាយុកាលរក្សាទុកផលិតផលសាច់សត្វ

ចំណងជើងដើម៖ ศักยภาพของสารสกัดจากใบมะม่วงหิมพานต์ต่อการยืดอายุการเก็บรักษาผลิตภัณฑ์เนื้อสัตว์

អ្នកនិពន្ធ៖ Asst. Prof. Dr. Supasit Chooklin (Faculty of Agro-Industry, Rajamangala University of Technology Srivijaya)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2018 Rajamangala University of Technology International Conference

វិស័យសិក្សា៖ Food Science and Technology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហានៃការខូចគុណភាពសាច់ក្រកចិនតាមរយៈការកើនឡើងនៃអតិសុខុមប្រាណ និងអុកស៊ីតកម្មខ្លាញ់ក្នុងកំឡុងពេលរក្សាទុកក្នុងទូទឹកកក ដោយស្វែងរកសារធាតុប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មធម្មជាតិដើម្បីជំនួសសារធាតុគីមី។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះបានប្រើប្រាស់បច្ចេកទេសស្រង់ចេញដោយប្រើរលកសំឡេងអ៊ុលត្រាសោនដើម្បីទាញយកសារធាតុសកម្មពីស្លឹកស្វាយចន្ទី រួចយកទៅសាកល្បងលាយក្នុងសាច់ក្រកចិន។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Control (No additive)
វត្ថុបញ្ជា (គ្មានបន្ថែមសារធាតុ)
មិនមានការចំណាយបន្ថែមលើសារធាតុផ្សំ ងាយស្រួលក្នុងការផលិតសម្រាប់លក្ខណៈគ្រួសារ។ សាច់ក្រកឆាប់ខូចគុណភាព អុកស៊ីតកម្មខ្លាញ់ខ្ពស់ និងមានកំណើនបាក់តេរីលឿននៅពេលរក្សាទុក។ បរិមាណបាក់តេរីសរុបកើនឡើងដល់ ៤.៩៩ log CFU/g បន្ទាប់ពីរក្សាទុក ២១ ថ្ងៃនៅសីតុណ្ហភាព ៤ អង្សាសេ។
Synthetic Antioxidant (BHT/BHA)
សារធាតុប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មសំយោគ (BHT/BHA)
មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការទប់ស្កាត់ការខូចគុណភាពខ្លាញ់ និងមានតម្លៃថោកងាយស្រួលរកទិញនៅលើទីផ្សារ។ ជាសារធាតុគីមីដែលអាចបង្កហានិភ័យដល់សុខភាព (ដូចជាការបង្កជំងឺមហារីក) ប្រសិនបើប្រើប្រាស់លើសកម្រិត។ អាចទប់ស្កាត់កំណើនតម្លៃ TBARS (អុកស៊ីតកម្មខ្លាញ់) បានល្អ ប៉ុន្តែមិនត្រូវបានលើកទឹកចិត្តឱ្យប្រើប្រាស់ដោយសារផលប៉ះពាល់សុខភាព។
Cashew Leaves Extract (CLE)
សារធាតុចម្រាញ់ពីស្លឹកស្វាយចន្ទី (CLE)
ជាប្រភពធម្មជាតិមានសុវត្ថិភាពខ្ពស់ មានសមត្ថភាពប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មខ្លាញ់ និងទប់ស្កាត់ការលូតលាស់របស់បាក់តេរីបានយ៉ាងល្អ។ តម្រូវឱ្យមានឧបករណ៍ និងបច្ចេកទេសស្រង់ចេញដែលអាចចំណាយថវិកា និងធ្វើឱ្យពណ៌សាច់ក្រកប្រែប្រួលបន្តិចបន្តួច។ រក្សាបរិមាណបាក់តេរីឱ្យនៅកម្រិតទាប (៣.៥៣ log CFU/g) និងកាត់បន្ថយការខូចគុណភាពខ្លាញ់បានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាពក្នុងរយៈពេល ២១ ថ្ងៃ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះទាមទារបរិក្ខារមន្ទីរពិសោធន៍គីមីចំណីអាហារ និងមីក្រូជីវសាស្ត្រស្តង់ដារ រួមទាំងឧបករណ៍ស្រង់ចេញកម្រិតខ្ពស់មួយចំនួន។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍នៃប្រទេសថៃភាគខាងត្បូង ដោយប្រើប្រាស់ពូជស្វាយចន្ទីក្នុងតំបន់ និងទម្រង់សាច់ក្រកចិន (Chinese Sausage)។ លទ្ធផលនេះមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដោយសារកម្ពុជាជាប្រទេសដែលមានសក្តានុពលខ្ពស់ក្នុងការដាំដុះស្វាយចន្ទី និងមានអាកាសធាតុប្រហាក់ប្រហែលគ្នា ដែលអាចអនុវត្តការស្រាវជ្រាវនេះបានដោយផ្ទាល់។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

បច្ចេកទេសក្នុងការប្រើប្រាស់សារធាតុចម្រាញ់ពីស្លឹកស្វាយចន្ទីនេះ គឺមានអត្ថប្រយោជន៍ និងសក្តានុពលខ្ពស់សម្រាប់ការអភិវឌ្ឍផលិតផលអាហារនៅកម្ពុជា។

ជារួម ការកែច្នៃស្លឹកស្វាយចន្ទីទៅជាសារធាតុរក្សាទុកចំណីអាហារធម្មជាតិ គឺជាដំណោះស្រាយប្រកបដោយនវានុវត្តន៍ ដែលមិនត្រឹមតែជួយលើកកម្ពស់គុណភាពអាហារប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងជួយជំរុញសេដ្ឋកិច្ចកសិកម្មកម្ពុជាផងដែរ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ការរៀបចំ និងកែច្នៃវត្ថុធាតុដើមបឋម: ប្រមូលស្លឹកស្វាយចន្ទី លាងសម្អាត រួចយកទៅសម្ងួតនៅក្នុង Hot air oven នៅសីតុណ្ហភាព ៥០ អង្សាសេរហូតដល់មានសំណើមតិចជាង ១០% រួចកិន និងរែងយកម្សៅម៉ដ្ឋ។
  2. ការស្រង់ចេញសារធាតុសកម្ម (Extraction): យកម្សៅស្លឹកស្វាយចន្ទីទៅត្រាំក្នុង Ethanol 40% ក្នុងសមាមាត្រ ១:៥០ រួចប្រើប្រាស់ម៉ាស៊ីន Ultrasonic bath (120W, 45kHz) ដើម្បីជួយពន្លឿនការទាញយកសារធាតុ Phenolic compounds រយៈពេល ២៥ នាទី។
  3. ការចម្រាញ់ និងសម្ងួតទៅជាម្សៅ (Powderization): ច្រោះយកកាកចេញដោយម៉ាស៊ីនបូមសុញ្ញកាស រួចប្រើម៉ាស៊ីន Rotary evaporator ដើម្បីបំបាត់ជាតិអាល់កុល បន្ទាប់មកយកទៅសម្ងួតដោយម៉ាស៊ីន Freeze dryer ដើម្បីទទួលបានម្សៅចម្រាញ់សុទ្ធ។
  4. ការធ្វើតេស្តសកម្មភាពប្រឆាំងអតិសុខុមប្រាណ និងអុកស៊ីតកម្ម: ធ្វើការវាស់ស្ទង់សមត្ថភាពប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មដោយវិធីសាស្ត្រ DPPH assay និងតេស្តទប់ស្កាត់បាក់តេរីដោយវិធី Agar well diffusion ដោយប្រើម៉ាស៊ីន Spectrophotometer
  5. ការអនុវត្តក្នុងផលិតផល និងការវាយតម្លៃអាយុកាល: លាយម្សៅចម្រាញ់ចូលក្នុងសាច់ក្រកចិន (កម្រិតអតិបរមា ១%) រួចរក្សាទុកក្នុងទូទឹកកក ហើយធ្វើការតាមដានការប្រែប្រួលពណ៌ តម្លៃ TBARS និងការលូតលាស់របស់បាក់តេរីប្រចាំសប្តាហ៍សម្រាប់រយៈពេល ២១ ថ្ងៃ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Lipid oxidation អុកស៊ីតកម្មខ្លាញ់ គឺជាដំណើរការប្រតិកម្មគីមីដែលកើតឡើងនៅពេលដែលអាស៊ីតខ្លាញ់ក្នុងចំណីអាហារមានប្រតិកម្មជាមួយអុកស៊ីហ្សែននៅក្នុងខ្យល់ ដែលបណ្តាលឱ្យអាហារនោះមានក្លិនស្អុយខាត (Rancidity) និងបាត់បង់គុណភាព។ វាស្រដៀងទៅនឹងដែកដែលច្រែះនៅពេលត្រូវខ្យល់អុកស៊ីហ្សែននិងទឹកដែរ តែនេះគឺកើតឡើងចំពោះខ្លាញ់នៅក្នុងចំណីអាហារធ្វើឱ្យវាខូចក្លិន។
Phenolic compounds សមាសធាតុ Phenolic ជាក្រុមសារធាតុគីមីសកម្មធម្មជាតិដែលត្រូវបានរកឃើញនៅក្នុងរុក្ខជាតិ (ដូចជាក្នុងស្លឹកស្វាយចន្ទី) ដែលមានសមត្ថភាពខ្ពស់ក្នុងការប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្ម និងការពារកោសិកាពីការខូចខាតពីរ៉ាឌីកាល់សេរី។ ដូចជាខែលការពារធម្មជាតិដែលរុក្ខជាតិបង្កើតឡើងដើម្បីការពារខ្លួនវាពីមជ្ឈដ្ឋានខាងក្រៅ ហើយយើងយកខែលនោះមកការពារចំណីអាហារយើងបន្ត។
DPPH assay វិធីសាស្ត្រ DPPH គឺជាវិធីសាស្ត្រក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ដ៏ពេញនិយមមួយសម្រាប់វាស់ស្ទង់សមត្ថភាពរបស់សារធាតុណាមួយក្នុងការចាប់យក ឬកម្ចាត់រ៉ាឌីកាល់សេរី (សមត្ថភាពប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្ម) ដោយសង្កេតមើលការប្រែប្រួលពណ៌របស់សូលុយស្យុង។ ដូចជាការប្រើក្រដាសតេស្តទឹកនោមដែលអាចដូរពណ៌ ដើម្បីប្រាប់យើងថាសារធាតុដែលយើងចម្រាញ់បាននោះមានកម្លាំងខ្លាំងប៉ុណ្ណាក្នុងការប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងសារធាតុអាក្រក់។
Minimum Inhibitory Concentration (MIC) កំហាប់អប្បបរមាសម្រាប់ទប់ស្កាត់ (MIC) សំដៅលើកម្រិតបរិមាណតិចបំផុតនៃសារធាតុប្រឆាំងអតិសុខុមប្រាណ ដែលអាចបញ្ឈប់ ឬរារាំងការលូតលាស់របស់បាក់តេរីមិនឱ្យកើនឡើងបន្ថែមទៀតនៅពេលយកទៅបណ្ដុះ។ ដូចជាការរកមើលថាតើយើងត្រូវការថ្នាំបាញ់មូសចំនួនប៉ុន្មានដំណក់តិចបំផុត ដើម្បីកុំឱ្យមូសអាចហើរចូលក្នុងបន្ទប់យើងបាន។
Ultrasound-assisted extraction ការស្រង់ចេញដោយប្រើរលកសំឡេងអ៊ុលត្រាសោន គឺជាបច្ចេកទេសស្រង់យកសារធាតុសកម្មពីរុក្ខជាតិ ដោយប្រើប្រាស់រលកសំឡេងប្រេកង់ខ្ពស់ដើម្បីបង្កើតរំញ័រ និងបំបែកជញ្ជាំងកោសិការុក្ខជាតិ ដែលជួយឱ្យសារធាតុសកម្មចេញមកក្រៅបានលឿននិងច្រើនជាងការត្រាំធម្មតា។ ដូចជាការក្រឡុកកូនជ្រូកសន្សំប្រាក់យ៉ាងញាប់ដើម្បីឱ្យកាក់ធ្លាក់មកក្រៅលឿន ជាជាងការអង្គុយចាំកេះទម្លាក់វាម្តងមួយៗ។
TBARS សូចនាករ TBARS (Thiobarbituric acid reactive substance) គឺជារង្វាស់ដែលគេប្រើដើម្បីវាយតម្លៃកម្រិតនៃការខូចគុណភាពខ្លាញ់ (Rancidity) នៅក្នុងផលិតផលសាច់សត្វ តាមរយៈការវាស់បរិមាណសមាសធាតុដែលកើតចេញពីការបំបែកអុកស៊ីតកម្ម។ ដូចជាទែម៉ូម៉ែត្រដែលប្រាប់អ្នកឱ្យដឹងច្បាស់ថា ខ្លាញ់នៅក្នុងសាច់ក្រកនោះ "ឈឺ" ឬខូចគុណភាពដល់កម្រិតណាហើយ។
Free radical រ៉ាឌីកាល់សេរី គឺជាម៉ូលេគុលអសកម្មដែលខ្វះអេឡិចត្រុង ដែលមាននិន្នាការទៅឆក់យកអេឡិចត្រុងពីម៉ូលេគុលផ្សេងទៀត ធ្វើឱ្យខូចខាតដល់រចនាសម្ព័ន្ធកោសិកា បង្កជាអុកស៊ីតកម្ម និងបណ្តាលឱ្យអាហារឆាប់ខូច។ ដូចជាមនុស្សដែលបាត់ស្បែកជើងម្ខាង ហើយដើរទៅដណ្តើមស្បែកជើងពីអ្នកដទៃ បង្កើតជាបាតុភូតដណ្តើមតៗគ្នាវឹកវរពេញហ្នឹង ដែលធ្វើឱ្យខូចសណ្តាប់ធ្នាប់ (ខូចអាហារ)។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖