Original Title: Circular Economy Approaches in the Livestock Waste Area
Source: doi.org/10.56669/ANBP7094
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

អភិក្រមសេដ្ឋកិច្ចចក្រានៅក្នុងវិស័យគ្រប់គ្រងសំណល់បសុសត្វ

ចំណងជើងដើម៖ Circular Economy Approaches in the Livestock Waste Area

អ្នកនិពន្ធ៖ Matias B. Vanotti (United States Department of Agriculture (USDA), Agricultural Research Service (ARS))

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2023, FFTC Journal of Agricultural Policy

វិស័យសិក្សា៖ Agricultural and Environmental Sciences

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះដោះស្រាយបញ្ហានៃការប្រមូលផ្តុំសំណល់បសុសត្វលើសកម្រិត ដែលបណ្តាលឱ្យមានការបំពុលបរិស្ថាន និងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ ដោយបង្ហាញពីភាពចាំបាច់ក្នុងការផ្លាស់ប្តូរពីសេដ្ឋកិច្ចគូសបន្ទាត់ត្រង់ (Linear Economy) ទៅជាសេដ្ឋកិច្ចចក្រា (Circular Economy)។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបង្ហាញពីបច្ចេកវិទ្យាចម្រុះដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយវិទ្យាស្ថានស្រាវជ្រាវកសិកម្មសហរដ្ឋអាមេរិក (USDA-ARS) ដើម្បីទាញយកសារធាតុចិញ្ចឹមមានតម្លៃពីលាមកសត្វមកវិញ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Enhanced Solids-Liquid Separation (Polymer Flocculation)
ការបំបែកសារធាតុរាវ-រឹងកម្រិតខ្ពស់ (ការប្រើភ្នាក់ងារបណ្ដុំប៉ូលីមែរ)
មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការកម្ចាត់សារធាតុចិញ្ចឹមសរីរាង្គ ហើយអាចប្រើប្រាស់សារធាតុរាវធម្មជាតិដូចជា chitosan ជាជម្រើសជំនួសសារធាតុគីមី។ តម្រូវឱ្យមានការចំណាយបន្ថែមលើសារធាតុប៉ូលីមែរ (Polymers) និងឧបករណ៍បំបែកសំណល់តាមបែបមេកានិក។ កម្ចាត់សារធាតុផូស្វ័រ (P) បាន ៩២% និងអាសូត (N) បាន ៨៥%។
Ammonia Recovery (Gas-Permeable Membranes)
ការទាញយកអាម៉ូញាក់ (ការប្រើភ្នាសជ្រាបឧស្ម័ន)
អាចទាញយក និងប្រមូលផ្តុំអាម៉ូញាក់ទាំងពីក្នុងសំណល់រាវដោយផ្ទាល់ និងពីបរិយាកាសក្នុងរោងចិញ្ចឹម ដើម្បីកាត់បន្ថយការបំពុលខ្យល់។ ទាមទារការដំឡើងប្រព័ន្ធភ្នាសពិសេស និងការថែទាំបច្ចេកទេសកម្រិតខ្ពស់ ដើម្បីធានាបាននូវប្រសិទ្ធភាពនៃច្រោះឧស្ម័ន។ កាត់បន្ថយអាម៉ូញាក់ក្នុងរោងចិញ្ចឹម ដែលជួយជំរុញផលិតកម្មសត្វឱ្យកើនឡើង ៥,៨% និងកាត់បន្ថយអត្រាស្លាប់ ៤៧%។
Phosphorus Recovery (Acidification and Precipitation)
ការទាញយកផូស្វ័រ (វិធីសាស្ត្របន្ថែមអាស៊ីត និងបន្សាប)
អាចបំបែក និងទាញយកផូស្វាតកម្រិតខ្ពស់ (High-grade phosphates) ដែលអាចកែច្នៃធ្វើជាជីមានតម្លៃសេដ្ឋកិច្ចខ្ពស់។ តម្រូវឱ្យប្រើប្រាស់សារធាតុគីមីបន្ថែមដូចជា អាស៊ីត (Acids) ឬ ម៉ាញេស្យូម (Magnesium) ដើម្បីបន្សាបជាតិកាបូណាត។ ផលិតបានសមាសធាតុផូស្វាតដែលមានគុណភាពខ្ពស់ (46% P2O5 និង >98% អាចប្រើប្រាស់បាន) ស្រដៀងនឹង biomineral newberyite។
Aerobic Waste Treatment System (vs Anaerobic Lagoon)
ប្រព័ន្ធប្រព្រឹត្តិកម្មសំណល់ប្រើអុកស៊ីសែន (ប្រៀបធៀបនឹងអាងស្តុកសំណល់អត់អុកស៊ីសែន)
កាត់បន្ថយការបញ្ចេញឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់បានយ៉ាងច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ និងផ្តល់ទឹកស្អាតសម្រាប់ប្រើប្រាស់ឡើងវិញក្នុងរោងចិញ្ចឹមសត្វ។ ទាមទារការផ្លាស់ប្តូរហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធធំដុំ ពីអាងស្តុកធម្មតា ទៅជាប្រព័ន្ធកែច្នៃដែលមានការបញ្ចូលអុកស៊ីសែន និងម៉ាស៊ីនបំបែកសំណល់។ កាត់បន្ថយការបញ្ចេញឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ (GHG) រហូតដល់ ៩៩%។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តបច្ចេកវិទ្យាសេដ្ឋកិច្ចចក្រាទាំងនេះ តម្រូវឱ្យមានការវិនិយោគលើប្រព័ន្ធហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធរូបវន្ត និងបច្ចេកទេសចម្រាញ់កម្រិតខ្ពស់ (Biorefinery Cascade Processing)។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានផ្តោតសំខាន់លើទិន្នន័យពីសហរដ្ឋអាមេរិក (ពិសេសរដ្ឋ North Carolina) និងផ្តោតលើកសិដ្ឋានចិញ្ចឹមជ្រូកខ្នាតធំ។ ទោះបីជាបែបនេះក្តី ទិន្នន័យនេះមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងសម្រាប់កម្ពុជា ដោយសារតែកម្ពុជាកំពុងមានកំណើនកសិដ្ឋានចិញ្ចឹមសត្វពាណិជ្ជកម្មខ្នាតធំ ដែលទាមទារដំណោះស្រាយបញ្ហាសំណល់ស្រដៀងគ្នានេះ ដើម្បីការពារការបំពុលប្រភពទឹក។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

បច្ចេកវិទ្យា និងអភិក្រមសេដ្ឋកិច្ចចក្រានេះ ពិតជាមានសក្តានុពលខ្ពស់ក្នុងការអនុវត្តនៅប្រទេសកម្ពុជា ជាពិសេសក្នុងវិស័យកសិ-ឧស្សាហកម្ម។

ការទាញយកសារធាតុចិញ្ចឹម និងថាមពលពីកាកសំណល់សត្វមកប្រើប្រាស់ឡើងវិញ មិនត្រឹមតែជួយការពារបរិស្ថានប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងបង្កើតប្រភពចំណូលបន្ថែមថ្មីៗសម្រាប់កសិករ និងសហគ្រិនក្នុងស្រុក។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃការបំបែកសំណល់សរីរាង្គ: និស្សិតត្រូវស្វែងយល់ពីបច្ចេកទេសបំបែកសំណល់រាវនិងរឹង (Solid-Liquid Separation) ដោយផ្តោតលើការប្រើប្រាស់ភ្នាក់ងារបណ្ដុំធម្មជាតិ (Natural flocculants) ដូចជា chitosan ដែលមានតម្លៃថោកនិងងាយរកបាន ដោយអាចប្រើប្រាស់កម្មវិធី AutoCAD ដើម្បីគូររចនាប្លង់អាងចម្រោះខ្នាតតូច។
  2. អនុវត្តបច្ចេកទេសធ្វើកំប៉ុស្តចម្រុះខ្នាតមន្ទីរពិសោធន៍: សាកល្បងយកកាកសំណល់រឹងពីសត្វពាហនៈទៅលាយជាមួយកាកសំណល់កសិកម្មផ្សេងៗ (ឧទាហរណ៍៖ កាកសំណល់ផ្លែឈើ ឬកាកសំណល់ពីរោងម៉ាស៊ីនកិនស្រូវ) ដើម្បីបង្កើតជីកំប៉ុស្តដែលមានជាតិប្រូតេអ៊ីន និងផូស្វ័រខ្ពស់។
  3. ស្រាវជ្រាវលើប្រព័ន្ធទាញយកអាម៉ូញាក់ និងផូស្វ័រ: សិក្សាពីយន្តការនៃប្រព័ន្ធ Gas-permeable membranes ដើម្បីស្វែងយល់ពីរបៀបចាប់យកឧស្ម័នអាម៉ូញាក់ និងបច្ចេកទេស Quick Wash សម្រាប់ការទាញយកផូស្វ័រ ទុកកែច្នៃជាជីគីមីធម្មជាតិ។
  4. រៀបចំប្រព័ន្ធចម្រោះទឹកតាមបែបប្រើអុកស៊ីសែន (Aerobic System): សិក្សាពីការរចនាប្រព័ន្ធប្រព្រឹត្តិកម្មកាកសំណល់តាមបែបប្រើអុកស៊ីសែន ដើម្បីជំនួសអាងស្តុកសំណល់បែបចាស់ (Anaerobic lagoons) ក្នុងគោលបំណងកាត់បន្ថយឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ និងទាញយកទឹកស្អាតមកលាងសម្អាតទ្រុងវិញ។
  5. វិភាគអត្ថប្រយោជន៍សេដ្ឋកិច្ច និងបរិស្ថានបរិស្ថាន (LCA): ធ្វើការវាយតម្លៃអាយុកាល និងផលប៉ះពាល់បរិស្ថាន (Life Cycle Assessment) ព្រមទាំងការវិភាគតម្លៃដើម-ចំណេញ (Cost-Benefit Analysis) ដោយប្រើប្រាស់កម្មវិធី SimaProOpenLCA ដើម្បីបង្ហាញពីសក្តានុពលសេដ្ឋកិច្ចនៃការកែច្នៃសំណល់នៅកម្ពុជា។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Circular Economy (សេដ្ឋកិច្ចចក្រា) គឺជាប្រព័ន្ធសេដ្ឋកិច្ចដែលផ្តោតលើការកាត់បន្ថយកាកសំណល់ឱ្យនៅតិចបំផុត ដោយការយកធនធានដែលប្រើប្រាស់រួច (ដូចជាលាមកសត្វ) មកកែច្នៃ និងប្រើប្រាស់ឡើងវិញជាបន្តបន្ទាប់ ដើម្បីបង្កើតជាផលិតផលថ្មី (ដូចជាជីធម្មជាតិ ឬទឹកស្អាត) ជាជាងការបោះចោល។ ដូចជាការយកដបទឹកបរិសុទ្ធដែលផុករួច ទៅរលាយផលិតជាដបថ្មី ឬវត្ថុប្រើប្រាស់ផ្សេងទៀត ជាជាងបោះវាចោលទៅក្នុងធុងសំរាម។
Linear Economy (សេដ្ឋកិច្ចគូសបន្ទាត់ត្រង់ / សេដ្ឋកិច្ចបែបប្រពៃណី) ជាទម្រង់សេដ្ឋកិច្ចដែលអនុវត្តតាមលំនាំ "យកមក បង្កើត ប្រើប្រាស់ និងបោះចោល" ដែលមានន័យថា ធនធានត្រូវបានទាញយកមកផលិតជារបស់របរ ហើយបន្ទាប់ពីប្រើប្រាស់រួច វានឹងក្លាយទៅជាកាកសំណល់ចោលតែម្តង ដោយគ្មានការកែច្នៃឡើងវិញ។ ដូចជាការទិញនំមួយកញ្ចប់ ហែកហូប ហើយបោះសំបកចោលទៅក្នុងធុងសំរាម ដែលសំបកនោះមិនអាចយកទៅប្រើការអ្វីបានទៀត។
Gas-permeable Membranes (ភ្នាសជ្រាបឧស្ម័ន) ជាប្រភេទបច្ចេកវិទ្យាចម្រោះមួយប្រភេទដែលអនុញ្ញាតឱ្យតែឧស្ម័ន (ដូចជាឧស្ម័នអាម៉ូញាក់) អាចឆ្លងកាត់ប្រហោងតូចៗរបស់វាបាន ខណៈដែលសារធាតុរាវត្រូវបានរារាំងមិនឱ្យឆ្លងកាត់។ នៅក្នុងការសិក្សានេះ វាត្រូវបានប្រើដើម្បីស្រូបយកអាម៉ូញាក់ពីសំណល់រាវ ឬពីខ្យល់ ដើម្បីកែច្នៃជាជីអាសូត។ ដូចជាសំណាញ់មុងដែលអនុញ្ញាតឱ្យខ្យល់ផ្លុំចេញចូលបានដោយសេរី ប៉ុន្តែរារាំងមិនឱ្យសត្វមូសហើរចូលក្នុងមុងបានអញ្ចឹងដែរ។
Polymer Flocculation (ការបណ្ដុំកាកសំណល់ដោយប្រើប៉ូលីមែរ) ជាដំណើរការកម្ចាត់កាកសំណល់រឹងចេញពីសំណល់រាវ ដោយការបន្ថែមសារធាតុគីមី ឬធម្មជាតិ (ប៉ូលីមែរ) ដែលធ្វើឱ្យភាគល្អិតតូចៗនៃកាកសំណល់នៅក្នុងទឹក ចាប់ផ្តើមប្រមូលផ្តុំគ្នាជាដុំធំៗ ដែលធ្វើឱ្យងាយស្រួលក្នុងការស្រង់ចេញ ឬបំបែកយកកាកសំណល់រឹងពីទឹក។ ដូចជាការបន្តក់ទឹកក្រូចឆ្មារចូលទៅក្នុងទឹកដោះគោ ដែលធ្វើឱ្យប្រូតេអ៊ីនក្នុងទឹកដោះគោកកប្រមូលផ្តុំគ្នាជាដុំៗ ដើម្បីធ្វើជាឈីស។
Biorefinery Cascade Processing (ដំណើរការចម្រាញ់ជីវសាស្ត្រជាបន្តបន្ទាប់) ជាប្រព័ន្ធកែច្នៃកាកសំណល់សរីរាង្គ (ដូចជាលាមកសត្វ) ដោយឆ្លងកាត់ដំណាក់កាលបន្តបន្ទាប់គ្នា ដើម្បីទាញយកសារធាតុមានតម្លៃផ្សេងៗគ្នាចេញមកម្តងមួយៗ (ដូចជា ឧស្ម័ន ផូស្វ័រ អាម៉ូញាក់ ប្រូតេអ៊ីន និងទឹកស្អាត) រហូតទាល់តែកាកសំណល់នោះត្រូវបានទាញយកប្រយោជន៍អស់ទាំងស្រុង។ ដូចជាការយកដើមត្នោតមួយដើមទៅកែច្នៃ៖ ស្លឹកយកទៅប្រក់ផ្ទះ ផ្លែយកទៅហូប ទឹកយកទៅរម្ងាស់ជាស្ករ និងដើមយកទៅធ្វើជាសសរផ្ទះ ដោយមិនខ្ជះខ្ជាយផ្នែកណាមួយឡើយ។
Phosphorus Precipitation (ការបន្សាបនិងរងកករផូស្វ័រ) ជាវិធីសាស្ត្រគីមីក្នុងការទាញយកជាតិផូស្វ័រពីក្នុងទឹកសំណល់រាវ ដោយការបន្ថែមសារធាតុគីមី (ដូចជាកាល់ស្យូម ឬម៉ាញេស្យូម) ដែលមានប្រតិកម្មជាមួយនឹងផូស្វ័ររលាយ ហើយប្រែក្លាយវាទៅជាទម្រង់រឹង (កករ) ដែលធ្លាក់ចុះទៅបាតអាង ដើម្បីងាយស្រួលប្រមូលយកទៅធ្វើជាជី។ ដូចជាការយកសាច់ជូរ (Phèn chua) ទៅកូរក្នុងទឹកល្អក់ ដែលធ្វើឱ្យកករដីប្រមូលផ្តុំគ្នាហើយធ្លាក់ទៅបាតពាង ធ្វើឱ្យទឹកថ្លា។
Aerobic Waste Treatment (ប្រព័ន្ធប្រព្រឹត្តិកម្មសំណល់ប្រើអុកស៊ីសែន) គឺជាប្រព័ន្ធកែច្នៃ និងបំបែកកាកសំណល់សរីរាង្គដោយផ្តល់ខ្យល់ (អុកស៊ីសែន) ចូលទៅក្នុងសំណល់ ដើម្បីឱ្យពពួកបាក់តេរីដែលត្រូវការអុកស៊ីសែនអាចរស់រាន និងបំបែកសំណល់នោះបានយ៉ាងលឿន។ ប្រព័ន្ធនេះជួយកាត់បន្ថយក្លិនស្អុយ និងទប់ស្កាត់ការបញ្ចេញឧស្ម័នមេតាន (ឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់) បានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។ ដូចជាការដុតភ្លើងអុសដែលមានខ្យល់ចេញចូលគ្រប់គ្រាន់ ដែលធ្វើឱ្យអុសឆេះបានល្អនិងមិនសូវមានផ្សែង ផ្ទុយពីការដុតងំដែលគ្មានខ្យល់បណ្តាលឱ្យហុយផ្សែងខ្លាំង។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖