Original Title: Changes in physicochemical properties of pasteurized coconut (Cocos nucifera) milk during storage at refrigeration condition
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការផ្លាស់ប្តូរលក្ខណៈរូបគីមីនៃទឹកដោះដូង (Cocos nucifera) ដែលឆ្លងកាត់ការសម្លាប់មេរោគអំឡុងពេលរក្សាទុកក្នុងលក្ខខណ្ឌទូរទឹកកក

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះសិក្សាពីការវាយតម្លៃលើការផ្លាស់ប្តូរលក្ខណៈរូបគីមី (Physicochemical properties) និងអាយុកាលរក្សាទុកនៃទឹកដោះដូងដែលត្រូវបានឆ្លងកាត់ការសម្លាប់មេរោគរួច (Pasteurization) ក្នុងលក្ខខណ្ឌទូរទឹកកក។ នេះឆ្លើយតបទៅនឹងតម្រូវការក្នុងការរក្សាទុក និងការពន្យារអាយុកាលរបស់ទឹកដោះដូង ដែលងាយនឹងខូចគុណភាពដោយសារសកម្មភាពអតិសុខុមប្រាណ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានរៀបចំសំណាកទឹកដោះដូងចំនួន ៤ ប្រភេទ ដើម្បីធ្វើការវិភាគប្រៀបធៀប ដោយឆ្លងកាត់កម្តៅសម្លាប់មេរោគ និងរក្សាទុកក្នុងទូរទឹកកករយៈពេល ៣ សប្តាហ៍។

  • ការចម្រាញ់ និងរៀបចំសំណាកទឹកដោះដូងចំនួន ៤ ប្រភេទ ដែលមាន និងគ្មានសំបកត្នោតអម (Extraction and Sample Preparation)
  • ការសម្លាប់មេរោគដោយកម្តៅ ៧២ ± ១°C រយៈពេល ១៥ នាទី (Pasteurization)
  • ការវិភាគសមាសភាពរូបគីមី រួមមាន សំណើម ផេះ ខ្លាញ់ ប្រូតេអ៊ីន និងកាបូអ៊ីដ្រាត (Proximate Analysis)
  • ការវាស់ស្ទង់កម្រិតអាស៊ីត (Titratable Acidity), ឥទ្ធិពល pH និងការរាប់ចំនួនអតិសុខុមប្រាណសរុប (Total Viable Count)
  • ការវាយតម្លៃផ្នែកញ្ញាណលើរសជាតិ ក្លិន និងពណ៌ (Sensory Evaluation)

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

  • ការរក្សាទុកក្នុងទូរទឹកកក (៤°C) រយៈពេល ៣ សប្តាហ៍ បង្ហាញថាទឹកដោះដូងនៅតែរក្សាបាននូវបរិមាណសារធាតុចិញ្ចឹមសំខាន់ៗគួរឱ្យកត់សម្គាល់ បើទោះបីជាមានការថយចុះបន្តិចបន្តួចក៏ដោយ។
  • ចំនួនអតិសុខុមប្រាណមានជីវិតសរុប (Total Viable Count) ស្ថិតក្នុងកម្រិតដែលអាចទទួលយកបានរហូតដល់ ៣ សប្តាហ៍ ប៉ុន្តែមានការលូតលាស់របស់ផ្សិត (Fungal growth) កើតឡើងនៅក្រោយសប្តាហ៍ទី២។
  • ជាសន្និដ្ឋាន ទឹកដោះដូងដែលសម្លាប់មេរោគរួចអាចរក្សាទុកបានយ៉ាងល្អបំផុតត្រឹមរយៈពេល ២ សប្តាហ៍ (១៤ ថ្ងៃ) ដោយមិនប៉ះពាល់ដល់គុណភាព និងការទទួលយកបានជារួមឡើយ។

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Unpasteurized Coconut Milk (Samples 1 & 2)
ការផលិតទឹកដោះដូងដោយមិនសម្លាប់មេរោគ
ងាយស្រួលអនុវត្ត ចំណាយដើមទុនតិច និងមិនត្រូវការឧបករណ៍កម្តៅស្មុគស្មាញ។ អាយុកាលរក្សាទុកខ្លីណាស់ អតិសុខុមប្រាណលូតលាស់លឿន និងឆាប់ជូរខូចគុណភាព។ ខូចគុណភាពទាំងស្រុងនៅថ្ងៃទី២១ និងមានបរិមាណបាក់តេរីខ្ពស់ជាងគេ។
Pasteurized Coconut Milk (Samples 3 & 4)
ការផលិតទឹកដោះដូងដោយឆ្លងកាត់ការសម្លាប់មេរោគ
កាត់បន្ថយបរិមាណអតិសុខុមប្រាណបានច្រើន ពន្យារអាយុកាលរក្សាទុក និងរក្សាបាននូវគុណភាពផ្នែកញ្ញាណ (ពណ៌ ក្លិន រសជាតិ)។ ទាមទារឧបករណ៍សម្លាប់មេរោគ និងការគ្រប់គ្រងសីតុណ្ហភាពត្រឹមត្រូវដែលអាចចំណាយថវិកាបន្ថែម។ អាចរក្សាទុកបានរហូតដល់ ២ សប្តាហ៍ក្នុងទូរទឹកកក (៤°C) ដោយសុវត្ថិភាព និងមានការផលិតអាស៊ីតទាបជាង។
Extraction Without Testa vs With Testa
ការចម្រាញ់ទឹកដោះដូងគ្មានសំបកត្នោតអម ប្រៀបធៀបនឹងមានសំបក
ទឹកដោះដូងដែលចម្រាញ់ចេញពីសាច់ដូងសុទ្ធ (គ្មានសំបកត្នោត) ផ្តល់នូវពណ៌សល្អ និងទទួលបានការចូលចិត្តពីអ្នកទទួលទានច្រើនជាង។ ការចម្រាញ់រួមទាំងសំបកត្នោតអម ធ្វើឱ្យពណ៌ប្រែប្រួលបន្តិច និងមានផ្ទុកជាតិខ្លាញ់/ប្រូតេអ៊ីនខ្ពស់ដែលងាយរងប្រតិកម្មបំបែក។ សំណាកដែលគ្មានសំបកត្នោតទទួលបានពិន្ទុវាយតម្លៃផ្នែកញ្ញាណខ្ពស់ជាងគេសម្រាប់ការទទួលយកជារួម (Overall acceptability)។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះទាមទារឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍មូលដ្ឋាន និងម៉ាស៊ីនកែច្នៃចំណីអាហារខ្នាតតូច ដែលស័ក្តិសមសម្រាប់ការអនុវត្តក្នុងសហគ្រាសធុនតូច និងមធ្យម (SMEs)។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅទីក្រុង Dinajpur ប្រទេសបង់ក្លាដែស ដោយប្រើប្រាស់ផ្លែដូងទុំពីទីផ្សារក្នុងស្រុក។ ទោះបីជាអាកាសធាតុ និងប្រភេទពូជដូងអាចមានភាពខុសគ្នាបន្តិចបន្តួចពីប្រទេសកម្ពុជាក៏ដោយ ប៉ុន្តែលក្ខណៈរូបគីមីទូទៅនៃផ្លែដូងក្នុងតំបន់ត្រូពិចគឺមានភាពស្រដៀងគ្នា ដែលធ្វើឱ្យទិន្នន័យនេះអាចយកមកប្រើប្រាស់បាន។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនៃការធ្វើ Pasteurization នេះគឺមានអត្ថប្រយោជន៍ និងសក្តានុពលខ្ពស់ណាស់សម្រាប់វិស័យកែច្នៃកសិផលនៅប្រទេសកម្ពុជា។

  • សហគ្រាសធុនតូច និងមធ្យម (SMEs) នៅខេត្តកំពត កែប និងបាត់ដំបង: អាចប្រើប្រាស់បច្ចេកទេសនេះដើម្បីផលិតទឹកដោះដូងស្រស់វេចខ្ចប់លក់នៅលើទីផ្សារក្នុងស្រុក ដោយពន្យារអាយុកាលបានយូរជាងមុន (១៤ ថ្ងៃ) បើធៀបនឹងការគៀបលក់ធម្មតាដែលខូចត្រឹមតែ១ឬ២ថ្ងៃ។
  • ឧស្សាហកម្មម្ហូបអាហារ និងភេសជ្ជៈនៅរាជធានីភ្នំពេញ: អាចយកទឹកដោះដូងដែលឆ្លងកាត់ការសម្លាប់មេរោគទៅប្រើប្រាស់ជាគ្រឿងផ្សំជំនួសទឹកដោះគោសត្វ (Plant-based milk) សម្រាប់អតិថិជនកាហ្វេដែលតមសាច់ ឬអ្នកមានបញ្ហាអាឡែស៊ីទឹកដោះគោ។
  • ការកាត់បន្ថយការខាតបង់ក្រោយពេលប្រមូលផល (Post-harvest Loss): ជួយសហគមន៍កសិកម្មនានាក្នុងការកែច្នៃផ្លែដូងទុំដែលលក់មិនទាន់ ទៅជាផលិតផលទឹកដោះដូងដែលមានតម្លៃបន្ថែមខ្ពស់ និងរក្សាទុកបានយូរ។

ការអនុវត្តបច្ចេកទេសបន្សុទ្ធ និងរក្សាទុកនេះ នឹងជួយពង្រឹងខ្សែច្រវាក់តម្លៃផ្លែដូងនៅកម្ពុជា ផ្តល់នូវជម្រើសភេសជ្ជៈសុខភាពថ្មី និងបង្កើនប្រាក់ចំណូលដល់កសិករ និងសិប្បករ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីលក្ខណៈរូបគីមី និងការចម្រាញ់ទឹកដោះដូង: និស្សិតគួរចាប់ផ្តើមពីការរៀនប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ចម្រាញ់ទឹកដោះដូង Cocos nucifera (ឧទាហរណ៍ Hydraulic press) និងការវាស់ស្ទង់កម្រិត pH ព្រមទាំងសំណើមដោយប្រើ pH meter និង Moisture analyzer
  2. អនុវត្តការសម្លាប់មេរោគដោយកម្តៅ (Pasteurization): អនុវត្តការកម្តៅទឹកដោះដូងនៅសីតុណ្ហភាព ៧២°C រយៈពេល ១៥នាទី នៅក្នុង Thermostatic water bath ដើម្បីស្វែងយល់ពីឥទ្ធិពលកម្តៅទៅលើការកាត់បន្ថយបាក់តេរី។
  3. សាកល្បងវេចខ្ចប់ និងរក្សាទុកក្នុងទូរទឹកកក: សិក្សាពីការប្រើប្រាស់ថង់ LDPE និងម៉ាស៊ីន Hand sealing machine ដើម្បីវេចខ្ចប់ដោយជៀសវាងការចូលខ្យល់ រួចតាមដានការប្រែប្រួលគុណភាពក្នុងសីតុណ្ហភាព ៤°C ជារៀងរាល់សប្តាហ៍។
  4. វិភាគមីក្រូជីវសាស្ត្រ និងគុណភាពញ្ញាណ: អនុវត្តការរាប់ចំនួនបាក់តេរីដោយប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រ Standard Plate Count (PCA agar) និងរៀបចំក្រុមវាយតម្លៃរសជាតិ ក្លិន ពណ៌ ដោយប្រើប្រាស់ 9-point hedonic scale
  5. អភិវឌ្ឍផលិតផលស្តង់ដារសម្រាប់ទីផ្សារក្នុងស្រុក: ប្រើប្រាស់ទិន្នន័យដែលទទួលបានដើម្បីបង្កើតរូបមន្តទឹកដោះដូងស្តង់ដារមួយ (ជៀសវាងយកសំបកត្នោតអមដើម្បីបានពណ៌សល្អ) ដែលអាចពង្រីកការផលិត (Scale-up) សម្រាប់ផ្គត់ផ្គង់ដល់ហាងកាហ្វេ ឬទីផ្សារទំនើបនៅកម្ពុជា។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Pasteurization (ប៉ាស្ទ័រកម្ម ឬការសម្លាប់មេរោគដោយកម្តៅ) វាជាដំណើរការកែច្នៃចំណីអាហារដោយប្រើប្រាស់កម្តៅកម្រិតស្រាល (ក្នុងឯកសារនេះប្រើកម្តៅ ៧២°C រយៈពេល ១៥នាទី) ដើម្បីសម្លាប់អតិសុខុមប្រាណបង្កជំងឺភាគច្រើន និងបន្ថយល្បឿននៃការខូចគុណភាព ដោយមិនធ្វើឱ្យបាត់បង់រចនាសម្ព័ន្ធ និងសារធាតុចិញ្ចឹមសំខាន់ៗច្រើនពេកនោះទេ។ ដូចជាការដាំទឹកឱ្យក្តៅឧណ្ហៗដើម្បីសម្លាប់មេរោគ តែមិនឱ្យពុះខ្លាំងរហូតធ្វើឱ្យខូចរសជាតិដើមនៃទឹកដោះដូង។
Proximate Analysis (ការវិភាគសមាសភាពរូបគីមីគោល) ជាវិធីសាស្ត្រមន្ទីរពិសោធន៍ស្តង់ដារដែលប្រើដើម្បីបំបែក និងវាស់ស្ទង់បរិមាណសារធាតុចិញ្ចឹមចម្បងៗនៅក្នុងចំណីអាហារ ដែលជាទូទៅរួមមាន សំណើម (Moisture), ផេះ (Ash/រ៉ែខនិជ), ខ្លាញ់ (Fat), ប្រូតេអ៊ីន (Protein) និងកាបូអ៊ីដ្រាត (Carbohydrate)។ ដូចជាការបំបែកមើលគ្រឿងផ្សំរាយមុខក្នុងស៊ុបមួយចាន ដើម្បីដឹងថាមានជាតិសាច់ ប៉ុន្មានភាគរយ និងជាតិទឹក ប៉ុន្មានភាគរយ។
Total Viable Count (ចំនួនអតិសុខុមប្រាណមានជីវិតសរុប) ជាវិធីសាស្ត្ររាប់ចំនួនបាក់តេរី ឬផ្សិតសរុបដែលនៅមានជីវិត និងអាចបន្តលូតលាស់បាននៅក្នុងសំណាក (ឧ. ទឹកដោះដូង)។ គេប្រើវាដើម្បីវាយតម្លៃកម្រិតអនាម័យ សុវត្ថិភាព និងកំណត់អាយុកាលរក្សាទុករបស់ផលិតផល។ ដូចជាការរាប់ចំនួនគ្រាប់ពូជដែលដុះពន្លកនៅលើដីមួយកន្លែង ដើម្បីដឹងថាតើដីនោះមានពូជរុក្ខជាតិរស់នៅច្រើនកម្រិតណា។
Titratable Acidity (កម្រិតអាស៊ីតដែលអាចវាស់បាន) ជារង្វាស់នៃបរិមាណអាស៊ីតសរុបដែលមាននៅក្នុងចំណីអាហារដោយការធ្វើតេស្តប្រតិកម្មគីមី (Titration)។ នៅក្នុងទឹកដោះដូង ការកើនឡើងនូវកម្រិតអាស៊ីតនេះបញ្ជាក់ពីសកម្មភាពរបស់បាក់តេរីដែលបំបែកជាតិស្ករទៅជាអាស៊ីត ដែលធ្វើឱ្យទឹកដោះដូងឆាប់ជូរ និងខូចគុណភាព។ ដូចជាការវាស់កម្រិតភាពជូរនៅក្នុងទឹកក្រូចឆ្មារ ដើម្បីដឹងថាវាជូរខ្លាំងកម្រិតណាដែលអណ្តាតយើងអាចដឹងបាន។
Hedonic scale (មាត្រដ្ឋានវាស់ស្ទង់ចំណូលចិត្ត ឬមាត្រដ្ឋានហ៊ីដូនីក) ជាប្រព័ន្ធដាក់ពិន្ទុដែលប្រើប្រាស់យ៉ាងទូលំទូលាយក្នុងការវាយតម្លៃផ្នែកញ្ញាណ (Sensory evaluation) ដើម្បីវាស់ស្ទង់កម្រិតនៃការចូលចិត្ត ឬមិនចូលចិត្តរបស់អ្នកភ្លក់ទៅលើរសជាតិ ក្លិន ពណ៌ និងការទទួលយកជារួម។ ក្នុងឯកសារនេះប្រើមាត្រដ្ឋានពី ១ ដល់ ៩ ពិន្ទុ។ ដូចជាការចុចប៊ូតុងវាយតម្លៃសេវាកម្មពី ១ ផ្កាយ (មិនចូលចិត្តបំផុត) ដល់ ៥ ផ្កាយ (ចូលចិត្តបំផុត) នៅតាមហាងអ៊ីចឹង។
Endosperm (សាច់ដូង ឬ អង់ដូស្ពែម) តាមពាក្យបច្ចេកទេសរុក្ខសាស្ត្រ វាគឺជាផ្នែកសាច់ពណ៌សរបស់ផ្លែដូងដែលផ្ទុកទៅដោយសារធាតុចិញ្ចឹម (ជាពិសេសខ្លាញ់ និងប្រូតេអ៊ីន) ដែលគេកោសយកមកច្របាច់ធ្វើជាទឹកដោះដូងសម្រាប់ការប្រើប្រាស់ប្រចាំថ្ងៃ។ ដូចជាឃ្លាំងស្តុកអាហារបំប៉នសាច់ពណ៌ស ដែលដើមឈើលាក់ទុកសម្រាប់ចិញ្ចឹមគ្រាប់ពូជឱ្យដុះពន្លក។
Testa (សំបកត្នោតរុំសាច់ដូង ឬ តេស្តា) ជាស្រទាប់សំបកស្ដើងពណ៌ត្នោតដែលរុំព័ទ្ធពីក្រៅសាច់ដូង (Endosperm)។ ការចម្រាញ់ទឹកដោះដូងដោយមានជាប់សំបកនេះ ជារឿយៗធ្វើឱ្យវាមានពណ៌រាងប្រផេះបន្តិច និងមានបរិមាណជាតិខ្លាញ់ខុសពីសាច់សសុទ្ធ។ ដូចជាសំបកស្ដើងពណ៌ក្រហមដែលរុំព័ទ្ធគ្រាប់សណ្តែកដីអ៊ីចឹង។
Lipid oxidation (ប្រតិកម្មអុកស៊ីតកម្មខ្លាញ់) ជាដំណើរការគីមីដែលអុកស៊ីសែននៅក្នុងខ្យល់ធ្វើប្រតិកម្មជាមួយម៉ូលេគុលខ្លាញ់នៅក្នុងចំណីអាហារ (ដូចជាទឹកដោះដូង) ដែលបណ្តាលឱ្យខ្លាញ់បំបែកខ្លួន និងបង្កើតជាសមាសធាតុថ្មីដែលធ្វើឱ្យអាហារមានក្លិនខារ ឬខូចគុណភាពនៅពេលរក្សាទុកយូរ។ ដូចជាដែកដែលទុកចោលត្រូវខ្យល់ហើយឡើងច្រែះអ៊ីចឹង ជាតិខ្លាញ់ត្រូវខ្យល់យូរក៏ "ឡើងច្រែះ" ចេញក្លិនខារមិនល្អដូចគ្នា។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖