Original Title: การใช้น้ำตาลจากในอาหารและขนมอบ
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការប្រើប្រាស់ស្ករធាងចាកនៅក្នុងម្ហូប និងនំដុតថៃ

ចំណងជើងដើម៖ การใช้น้ำตาลจากในอาหารและขนมอบ

អ្នកនិពន្ធ៖ Poonsub Insung (Rajamangala University of Technology Srivijaya), Doungduean Songrit (Rajamangala University of Technology Srivijaya)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2016

វិស័យសិក្សា៖ Food Science

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះដោះស្រាយពីបញ្ហានៃការប្រើប្រាស់ស្ករធាងចាក (Nipa palm sugar) ដែលមានពណ៌ក្រមៅ និងរសជាតិប្រៃ ឱ្យក្លាយជាគ្រឿងផ្សំដែលអាចទទួលយកបាននៅក្នុងការចម្អិនម្ហូបអាហារ និងនំដុតថៃ ដើម្បីជួយបង្កើនតម្លៃសេដ្ឋកិច្ចដល់កសិករក្នុងស្រុក។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រវិភាគសមាសធាតុគីមី ការផលិតជាក់ស្តែង និងការវាយតម្លៃកម្រិតនៃការទទួលយករបស់អ្នកបរិភោគលើផលិតផលអាហារដែលប្រើប្រាស់ស្ករធាងចាក។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
100% Traditional Sugar Recipe (Baseline)
ការប្រើប្រាស់ស្ករប្រពៃណី ១០០% (រូបមន្តដើម)
ផ្តល់នូវរសជាតិ ពណ៌ និងវាយនភាពដែលអ្នកបរិភោគទូទៅធ្លាប់ស្គាល់ និងស៊ាំជាប្រចាំ។ ប្រើប្រាស់ស្ករស ឬស្ករដែលមានកម្រិតភាពផ្អែមខ្ពស់ ដែលអាចប៉ះពាល់ដល់សុខភាពប្រសិនបើបរិភោគច្រើន ហើយមិនមានការបង្កើតថ្មីនូវរសជាតិ។ ទទួលបានពិន្ទុនៃការទទួលយកពីអ្នកសាកល្បងក្នុងកម្រិតស្តង់ដារ សម្រាប់ការប្រៀបធៀប។
90% Nipa Palm Sugar Replacement
ការជំនួសដោយស្ករធាងចាក ៩០%
កាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ស្ករធម្មតា និងផ្តល់នូវទម្រង់រសជាតិថ្មី (ប្រៃឡែមៗធម្មជាតិ) ដែលជួយរំលេចរសជាតិម្ហូប និងនំឱ្យកាន់តែឆ្ងាញ់ប្លែក។ អាចធ្វើឱ្យពណ៌នៃម្ហូប និងនំមានសភាពក្រមៅបន្តិច (ដោយសារប្រតិកម្ម Maillard) ដែលតម្រូវឱ្យមានការកែសម្រួលការមើលឃើញ។ ទទួលបានការទទួលយកខ្ពស់បំផុតពីអ្នកសាកល្បង នៅក្នុងមុខម្ហូបខ ទឹកជ្រលក់មីឆា និងនំ Chiffon Cake។
80% Nipa Palm Sugar Replacement
ការជំនួសដោយស្ករធាងចាក ៨០%
កាត់បន្ថយកម្រិតភាពផ្អែមបានយ៉ាងច្រើន ដែលជាជម្រើសដ៏ល្អបំផុតសម្រាប់ផលិតផលអាហារគិតគូរពីសុខភាព។ ធ្វើឱ្យកម្រិតភាពផ្អែមធ្លាក់ចុះខ្លាំង និងធ្វើឱ្យវាយនភាពរបស់នំដុតមានសភាពរឹងជាងមុនបន្តិច ធ្វើឱ្យអ្នកចូលចិត្តផ្អែមអាចនឹងមិនសូវទទួលយក។ ទទួលបានការទទួលយកក្នុងកម្រិតមធ្យម តែផ្តល់អត្ថប្រយោជន៍ខ្ពស់ចំពោះជម្រើសម្ហូបអាហារសុខភាព។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារនូវឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍ផ្នែកវិទ្យាសាស្ត្រអាហារ និងម៉ាស៊ីនវាស់វែងគុណភាព ប៉ុន្តែវត្ថុធាតុដើមមានតម្លៃសមរម្យ និងងាយស្រួលរកក្នុងសហគមន៍តំបន់ឆ្នេរ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានអនុវត្តនៅក្នុងតំបន់ឆ្នេរនៃខេត្ត Nakhon Si Thammarat ប្រទេសថៃ ដែលដើមចាកដុះក្នុងតំបន់ទឹកប្រៃ ធ្វើឱ្យស្ករមានរសជាតិប្រៃឡែមៗពីធម្មជាតិ។ ទិន្នន័យនេះមានភាពពាក់ព័ន្ធយ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ព្រោះកម្ពុជាមានតំបន់ឆ្នេរស្រដៀងគ្នាដែលសម្បូរដើមចាក ប៉ុន្តែមិនទាន់ត្រូវបានទាញយកសក្តានុពលពេញលេញនៅឡើយ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនៃការកែច្នៃ និងជំនួសស្ករដោយប្រើស្ករធាងចាកនេះ គឺមានអត្ថប្រយោជន៍ និងសក្តានុពលខ្លាំងមែនទែនសម្រាប់អនុវត្តនៅកម្ពុជា។

ជារួម ការស្រាវជ្រាវនេះផ្តល់នូវគំរូជាក់ស្តែងមួយក្នុងការប្រែក្លាយធនធានធម្មជាតិក្នុងស្រុកដែលគេមើលរំលង ឱ្យទៅជាគ្រឿងផ្សំអាហារដែលមានតម្លៃសេដ្ឋកិច្ច និងមានស្តង់ដារវិទ្យាសាស្ត្រត្រឹមត្រូវ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីសមាសធាតុគីមីនៃស្ករធាងចាកនៅកម្ពុជា: ចុះប្រមូលទិន្នន័យ និងគំរូស្ករធាងចាកពីសហគមន៍តំបន់ឆ្នេរ (ឧ. ខេត្តកំពត) រួចធ្វើការវិភាគរកបរិមាណកាបូអ៊ីដ្រាត ស៊ុយក្រូស និងសូដ្យូមនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ ដើម្បីប្រៀបធៀបជាមួយទិន្នន័យនៃការសិក្សានេះ។
  2. អភិវឌ្ឍរូបមន្តម្ហូប និងនំដុតសាកល្បង: ជ្រើសរើសមុខម្ហូបខ្មែរ (ឧ. ខ ឬទឹកជ្រលក់ផ្សេងៗ) និងនំខេក រួចធ្វើការជំនួសស្ករធម្មតាដោយប្រើស្ករធាងចាកក្នុងកម្រិត ៨០% និង ៩០% នៃរូបមន្តដើម ដើម្បីស្វែងរកកម្រិតដ៏ស័ក្តិសមបំផុត។
  3. ធ្វើការវាយតម្លៃផ្នែកអារម្មណ៍ (Sensory Evaluation): រៀបចំក្រុមអ្នកភ្លក់សាកល្បងចំនួន ៣០ ទៅ ៥០ នាក់ ដើម្បីវាយតម្លៃលើ ពណ៌ ក្លិន រសជាតិ និងវាយនភាព ដោយប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធវាស់វែងស្តង់ដារ 9-point Hedonic scale
  4. វិភាគទិន្នន័យដោយប្រើប្រាស់កម្មវិធីស្ថិតិ: ប្រមូលទិន្នន័យពីការវាយតម្លៃ រួចប្រើប្រាស់កម្មវិធី SPSSR ដើម្បីធ្វើការវិភាគកម្រិតនៃភាពខុសគ្នា (ឧទាហរណ៍ ប្រើ ANOVA និង Duncan's test)។
  5. ធ្វើតេស្តអាយុកាលផ្ទុកផលិតផល (Shelf-life Testing): វេចខ្ចប់ផលិតផលសម្រេចដោយម៉ាស៊ីន Vacuum Sealer រួចទុកនៅសីតុណ្ហភាពបន្ទប់ ហើយធ្វើការត្រួតពិនិត្យរាល់សប្តាហ៍លើកម្រិត Water Activity ដោយប្រើ Water activity meter និងវិភាគរកពពួកផ្សិតដើម្បីធានាសុវត្ថិភាព។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Water activity ជារង្វាស់នៃបរិមាណទឹកសេរីនៅក្នុងចំណីអាហារដែលអាចឱ្យអតិសុខុមប្រាណ (ដូចជាផ្សិត ឬបាក់តេរី) យកទៅប្រើប្រាស់សម្រាប់ការលូតលាស់ និងបង្កឱ្យមានប្រតិកម្មគីមីផ្សេងៗ។ កាលណា Water activity កាន់តែទាប អាហារនោះកាន់តែទុកបានយូរដោយមិនងាយខូច។ ដូចជាការវាស់បរិមាណទឹកដែលនៅសេសសល់ក្នុងអេប៉ុង ដែលមេរោគអាចយកទៅផឹកបាន បើអេប៉ុងស្ងួតពេក មេរោគក៏មិនអាចរស់បានដែរ។
Proximate analysis ជាវិធីសាស្ត្រវិភាគគីមីស្តង់ដារនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ដើម្បីបំបែក និងរកមើលបរិមាណសមាសធាតុចម្បងៗនៃចំណីអាហារ ដូចជា ជាតិសំណើម ប្រូតេអ៊ីន ខ្លាញ់ កាបូអ៊ីដ្រាត និងផេះ ដើម្បីដឹងពីតម្លៃអាហារូបត្ថម្ភ។ ដូចជាការធ្វើកោសល្យវិច័យលើម្ហូបមួយចាន ដើម្បីដឹងយ៉ាងច្បាស់ថាមានសាច់ប៉ុន្មានភាគរយ បន្លែប៉ុន្មានភាគរយ និងទឹកប៉ុន្មានភាគរយ។
9- point Hedonic scale ជាប្រព័ន្ធរង្វាស់ស្តង់ដារផ្នែកវិទ្យាសាស្ត្រអារម្មណ៍ សម្រាប់វាស់ស្ទង់កម្រិតនៃការចូលចិត្ត ឬមិនចូលចិត្តរបស់អ្នកបរិភោគទៅលើផលិតផលអាហារណាមួយ ដោយបែងចែកជា ៩ កម្រិត ពី "មិនចូលចិត្តខ្លាំងបំផុត" ដល់ "ចូលចិត្តខ្លាំងបំផុត"។ ដូចជាការដាក់ពិន្ទុផ្កាយពី ១ ដល់ ៩ ឱ្យភោជនីយដ្ឋានមួយ ដើម្បីប្រាប់គេថាអ្នកពេញចិត្តរសជាតិម្ហូបនោះកម្រិតណា។
Duncan’s multiple Range Test ជាវិធីសាស្ត្រស្ថិតិដែលប្រើសម្រាប់ប្រៀបធៀបតម្លៃមធ្យមនៃក្រុមទិន្នន័យច្រើនជាងពីរ ដើម្បីរកមើលថាតើក្រុមទិន្នន័យណាខ្លះដែលមានភាពខុសគ្នាជាលក្ខណៈស្ថិតិពិតប្រាកដ ឬគ្រាន់តែជារឿងចៃដន្យ។ ដូចជាអាជ្ញាកណ្តាលដែលជួយសម្រេចថា តើសិស្ស ៣ នាក់ដែលប្រឡងបានពិន្ទុប្រហាក់ប្រហែលគ្នា គឺពិតជាមានសមត្ថភាពខុសគ្នា ឬកម្រិតប្រាជ្ញាប្រហាក់ប្រហែលគ្នា។
Thiobarbituric analysis-TBA ជាសូចនាករគីមីប្រើសម្រាប់វាស់ស្ទង់កម្រិតនៃការខូចគុណភាព ឬក្លិនផ្អូម (Rancidity) នៃជាតិខ្លាញ់នៅក្នុងផលិតផលអាហារ ដោយវាស់បរិមាណសារធាតុ Malonaldehyde ដែលកើតឡើងនៅពេលខ្លាញ់ទទួលរងអុកស៊ីតកម្ម។ ដូចជារង្វាស់កម្តៅដែលប្រាប់យើងថាប្រេងឆា ឬខ្លាញ់នៅក្នុងម្ហូបចាប់ផ្តើមខូចគុណភាព និងមានក្លិនស្អុយផ្អូមដល់កម្រិតណា។
Plate Count Agar ជាប្រភេទមជ្ឈដ្ឋានចិញ្ចឹមមេរោគ (Culture medium) ដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់នៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍អតិសុខុមជីវសាស្ត្រ ដើម្បីបណ្តុះ និងរាប់ចំនួនបាក់តេរីសរុបដែលមាននៅក្នុងគំរូចំណីអាហារ។ ដូចជាដីមានជីជាតិដែលគេរៀបចំទុក ដើម្បីសាកល្បងព្រួសគ្រាប់ពូជ (មេរោគ) មើលថាតើមានគ្រាប់ពូជប៉ុន្មានដែលអាចដុះឡើង។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖