បញ្ហា (The Problem)៖ ការប្រមូលផលផ្លែល្ហុងពីដើមដែលមានកម្ពស់ខ្ពស់ជួបប្រទះការលំបាកខ្លាំង ដោយសារការបេះដោយដៃផ្ទាល់មិនអាចឈោងដល់។
វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ អ្នកស្រាវជ្រាវបានធ្វើការរចនា សាកល្បង និងបង្កើតឧបករណ៍បេះផ្លែល្ហុងដោយប្រើប្រាស់វត្ថុធាតុដើមសាមញ្ញដែលមានក្នុងស្រុក។
លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖
| វិធីសាស្ត្រ (Method) | គុណសម្បត្តិ (Pros) | គុណវិបត្តិ (Cons) | លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result) |
|---|---|---|---|
| Traditional poking or knocking with a long pole ការប្រើប្រាស់ដំបងឬឬស្សីវែងដើម្បីបុកទម្លាក់ផ្លែ |
ងាយស្រួលរកសម្ភារៈ និងមិនទាមទារជំនាញក្នុងការរចនាឬតម្លើងឧបករណ៍ស្មុគស្មាញ។ | ធ្វើឱ្យផ្លែល្ហុងធ្លាក់ចុះដីបណ្តាលឱ្យខូចខាតសាច់ ជាំសំបក និងអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់អ្នកបេះ ឬអ្នកចាំត្រងពីក្រោម។ | ផ្លែឈើមានការខូចខាតច្រើនភាគរយ ហើយត្រូវចំណាយពេលយូរ និងត្រូវការមនុស្សច្រើននាក់ដើម្បីជួយប្រមូលផល។ |
| Newly Designed Papaya Picker ឧបករណ៍បេះផ្លែល្ហុងរចនាថ្មី (មានកាំបិតកាត់ទង និងថង់ទ្រ) |
អាចកាត់ទងផ្លែបានយ៉ាងងាយ និងមានថង់ទ្រផ្លែមិនឱ្យធ្លាក់ដល់ដី ដោយអាចប្រើប្រាស់ប្រតិបត្តិការដោយមនុស្សតែម្នាក់។ | ទាមទារការផ្សារដែក និងកាត់ដេរក្រណាត់ដើម្បីបង្កើតឧបករណ៍ ហើយអាចមានការពិបាកបន្តិចក្នុងការប្រើប្រាស់ប្រសិនបើដើមល្ហុងទ្រេតខ្លាំងពេក។ | អាចបេះផ្លែល្ហុងបានដោយជោគជ័យ ១០០% ដោយមិនធ្វើឱ្យខូចខាតសំបក (ផ្លែមិនធ្លាក់ដល់ដី) ហើយឧបករណ៍មានទម្ងន់ត្រឹមតែ ៨០០ ក្រាម។ |
ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការបង្កើតឧបករណ៍នេះទាមទារវត្ថុធាតុដើមសាមញ្ញៗដែលអាចរកបានយ៉ាងងាយស្រួលនៅទីផ្សារក្នុងស្រុក និងចំណាយថវិកាតិចតួច។
ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងប្រទេសថៃ (សាកលវិទ្យាល័យ Kasetsart) ក្នុងអំឡុងឆ្នាំ ១៩៨០ ដោយចុះធ្វើតេស្តផ្ទាល់លើពូជល្ហុងក្នុងស្រុក និងដើមល្ហុងដែលមានកម្ពស់ជាង ៤ ម៉ែត្រ។ ទោះបីជាការសិក្សានេះមានវ័យចំណាស់ក្តី ប៉ុន្តែលក្ខណៈភូមិសាស្ត្រ អាកាសធាតុ និងពូជល្ហុងនៅប្រទេសកម្ពុជាគឺមានភាពស្រដៀងគ្នាខ្លាំង ដែលធ្វើឱ្យការស្រាវជ្រាវនេះនៅតែមានតម្លៃ និងអាចយកមកអនុវត្តបានយ៉ាងល្អសម្រាប់វិស័យកសិកម្មនៅកម្ពុជា។
ឧបករណ៍នេះមានអត្ថប្រយោជន៍ និងស័ក្តិសមបំផុតសម្រាប់ប្រជាកសិករខ្នាតតូច និងមធ្យមនៅប្រទេសកម្ពុជា។
សរុបមក ការច្នៃប្រឌិតឧបករណ៍នេះផ្តល់នូវដំណោះស្រាយបច្ចេកវិទ្យាកសិកម្មកម្រិតស្រាល (Low-tech but effective) ដែលជួយលើកកម្ពស់ទិន្នផល សន្សំសំចៃកម្លាំងពលកម្ម និងធានាសុវត្ថិភាពដល់កសិករកម្ពុជា។
ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖
| ពាក្យបច្ចេកទេស | ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) | និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition) |
|---|---|---|
| Fabrication (ការបង្កើត ឬការផលិត) | ដំណើរការនៃការបង្កើតឧបករណ៍ ឬម៉ាស៊ីនដោយការកាត់ ពត់ ផ្សារ និងផ្គុំវត្ថុធាតុដើមផ្សេងៗចូលគ្នា ដូចជាដែកស័ង្កសី បំពង់ដែក និងក្រណាត់ ដើម្បីបង្កើតជាឧបករណ៍បេះល្ហុងដែលអាចប្រើប្រាស់បានជាក់ស្តែង។ | ដូចជាការយកសម្ភារៈផ្សេងៗមកកាត់ ត និងផ្គុំចូលគ្នាដើម្បីបង្កើតជារបស់ប្រើប្រាស់ថ្មីមួយ។ |
| Pedical (ទងផ្លែ) | ផ្នែកនៃរុក្ខជាតិដែលតភ្ជាប់ផ្លែឈើ (ដូចជាផ្លែល្ហុង) ទៅនឹងដើមរបស់វា។ នៅក្នុងការសិក្សានេះ ឧបករណ៍ត្រូវបានរចនាឡើងដោយមានមុខកាំបិតពិសេសដើម្បីកាត់ផ្តាច់ផ្នែកនេះដោយមិនធ្វើឱ្យខូចផ្លែ ឬសំបក។ | ដូចជាខ្សែកាបដែលចងភ្ជាប់ផ្លែឈើទៅនឹងមែកឈើអញ្ចឹង។ |
| Protrusion (ផ្នែកលយចេញ ឬមុខកាំបិតលៀន) | ផ្នែកនៃឧបករណ៍បេះល្ហុងដែលលៀនចេញមកក្រៅជារាងអក្សរ V ឬជាមុខកាំបិត ដែលត្រូវបានរចនាឡើងជាពិសេសសម្រាប់កាច់ ឬកាត់ផ្តាច់ទងផ្លែល្ហុងពីដើម។ | ដូចជាចំពុះបក្សី ឬទំពក់ដែលលៀនចេញមកក្រៅដើម្បីថ្ពក់កាត់វត្ថុអ្វីមួយ។ |
| Perpendicular (កែងនឹងប្លង់ ឬឈរត្រង់) | ស្ថានភាពដែលដើមឈើដុះលូតលាស់ត្រង់បញ្ឈរទៅលើដោយបង្កើតមុំ ៩០ ដឺក្រេជាមួយនឹងផ្ទៃដី។ ឧបករណ៍បេះល្ហុងនេះដំណើរការ និងងាយស្រួលបញ្ជាបំផុតនៅពេលប្រើជាមួយដើមល្ហុងដែលមានលក្ខណៈដុះត្រង់បែបនេះ។ | ដូចជាបង្គោលភ្លើងដែលឈរត្រង់ភ្លឹងទល់នឹងដី ដោយមិនទ្រេតទៅឆ្វេងឬស្តាំ។ |
| Coffee strainer bag (ថង់ចម្រោះកាហ្វេ) | ទម្រង់នៃការរចនាថង់ទ្រផ្លែល្ហុង ដែលមានរាងកោណ ឬស៊ីឡាំងវែងចុះក្រោម ស្រដៀងទៅនឹងថង់ក្រណាត់ដែលគេប្រើសម្រាប់ឆុងកាហ្វេបុរាណ ដើម្បីងាយស្រួលទ្រផ្លែល្ហុងពេលកាត់ដាច់ និងការពារមិនឱ្យវាទង្គិចគ្នា។ | ដូចជាស្រោមជើងវែង ឬថង់ឆុងកាហ្វេតាមចិញ្ចើមផ្លូវ ដែលមានមាត់ទូលាយនិងបាតជ្រៅសម្រាប់ទ្រវត្ថុដែលធ្លាក់ចូល។ |
| Nylon net (សំណាញ់នីឡុង) | សំណាញ់ដែលធ្វើពីសរសៃជ័រស្វិត ប្រើសម្រាប់ដេរភ្ជាប់នៅផ្នែកបាតថង់នៃឧបករណ៍ ដើម្បីឱ្យអ្នកបេះអាចមើលឃើញផ្លែល្ហុងដែលធ្លាក់ចូល និងជួយកាត់បន្ថយទម្ងន់សរុបរបស់ឧបករណ៍កុំឱ្យធ្ងន់ពេក។ | ដូចជាសំណាញ់ដួសត្រី ដែលមានភាពស្វិត ស្រាល និងអាចមើលធ្លុះបាន។ |
អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖
ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖
