Original Title: The challenges of development agents in technology dissemination for extension purposes in the Southern region of Ethiopia
Source: doi.org/10.46882/AAAS/1002
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

បញ្ហាប្រឈមរបស់ភ្នាក់ងារអភិវឌ្ឍន៍ក្នុងការផ្សព្វផ្សាយបច្ចេកវិទ្យាសម្រាប់គោលបំណងពង្រីកវិស័យកសិកម្មនៅតំបន់ភាគខាងត្បូងនៃប្រទេសអេត្យូពី

ចំណងជើងដើម៖ The challenges of development agents in technology dissemination for extension purposes in the Southern region of Ethiopia

អ្នកនិពន្ធ៖ Zenawi Teshome (Hawassa University, Ethiopia), Atomsa Shigute (Hawassa University, Ethiopia), Arkebe Seyoum (Hawassa University, Ethiopia)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2015, Advances in Agriculture and Agricultural Sciences

វិស័យសិក្សា៖ Agricultural Extension

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះដោះស្រាយពីបញ្ហាប្រឈមនានាដែលភ្នាក់ងារអភិវឌ្ឍន៍កសិកម្ម (Development Agents) ជួបប្រទះក្នុងការផ្សព្វផ្សាយបច្ចេកវិទ្យាកសិកម្មថ្មីៗទៅដល់កសិករនៅតំបន់ភាគខាងត្បូងនៃប្រទេសអេត្យូពី។ វាក៏ផ្តោតផងដែរទៅលើកត្តាដែលធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់ប្រសិទ្ធភាពការងារ និងការមិនពេញចិត្តនឹងការងាររបស់ពួកគេ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រប្រមូលទិន្នន័យចម្រុះតាមរយៈការស្ទង់មតិ និងការសម្ភាសន៍ដើម្បីវាយតម្លៃពីបញ្ហាប្រឈមរបស់ភ្នាក់ងារអភិវឌ្ឍន៍កសិកម្ម។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Hybrid (Participatory) Extension Approach
វិធីសាស្ត្រផ្សព្វផ្សាយចម្រុះ (មានការចូលរួម)
អនុញ្ញាតឱ្យមានការចូលរួមពីកសិករ និងភ្នាក់ងារអភិវឌ្ឍន៍ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាជាក់ស្តែង ព្រមទាំងផ្តល់ភាពបត់បែនក្នុងការប្រើប្រាស់បច្ចេកទេស។ ទាមទារពេលវេលាច្រើន ជំនាញទំនាក់ទំនងខ្ពស់ និងជួបការលំបាកនៅពេលខ្វះខាតមធ្យោបាយធ្វើដំណើរឬសម្ភារៈគាំទ្រ។ ត្រូវបានប្រើប្រាស់ច្រើនជាងគេបំផុតដោយភ្នាក់ងារអភិវឌ្ឍន៍រហូតដល់ ៧០,៤%។
Top-down Extension Approach
វិធីសាស្ត្រផ្សព្វផ្សាយពីលើចុះក្រោម
ងាយស្រួលក្នុងការអនុវត្តតាមគោលការណ៍ណែនាំ ឬកូតាដែលផ្តល់ដោយថ្នាក់លើសម្រាប់គម្រោងធំៗរបស់រដ្ឋាភិបាល។ មិនសូវឆ្លើយតបទៅនឹងតម្រូវការជាក់ស្តែងរបស់កសិករក្រីក្រ ហើយកសិករក្រីក្រច្រើនតែត្រូវបាត់បង់ឱកាសក្នុងការចូលរួម។ ត្រូវបានប្រើប្រាស់ដោយភ្នាក់ងារអភិវឌ្ឍន៍ត្រឹមតែ ១៥,៧% ប៉ុណ្ណោះ។
Participatory Demonstration and Training Extension System (PADETES)
ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយការបង្ហាញនិងបណ្តុះបណ្តាលដោយមានការចូលរួម
ទទួលបានជោគជ័យគួរឱ្យកត់សម្គាល់ក្នុងការជំរុញការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាប្រសើរឡើង ដូចជាជី និងពូជ។ ដំណើរការជ្រើសរើសអ្នកចូលរួមច្រើនតែលម្អៀងទៅរកកសិករមានជីវភាពមធ្យម និងអ្នកគាំទ្រគោលនយោបាយរដ្ឋាភិបាល ដែលធ្វើឱ្យគម្លាតសេដ្ឋកិច្ចកាន់តែធំ។ ភ្នាក់ងារអភិវឌ្ឍន៍ (៨៨,៩%) និងប្រធានសហគមន៍ (៥៩,៣%) ជាអ្នកសម្រេចចិត្តចម្បងក្នុងការជ្រើសរើសកសិករឱ្យចូលរួមក្នុងគម្រោងនេះ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តការងារផ្សព្វផ្សាយកសិកម្មទាមទារនូវធនធាន ការគាំទ្រ និងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធយ៉ាងច្រើន ដែលជាបញ្ហាប្រឈមចម្បងនៅក្នុងការសិក្សានេះ ដោយសារកង្វះខាតការគាំទ្រទាំងនេះធ្វើឱ្យភ្នាក់ងារភាគច្រើនបាក់ទឹកចិត្ត។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងតំបន់ភាគខាងត្បូងនៃប្រទេសអេត្យូពី (SNNPR) ដោយផ្តោតលើភ្នាក់ងារអភិវឌ្ឍន៍ចំនួន ១០៨ នាក់នៅក្នុង ១២ ស្រុក ជាមួយនឹងបរិបទកសិកម្មខ្នាតតូចពឹងផ្អែកលើទឹកភ្លៀង។ ទិន្នន័យនេះមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ព្រោះប្រទេសទាំងពីរមានលក្ខណៈស្រដៀងគ្នាក្នុងវិស័យកសិកម្មខ្នាតតូច ការខ្វះខាតមន្ត្រីផ្សព្វផ្សាយកសិកម្មឃុំ-សង្កាត់ និងបញ្ហាហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធជនបទខ្សោយ ដែលធ្វើឱ្យការផ្ទេរបច្ចេកវិទ្យាជួបការលំបាក។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ការរកឃើញ និងអនុសាសន៍ពីការសិក្សានេះមានអត្ថប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់ការកែលម្អប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយកសិកម្ម និងការគាំទ្រមន្ត្រីកសិកម្មឃុំ-សង្កាត់នៅប្រទេសកម្ពុជា។

ជារួម ដើម្បីធានាបាននូវការផ្ទេរបច្ចេកវិទ្យាកសិកម្មប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព រដ្ឋាភិបាលកម្ពុជាត្រូវតែវិនិយោគលើហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធជនបទ ការលើកទឹកចិត្តមន្ត្រីមូលដ្ឋាន និងការពង្រឹងទំនាក់ទំនងរវាងស្ថាប័នស្រាវជ្រាវនិងភ្នាក់ងារផ្សព្វផ្សាយ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. វាយតម្លៃតម្រូវការ និងបញ្ហាប្រឈមរបស់មន្ត្រីកសិកម្មមូលដ្ឋានកម្ពុជា: និស្សិតត្រូវរៀបចំការស្ទង់មតិមួយដោយប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ដូចជា KoboToolboxGoogle Forms ដើម្បីប្រមូលទិន្នន័យពីមន្ត្រីកសិកម្មឃុំ-សង្កាត់ទាក់ទងនឹងបញ្ហាប្រឈមក្នុងការពង្រីកបច្ចេកវិទ្យាកសិកម្ម បន្ទុកការងារ និងកម្រិតនៃការពេញចិត្តក្នុងការងារ។
  2. វិភាគប្រសិទ្ធភាពនៃវិធីសាស្ត្រផ្សព្វផ្សាយកសិកម្ម (Extension Methods): ប្រមូលទិន្នន័យពីកសិករ និងភ្នាក់ងារពាក់ព័ន្ធ ហើយប្រើប្រាស់កម្មវិធី SPSSR ដើម្បីវិភាគថាវិធីសាស្ត្រមួយណា (ការជួបផ្ទាល់ ការប្រើកសិករគំរូ ការប្រជុំ) ដែលស័ក្តិសម និងមានប្រសិទ្ធភាពបំផុតសម្រាប់តំបន់គោលដៅជាក់លាក់មួយនៅកម្ពុជា។
  3. រៀបចំប្រព័ន្ធទំនាក់ទំនងរវាងអ្នកស្រាវជ្រាវ និងមន្ត្រីមូលដ្ឋាន: បង្កើតគម្រោងស្នើឡើង (Proposal) ឬវេទិកាឌីជីថលសាមញ្ញមួយ (ឧទាហរណ៍ការប្រើប្រាស់ Telegram Bots ឬ កម្មវិធី Tonlesap App) ដើម្បីភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងដោយផ្ទាល់រវាងមន្ត្រីផ្សព្វផ្សាយនៅមូលដ្ឋានជាមួយអ្នកជំនាញនៅវិទ្យាស្ថានស្រាវជ្រាវ។
  4. អភិវឌ្ឍកម្មវិធីបណ្តុះបណ្តាលសមត្ថភាពបន្ត (On-the-job Training): រៀបចំម៉ូឌុលបណ្តុះបណ្តាលជាក់ស្តែងដោយប្រើប្រាស់ CanvaPowerPoint សម្រាប់ភ្នាក់ងារផ្សព្វផ្សាយ ដោយផ្តោតលើការពង្រឹងជំនាញទំនាក់ទំនង ការជ្រើសរើសប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយចម្រុះ និងចំណេះដឹងអំពីបច្ចេកវិទ្យាកសិកម្មថ្មីៗ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Agricultural extension service (សេវាផ្សព្វផ្សាយកសិកម្ម) ការផ្តល់ចំណេះដឹង ជំនាញ និងព័ត៌មានបច្ចេកទេសថ្មីៗផ្នែកកសិកម្មដល់កសិករ ដើម្បីជួយពួកគេកែលម្អការផលិតនិងលើកស្ទួយជីវភាពរបស់ពួកគេឱ្យកាន់តែប្រសើរឡើង។ ដូចជាគ្រូបង្រៀនក្រៅម៉ោងដែលយកមេរៀនថ្មីៗទៅបង្រៀនកសិករដល់ចម្ការផ្ទាល់ដើម្បីឱ្យពួកគាត់ចេះដាំដុះបានផលច្រើនជាងមុន។
Development agents (ភ្នាក់ងារអភិវឌ្ឍន៍) មន្ត្រី ឬបុគ្គលិកជួរមុខដែលធ្វើការផ្ទាល់ជាមួយសហគមន៍នៅមូលដ្ឋាន ដើម្បីណែនាំ សម្របសម្រួល និងផ្ទេរបច្ចេកវិទ្យា ឬចំណេះដឹងថ្មីៗដល់ប្រជាពលរដ្ឋ ជាពិសេសក្នុងវិស័យកសិកម្ម។ ដូចជាអ្នកនាំសារ ឬស្ពានចម្លងដែលនាំយករបស់ល្អៗពីរដ្ឋាភិបាល ឬអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រទៅប្រគល់និងបង្រៀនប្រជាជននៅតាមភូមិស្រុក។
Technology dissemination (ការផ្សព្វផ្សាយបច្ចេកវិទ្យា) ដំណើរការនៃការចែកចាយ ពន្យល់ និងបង្រៀនពីការប្រើប្រាស់បច្ចេកទេស ឧបករណ៍ វិធីសាស្ត្រផលិត ឬពូជដំណាំថ្មីៗ ទៅដល់អ្នកប្រើប្រាស់ចុងក្រោយ (ដូចជាកសិករ) ឱ្យបានទូលំទូលាយ។ ដូចជាការបង្រៀនមនុស្សចាស់ឱ្យចេះប្រើស្មាតហ្វូន (Smartphone) ជាលើកដំបូង ដើម្បីឱ្យពួកគាត់អាចទាក់ទងគ្នាបានលឿនជាងមុន។
PADETES (ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយការបង្ហាញនិងបណ្តុះបណ្តាលដោយមានការចូលរួម) ជាប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយកសិកម្មប្រើប្រាស់នៅប្រទេសអេត្យូពី ដែលផ្តោតលើការបង្ហាញផ្ទាល់នៅនឹងកន្លែង និងការបណ្តុះបណ្តាលដោយឱ្យកសិករចូលរួមអនុវត្តដោយផ្ទាល់។ ដូចជាការរៀនធ្វើម្ហូបដោយបានមើលចុងភៅធ្វើផ្ទាល់ និងបានចូលរួមហាន់បន្លែឬឆាដោយខ្លួនឯង ជំនួសឱ្យការគ្រាន់តែអានសៀវភៅ។
Top-down extension approach (វិធីសាស្ត្រផ្សព្វផ្សាយពីលើចុះក្រោម) ការអនុវត្តការងារផ្សព្វផ្សាយដោយរដ្ឋាភិបាល ឬថ្នាក់ដឹកនាំជាអ្នកសម្រេចចិត្តរៀបចំផែនការ រួចទម្លាក់មកឱ្យមន្ត្រីថ្នាក់ក្រោម និងកសិករអនុវត្តតាម ដោយមិនសូវមានការចូលរួមផ្តល់យោបល់ពីអ្នកនៅមូលដ្ឋាន។ ដូចជាឪពុកម្តាយបញ្ជាឱ្យកូនធ្វើតាមអ្វីដែលខ្លួនគិតថាល្អ ដោយមិនបានសួរពីចំណង់ចំណូលចិត្តឬតម្រូវការរបស់កូន។
Bottom-up extension approach (វិធីសាស្ត្រផ្សព្វផ្សាយពីក្រោមឡើងលើ) វិធីសាស្ត្រផ្សព្វផ្សាយដែលចាប់ផ្តើមពីការចុះទៅស្វែងយល់ពីតម្រូវការ និងបញ្ហារបស់កសិករនៅមូលដ្ឋាន រួចទើបយកបញ្ហាទាំងនោះទៅរកដំណោះស្រាយនិងបង្កើតជាកម្មវិធីផ្សព្វផ្សាយ។ ដូចជាការសួរសមាជិកគ្រួសារម្នាក់ៗថាតើចង់ញ៉ាំអ្វី មុននឹងសម្រេចចិត្តទៅផ្សារទិញម្ហូបយកមកស្ល។
Research-extension linkage (ទំនាក់ទំនងរវាងការស្រាវជ្រាវនិងការផ្សព្វផ្សាយ) ការតភ្ជាប់គ្នារវាងអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រដែលស្រាវជ្រាវរកបច្ចេកទេសថ្មីៗ និងមន្ត្រីផ្សព្វផ្សាយដែលយកបច្ចេកទេសទាំងនោះទៅបង្រៀនកសិករ ដើម្បីធានាថាការស្រាវជ្រាវឆ្លើយតបនឹងតម្រូវការជាក់ស្តែង ហើយមន្ត្រីមានព័ត៌មានត្រឹមត្រូវ។ ដូចជាទំនាក់ទំនងរវាងចុងភៅដែលបង្កើតរូបមន្តម្ហូបថ្មីក្នុងផ្ទះបាយ និងអ្នករត់តុដែលយកម្ហូបនោះទៅណែនាំដល់ភ្ញៀវ។
Agro-ecological Zones (តំបន់កសិ-អេកូឡូស៊ី) ការបែងចែកតំបន់ភូមិសាស្ត្រដោយផ្អែកលើលក្ខណៈអាកាសធាតុ ដី សីតុណ្ហភាព និងបរិស្ថាន ដែលកំណត់ថាតំបន់ណាគួរដាំដំណាំអ្វី ឬចិញ្ចឹមសត្វអ្វីទើបទទួលបានផលល្អបំផុត។ ដូចជាការបែងចែកបន្ទប់ក្នុងផ្ទះ គឺបន្ទប់ទឹកមានសភាពសើមសម្រាប់ងូតទឹក និងផ្ទះបាយមានកម្តៅសម្រាប់ធ្វើម្ហូប ដែលមានបរិយាកាសខុសៗគ្នា។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖