បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះដោះស្រាយបញ្ហាភាពគ្មានប្រសិទ្ធភាព និងការខូចខាតផ្លែឈើដែលបណ្តាលមកពីវិធីសាស្ត្រប្រមូលផលដោយដៃតាមបែបប្រពៃណី សម្រាប់ផ្លែឈើដូចជា ស្វាយ ក្រូចថ្លុង ផ្លែប័រ និងមង្ឃុត។
វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ អ្នកស្រាវជ្រាវបានរចនា បង្កើត និងសាកល្បងឧបករណ៍ប្រមូលផលដោយដៃចំនួនពីរប្រភេទ ដោយប្រៀបធៀបប្រសិទ្ធភាព និងអត្រានៃការខូចខាតរបស់ពួកវាជាមួយនឹងឧបករណ៍ប្រពៃណី។
លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖
| វិធីសាស្ត្រ (Method) | គុណសម្បត្តិ (Pros) | គុណវិបត្តិ (Cons) | លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result) |
|---|---|---|---|
| Kaset 1 (Single Fruit Harvester) ឧបករណ៍ប្រមូលផលផ្លែឈើទោល (កវស.១) |
មានទម្ងន់ស្រាល (១,៦ គ.ក្រ) អាចបេះផ្លែឈើបានលឿន និងមានយន្តការកាំបិតកាត់ភ្ជាប់ជាមួយខ្សែហ្រ្វាំងដែលជួយកាត់បន្ថយការខូចខាត។ | ទាមទារការថែទាំជាប្រចាំលើប្រព័ន្ធខ្សែទាញ និងមុខកាំបិត ដើម្បីធានាភាពរលូនក្នុងការកាត់។ | អាចប្រមូលផលក្រូចបាន ២៧៦ ផ្លែ/ម៉ោង (ខូចខាត ៣,៣២%) និងស្វាយ ៤៥២ ផ្លែ/ម៉ោង។ |
| Traditional Villager Basket កន្ត្រកបេះផ្លែឈើបែបប្រពៃណីរបស់កសិករ |
ងាយស្រួលធ្វើដោយខ្លួនឯង ចំណាយដើមទុនតិចតួចបំផុត និងប្រើប្រាស់សម្ភារៈមានស្រាប់ក្នុងសហគមន៍។ | ប្រើប្រាស់កម្លាំងទាញផ្តាច់ទងដោយផ្ទាល់ ដែលបណ្តាលឱ្យផ្លែឈើឆាប់ខូច ទងដាច់មិនស្អាត និងធ្លាក់ប៉ះទង្គិច។ | អត្រាប្រមូលផលក្រូចបានត្រឹមតែ ១៤០ ផ្លែ/ម៉ោង និងមានអត្រាខូចខាតខ្ពស់ដល់ទៅ ៨,៩៧%។ |
| Kaset 2 (Mangosteen Picker) ឧបករណ៍បេះមង្ឃុត (កវស.២) |
រចនាឡើងមានរាងជាធ្មេញអក្សរ U និងថង់ក្រណាត់ត្រង អាចបេះបាន ៥ ទៅ ៦ ផ្លែក្នុងពេលតែមួយដោយមិនធ្វើឱ្យជាំសាច់។ | ស័ក្តិសមតែសម្រាប់ផ្លែឈើដែលមានទំហំ និងលក្ខណៈទងស្រដៀងមង្ឃុតប៉ុណ្ណោះ មិនសូវទូលំទូលាយ។ | អាចប្រមូលផលមង្ឃុតបាន ៤៨៦ ផ្លែ/ម៉ោង ជាមួយនឹងអត្រាខូចខាតទាបបំផុតត្រឹមតែ ៤,៣៩%។ |
ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ឧបករណ៍នេះទាមទារវត្ថុធាតុដើមដែលអាចរកបានយ៉ាងងាយស្រួលនៅក្នុងស្រុក និងមានតម្លៃថោកសម្រាប់ការផលិត ដោយមិនតម្រូវឱ្យមានបច្ចេកវិទ្យាស្មុគស្មាញឡើយ។
ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងប្រទេសថៃ (ខេត្តនគររាជសីមា សមុទ្រសង្រ្គាម ពេជ្របុរី និងច័ន្ទបុរី) ដោយផ្តោតលើពូជផ្លែឈើជាក់លាក់នៅទីនោះ។ ទោះបីជាបរិបទភូមិសាស្ត្រ និងអាកាសធាតុមានភាពស្រដៀងគ្នានឹងប្រទេសកម្ពុជាក៏ដោយ លទ្ធផលនៃល្បឿនប្រមូលផលអាចប្រែប្រួលបន្តិចបន្តួចអាស្រ័យលើទំហំដើមឈើ និងពូជផ្លែឈើក្នុងស្រុករបស់យើង។
ឧបករណ៍ប្រមូលផលដោយដៃនេះមានសក្តានុពលខ្ពស់ និងស័ក្តិសមបំផុតសម្រាប់ការអនុវត្តក្នុងវិស័យកសិកម្មនៅប្រទេសកម្ពុជា។
ការនាំយកគំរូនៃឧបករណ៍បេះផ្លែឈើសាមញ្ញទាំងនេះមកកែច្នៃប្រើប្រាស់ នឹងជួយបង្កើនប្រសិទ្ធភាពប្រមូលផល ទាញយកប្រាក់ចំណេញខ្ពស់ និងកាត់បន្ថយការខាតបង់ក្រោយពេលប្រមូលផលសម្រាប់កសិករកម្ពុជា។
ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖
| ពាក្យបច្ចេកទេស | ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) | និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition) |
|---|---|---|
| Cutter bar (របារកាំបិតកាត់) | ជាប្រព័ន្ធកាំបិតដែលភ្ជាប់ទៅនឹងមាត់កន្ត្រក ឬឧបករណ៍ប្រមូលផល ដែលអាចធ្វើចលនាកាត់ផ្តាច់ទងផ្លែឈើនៅពេលមានកម្លាំងទាញពីខ្សែបញ្ជា ដើម្បីចៀសវាងការទាញកន្ត្រាក់ដែលធ្វើឱ្យខូចខាតដល់មែក ឬផ្លែ។ | ដូចជាកន្ត្រៃកាត់ក្រចក ដែលយើងច្របាច់នៅខាងចុង តែមុខកាំបិតនៅម្ខាងទៀតកាត់ផ្តាច់វត្ថុបានយ៉ាងរលូន។ |
| Actuating cable / Bicycle brake cable (ខ្សែបញ្ជូនកម្លាំងទាញ / ខ្សែហ្រ្វាំងកង់) | ជាខ្សែលួសដែលប្រើសម្រាប់បញ្ជូនកម្លាំងកន្ត្រាក់ពីដៃកាន់នៅខាងក្រោមដង ទៅបញ្ជាមុខកាំបិតនៅខាងលើដងប្រមូលផល ឱ្យធ្វើចលនាកាត់ទងផ្លែឈើ។ | ដូចជាប្រព័ន្ធហ្រ្វាំងកង់ នៅពេលយើងច្របាច់ហ្រ្វាំងនៅដៃចង្កូត ខ្សែនេះនឹងទាញដង្កៀបហ្រ្វាំងឱ្យចាប់កង់នៅខាងក្រោមភ្លាមៗ។ |
| Inverted 'U' wire teeth (ធ្មេញលួសរាងអក្សរ U ផ្កាប់) | ជាការរចនាលួសដែកព័ទ្ធជុំវិញមាត់កន្ត្រកបេះមង្ឃុត ដោយពត់ជារាងអក្សរ U ផ្កាប់ចុះក្រោម ដើម្បីងាយស្រួលប្រឡោះចូលទងផ្លែឈើ ហើយទាញផ្តាច់ឱ្យធ្លាក់ចូលក្នុងថង់ដោយសុវត្ថិភាព។ | ដូចជាក្រាសសិតសក់ ដែលមានធ្មេញប្រឡោះចូលសរសៃសក់ តែឧបករណ៍នេះប្រើសម្រាប់ប្រឡោះចូលទងផ្លែឈើវិញ។ |
| Unloading mechanism (យន្តការទម្លាក់ផ្លែឈើ / យន្តការដោះសោ) | ជាប្រព័ន្ធដោះសោ ឬបើកបាតថង់ដែលរចនាឡើងដើម្បីបញ្ចេញផ្លែឈើដែលបេះបានពីក្នុងថង់ទ្រនាប់ មកកាន់កន្ត្រកធំនៅលើដីដោយផ្ទាល់ ដោយមិនចាំបាច់ដាក់ដងឫស្សីចុះក្រោមរាល់ពេលបេះបានម្តងៗនោះទេ។ | ដូចជាការទាញខ្សែបើកគូទបាវ ដើម្បីឱ្យស្រូវហូរចេញមកក្រៅដោយស្វ័យប្រវត្តិ។ |
| Mechanical bruising / damage (ការខូចខាត ឬជាំសាច់ដោយការប៉ះទង្គិច) | ជាការបាត់បង់គុណភាពផ្លែឈើ (ជាំសាច់ ដាច់រលាត់សំបក ឬបាក់ទង) ដែលបណ្តាលមកពីការទាញកន្ត្រាក់ខ្លាំង ការប៉ះទង្គិចជាមួយមែកឈើ ឬការធ្លាក់ចុះដីក្នុងកំឡុងពេលប្រមូលផល។ | ដូចជារាងកាយមនុស្សយើងដែរ ពេលប៉ះទង្គិចនឹងវត្ថុរឹង វានឹងឡើងស្នាមជាំពណ៌ស្វាយ ដែលធ្វើឱ្យផ្លែឈើលែងមានសម្រស់ស្អាតនិងឆាប់រលួយ។ |
| Completely Randomized Design - CRD (ការរចនាការពិសោធន៍ដោយចៃដន្យទាំងស្រុង) | ជាវិធីសាស្ត្រស្ថិតិក្នុងការស្រាវជ្រាវ ដោយបែងចែកក្រុមសាកល្បង (ដូចជាប្រភេទឧបករណ៍ប្រមូលផលផ្សេងៗ) ទៅអនុវត្តលើដើមឈើដោយចៃដន្យ ដើម្បីប្រៀបធៀបប្រសិទ្ធភាព និងបញ្ជាក់ថាលទ្ធផលដែលទទួលបានពិតជាត្រឹមត្រូវ មិនលម្អៀង។ | ដូចជាការចាប់ឆ្នោតចែកក្រុមសិស្ស ដើម្បីប្រកួតប្រជែងគ្នាយ៉ាងយុត្តិធម៌ ដោយមិនរើសមុខ។ |
អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖
ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖
