Original Title: Effects of Dietary Lupin (Lupinus angustifolius) Inclusion on the Growth Performance of Growing–Finishing Pigs
Source: doi.org/10.31817/vjas.2025.8.3.04
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ឥទ្ធិពលនៃការបញ្ចូលសណ្តែកលូពីន (Lupinus angustifolius) ក្នុងរបបអាហារទៅលើប្រសិទ្ធភាពនៃការលូតលាស់របស់ជ្រូកសាច់

ចំណងជើងដើម៖ Effects of Dietary Lupin (Lupinus angustifolius) Inclusion on the Growth Performance of Growing–Finishing Pigs

អ្នកនិពន្ធ៖ Lo Van Nhu (Sunjin Vina co., ltd), Dang Thai Hai (Vietnam National University of Agriculture), Dinh Thi Yen, Nguyen Thi Phuong Giang, Nguyen Thi Vinh, Bui Huy Doanh

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2025, Vietnam Journal of Agricultural Sciences

វិស័យសិក្សា៖ Animal Science

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហានៃការកើនឡើងថ្លៃចំណីសត្វ ជាពិសេសសណ្តែកសៀង តាមរយៈការស្វែងរកប្រភពប្រូតេអ៊ីនជំនួសដែលមានតម្លៃថោក គឺសណ្តែកលូពីន (Lupin) សម្រាប់យកមកប្រើប្រាស់ក្នុងរបបអាហារជ្រូកសាច់។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះត្រូវបានធ្វើឡើងដោយបែងចែកជ្រូកកាត់ចំនួន ១២០ក្បាល ជា ៤ ក្រុម ដើម្បីផ្តល់របបអាហារដែលមានផ្ទុកសណ្តែកលូពីនក្នុងកម្រិតខុសៗគ្នារយៈពេល ៧០ថ្ងៃ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Control Diet (LP0)
របបអាហារត្រួតពិនិត្យ (មិនលាយសណ្តែកលូពីន)
ផ្តល់នូវការលូតលាស់តាមស្តង់ដារ និងមានអត្រាបំប្លែងចំណី (FCR) ល្អ។ មានចំណាយថ្លៃដើមខ្ពស់ ដោយសារពឹងផ្អែកទាំងស្រុងលើសណ្តែកសៀងជាប្រភពប្រូតេអ៊ីន។ រក្សាបាននូវទម្ងន់និងការកើនទម្ងន់ប្រចាំថ្ងៃ (ADG) ស្តង់ដារ ប៉ុន្តែថ្លៃដើមចំណីខ្ពស់។
5% Lupin Diet (LP5)
របបអាហារលាយសណ្តែកលូពីន ៥%
ផ្តល់ប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ចខ្ពស់បំផុត ដោយកាត់បន្ថយថ្លៃចំណីដោយមិនប៉ះពាល់ដល់ការលូតលាស់។ ទាមទារការស្វែងរកប្រភពផ្គត់ផ្គង់សណ្តែកលូពីនដែលអាចទុកចិត្តបាន។ ចំណាយថ្លៃដើមចំណីទាបបំផុតក្នុងមួយគីឡូក្រាមនៃការកើនទម្ងន់ ជាមួយនឹង FCR ល្អប្រហាក់ប្រហែលក្រុមត្រួតពិនិត្យ។
9% Lupin Diet (LP9)
របបអាហារលាយសណ្តែកលូពីន ៩%
កាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់សណ្តែកសៀងបានកាន់តែច្រើន ខណៈការកើនទម្ងន់ប្រចាំថ្ងៃ (ADG) នៅតែមិនរងផលប៉ះពាល់អវិជ្ជមានខ្លាំង។ អត្រាបំប្លែងចំណី (FCR) ចាប់ផ្តើមកើនឡើង (ប្រសិទ្ធភាពថយចុះ) បើធៀបនឹងក្រុមត្រួតពិនិត្យ។ មិនប៉ះពាល់ដល់ទម្ងន់សរុប ប៉ុន្តែការបំប្លែងចំណីទៅជាសាច់មានការថយចុះបន្តិចបន្តួច។
12% Lupin Diet (LP12)
របបអាហារលាយសណ្តែកលូពីន ១២%
កាត់បន្ថយការពឹងផ្អែកលើសណ្តែកសៀងបានច្រើនបំផុតក្នុងការសាកល្បងនេះ។ ធ្វើឱ្យថយចុះយ៉ាងកត់សម្គាល់នូវទម្ងន់ជ្រូក និងអត្រាកើនទម្ងន់ប្រចាំថ្ងៃ ព្រមទាំងមាន FCR អន់បំផុត។ ជ្រូកមានទម្ងន់ស្រាលជាងគេ និងជាជម្រើសដែលខាតបង់ថវិកាខាងសេដ្ឋកិច្ចច្រើនបំផុត។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តការសិក្សានេះទាមទារនូវកសិដ្ឋានដែលមានស្តង់ដារ ព្រមទាំងធនធានសម្រាប់ធ្វើការពិសោធន៍លើចំណីសត្វ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងខេត្ត Ha Nam ប្រទេសវៀតណាម ដោយប្រើប្រាស់ពូជជ្រូកកាត់ពូជបរទេស និងចិញ្ចឹមក្នុងទ្រុងដែលមានការគ្រប់គ្រងសីតុណ្ហភាពល្អឥតខ្ចោះ។ លក្ខខណ្ឌនេះអាចឆ្លើយតបបានយ៉ាងល្អចំពោះកសិដ្ឋានពាណិជ្ជកម្មខ្នាតធំនៅកម្ពុជា ប៉ុន្តែអាចនឹងមានលទ្ធផលខុសគ្នាបន្តិចបន្តួចសម្រាប់កសិករចិញ្ចឹមលក្ខណៈគ្រួសារដែលប្រើប្រាស់ពូជជ្រូកក្នុងស្រុក ឬមិនមានប្រព័ន្ធត្រជាក់ត្រឹមត្រូវ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

លទ្ធផលនៃការសិក្សានេះមានភាពពាក់ព័ន្ធ និងផ្តល់អត្ថប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់វិស័យចិញ្ចឹមជ្រូកនៅកម្ពុជា ដែលកំពុងប្រឈមនឹងការឡើងថ្លៃចំណី។

សរុបមក ការណែនាំឱ្យប្រើប្រាស់សណ្តែកលូពីនត្រឹម ៥% ជាយុទ្ធសាស្ត្រជាក់ស្តែងមួយដែលអាចជួយកសិករកម្ពុជាបង្កើនប្រាក់ចំណេញ តាមរយៈការកាត់បន្ថយការពឹងផ្អែកលើការនាំចូលសណ្តែកសៀងដែលមានតម្លៃថ្លៃ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាតម្លៃទីផ្សារ និងប្រភពផ្គត់ផ្គង់: ធ្វើការស្រាវជ្រាវទីផ្សារដោយប្រៀបធៀបតម្លៃនាំចូលក្នុងមួយគីឡូក្រាម រវាងសណ្តែកសៀង និងសណ្តែកលូពីន (Lupinus angustifolius) មកកាន់ប្រទេសកម្ពុជា ដើម្បីវាយតម្លៃពីផលចំណេញជាក់ស្តែងជាមុនសិន។
  2. រៀបចំរូបមន្តចំណី និងការសាកល្បងខ្នាតតូច: ប្រើប្រាស់កម្មវិធីគណនារូបមន្តចំណីសត្វ (ឧទាហរណ៍ Allix ឬកម្មវិធី Excel ធម្មតា) ដើម្បីបង្កើតរបបអាហារដែលមានសណ្តែកលូពីន ៥% ដោយរក្សាកម្រិតប្រូតេអ៊ីន និងថាមពលឱ្យស្មើនឹងចំណីដើម រួចសាកល្បងលើជ្រូកមួយក្រុមតូច (១០-២០ក្បាល) រយៈពេល ១-២ ខែ។
  3. តាមដាន និងប្រមូលទិន្នន័យលូតលាស់: ធ្វើការថ្លឹងទម្ងន់ជ្រូក និងកត់ត្រាបរិមាណចំណីដែលពួកវាស៊ីប្រចាំសប្តាហ៍ រួចគណនាអត្រាកើនទម្ងន់ប្រចាំថ្ងៃ (ADG) និងអត្រាបំប្លែងចំណី (FCR) ដោយប្រើប្រាស់ Microsoft Excel
  4. វិភាគប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ច (Economic Efficiency): ប្រើប្រាស់កម្មវិធី IBM SPSSExcel វិភាគទិន្នន័យប្រៀបធៀបថ្លៃដើមចំណីសរុប ធៀបនឹងសាច់ជ្រូកដែលទទួលបាន (គិតជាប្រាក់រៀល/គីឡូក្រាម) ដើម្បីបញ្ជាក់ពីអត្ថប្រយោជន៍សេដ្ឋកិច្ច។
  5. ចងក្រងឯកសារ និងផ្សព្វផ្សាយ: សរសេរជារបាយការណ៍សង្ខេប ឬខិត្តប័ណ្ណបច្ចេកទេសអំពី "ការប្រើប្រាស់សណ្តែកលូពីនក្នុងកម្រិត ៥%" ហើយធ្វើសិក្ខាសាលាចែករំលែកចំណេះដឹងនេះដល់កសិដ្ឋាននៅតាមតំបន់គោលដៅ និងនិស្សិតសត្វពេទ្យ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Feed Conversion Ratio (FCR) (អត្រាបំប្លែងចំណី) ជារង្វាស់ដែលបង្ហាញពីបរិមាណចំណី (គិតជាគីឡូក្រាម) ដែលសត្វត្រូវស៊ីដើម្បីអាចកើនទម្ងន់បានមួយគីឡូក្រាម។ លេខ FCR កាន់តែតូច មានន័យថាចំណីនោះកាន់តែមានប្រសិទ្ធភាព ហើយកសិករចំណាយតិចជាងមុនដើម្បីបានសាច់មួយគីឡូ។ ដូចជាការវាស់ស្ទង់ថាតើម៉ូតូមួយចាក់សាំង ១លីត្រ អាចជិះបានប៉ុន្មានគីឡូម៉ែត្រអញ្ចឹងដែរ (កាន់តែស៊ីសាំងតិច កាន់តែល្អ)។
Average Daily Gain (ADG) (អត្រាកើនទម្ងន់ប្រចាំថ្ងៃ) ជាមធ្យមភាគនៃទម្ងន់ដែលសត្វ (ដូចជាជ្រូក) កើនឡើងក្នុងមួយថ្ងៃៗ ក្នុងអំឡុងពេលនៃការចិញ្ចឹម ដែលជួយឱ្យកសិករវាយតម្លៃពីល្បឿននៃការលូតលាស់របស់វា។ ដូចជាការវាស់កម្ពស់កូនក្មេងរៀងរាល់ខែ ដើម្បីដឹងថាក្នុងមួយខែគាត់លូតបានប៉ុន្មានសង់ទីម៉ែត្រ។
Anti-nutritional factors (ANFs) (កត្តាប្រឆាំងអាហារូបត្ថម្ភ) សារធាតុគីមីដែលមានពីធម្មជាតិនៅក្នុងរុក្ខជាតិ (ដូចជាគ្រាប់សណ្តែក) ដែលរារាំងដល់ការរំលាយ និងការស្រូបយកសារធាតុចិញ្ចឹមចូលទៅក្នុងរាងកាយសត្វ ធ្វើឱ្យសត្វស៊ីចំណីហើយតែមិនសូវធាត់ ឬមិនសូវលូតលាស់។ ដូចជាច្រេះដែលចាប់ជាប់នឹងបំពង់ទឹក ដែលធ្វើឱ្យទឹក (សារធាតុចិញ្ចឹម) មិនអាចហូរឆ្លងកាត់ទៅចិញ្ចឹមរាងកាយបានស្រួល។
Non-starch polysaccharides (NSPs) (ប៉ូលីសាការីតមិនមែនម្សៅ) ជាប្រភេទកាបូអ៊ីដ្រាតស្មុគស្មាញ (សរសៃហ្វៃបឺរ) ដែលសត្វក្រពះទោលដូចជាជ្រូកពិបាកនឹងរំលាយ ដែលវាអាចធ្វើឱ្យអាហារខាប់នៅក្នុងពោះវៀន និងកាត់បន្ថយការស្រូបយកជីវជាតិសំខាន់ៗ។ ដូចជាយើងទំពារស៊ីសំបកឈើ ឬសរសៃអំបោះ ដែលក្រពះយើងមិនអាចកិនរំលាយយកជីវជាតិបាន។
Metabolizable energy (ME) (ថាមពលមេតាបូលីស) បរិមាណថាមពលសរុបចេញពីចំណី ដែលសត្វអាចទាញយកទៅប្រើប្រាស់បានជាក់ស្តែងសម្រាប់ការរស់នៅ និងការលូតលាស់ បន្ទាប់ពីដកចេញនូវថាមពលដែលបាត់បង់តាមរយៈការបន្ទោរបង់ (លាមក និងទឹកនោម)។ ដូចជាប្រាក់ខែសុទ្ធដែលយើងអាចយកមកចាយវាយបាន ក្រោយពីក្រុមហ៊ុនកាត់ពន្ធ និងកាត់លុយធានារ៉ាប់រងផ្សេងៗរួច។
Trypsin inhibitors (សារធាតុរារាំងទ្រីបស៊ីន) ជាប្រភេទប្រូតេអ៊ីនម្យ៉ាងដែលមានក្នុងគ្រាប់រុក្ខជាតិ ដែលទៅរារាំងសកម្មភាពរបស់អង់ស៊ីម "ទ្រីបស៊ីន" នៅក្នុងពោះវៀនសត្វ ធ្វើឱ្យសត្វមិនអាចបំបែក និងរំលាយប្រូតេអ៊ីនពីចំណីបានល្អ។ ដូចជាសោរដែលចាក់ជាប់ម៉ាស៊ីនកិនសាច់ ធ្វើឱ្យម៉ាស៊ីននោះមិនអាចកិនសាច់ (ប្រូតេអ៊ីន) ឱ្យម៉ដ្ឋបាន។
Ad libitum (ការផ្តល់ចំណីតាមតម្រូវការ) ជាពាក្យបច្ចេកទេស (មកពីភាសាឡាតាំង) មានន័យថា ការអនុញ្ញាតឱ្យសត្វស៊ីចំណី ឬផឹកទឹកដោយសេរីតាមដែលពួកវាចង់បាន គ្រប់ពេលវេលា ដោយមិនមានការកំណត់បរិមាណឡើយ ដើម្បីជំរុញការលូតលាស់ឱ្យបានអតិបរមា។ ដូចជាការញ៉ាំអាហារប៊ូហ្វេ (Buffet) ដែលយើងអាចញ៉ាំតាមចិត្តចង់ មិនកំណត់ចំនួន និងពេលវេលា។
Lupinus angustifolius (សណ្តែកលូពីនស្លឹកចង្អៀត) ជាឈ្មោះវិទ្យាសាស្ត្ររបស់ពូជសណ្តែកលូពីន (Sweet Lupin) ដែលជារុក្ខជាតិមានផ្ទុកប្រូតេអ៊ីនខ្ពស់ និងត្រូវបានគេយកមកប្រើប្រាស់ជាចំណីសត្វដើម្បីជំនួសសណ្តែកសៀង ដែលកំពុងមានតម្លៃថ្លៃក្នុងទីផ្សារ។ ដូចជាការប្រើប្រាស់ដំឡូងមីជំនួសអង្ករនៅពេលដែលអង្ករឡើងថ្លៃខ្លាំង ដើម្បីបន្តចិញ្ចឹមក្រពះបាន។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖