Original Title: Characterization and Delineation of Types of Drought in the Northeast of Thailand for Rice Production through Water Balance Modeling-GIS Integration
Source: doi.org/10.14456/thaidoa-agres.2005.7
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការកំណត់លក្ខណៈ និងការបែងចែកប្រភេទនៃគ្រោះរាំងស្ងួតនៅភាគឦសាននៃប្រទេសថៃសម្រាប់ការផលិតស្រូវ តាមរយៈការធ្វើសមាហរណកម្មគំរូតុល្យភាពទឹក និងប្រព័ន្ធព័ត៌មានភូមិសាស្រ្ត (GIS)

ចំណងជើងដើម៖ Characterization and Delineation of Types of Drought in the Northeast of Thailand for Rice Production through Water Balance Modeling-GIS Integration

អ្នកនិពន្ធ៖ Grisana Linwattana (Nan Rubber Research Center), Boonrat Jungdee (Ubon Ratchathani Rice Research Centre), Grienggrai Puntuwan (Rice Research Institute, Department of Agriculture), Kingkaew Kunket (Pathumthani Rice Research Centre), Walaiporn Sasiprapa (Information Technology Centre, Department of Agriculture), Nopparat Muangprasert (Rice Research Institute, Department of Agriculture)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2005, Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Agriculture and Hydrology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះមានគោលបំណងវាយតម្លៃភាពញឹកញាប់ និងភាពធ្ងន់ធ្ងរនៃគ្រោះរាំងស្ងួតសម្រាប់ការដាំដុះស្រូវនៅតំបន់ភាគឦសាននៃប្រទេសថៃ ដែលតែងតែរងផលប៉ះពាល់ដោយសារការធ្លាក់ភ្លៀងមិនស្មើគ្នា និងលក្ខណៈដីខុសៗគ្នា។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ អ្នកស្រាវជ្រាវបានប្រើប្រាស់ទិន្នន័យឧតុនិយមប្រចាំសប្តាហ៍រយៈពេលវែងពីឆ្នាំ ១៩៨៧-២០០៣ និងលក្ខណៈរូបសាស្ត្រនៃដី ដើម្បីបង្កើតគំរូតុល្យភាពទឹកដោយប្រើកម្មវិធី Visual Basic រួមបញ្ចូលជាមួយប្រព័ន្ធ GIS ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Point-based Water Balance Analysis
ការវិភាគតុល្យភាពទឹកផ្អែកលើទិន្នន័យចំណុច (តាមស្ថានីយ)
ងាយស្រួលក្នុងការគណនាសម្រាប់ទីតាំងជាក់លាក់នីមួយៗ និងមិនត្រូវការធនធានកុំព្យូទ័រខ្ពស់ក្នុងការដំណើរការ។ មិនអាចបង្ហាញពីការចែកចាយនៃគ្រោះរាំងស្ងួតក្នុងកម្រិតលំហ (Spatial distribution) សម្រាប់តំបន់ធំៗបានច្បាស់លាស់។ ផ្តល់តែទិន្នន័យបរិមាណទឹក និងហានិភ័យរាំងស្ងួតនៅតាមស្ថានីយឧតុនិយមជាក់លាក់ប៉ុណ្ណោះ។
Integrated Water Balance Modeling and GIS (Grid cell method)
ការធ្វើសមាហរណកម្មគំរូតុល្យភាពទឹក និងប្រព័ន្ធ GIS (វិធីសាស្ត្រក្រឡាចត្រង្គ)
អាចវិភាគទិន្នន័យក្នុងបរិមាណច្រើនបានលឿន និងច្បាស់លាស់ ព្រមទាំងបង្ហាញជាផែនទីងាយយល់សម្រាប់ការរៀបចំផែនការដាំដុះទូទាំងតំបន់។ កម្មវិធីដែលបានអភិវឌ្ឍមានកម្រិតកំណត់លើទំហំទិន្នន័យក្រឡាចត្រង្គ (មិនលើសពី ៦៥,៥៣៦ ជួរដេក និង ២៥៦ ជួរឈរ) ដែលទាមទារការបែងចែកតំបន់សម្រាប់ការវិភាគកម្រិតច្បាស់ខ្ពស់។ បង្កើតបានជាផែនទីបង្ហាញពីប្រូបាប៊ីលីតេនៃទឹកដក់លើផ្ទៃដី និងគ្រោះរាំងស្ងួតនៅដើម ពាក់កណ្តាល និងចុងរដូវ សម្រាប់តំបន់ភាគឦសានប្រទេសថៃ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តវិធីសាស្ត្រនេះទាមទារទិន្នន័យប្រវត្តិសាស្ត្ររយៈពេលវែង កម្មវិធីកុំព្យូទ័រសម្រាប់ការវិភាគលំហ និងចំណេះដឹងពហុជំនាញ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅតំបន់ភាគឦសាននៃប្រទេសថៃ ដោយប្រើប្រាស់ទិន្នន័យឧតុនិយមពីឆ្នាំ ១៩៨៧-២០០៣ និងសំណុំទិន្នន័យប្រភេទដីជាក់លាក់ប្រចាំតំបន់នោះ។ ទោះបីជាលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុមានភាពស្រដៀងគ្នានឹងតំបន់មួយចំនួននៅកម្ពុជាក៏ដោយ ប៉ុន្តែប្រសិនបើចង់អនុវត្តនៅកម្ពុជា គេចាំបាច់ត្រូវប្រើប្រាស់ទិន្នន័យដី និងអាកាសធាតុក្នុងស្រុក ដើម្បីបញ្ចៀសភាពលម្អៀងនៃលទ្ធផលទស្សន៍ទាយ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រសមាហរណកម្មនេះមានសក្តានុពល និងអត្ថប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់ការរៀបចំផែនការកសិកម្មនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ជាពិសេសក្នុងការបន្សាំទៅនឹងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ។

ការធ្វើសមាហរណកម្មគំរូតុល្យភាពទឹកជាមួយប្រព័ន្ធ GIS នឹងជួយស្ថាប័នកម្ពុជាផ្លាស់ប្តូរពីការឆ្លើយតបនឹងគ្រោះរាំងស្ងួត ទៅជាការត្រៀមលក្ខណៈជាមុន និងពង្រឹងសន្តិសុខស្បៀងជាតិយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ការប្រមូលទិន្នន័យអាកាសធាតុ និងដី: ប្រមូលទិន្នន័យឧតុនិយមប្រវត្តិសាស្ត្រប្រចាំសប្តាហ៍ (ទឹកភ្លៀង សីតុណ្ហភាព) ពីស្ថានីយក្នុងតំបន់ និងទិន្នន័យប្រភេទដី ដោយអាចប្រើប្រាស់ទិន្នន័យពី MOWRAM ឬប្រភពអន្តរជាតិដូចជា FAO Soil Portal
  2. ការកែសម្រួល និងការបង្កើតក្រឡាចត្រង្គលំហ (Spatial Interpolation): ប្រើប្រាស់កម្មវិធី QGISArcGIS ដើម្បីធ្វើការប៉ាន់ស្មានទិន្នន័យចំណុច (Point-based) ពីស្ថានីយ ទៅជាទិន្នន័យក្រឡាចត្រង្គ (Grid maps) គ្រប់គ្រងផ្ទៃដីទាំងមូលក្នុងកម្រិតភាពច្បាស់ណាមួយ។
  3. ការសរសេរកូដគំរូតុល្យភាពទឹក (Water Balance Modeling): ប្រើប្រាស់ភាសាសរសេរកូដទំនើបដូចជា PythonR (ដើម្បីជៀសវាងការប្រើ Visual Basic ដែលហួសសម័យ និងមានកម្រិតទំហំទិន្នន័យ) ដើម្បីគណនាបរិមាណទឹកលើផ្ទៃដីដោយផ្អែកលើរូបមន្តជលសាស្ត្រ។
  4. ការវិភាគប្រូបាប៊ីលីតេ និងការបង្កើតផែនទី: ធ្វើការទាញយកលទ្ធផលនៃការគណនាពីកូដចូលទៅក្នុងកម្មវិធី GIS វិញ ដើម្បីគណនាប្រូបាប៊ីលីតេនៃការមានទឹកលើផ្ទៃដី (ឧ. >10 ម.ម) និងបង្កើតជាផែនទីគ្រោះរាំងស្ងួតតាមដំណាក់កាលលូតលាស់របស់ស្រូវ។
  5. ការបកស្រាយលទ្ធផល និងការផ្តល់អនុសាសន៍: ប្រើប្រាស់ផែនទីដែលទទួលបានដើម្បីវិភាគរកតំបន់ដែលងាយរងគ្រោះរាំងស្ងួតនៅដើម ឬចុងរដូវ រួចចងក្រងជាសៀវភៅណែនាំសម្រាប់កសិករក្នុងការកំណត់ប្រតិទិនដាំដុះ និងជ្រើសរើសពូជស្រូវ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Water balance modeling (ការធ្វើគំរូតុល្យភាពទឹក) ដំណើរការប្រើប្រាស់រូបមន្តគណិតវិទ្យាដើម្បីគណនាបរិមាណទឹកដែលចូល (ដូចជាទឹកភ្លៀង) និងទឹកដែលចេញ (ដូចជារំហួត ឬការជ្រាបចូលដី) ដើម្បីដឹងថាតើមានទឹកនៅសល់ប៉ុន្មាននៅលើផ្ទៃដី។ ដូចជាការធ្វើបញ្ជីគណនេយ្យចំណូលចំណាយប្រាក់ខែ ដើម្បីដឹងថាយើងនៅសល់លុយប៉ុន្មានក្នុងហោប៉ៅ។
Geographic Information System - GIS (ប្រព័ន្ធព័ត៌មានភូមិសាស្រ្ត) ប្រព័ន្ធកុំព្យូទ័រដែលប្រើសម្រាប់ប្រមូល ផ្ទុក វិភាគ និងបង្ហាញទិន្នន័យដែលមានទំនាក់ទំនងនឹងទីតាំងភូមិសាស្ត្រនៅលើផែនដី ជាពិសេសតាមរយៈការបង្កើតផែនទីឌីជីថល។ ដូចជាកម្មវិធី Google Maps ដែលមិនត្រឹមតែប្រាប់ផ្លូវ តែអាចប្រាប់ពីកន្លែងណាមានទឹកលិច ឬកន្លែងណាមានគ្រោះរាំងស្ងួត។
Potential evapo-transpiration (សក្តានុពលនៃរំហួត និងរំភាយទឹក) បរិមាណទឹកអតិបរមាដែលអាចហួតពីផ្ទៃដី និងរំភាយចេញពីរុក្ខជាតិទៅក្នុងបរិយាកាស ប្រសិនបើមានទឹកគ្រប់គ្រាន់នៅក្នុងដី។ ដូចជាការប៉ាន់ស្មានថាតើខោអាវសើមនឹងឆាប់ស្ងួតប៉ុណ្ណោះ ប្រសិនបើហាលនៅក្រោមកម្តៅថ្ងៃនិងខ្យល់ខ្លាំង។
Percolation rate (អត្រាជ្រាបទឹកចុះក្រោម) ល្បឿននៃចលនាទឹកដែលជ្រាបចុះទៅស្រទាប់ដីខាងក្រោមជ្រៅហួសពីតំបន់ឫសរុក្ខជាតិ ដែលធ្វើឱ្យបាត់បង់ទឹកសម្រាប់ដំណាំ។ ដូចជាទឹកដែលហូរលេចចេញពីបាតថូផ្កាដែលមានរន្ធ។
Point-based interpolation (ការប៉ាន់ស្មានទិន្នន័យចន្លោះផ្អែកលើចំណុច) វិធីសាស្ត្រគណិតវិទ្យាក្នុងការទស្សន៍ទាយតម្លៃទិន្នន័យនៅតំបន់ដែលមិនមានស្ថានីយវាស់វែង ដោយផ្អែកលើទិន្នន័យដែលប្រមូលបានពីចំណុចស្ថានីយដែលនៅជុំវិញវា។ ដូចជាការទស្សន៍ទាយថាផ្ទះរបស់យើងកំពុងភ្លៀងដែរឬទេ ដោយមើលទៅលើផ្ទះអ្នកជិតខាងទាំងសងខាងដែលកំពុងមានភ្លៀងធ្លាក់។
Rainfed lowland ecosystems (ប្រព័ន្ធកសិ-អេកូឡូស៊ីស្រូវពឹងផ្អែកទឹកភ្លៀង) តំបន់ដាំដុះស្រូវនៅទីទំនាបដែលមិនមានប្រព័ន្ធធារាសាស្ត្រ (ប្រឡាយទឹក) គឺពឹងផ្អែកទាំងស្រុងលើទឹកភ្លៀងធម្មជាតិសម្រាប់ការលូតលាស់របស់ដំណាំ។ ដូចជាការធ្វើស្រែវស្សានៅតាមជនបទប្រទេសកម្ពុជាដែលរង់ចាំតែទឹកភ្លៀងធ្លាក់ពីមេឃប៉ុណ្ណោះ។
Grid cell methods (វិធីសាស្ត្រក្រឡាចត្រង្គ) ការបែងចែកផ្ទៃដីនៅលើផែនទីជាក្រឡាការ៉េតូចៗ (Grid) ដើម្បីងាយស្រួលក្នុងការបញ្ចូល និងគណនាទិន្នន័យសម្រាប់តំបន់នីមួយៗឱ្យបានលម្អិត។ ដូចជាការគូសបន្ទាត់ក្រឡាអុកនៅលើរូបភាព ដើម្បីងាយស្រួលចម្លងគូររូបនោះម្តងមួយក្រឡាៗ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖