Original Title: GIS-Based Spatial Mapping of Flash Flood Hazard in Makkah City, Saudi Arabia
Source: dx.doi.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការគូសផែនទីលំហតាមរយៈប្រព័ន្ធ GIS សម្រាប់គ្រោះថ្នាក់ទឹកជំនន់ភ្លាមៗនៅក្នុងទីក្រុងម៉ាកកា ប្រទេសអារ៉ាប៊ីសាអូឌីត

ចំណងជើងដើម៖ GIS-Based Spatial Mapping of Flash Flood Hazard in Makkah City, Saudi Arabia

អ្នកនិពន្ធ៖ Gomaa M. Dawod (Survey Research Institute, Egypt; Umm Al-Qura University, KSA), Meraj N. Mirza (Center of Research Excellence in Hajj and Omrah, Umm Al-Qura University, KSA), Khalid A. Al-Ghamdi (Geography Department, Umm Al-Qura University, KSA)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ Journal of Geographic Information System, 2011

វិស័យសិក្សា៖ Geographic Information Systems / Hydrology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ទឹកជំនន់ភ្លាមៗបង្កការគំរាមកំហែងយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដល់ទីក្រុងម៉ាកកា ដោយសារតែសណ្ឋានដីដ៏ស្មុគស្មាញ និងការជួបជុំប្រចាំឆ្នាំនៃជនមូស្លីមរាប់លាននាក់សម្រាប់ពិធីបុណ្យ Hajj។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ អ្នកស្រាវជ្រាវបានបង្កើតវិធីសាស្ត្រវាយតម្លៃទឹកជំនន់តាមលំហ ដោយបញ្ចូលសំណុំទិន្នន័យជាច្រើនទៅក្នុងបរិស្ថាន GIS តាមរយៈការប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រ NRCS Curve Number។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
NRCS/SCS Curve Number (CN) Method
វិធីសាស្ត្រ NRCS/SCS Curve Number សម្រាប់ការប៉ាន់ប្រមាណទឹកជំនន់
មានភាពច្បាស់លាស់ខ្ពស់ជាងវិធីសាស្ត្រសាមញ្ញ ដោយរួមបញ្ចូលទិន្នន័យច្រើនប្រភេទដូចជា លក្ខណៈដី និងការប្រើប្រាស់ដី។ អាចកំណត់អត្តសញ្ញាណមូលហេតុនៃបញ្ហាបានល្អ និងស័ក្តិសមសម្រាប់តំបន់ដែលគ្មានស្ថានីយវាស់វែងជលសាស្ត្រ។ ទាមទារទិន្នន័យលម្អិតច្រើនដូចជា ផែនទីភូគព្ភសាស្ត្រ ប្រភេទដី និងម៉ូដែលកម្ពស់ (DEM) ដែលអាចជាបញ្ហាប្រសិនបើទិន្នន័យទាំងនេះមិនមាន។ បានគណនាបរិមាណទឹកជំនន់សរុប ១៧២,៩៧ លានម៉ែត្រគូប ជាមួយនឹងអត្រាលំហូរអតិបរមាពី ១០៦៣ ទៅ ៤៤៨៩ m3/s សម្រាប់ទីក្រុងម៉ាកកា ក្នុងទំហំព្យុះ៥០ឆ្នាំ។
Simple Approaches (Rational Method / Empirical Formulas)
វិធីសាស្ត្រសាមញ្ញ (Rational Method ឬ រូបមន្តអម្ពីរីក)
ងាយស្រួលប្រើប្រាស់ អាចប៉ាន់ប្រមាណអត្រាលំហូរទឹកអតិបរមាបានយ៉ាងលឿន និងទាមទារទិន្នន័យបញ្ចូលតិចតួចបំផុត។ ផ្តល់ត្រឹមតែការពិពណ៌នាសាមញ្ញអំពីស្ថានភាពទូទៅ និងមិនមានភាពច្បាស់លាស់សម្រាប់ការរៀបចំផែនការលម្អិត ឬគម្រោងធំៗនោះទេ។ មិនត្រូវបានជ្រើសរើសសម្រាប់ការសិក្សានេះទេ ដោយសារតែខ្វះភាពច្បាស់លាស់ និងពឹងផ្អែកតែលើទំហំផ្ទៃរងទឹកភ្លៀងតែមួយមុខ។
Detailed or Complex Hydrological Models
ម៉ូដែលជលសាស្ត្រលម្អិត ឬស្មុគស្មាញ
ផ្តល់ការវិភាគយ៉ាងស៊ីជម្រៅ និងអាចកំណត់កត្តាបង្កបញ្ហាទឹកជំនន់បានយ៉ាងលម្អិតជាងវិធីសាស្ត្រដទៃ។ ទាមទារទិន្នន័យដ៏ស្មុគស្មាញ ចំណាយពេលវេលាច្រើន និងត្រូវការកម្លាំងម៉ាស៊ីនកុំព្យូទ័រខ្លាំង ព្រមទាំងជំនាញកម្រិតខ្ពស់ក្នុងការដំណើរការ។ អ្នកស្រាវជ្រាវមិនបានប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រនេះទេ ដោយសារវាហួសពីតម្រូវការចាំបាច់សម្រាប់ការវាយតម្លៃកម្រិតមធ្យមនៅក្នុងតំបន់សិក្សា។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តវិធីសាស្ត្រវាយតម្លៃទឹកជំនន់នេះ តម្រូវឱ្យមានកម្មវិធីប្រព័ន្ធព័ត៌មានភូមិសាស្ត្រ (GIS) និងសំណុំទិន្នន័យលំហដែលមានកម្រិតភាពច្បាស់ខ្ពស់។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានអនុវត្តនៅក្នុងទីក្រុងម៉ាកកា ប្រទេសអារ៉ាប៊ីសាអូឌីត ដែលជាតំបន់ស្ងួតហួតហែង (Arid region) មានសណ្ឋានដីស្មុគស្មាញ និងមានភ្លៀងធ្លាក់ដោយកម្រតែមានអាំងតង់ស៊ីតេខ្លាំង។ កត្តានេះខុសប្លែកទាំងស្រុងពីប្រទេសកម្ពុជា ដែលជាតំបន់ត្រូពិច មានរដូវវស្សាច្បាស់លាស់ និងមានគម្របព្រៃឈើច្រើន ដូច្នេះការកំណត់តម្លៃ Curve Number (CN) ត្រូវតែធ្វើការកែតម្រូវ និងផ្ទៀងផ្ទាត់ឡើងវិញឱ្យស្របតាមស្ថានភាពភូមិសាស្ត្រជាក់ស្តែងនៅកម្ពុជា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្ររួមបញ្ចូល GIS និង SCS-CN នេះមានសក្តានុពលខ្ពស់ និងស័ក្តិសមក្នុងការយកមកអនុវត្តនៅកម្ពុជា ដើម្បីវាយតម្លៃហានិភ័យទឹកជំនន់ដោយចំណាយតិច។

សរុបមក ការប្រើប្រាស់ម៉ូដែល GIS រួមជាមួយ SCS-CN គឺជាជម្រើសដ៏ល្អ និងជាក់ស្តែងសម្រាប់ការរៀបចំផែនការអភិវឌ្ឍន៍ទីក្រុង និងការកាត់បន្ថយហានិភ័យទឹកជំនន់នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ប្រសិនបើមានទិន្នន័យប្រភពដែលមានភាពច្បាស់លាស់អាចទទួលយកបាន។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាស្វែងយល់ពីកម្មវិធី GIS សម្រាប់ការវិភាគជលសាស្ត្រ: និស្សិតគប្បីចាប់ផ្តើមរៀនប្រើប្រាស់កម្មវិធី ArcGISQGIS ជាពិសេសឧបករណ៍ Arc Hydro Tools ដើម្បីអនុវត្តការទាញយកបណ្តាញផ្លូវទឹក និងកំណត់ព្រំប្រទល់ផ្ទៃរងទឹកភ្លៀង (Catchment delineation) ពីទិន្នន័យកម្ពស់ដី។
  2. ប្រមូល និងរៀបចំទិន្នន័យលំហ (Spatial Data Collection): ស្វែងរក និងទាញយកទិន្នន័យ Digital Elevation Model (DEM) ដោយឥតគិតថ្លៃពីប្រភពដូចជា SRTM (30m)ASTER ព្រមទាំងប្រមូលផែនទីគម្របព្រៃឈើ និងប្រភេទដីរបស់កម្ពុជាពីស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធ។
  3. សិក្សាអំពីវិធីសាស្ត្រវាយតម្លៃ NRCS Curve Number: ស្វែងយល់ពីរបៀបកំណត់តម្លៃ Curve Number (CN) ដោយផ្អែកលើការរួមបញ្ចូលគ្នារវាងប្រភេទដី (Hydrologic Soil Group) និងការប្រើប្រាស់ដី រួចសិក្សារូបមន្តគណនាជម្រៅទឹកហូរ (Runoff depth)។
  4. អនុវត្តការគណនាដោយប្រើប្រាស់ Attribute Tables: អនុវត្តការសរសេររូបមន្តគណនាបរិមាណទឹកជំនន់ និងអត្រាលំហូរអតិបរមាដោយផ្ទាល់នៅក្នុង Attribute Table របស់ GIS តាមរយៈឧបករណ៍ Field Calculator ដោយប្រើភាសា PythonVBA ដើម្បីកែច្នៃទិន្នន័យឱ្យបានលឿន។
  5. បង្កើតផែនទីហានិភ័យទឹកជំនន់ (Flood Hazard Mapping): ប្រើប្រាស់លទ្ធផលបរិមាណទឹកដែលគណនារួច ដើម្បីបង្កើតជាផែនទីបង្ហាញពីកម្រិតហានិភ័យនៃទឹកជំនន់តាមតំបន់ (ឧ. ចាត់ថ្នាក់ពណ៌ក្រហម លឿង បៃតង) តាមរយៈមុខងារ Symbology នៅក្នុង GIS ដើម្បីជួយដល់ការធ្វើសេចក្តីសម្រេចចិត្ត។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Curve Number (CN) ជាសន្ទស្សន៍អម្ពីរីកដែលបង្កើតឡើងដោយទីភ្នាក់ងារអភិរក្សធនធានធម្មជាតិអាមេរិក (NRCS) ដើម្បីប៉ាន់ប្រមាណបរិមាណទឹកភ្លៀងដែលហូរជ្រាបចូលដី និងបរិមាណដែលហូរហៀរលើផ្ទៃដី ដោយផ្អែកលើប្រភេទដី ការប្រើប្រាស់ដី និងកម្រិតសំណើមរបស់ដី។ ដូចជាការដាក់ពិន្ទុឱ្យផ្ទៃដីមួយ បើពិន្ទុកាន់តែខ្ពស់ (ឧទាហរណ៍ ផ្លូវចាក់បេតុង) ទឹកភ្លៀងនឹងហូរហៀរលើដីកាន់តែច្រើនជាជាងជ្រាបចូលទៅក្នុងដី។
Digital Elevation Model (DEM) ជាទិន្នន័យផែនទីឌីជីថលបែប 3D ដែលបង្ហាញពីទម្រង់កម្ពស់សណ្ឋានដីនៃតំបន់ណាមួយធៀបនឹងនីវ៉ូទឹកសមុទ្រ។ វាជាទិន្នន័យគោលដ៏ចាំបាច់បំផុតនៅក្នុងប្រព័ន្ធ GIS សម្រាប់វិភាគទិសដៅលំហូរទឹក និងកំណត់ព្រំប្រទល់តំបន់ផ្ទៃរងទឹកភ្លៀង។ ជាគំរូកុំព្យូទ័រដែលបង្ហាញពីរូបរាងឡើងចុះនៃផ្ទៃដី ដូចជាការយកដីឥដ្ឋមកសូនជារូបរាងភ្នំ ឬជ្រលងភ្នំតូចៗអញ្ចឹងដែរ។
Time of concentration (tc) ជារយៈពេលដែលទឹកភ្លៀងចំណាយក្នុងការហូរពីចំណុចដែលឆ្ងាយបំផុតនៃផ្ទៃរងទឹកភ្លៀង មកដល់ចំណុចច្រកចេញ (Outlet) នៃតំបន់នោះ។ បើពេលវេលានេះកាន់តែខ្លី ទឹកជំនន់នឹងប្រមូលផ្តុំកើតឡើងកាន់តែលឿននិងមានកម្រិតគ្រោះថ្នាក់ខ្ពស់។ ដូចជារយៈពេលដែលសិស្សអង្គុយនៅជួរក្រោយគេបង្អស់ក្នុងថ្នាក់ ដើរមកដល់មាត់ទ្វារចេញពេលជួងរោទ៍ចេញលេង។
Peak discharge (qp) ជាអត្រាលំហូរទឹកអតិបរមា (ជាទូទៅគិតជាម៉ែត្រគូបក្នុងមួយវិនាទី) ដែលហូរឆ្លងកាត់ចំណុចណាមួយក្នុងអំឡុងពេលមានព្រឹត្តិការណ៍ទឹកជំនន់ភ្លាមៗ។ ទិន្នន័យនេះមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ការរចនាទំហំប្រឡាយទឹក និងស្ពាន។ ដូចជាបរិមាណទឹកច្រើនបំផុតដែលបាញ់ចេញពីទុយោទឹកក្នុងមួយវិនាទី នៅពេលដែលអ្នកបើកវ៉ានទឹកឱ្យខ្លាំងអស់កម្រិត។
Strahler method ជាវិធីសាស្ត្រមួយដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់យ៉ាងទូលំទូលាយក្នុងប្រព័ន្ធ GIS សម្រាប់ចាត់ថ្នាក់ និងដាក់លេខលំដាប់ថ្នាក់ដល់បណ្តាញផ្លូវទឹក ដោយចាប់ផ្តើមពីផ្លូវទឹកតូចៗបំផុតជាលំដាប់ទី១ ហើយលេខលំដាប់នេះកើនឡើងនៅពេលដែលផ្លូវទឹកតូចៗទាំងនោះហូរចូលគ្នា។ ដូចជាការរាប់មែកឈើ ដោយចាប់ផ្តើមរាប់ពីមែកតូចៗនៅចុងគេ បូកបញ្ចូលគ្នាធំឡើងៗរហូតដល់គល់ឈើតែមួយ។
Log Pearson III ជាវិធីសាស្ត្រនៃការចែកចាយស្ថិតិដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់ក្នុងវិស័យជលសាស្ត្រ ដើម្បីវិភាគលើទិន្នន័យទឹកជំនន់ប្រវត្តិសាស្ត្រ និងព្យាករណ៍ពីប្រូបាប៊ីលីតេ ឬកម្រិតភាពធ្ងន់ធ្ងរនៃព្រឹត្តិការណ៍ទឹកជំនន់នាពេលអនាគត។ ដូចជាការយកកំណត់ត្រាពិន្ទុប្រលងចាស់ៗជាច្រើនឆ្នាំរបស់សិស្សម្នាក់ មកគណនាតាមរូបមន្តដើម្បីទាយថា តើគេអាចបានពិន្ទុប៉ុន្មានសម្រាប់ការប្រឡងធំនៅឆ្នាំក្រោយ។
Return period ជាពេលវេលាជាមធ្យម (គិតជាឆ្នាំ) ដែលព្រឹត្តិការណ៍ធម្មជាតិណាមួយ ដូចជាទឹកជំនន់ ឬព្យុះដែលមានទំហំជាក់លាក់ ត្រូវបានគេរំពឹងថានឹងកើតឡើងម្តង (ឧទាហរណ៍ ទឹកជំនន់ដែលអាចកើតមានរៀងរាល់ ៥០ ឆ្នាំម្តង)។ ដូចជាការរំពឹងទុកថានឹងមានពិធីបុណ្យធំដុំខ្នាតយក្សមួយ ដែលត្រូវបានគេរៀបចំឡើងនៅក្នុងភូមិជាមធ្យមរៀងរាល់ ៥០ ឆ្នាំម្តង។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖